Φιλιάτες 5/6/24, ο καιρός

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 19-31 ΥΓΡΑΣΙΑ 35% ΑΝΕΜΟΙ 3BF ΒΔΥΤΙΚΟΙ
Για να μη παρεξηγηθώ, με τις συχνές αναφορές μου για το Φιλιατιώτικο παζάρι, να πω ότι οι λόγοι συχνής αναφοράς είναι ότι: αυτή τη μέρα μόνο βλέπεις πλέον κόσμο στο Φιλιάτι, να μη την χαρούμε; Αν προσθέσει κανείς και τις διάφορες άλλες επαφές και συναλλαγές, κοινωνικές και οικονομικές, νομίζω πως αξίζει ο κόπος και η συχνή αναφορά που κάνω. Άλλωστε γραφικός δεν πρόκειται να γίνω- είμαι ήδη- όπως μου λέει ο φίλος Λόη Λιανός χαριτολογώντας, «αφού γράφεις είσαι γραφικός…» Βαρετός δεν θέλω να γίνω… Όμως έχει τόσα πράγματα που δεν ξέρω, μόνο εγώ το βλέπω και τα χαίρομαι;
Άντε τώρα, τι να πεις στη «Ερατώ» που δεν την νοιάζει οτι δεν έχει παπουτσάκια, αλλά ένα γλυφιτζούρι το ήθελε;

τι να πεις στο Μπαρμπα Μήτση Έξαρχο που στα 90φεύγα του ανοίγει η καρδιά του μια φορά κάθε Πέφτη;

τι να πεις στον γνωστό και αγαπητό φίλο ιερωμένο, που έχει μια μοναδικότητα προσφοράς αλλά ακούραστος ψάχνει να βρει κι άλλους δρόμους κι άλλους τρόπους, να αξιοποιήσει το λειτούργημά του;

κι ακόμη στο Σπύρο Διαμάντη, που δεν πίνει άλλο ούζο (έχει πιεί ένα καράβι) και τον Λάκη Γούλα, που προσπαθεί να συμπληρώσει το… καράβι;

τι να πεις στο Τέλη Τσέλα που ξέρει καλά την αξία του Παζαριού, μαζί το κλείνουμε…

τι να πεις στους τουρίστες που ξεχωρίζουν σαν η μύγα μες το γάλα, άσπροι άσπροι- σε σύγκριση με εμάς του ηλιοκαμένους…

τι να πεις στους φίλους απο το Φιλιάτι και τα χωριά που χαίρονται την συναναστροφή και την παρέα;


τι να πεις στο Γιώργο Στάθη που έχει ζήσει κάποια χρόνια στο Φιλιάτι κι έρχεται κάπου κάπου να το δει;

τι να πεις στην Αντιγόνη Φίλη την Σύμβουλο της Περιφέρειας που αγαπάει το Φιλιάτι σαν δευτερο χωριό της; Εδω με παρέα εκπαιδευτικών στην πάνω πλατεία, Τάτσης, Μπάμπας, Γατσέλος κλπ.

τι να πεις στους μαθητές, στη νεολαία που τέλειωσε το γράψιμο και θέλει να απολαύσει καφεδάκι και ντουγρού στο Λιοτριβάκι:


ΣΚΟΡΔΟΠΑΖΑΡΟ ΣΗΜΕΡΑ, κι είπε η Κάκω: ήφεραν πολλά σκόρδα να βάλουμε να μη ματιαστούμε…. επειδή ψηφίσαμαν καλά…

σκόρδα…παντου…

και μέσα στα καφέ μπήκαν να πουλήσουν σκόρδα…

την άλλη Πέμπτη περιμένουμε όσους έχασαν τούτη…
του Αλεξ. Χ, Μαμμόπουλου + ΛΑΪ ΚΙΤΣΟ ΚΑΠΟΥΡΑΝΗΣ
Ἀναδρομές στὴν ἱστορία τῆς ἄτυχης Πατρίδος ἐκάναμε ἕνα ἀπόγεμα, συντροφιὰ μὲ τὸ Μίστο Παπαδήμα καὶ μὲ τὸ μακαρίτη δάσκαλο Β. Μπαρᾶ. Ὁ λόγος γιὰ τὴν ἐκτυφλωτική ἐκστρατεία του 1940, γιὰ τὸ σκίρτημα τοῦ βορειοηπειρωτικοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τὰ ἐρείπια, ποὺ ἀκολούθησαν.
Ἦταν παραμονές τῆς Ἰταλικῆς ἐπιθέσεως κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Πολεμικὴ ὑστερία εἶχε καλύψει τὴν Ἀλβανία ἀπὸ τὸν τύπο, ποὺ τὰ νήματα τὰ κρατοῦσαν οἱ ἀρχὲς τῆς Ἰταλικῆς κατοχῆς καὶ πρόθυμοι πουλημένοι κονδυλοφόροι εἶχαν μπεῖ στὴ ὑπηρεσία τους, ὡς τὴ νευρικότητα τῶν κυβερνητικῶν γραφείων.
Ὅλοι μαντεύαμε ἐκεῖνα, ποὺ σχεδιάζονταν κατὰ τῆς Ἑλλάδος, μᾶς διηγήθηκε ὁ Μίστο Παπαδήμας, ἀλλὰ πιὸ κάτω τίνος ἀνθρώπου ὁ νοῦς μποροῦσε νὰ τὸ βάλει;
Ὡστόσο ὁ Φιλίπ Δημερτίκας ἀπὸ τὴ Νίβιτσα, τσέλιγγας μὲ 500 – 600 πρόβατα, καλὸς διαβαστὴς τῆς σπάλας ἐπροφήτεψε καὶ τὴν ἐπίθεση καὶ ἡ συνέχειά της.
Ἦταν μιὰ μέρα στὸ τοκιστικὸ μαγαζί τοῦ Βελῆ Μαλίλε καὶ τοῦ Ρεμζῆ Καραλῆ, σαράφηδων ἀπὸ τὸ Ἀργυρόκαστρο μὲ ἄλλους μαζὶ στὸ Δἐλβινο.
Ἡ πολιτικολογία, ροπὴ τόσο τοῦ χριστιανικοῦ, ὅσο καὶ τοῦ ὀθωμανικοῦ στοιχείου, ἦταν ἡ κυρία συζήτηση. Τότε ὁ Δημερτίκας ἀποτόλμησε μιὰ προφητεία.
-Ὁ πόλεμος θὰ γίνει ! Εἶπε. Τοῦτοι (οἱ Ἰταλοὶ) θὰ μποῦν στὴν Ἑλλάδα, δὲν θὰ περάσουν ὅμως λίγες μέρες κι ἐδῶ ἔρχεται ἄλλος στρατὸς, ἔρχονται οἱ Ἕλληνες.
Σὲ μία ΄βδομάδα κηρύχτηκε ὁ πόλεμος καὶ ἀκολούθησαν αὐτὰ ποὺ ξαίρουμε ὄχι μόνο έμεῖς, ἀλλὰ ποὺ τά ΄μαθαν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι σ’ ὅποια γωνιὰ τῆς γῆς βρισκόταν τὸν Ὀκτώβριο καὶ τὸ Νοέμβριο τοῦ Σαράντα.
Ἡ συζήτηση στράφκε ἔπειτα γύρω ἀπὸ τὴ οἰωνοσκοπία καὶ ὁ συνομιλητὴς μας συνέχισε :
– Ὅμως ὁ Δημερτίκας κι ἀργότερα ἐπανέλαβε τὶς προφητεῖες του.
Ἦταν μέσα στοὺς ἀλαλαγμοὺς τῶν ἑλληνικῶν νικῶν καὶ τὴν ξέφρενη ἰαχὴ τοῦ θριάμβου τὸ καχουριστὰν (1) Νοέμβριο καὶ Δεκέμβριο.
Ὁ Διοικητὴς τῆς ΙΙΙ Μεραρχία μακαρίτης στρατηγὸς Μπάκος εἶχε ἔδρα τὴ Νίβιτσα κι ἐκαθόνταν ὁ ἴδιος στὸ σπίτι τοῦ Σπύρο Δούλη. Εἶχε ἀκούσει ὁ στρατηγὸς γιὰ τὸ μάντη τῆς ἑλληνικῆς προελάσεως καὶ μιὰ ἡμέρα, πρὸ τῆς ἐπιθέσεως τοῦ Μαρτίου 1941, τὸν φώναξε :
-Ἔ! Μωρὲ Φιλίπη, τοῦ λέγει. Τὶ βλέπεις ἐσὺ σ’ αὐτὰ τὰ δικὰ σου βιβλία (τὴν ὠμοπλάτη του ἀρνιοῦ) ; Ἔχεις δεῖ καμμιὰ πλάτη;
-Ἔχω δεῖ! τοῦ εἶπε ὁ Δεμέρτικας. Ὅταν ἔρθει ὁ Ἀπρίλης δὲ σὲ βρίσκει ἐδῶ. . .
Ἀκολούθησε σιωπὴ τὴ συζητησή μας.
Ἐγνώρισα κι ἄλλους οἰωνοσκόπους ἐξακολούθησε ὁ συνομιλητὴς μας, Χριστιανοὺς καὶ Τούρκους, ἐγνώρισα κοντὰ σ’ ἄλλους καὶ τὸ Γιάχο Ἀϊντίνη, τὸ Γιάχο Καλιάσα, ἀπὸ τὴν Καλιάσα τοῦ Δελβίνου.
Εἶχε διένεξη κάποτε τὸ Μοναστήρι τοῦ Διβροβουνιοῦ μὲ Καστρινοὺς Ἀγάδες, ποὺ εἶχαν ἰδιοκτησίες στὸ Ντερμίσι τοῦ Δελβίνου. Ὁ Ἡγούμενος τοῦ Μοναστηριοῦ Ἱερόθεος, Δροβιανίτης καὶ ἄλλοι ἰδιοκτῆται χωραφιῶν κατηγοροῦνταν ἀπὸ τοὺς ἀγάδες γιὰ διατάραξη τῆς νομῆς. Συμφιλιωτικές προσπάθειες ἀπέβησαν ἄκαρπες. Ἔτσι τὸ πρωτοδικεῖο διέταξε πραγματογνωσύνη. Ὡρίστηκα εἰσηγητὴς τῆς πραγματογνωσύνης, πῆρα πραγματογνώμονες τὸ Γιάχο Καλιάσα, τὸν Πύλιο Τσέκο ἀπὸ τὸ Ἐλευθεροχώρι καὶ τὸ Φίκο Χάτο ἀπὸ τὸ Δέλβινο, παλιοὺς δεκατιαστὰς ποὺ ἤξαιραν σπιθαμὴ πρὸς σπιθαμὴ τὴν περιοχὴ.
Τὸ βράδυ φτάσαμε στὸ ἐπίδικο μέρος καὶ φιλοξενηθήκαμε ἀπὸ τὸν Ἱερόθεο. Ἦταν καλοκαίρι καὶ καθήσαμε ἔξω ἀπὸ τὸ ξωκλὴσι τῆς Παναγίας. Εἶχε ἀγοράσει ὁ Ἡγούμενος ἕνα τράγο ἀπὸ κάτι Μεμοραχιῶτες καὶ Διβριῶτες τσομπαναραίους καὶ τὸ τραπέζι ἦταν πλούσιο, ἀντάξιο καὶ τῆς φήμης τοῦ Μοναστηριοῦ καὶ τῶν ἀξιοσεβάστων προσώπων, ποὺ ἡ περίσταση εἶχε ὁδηγήσει στὸ τραπέζι τοῦ Ἡγουμένου.
Ξεμερδιάστηκε τὸ σφαχτὸ καὶ σερβιρίστηκε στὸ τραπέζι. Στὸ Γιάχο φυσικὰ δόθηκε ἡ σπάλα κι ἀφοῦ τὴν καθάρισε τὴν ἔβαλε στὸ λυχνάρι νὰ τὴν κοιτάξει.
-Ἀπὸ ποῦ τὤχεις τὸ σφαχτὸ, Γούμενε; Τοῦ Μοναστηριοῦ εἶναι ἤ ξένο;
– Τόχω ἀγορασμένο ἀπὸ τσομπαναραίους. Ἀπάντησε ‘κεῖνος.
-Ὤχ μωρέ, τρῶμε κλεμμένο ! Εἶπε ὁ Γιάχος καὶ τοῦ ‘πεσε ἡ σπάλα ἀπὸ τὰ χέρια.
-Μὴ τρῶτε, ὠρὲ, θὰ σᾶς κόψει ! Συμβούλεψε.
Ὁ ἴδιος δὲν ἔβαλε μπουκιὰ ἀπὸ τὸ ψητὸ στὸ στόμα του κι ἐφύλαξε πιστὸς τὸ ἔθιμο τοῦ τόπου. Οἱ ἄλλοι φάγαν μὴ ἀντέχοντας στὸν πειρασμὸ ἀπὸ τὸ θαυμαστὸ ἔδεσμα.
– Ἄκουσε, Γούμενε, συνέχισε ὁ Γιάχος. Δὲν θὰ δικαστεῖς ἀπὸ τοῦτο τὸ δικαστήριο, ἀλλὰ ἀπὸ ἄλλο καὶ θὰ κερδίσεις.
Ἔτσι κι ἔγινε. Ἔκανα τὴν ἄλλη μέρα τὴν εἰσήγηση ἐπὶ τῇ βάσει τῶν καταθέσεων τῶν πραγματογνωμόνων, ἀλλὰ τὸ πρωτοδικεῖο ἐκηρύχθη, ὅπως λέμε, ἀναρμόδιον ἦταν τὸ κακουργοδικεῖο γιὰ σφετερισμὸ ξένης περιουσίας καὶ ἡ ὑπόθεση ἀπέβη ὑπὲρ τοῦ Μοναστηρίου.
Ἀλλὰ ἀκόμα πιὸ ἐνδιαφέρουσες ἦταν οἱ προμαντέψεις τοῦ Κασίμη ἀπὸ τὸ Κοῦτσι τοῦ Κουρβελεσιοῦ.
Τὸ χινόπωρο ἡ ἐπαρχία Δελβίνου γεμίζει ἀπὸ πρόβατα, ποὺ κατεβαίνουν ἀπὸ τὰ βουνὰ, ἀπὸ τὴν Κολιώνια ὡς τὴν Πίνδο, δεκάδες χιλιάδες πρόβατα, ποὺ ξεχειμαδιάζουν στὰ λειβάδια κοντὰ στὴ θάλασσα καὶ λίγο ἀλάργα ἀπ’ αὐτὴ, στὸ εὔκρατο καὶ γλυκὸ κλῖμα τοῦ Ἰονίου, στὸ Διβροβοῦνι, στὸ Τυμπάνι, στ’ Ἀραβουνά, στὴ Γκερμπενίτσα, στὰ Χερεμέτσια τῆς Νίβιτσας, στὴν Τόμπρα τοῦ Σωπικιοῦ, στὴ Σωρωνειά.
Ἐκεῖ ξεχειμάζαν κεῖνο τὸ χειμῶνα καὶ οἱ δυὸ μεγάλοι καὶ ξαϊκουστοὶ τσελιγγάδες ὁ Ντῖνε Γιάννος καὶ ὁ Κίτσο Καπουράνης μὲ χιλιάδες πρόβατα.
Ὁ Κίτσο Καπουράνης, Βλάχος ἀπὸ τὴν Κολιώνια ἐρχόμενος, προτίμαε καὶ νοίκιαζε τὰ λειβάδια τῆς Τόμπρας τοῦ Σωπικιοῦ. Ἐκεῖ στὴ στάνη του μὲ ὡδήγησε ἕνα βράδυ τὸ ὑπειρεσιακὸ μου καθῆκον. Ὁ Καπουράνης εἶχε νοικιάσει ἕνα χειμῶνα τὰ λιβάδια τοῦ Κομματιοῦ ἀπὸ τὸν Μουαμὲτ Μπέη Κόκα καὶ τοῦ χρωστοῦσε ἐνοίκια.
Δὲν τὰ πλήρωνε μὲ τὴ δικαιολογία πὼς ἐξ αἰτίας τοῦ πολέμου 1912 -13 δὲν ἔκανε χρῆσι. Ὁ μπέης ὅμως ἀντλώντας δικαίωμα ἀπὸ τὸ συμβόλαιό του ἐπέτυχε τελεσίδικη ἀπόφασι κατασχέσεως ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖο Δελβίνου καὶ πῆρα διαταγὴ σὰν ἰτζιρὰ μεμοὺρ (ἐκτελεστικὸς ὑπάλληλος) νὰ πάω νὰ ἐκτελέσω τὴν ἀπόφασι.
Πῆρα μερικοὺς χωροφύλακες τοῦ δικαστηρίου κι ἀνάμεσά τους τὸν Κασίμη, ἕνα παλληκάρι μαυριδερὸ γενναῖο. Ἦταν δὲν ἦταν εἴκοσι χρονῶν. Ἐζήτησα ἐνίσχυσι καὶ ἀπὸ τὸ σταθμὸ τοῦ Σωπικιοῦ τοῦ ὁποίου ὁ ἐνωμοτάρχης μὲ ἄλλους δύο χωροφύλακες μὲ ἀκόλούθησε. Τὴ σημαντικὴ αὐτὴ δύναμι τὴ θεώρησα ἀπαραίτητη, γιατὶ καὶ ἡ φάρα τῶν Καπουραναίων ἦταν πολυάριθμη καὶ τσομπαναραίους καὶ πιστικοὺς ἐμπειρότατους στὰ ὅπλα εἶχαν. Ἐκράτησα μυστικὴ τὴν ἀποστολὴ μου, μόνο ὁ σταθμάρχης ἐγνώριζε τὸ μυστικὸ καὶ τὸ βράδυ βρεθήκαμε στὰ βλάχικα κονάκια. Τριάντα – σαράντα καλύβες περιποιημένες, μὲ καλάμι καὶ ριζάχερο φκιαγμένες, μὲ πόρτες καὶ παράθυρα, σὲ μιὰ πλαγιά, ἀποτελοῦσαν τὴν ἐγκατάστασι τοῦ βλάχικου ποιμενικοῦ συνοικισμοῦ.
Διευθυνθήκαμε πρὸς τὴ μεγαλύτερη καὶ ἐπιβλητικώτερη τοῦ ἀρχιτσέλιγγα, τοῦ Κίτσο Καπουράνη.
Τὰ γαυγίσματα τῶν ποιμενικῶν σκύλων, ποὺ ἡ ὁμοβροντία τους ἦταν ἡ ἀναμενόμενη ὑποδοχή μας εἶχαν σταματήσει μὲ τὶς καθησυχαστικὲς φωνὲς τῶν πιστικῶν καὶ ἥσυχοι ὡδηγηθήκαμε στὸ κονάκι τοῦ ἀρχιτσέλιγγα. Ἡ καλύβα του ἔμοιαζε μὲ σκηνὴ ἀρχιστρατήγου σὲ περίοδο ἐκστρατείας. Ὡραῖες ψάθες κατὰ γῆς, ἀπάνω τους φλοκωτὲς βελέντζες, ἕνα – δυὸ δωμάτια καὶ κατευθεῖαν στὸ μουσαφίρ ὀντᾶ. Χοντρὸ κούτσουρο ἔκαιγε στὴ βάτρα, στὸ τζάκι καὶ μιὰ γλυκιὰ ζέστη ἀπὸ τὸ ριζάχερο κι ἀπὸ τὴ φλόγα τοῦ τζακιοῦ μᾶς περίχυσε καθὼς ἐμπήκαμε.
Καφές, ρακί, μουαμπέτι (2), φιλοξενία.
-Πῶς σᾶς ἤφερε ὁ Θεὸς ἀπ’ ἐδὼ; ρώτησε ὁ οἰκοδεσπότης, ὕστερα ἀπὸ λίγο.
Βρέθηκα σὲ δύσκολη θέσι γιὰ τὸ ψέμα, μὲ τὸ ὁποῖο τόσα ἀτιμωτικὰ θὰ πλήρωνα τὴν πρόθυμη φιλοξενία, ποὺ προμηνύονταν ἡγεμονικώτερη, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ φόβο τῆς φυγαδεύσεως τοῦ κοπαδιοῦ ἤ ἀναμείξεως μὲ γειτονικὰ ἀναγκάστηκα ν’ ἀποκρύψω τὶς προθέσεις μου, ἀναβάλλοντας γιὰ τὴν αὐγὴ τὴν ἐκτέλεσι τῆς ἀποφάσεως καὶ τοῦ εἶπα ;
– Λάϊ Κίτσο, εἴμαστε περαστικοί, ἐρχόμαστε ἀπὸ τὸ δεῖνα χωριὸ καὶ πᾶμε στὸ τάδε, ποὺ μᾶς εἰδοποίησαν γιὰ κάποιο φόνο.
Δοῦλοι καὶ πιστικοὶ στὸ μεταξὺ εἶχαν βαλθῆ νὰ σφάξουν καὶ νὰ ψήσουν τρία ἀρνιὰ.
Ἔπειτα ‘πὸ λίγο, πάνω στὴν τάβλα, ἀρνί ψητὸ κρασὶ ἐσκόρπισε τὴν εὐθυμία. Ἦταν ἁπλοχέρηδες οἱ Καπουραναῖοι, κοινωνικοί, ξυρισμένοι, καθαροὶ καὶ πλειότερο ἀπ’ ὅλους ὁ γενάρχης τους, ὁ ἀρχιτσέλιγγας, ὁ Κίτσο Καπουράνης.
Πάνω στὸ φαΐ καὶ στὸ πιοτὶ ἡ σπάλα δόθηκε στὸν Κασίμη ἀπὸ τὸν οἰκοδεσπότη.
-Ξεκοκκάλισέ το καὶ διάβασέ το ! Τοῦ εἶπε ὁ Κίτσος.
Καὶ ὁ Κασίμης τὴν πῆρε καὶ τὴν καθάρισε ἀλαφρὰ κι ἀπάνω – ἀπάνω, μὲ τὸ σουγιᾶ κι ἐδιάβασε τὰ μελλούμενα . . .
-Τὸ κοπαδι σου γίνεται σὲ δὺο οὐρὲς (κομματιάζεται), τοῦ λέει, καὶ αὔριο θὰ πληρώσης ἀναγκαστικὰ κάτι χρήματα.
-Δὲν ἔχω, ὠρὲ παράδες ! Διαμαρτυρήθηκε ὁ τσέλιγγας.
Ὄχι δὲν ἔχω, ὄχι ἔχεις.
-Ἐγὼ σοῦ τὰ βρίσκω καὶ ποῦ τά ‘χεις κρυμμένα ! Τοῦ λέει ὁ νέος Κάλχας ἀπὸ τὸ Κοῦτσι. Μοῦ δίνεις τὴν ἄδεια νὰ στὰ βρῶ, ποῦ τά ΄χεις κρύψει;
-Ἄν τἀ βρῆς θὰ σοῦ δώκω μπαξίσι.
– Φύλα τὸ λόγο σου, γιατὶ ἐγὼ θὰ τὰ βρῶ. Δῶσε μου τὴ μασιά.
Κάτω ἀπὸ τὴ γενικὴ ἀγωνία παίρνει ὁ Κασίμης τὴ μασιὰ καὶ γύριζε γύρω – τριγύρω τὴν κάμαρα καὶ ὅπως ὁ ραβδοσκόπος ψάχνει τὰ νερὰ, ἔτσι ὁ Κασίμης ἔψαχνε τὸ θησαυρὸ τοῦ Καπουράνη.
Ἐκεῖ στὸ ἔμπα τῆς θύρας, κάτω ἀπὸ τὴν ψάθα, σκάλισε λίγο τὸ χῶμα καὶ μπρὸς στὰ ἔκπληκτα μάτια ὅλων μας, ἐνῶ ὁ Κίτσο Καπουράνης εἶχε ἀνόιξει τὸ στόμα του μιὰ ὀργιά, ἀνέσυρε ἕναν τενεκὲ.
Τὰ βρῆκα ἤ δὲν τᾶ βρῆκα, ὠρὲ τσέλιγγα ; Εἶναι παράδες γιὰ δὲν εἶναι ; Ἐγὼ μπορῶ νὰ σοῦ πῶ πόσα εἶναι καὶ τὶ λογῆς εἶναι !
Κάνω νόημα στὸν Κασίμη νὰ σταματήση ἡ συζήτησις γιὰ τὰ χρήματα ὡς ἐκεῖ.
Ἔδωκε ὁ τσέλιγγας στὴ μπάμπω τὸν τενεκὲ, ποῦ τὸν κράταγε κείνη ὅπως κρατοῦν τὶς ἅγιες εἰκόνες, ρίχνοντας μας ὕποπτα βλέμματα καὶ γυρίσαμε ὅλοι στὸ ζιαφέτι (3) μας.
Ἄλλ’ ὁ Κασίμης εἶχε κι ἄλλες σελίδες να μᾶς διαβάση ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς ζωῆς τοῦ Καπουράνη.
Καὶ κάτι ἄλλο ἔχεις ἀκόμα, τσέλιγγα! Τοῦ λέει.
Τὸ μπινέκικο (τῆς καβάλλας) ἄλογο σου θὰ πνιγῆ αὔριο, κεῖ ποὺ τὸ ΄χεις δεμένο.
Ὅμως μέσα στ’ ἀτυχήματα σου ἔχεις καὶ μιὰ χαρὰ, χαρὰ μεγάλη γιὰ τὴ φαμίλια σου, ποῦ ἔχεις χαμένο ἐδῶ καὶ δέκα πέντε χρόνια καὶ τοῦ κάνατε κηδεῖες καὶ μνημόσυνα, σοῦ ΄ρχεται αὔριο τὸ μεσημέρι !
Ἡ κατάπληξι ἦταν ἀπερίγραπτη. Συσπάσεις συγκινήσεως διαγράφτηκαν στὸ πρόσωπο τοῦ Τσέλιγγα, ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ μπάμπω του κι οἱ νυφάδες, ροδομάγουλες βλαχοποῦλες, ποὺ σὰ γυναῖκες δὲν καθόταν στο τραπέζι καὶ ποὺ ἡ εἴδησις εἶχε ἀναστατώσει ὅλες τὶς καλύβες.
Ποιός μποροῦσε ν’ ἀμφιβάλλη γιὰ τὶς προφητεῖες, ἀφοῦ ἡ μιὰ κι ὅλας εἶχε ξεδιαλύνει τὸ ἴδιο βράδυ;
Τὸ γλέντι συνεχίστηκε ὅλη τη νύχτα στὴν ἀδημονία τὴς χαρούμενης προσμονῆς. Ἐκεῖ τότε, τοῦ ἀνεκοίνωσα καὶ τὴν ἀπόφασι τῆς κατασχέσεως καὶ τοῦ ἐζήτησα τὰ χρήματα.
Ἀρνήθηκε μὲ πεῖσμα νὰ πληρώση κι ἀναγκαστήκαμε νὰ ξεχωρίσωμε ἀπὸ τὸ κοπάδι του πεντακόσια – ἐξακόσια πρόβατα γιὰ νὰ τὰ πάρωμε καὶ νὰ τὰ δώσωμε παρακαταθήκη σὲ τρίτο πρόσωπο, ὥσότου ἐκποιηθοῦν. Μετάνοιωσε ὅμως ὑπολογίζοντας καλὰ τὴ μεγαλύτερη ζημιὰ κι ἔτσι πλήρωσε καὶ τὰ χρήματα. Ἔβγαινε ἔτσι καὶ τὸ δεύτερο καὶ τὸ τρίτο μέρος τῆς προφητείας τοῦ Κασίμη,
Εἴχαμε πλειὰ τελειώσει τὴν ἀποστολὴ μας καὶ εἶπα νὰ ἐτοιμαστοῦμε νὰ φύγωμε. Ἦταν κατὰ τὶς δώδεκα τὸ μεσημέρι. Ὄμως ὀ τσέλιγκας ὅταν εἶδε τὴν ἐτοιμασία μας νὰ φύγωμε.
-Ὄχι ! Μοῦ λέει . Ὡς τώρα ἤσουν μπουμπασίρης (ὑπάλληλος τῆς ἐκτελέσεως). Τώρα θὰ μείνης μουσαφίρης, ἐσὺ και οἱ ἄνθρωποι σου. Εἶστε στὸ ὀτζάκι μου καὶ θὰ φύγετε ὅταν τὸ διατάξω ἐγώ.
Ποιὸς μποροῦσε νὰ κάνη τὴν ἀτιμωτικὴ πρᾶξι νὰ μὴ δεχθὴ παρεχόμενη φιλοξενία; Ὅταν μάλιστα, ὅπως εἶναι γνωστὸ στὰ μέρη μας, ἡ ἄρνησι ἰσοδυναμεῖ μὲ θάνατο γιατὶ θεωρεῖται προσβολὴ, καὶ μάλιστα ἀφοῦ τῆς τύχης τὰ γραμμένα προμήνυαν τέτοια χαρὰ στὴν ταροῦστα (στάνι) τοῦ Κίτσο Καπουράνη.
Ἔτσι μείναμε καὶ τὸ μεσημέρι καὶ ξαναστρώθηκε τραπέζι σὲ ἀτμόσφαιρα πλειὸ ἐγκάρδια.
Καὶ που τρώγαμε ἀκούστηκαν φωνές ἀπὸ τοὺς δούλους καὶ τοὺς πιστικοὺς:
-Ὦ ! λάϊ Κίτσο, λάϊ Κίτσο. Πάει τὸ. . . τὸ κάλο (ἀλογο) σου, πνίγηκε κεῖ που ἦταν δεμένο μὲ τὸ λιτάρι του.
Ἡ δυσάρεστη ὅμως αὐτὴ εἴδησι πέρασε ἀπαρατήρητη ς’ ἀυτὸ τὸ μερόνυχτο τὸ γεμάτο γεγονότα. Ἐξ ἄλλου ἄλογα καὶ φοράδια εἴχαν ἀρκετὰ οἱ σταῦλοι τοῦ Καπουράνη.
Δὲν εἶχε περάσει πολλὴ ὥρα, θὰ ’ταν κατὰ τὶς δύο τὸ μεσημέρι ποὺ ὅλη ἡ στάνη συνταράχτηκε σὰν ἀπὸ σίφουνα.
Ὦ ! λάϊ Κίτσοοοο! …. ! λάϊ Κίτσο οοο ! Τὰ συχαρίκια ! Ἦρθε ὁ γυός σου ! Ἦρθ’ ὁ Λάμπης ! Ἦρθ’ ὁ Λάμπης !
Μιὰ χλαλοὴ ἀκούστηκε. Ἀπ’ ὅλες τὶς καλύβες ξεπετάχτηκαν γυναῖκες καὶ παιδιὰ μικρὰ ξυπόλυτα κι ἔτρεχαν δῶθε κεῖθε ξέφρενες καὶ φωνές καὶ φιλιὰ καὶ σιουρίγματα ἀπὸ κορυφὴ σὲ κορυφὴ καὶ γαυγίσματα σκυλλιῶν, καὶ χρεμετίσματα ἀλόγων, ποὺ παραξενεύθηκαν καὶ τὰ ζῶα μ’ αὐτὸ τὸ ἀνθρώπινο παραλήρημα καὶ ἄρχισε ἕνα ντουφεκίδι ποὺ ἔκανε τὶς πλαγιὲς ν’ ἀχολογοῦν καὶ σταματημὸ δὲν εἶχε. Γέμισαν καὶ οἱ δικοί μου χωροφύλακες τὰ ὅπλα τους καὶ τὸ μπουμπούνισαν καὶ κεῖνοι γιὰ νὰ μὴ ὑστερήσουν στὴ γενικὴ χαρὰ καὶ κεῖνο ποὺ ἀκολούθησε νοῦς ἀνθρώπου δὲν μπορεῖ νὰ τὸ περιγράψη. Ἐπὶ μία ὥρα ἔρριχναν συνέχεια ἑβδομήντα ντουφέκια πανηγυρίζοντας τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ χαμένου γιοῦ . Ἦταν κάτι σὰν τὴ νύχτα τῆς ἀναστάσεως. Ἀνέστη ὁ νεκρός.
Καὶ σαν κατάκατσε ὁ κουρνιαχτὸς κι ὁ τσέλιγκας ἀγκάλιασε κι ἀνασπάστηκε τὸ γιό του γύρισε δακρυσμένος στὸν Κασίμη :
– Καλὸ νά ’χης, ὠρὲ παλληκάρι. Ὁ κίτσο Καπουράνης φυλάει τὸ λόγο του. Ἔμπα μέσα στὸ κοπάδι καὶ πάρε γιὰ μπαξίσι εἰκοσι πέντε πρόβατα. Ὅποια πιάκει τὸ μάτι σου καὶ ἤ πάρτα ἤ σημάδεψε τα στ’ αὐτιὰ μὲ τὸ δικό σου σημάδι καὶ στειλε ἄνθρωπο νὰ τὰ πάρη,
Τὸ ἀπομεσήμερο ἐφεύγαμε.
Ἀπ’ ὅλες τὶς καλύβες εἶχαν βγῆ γυναῖκες κι ἄντρες δυὸ – δυὸ, τρεῖς – τρεῖς, καὶ κουνοῦσαν τὰ μαντήλια καὶ φώναζαν βλάχικα :
– Καλεμπάρδε, καλεμπάρδε, (κατευόδιο).
Μιὰ ὀμοβροντία ἀκολούθησε κι ἄλλη μιὰ ἀπὸ τοὺς δικούς μου ἄντρες, ἀποχαιρετιστήρια.
Τέτοια κατάσχεση οὔτε ματάγινε, οὔτε θὰ ξαναματγίνη !
—————-
(1) Καχουριστὰν = χριστιανική περιοχή.
(2) Μουαμπέτι = συζήτηση.
(3) Ζιαφέτι = γλέντι
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα δράση του Τμήματος Τροχαίας Ιωαννίνων για παιδιά προσχολικής ηλικίας
450 μαθητές νηπιαγωγείων ήρθαν σε μια πρώτη επαφή με βασικούς κανόνες οδικής κυκλοφορίας
Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα (27-31 Μαΐου) εκπαιδευτική δράση του Τμήματος Τροχαίας Ιωαννίνων, η οποία απευθυνόταν σε μαθητές προσχολικής ηλικίας.
Ειδικότερα, 450 συνολικά μαθητές από 20 διαφορετικά νηπιαγωγεία των Ιωαννίνων είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε μία πρώτη επαφή με τους βασικούς κανόνες οδικής κυκλοφορίας, ώστε να μάθουν να κινούνται με ασφάλεια στο δρόμο.
Ο ειδικός τάπητας κυκλοφορίας και το οπτικοακουστικό υλικό που χρησιμοποιήθηκαν κέντρισε το ενδιαφέρον των παιδιών.
Ακόμη πιο έκδηλος όμως ήταν ο ενθουσιασμός τους, όταν κλήθηκαν να εφαρμόσουν τις γνώσεις που αποκόμισαν, μπαίνοντας στο ρόλο του οδηγού ειδικών αμαξιδίων στο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής του Δήμου Ιωαννιτών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία εντάσσεται στο πλαίσιο δράσεων των υπηρεσιών της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηπείρου για την καλλιέργεια σωστής οδικής κουλτούρας από μικρή ηλικία.
Συλλήψεις για κατοχή ναρκωτικών στην Ήπειρο κατά τις τελευταίες δύο εβδομάδες
Στο πλαίσιο καθημερινών περιπολίων και δράσεων, που υλοποιούνται από τις υπηρεσίες της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηπείρου για την καταπολέμηση της διάδοσης των ναρκωτικών, συνελήφθησαν κατά τις τελευταίες δύο εβδομάδες συνολικά 11 άτομα.
Ειδικότερα, πρόκειται για 10 ημεδαπούς και έναν αλλοδαπό, που συνελήφθησαν σε 8 διαφορετικές περιπτώσεις για κατοχή – κατά περίπτωση – μικροποσοτήτωνκαι φυτών κάνναβης, μικροποσότηταςηρωίνης και ναρκωτικών χαπιών.
Πιο συγκεκριμένα συνελήφθησαν:
Σημειώνεται ότι η καταπολέμηση της διάδοσης των ναρκωτικών αποτελεί πρωταρχική, άμεση και διαρκή προτεραιότητα των υπηρεσιών της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηπείρου.
Συνελήφθησαν δύο ημεδαπές στα Ιωάννινα για κλοπή με τη μέθοδο της απασχόλησης σε βάρος υπερήλικης
Συνελήφθησαν χθες (02-06-2024) το μεσημέρι από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Ιωαννίνων δύο ημεδαπές, οι οποίες κατηγορούνται για κλοπή κατά συναυτουργία, η οποία έλαβε χώρα προχθές (01-06-2024) το πρωί στην πόλη των Ιωαννίνων.
Ειδικότερα, όπως προέκυψε από την αστυνομική έρευνα, οι κατηγορούμενες προσέγγισαν υπερήλικη και αφού απέσπασαν την προσοχή της, αφαίρεσαν το πορτοφόλι της, που περιείχε το χρηματικό ποσό των 70 ευρώ.
Οι συλληφθείσες οδηγήθηκαν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ιωαννίνων.
Εβδομαδιαία αποτίμηση δράσεων πρόληψης και αντιμετώπισης της εγκληματικότητας
Σχέδιο ειδικών στοχευμένων δράσεων με τρεις βασικές κατευθύνσεις, υλοποιεί η Ελληνική Αστυνομία, με στόχο την πρόληψη, αποτροπή και αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, της ενδοοικογενειακής βίας και της παραβατικότητας ανηλίκων, καθώς και τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας των πολιτών.
Συγκεκριμένα, την περασμένη εβδομάδα από 27 Μαΐου έως 2 Ιουνίου 2024, για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας, δραστηριοποιήθηκαν οι υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας, και ιδιαίτερα τα επιχειρησιακά Γραφεία Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας, που επιλαμβάνονται στην πλειονότητα των περιστατικών.
Στο πλαίσιο αυτό οι αστυνομικοί σε όλη τη χώρα ανταποκρίθηκαν σε -876- κλήσεις στο τηλεφωνικό κέντρο της Άμεσης Δράσης και χορηγήθηκε σε -70- γυναίκες θύματα η εφαρμογή του Panic Button. Συνολικά, διαχειρίστηκαν -488- περιστατικά, για τα οποία πραγματοποιήθηκαν -319- συλλήψεις, ενώ παράλληλα μεταφέρθηκαν σε δομές με οχήματα της Ελληνικής Αστυνομίας -10- θύματα.
Υπενθυμίζεται ότι, με μέριμνα της Ελληνικής Αστυνομίας, στην περιφέρεια κάθε Διεύθυνσης Αστυνομίας σε όλη την επικράτεια, έχουν εξασφαλιστεί ένας ή περισσότεροι ειδικά διαμορφωμένοι χώροι που λειτουργούν ως “safe houses”, για τη βραχυπρόθεσμη ασφαλή φιλοξενία γυναικών-θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, καθώς και μελών της οικογένειας τους, όπως τα ανήλικα παιδιά τους, που χρειάζονται προστασία (σχετ. η από 12-04-2024 Ανακοίνωση).
Παράλληλα, για την πρόληψη και αντιμετώπιση της νεανικής παραβατικότητας και της βίας μεταξύ ανηλίκων, με σκοπό την ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των ίδιων αλλά και των γονέων τους, εφαρμόζονται δράσεις ήπιας αστυνόμευσης, από εκπαιδευμένες γυναίκες και άντρες αστυνομικούς, σε γειτονιές, πλατείες και σημεία που συγκεντρώνονται νέοι και έχουν σημειωθεί περιστατικά.
Έτσι, σε όλη την επικράτεια, έχουν πραγματοποιηθεί:
Προς την ίδια κατεύθυνση, συνεχίζονται οι στοχευμένες αστυνομικές δράσεις για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας καθώς και τη βελτίωση του επιπέδου οδικής ασφάλειας των πολιτών.
Για το λόγο αυτό, δραστηριοποιούνται κλιμάκια με τη συμμετοχή αστυνομικών εμφανούς και αφανούς αστυνόμευσης, από διάφορες Υπηρεσίες, λαμβάνοντας υπόψη τα τοπικά επιχειρησιακά σχέδια και δίνοντας έμφαση σε περιοχές και οικισμούς όπου παρατηρούνται αυξημένα περιστατικά παραβατικότητας.
Πιο αναλυτικά, κατά τη διάρκεια των δράσεων για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας σε ολόκληρη τη χώρα, από 27 Μαΐου έως 2 Ιουνίου 2024, πραγματοποιήθηκαν -1.072- ειδικές αστυνομικές επιχειρήσεις, κατά τις οποίες:
Επίσης, ενδεικτικά εξιχνιάστηκαν -281- κλοπές – διαρρήξεις, -35- απάτες, -53- κλοπές τροχοφόρων, -29- ληστείες, -15- απάτες με υπολογιστή καθώς και -603- υποθέσεις περί όπλων και -318- περί ναρκωτικών.
Περαιτέρω, οι υπηρεσίες Τροχαίας πραγματοποίησαν ειδικές εξορμήσεις και στοχευμένους ελέγχους, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, για την αντιμετώπιση παραβατικών και επικίνδυνων-αντικοινωνικών οδηγικών συμπεριφορών, με στόχο την ομαλή και ασφαλή κίνηση των πολιτών και τη διασφάλιση της ανθρώπινης ζωής.
Διενεργήθηκαν -129.976- τροχονομικοί έλεγχοι οχημάτων και βεβαιώθηκαν
-32.187- παραβάσεις, γα τις οποίες επιβλήθηκαν τα ανάλογα διοικητικά πρόστιμα.
Ενδεικτικά, οι παραβάσεις που βεβαιώθηκαν, μεταξύ άλλων, αφορούν:
Οι στοχευμένες αυτές δράσεις θα συνεχιστούν με αμείωτη ένταση για τη βελτίωση του επιπέδου οδικής ασφάλειας, την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας, την καλύτερη δυνατή προστασία των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, αλλά και ώστε κανένα παιδί να μη νιώθει απροστάτευτο και μόνο.
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΜΑΝΟΣ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΣ Δεν ξέρω τι είναι πιο αστείο. Ο πολιτικός που λέει οτι θα αποκαλύψει δημόσια το πόθεν έσχες του ή οι δημοσιογράφοι που τον παίρνουν στα σοβαρά και φέρονται σαν να υπάρχει δημόσια κατάθεση πόθεν έσχες.
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Ο μόνιμος στόχος των Εγγλέζων είναι να θέσουν την Κύπρο υπό τον έλεγχο του Αττίλα: Έφτασε η ώρα να εκδιωχθούν οι βρετανικές βάσεις από τη Μεγαλόνησο (video)

«Απαγορεύεται να είσαι Τούρκος στη Δυτική Θράκη και στην Ελλάδα». Τη δήλωση έκανε στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu της Τουρκίας, τον Μάρτιο, η πρόεδρος του Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας της Θράκης (ΚΙΕΦ), Τσιγδέμ Ασάφογλου. Και προσέθεσε: «Δεν μπορείτε να ιδρύσετε κανένα σωματείο, ίδρυμα ή οργανισμό που να περιλαμβάνει τη λέξη Τούρκος. Ως Τούρκοι της Δυτικής Θράκης, όποτε εκφράζουμε την ταυτότητά μας και λέμε ότι είμαστε Τούρκοι και η μειονότητα που ζει στη Δυτική Θράκη είναι τουρκική, δυστυχώς, το ελληνικό κράτος μας χαρακτηρίζει ως στοιχεία που απειλούν την εθνική ασφάλεια». Και για όποιον δεν κατάλαβε, η προεκλογική αφίσα του κόμματος το ξεκαθαρίζει: «Οι Τούρκοι ψηφίζουν Τούρκους». Το ΚΙΕΦ είναι το ισλαμικό κόμμα που είχε ιδρύσει ο πράκτορας του τουρκικού βαθέος κράτους, Αχμέτ Σαδίκ. Στις προηγούμενες ευρωεκλογές ήταν πρώτο στην Ξάνθη με 25,05%, (με δεύτερη τη ΝΔ με 24,43%) και στη Ροδόπη με 38,01% (ΝΔ:18,32%).
Απορώ πώς στην εποχή της θεοποίησης του αυτοπροσδιορισμού, κανένας δεν συγκινείται με το δράμα της Τσιγδέμ. Αισθάνεσαι Τουρκάλα, κοπέλα μου; Τιμή σου και καμάρι σου! Σε απαλλάσσουμε αμέσως από την ελληνική υπηκοότητα, την οποία φέρεις βαρέως, και τράβα να πολιτευθείς στην Τουρκία. Απαλλάσσουμε και όλους όσοι ισχυρίζονται το ίδιο με σένα, με πρώτους – πρώτους τους υποψήφιους του ΚΙΕΦ για την Ευρωβουλή. Τι δουλειά έχουν οι Τούρκοι στην Ευρωβουλή; Στην Ελλάδα θα βρίσκεστε, αν θέλετε και κυρίως αν θέλουμε, ως αλλοδαποί παρεπιδημούντες. Κι εμείς θα αποφασίσουμε πόσο θα σας φιλοξενήσουμε και με ποιους όρους. Υπ’ αυτή και μόνο την ιδιότητα, ιδρύστε όποιο σωματείο θέλετε. Για τη μελέτη της τουρκικής μουσικής, ας πούμε. Ή για την διάδοση του χουνκιάρ μπεγιεντί και του κιουνεφέ. Όχι όμως για να παροτρύνετε τους Τούρκους να ψηφίζουν Τούρκους, στην Ελλάδα. Στην Τουρκία, ναι!
Unmute
Remaining Time -0:00Fullscreen
Αν κάποιος θεωρεί αυτή την οπτική «εκτός νομικού πλαισίου», ίσως δεν έχει υπόψη τα άρθρα 31 – 36 της συνθήκης της Λωζάνης που αναφέρονται στην ιθαγένεια. (Σήμερα ο όρος, νομικώς, ταυτίζεται με την υπηκοότητα, ενώ δεν θα έπρεπε, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.) Σ΄ αυτά τα άρθρα διευθετείται, πολύ λογικά, το πρόβλημα που προέκυψε όταν, με τις αλλαγές των συνόρων, πληθυσμοί που αισθανόντουσαν ότι ανήκαν στην Α εθνικότητα κατοικούσαν σε περιοχή που περιερχόταν στη Β κρατική επικράτεια. Η Συνθήκη έλεγε ότι αυτομάτως γίνονται υπήκοοι του Β κράτους, εκτός αν δεν θέλουν! Και έδωσε περιθώριο δύο ετών, έτσι ώστε οι πολίτες αυτής της κατηγορίας να αποφασίσουν ποια ιθαγένεια θέλουν. Αν ήθελαν την τουρκική, θα έπρεπε να μαζέψουν τα μπογαλάκια τους και να εγκατασταθούν στην Τουρκία. Διατηρούσαν ακέραια την ακίνητη περιουσία τους στη χώρα από την οποία έφευγαν, αλλά δεν μπορούσε η οικογένειά τους να μένει πια εκεί. Λέει δηλαδή η Συνθήκη σε απλά νεοελληνικά: και Έλληνας υπήκοος και υποψήφιος για το Ευρωκοινοβούλιο και Τούρκος μαζί, δεν γίνεται!
Όμως, σήμερα, τη δυνατότητα να αποποιηθεί κάποιος την ελληνική ιθαγένεια, ο νόμος δεν την παρέχει σε οποιονδήποτε! Είναι εντελώς παράλογο, διότι ενώ σου αναγνωρίζει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεσαι, δύο μέτρα άντρας, ως γυναίκα κολυμβήτρια, δεν σου επιτρέπει την πιο απλή… φυλομετάβαση: από τη φυλή των Ελλήνων, στην οποία χωρίς να το θες συμπεριλαμβάνεσαι, στη φυλή της καρδιάς σου. Τούρκος; Τούρκος! Ινουίτ; Ινουίτ! Θα πρέπει να είσαι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, να μην διατηρείς οικογενειακούς δεσμούς με την Ελλάδα, να μην έχεις περιουσία στην Ελλάδα, και να έχεις και δεύτερη ιθαγένεια, ώστε η αποδοχή του αιτήματος αποποίησης της ελληνικής ιθαγένειας να μην σε οδηγεί σε κατάσταση ανιθαγένειας. Και εφόσον ισχύουν όλα αυτά θα πρέπει, σε αίτηση που θα υποβάλεις να εξηγήσεις τους λόγους για τους οποίους θες να αποποιηθείς την ελληνική ιθαγένεια. Η αίτηση θα κατατεθεί στο ΥΠΕΣ, που θα αποφασίσει τελικά. Αλλιώς, θα είσαι Έλληνας με το ζόρι!Play Video
https://imasdk.googleapis.com/js/core/bridge3.643.0_en.html#goog_1336145467
Είναι απολύτως παράλογο και ανελεύθερο! Θα έπρεπε να αρκεί μία δήλωση: «Δεν θέλω να έχω πλέον την ελληνική ιθαγένεια». Το «γιατί» είναι θέμα του καθενός. Θα την έστελνε διαδικτυακά σε μια διεύθυνση του ΥΠΕΣ και η απάντηση αποδοχής του αιτήματος και αφαίρεσης της ιθαγένειας θα ερχόταν αυτόματα σε δευτερόλεπτα. «Δεν θέλετε να είστε Έλληνας; Δεν μπορούμε να σας υποχρεώσουμε να είστε. Καλή σας τύχη!» Αν δεν έχεις άλλη ιθαγένεια και αυτό σου δημιουργήσει προβλήματα, είναι δικό σου πρόβλημα, όχι της Ελλάδας! Η τροποποίηση αυτής της ηλίθιας διάταξης, με μια προσθήκη που θα έδινε τη δυνατότητα στο ελληνικό κράτος να αφαιρεί την ιθαγένεια/υπηκοότητα από όποιον δηλώνει δημοσίως ότι δεν είναι Έλληνας, θα ήταν εργαλείο ελέγχου των επεκτατικών βλέψεων της Τουρκίας στη Θράκη και όχι μόνο.
Διότι αυτός είναι ο σκοπός του ΚΙΕΦ. Δεν έχει καμμία πιθανότητα να μπει στην Ευρωβουλή καθώς, ακόμα κι αν ψηφίσουν υπέρ του και τα νεογέννητα μουσουλμανάκια, δεν πρόκειται να ξεπεράσει το όριο του 3%. (Προς το παρόν. Σε μερικά χρόνια, όταν αλλάξουν οι δημογραφικοί συσχετισμοί και με την αθρόα εισβολή λαθρομεταναστών, θα ξεπεράσει και το 10%.) Άρα, γιατί κατεβαίνει; Για να καταγράψει δυνάμεις. Για να ξεσηκώσει τους μουσουλμάνους της Ρόδου και της Κω. Για να συσπειρώσει τους μουσουλμάνους μετανάστες που έχουν αποκτήσει ελληνική υπηκοότητα και ψηφίζουν. Για να επιβεβαιώσει, πολύ πονηρά, τον ισχυρισμό του Ερντογάν ότι οι μουσουλμάνοι της Θράκης είναι Τούρκοι. Θα δείχνει η Τσιγδέμ τις ψήφους και θα λέει: αφού τόσες χιλιάδες άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στην προτροπή μας «οι Τούρκοι να ψηφίσουν Τούρκους» ποια άλλη απόδειξη θέλετε για το πώς αυτοπροσδιορίζονται; Και για να έχει το ΚΙΕΦ δυνατό χαρτί για να «ντηλάρει» με τα κόμματα εξουσίας στις εθνικές εκλογές: τι μας δίνετε για να σας ψηφίσουμε και ποιους δικούς μας θα βάλετε στα ψηφοδέλτιά σας;
Στα 42 ονόματα του ψηφοδελτίου του ΚΙΕΦ ανάμεσα στους Αλή, τους Χασάν και τους Χουσεΐν, υπάρχει και ένα ελληνικό: Ευγενία Νατσουλίδου του Ευάγγελου. Είναι η εκπρόσωπος μιας άλλης δήθεν «μειονότητας»: των δίγλωσσων της Μακεδονίας που αυταποκαλούνται Σλαβομακεδόνες. Ετσι, το ΚΙΕΦ αποκτάει μια ευρύτερη ταυτότητα: του εκπροσώπου των «μειονοτικών πληθυσμών» σε όλη την Ελλάδα, όχι μόνο στη Θράκη.
Να το κουβεντιάσουμε λίγο περισσότερο αυτό, διότι έχουμε συνηθίσει στη χρήση του όρου «μειονότητα», ο οποίος πάσχει και σε σημασιολογικό και σε νομικό επίπεδο. Τι σημαίνει «μειονότητα»; Ένα σύνολο πληθυσμού αποτελείται από πολλές μειονότητες. Με κριτήριο το ύψος, το βάρος, την ηλικία, το χρώμα των μαλλιών, των ματιών, του δέρματος, την καταγωγή, τη διαμονή, τις προτιμήσεις, τις συνήθειες, την κουλτούρα, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τη μόρφωση, τις φιλοσοφικές αντιλήψεις, τις ερωτικές προτιμήσεις και με όσα κριτήρια μπορείτε να φανταστείτε, όλοι ανήκουμε σε μειονότητες. Και λοιπόν; Ναι, αλλά οι περισσότεροι μουσουλμάνοι αναλογικά με τον γενικό πληθυσμό ζουν στη Θράκη. Και λοιπόν; Και στη Σύρο ζουν οι περισσότεροι καθολικοί. Συζητήσαμε ποτέ για τα δικαιώματα της καθολικής μειονότητας; Υπάρχει κάτι που το δικαιούνται οι υπόλοιποι κάτοικοι της χώρας, αλλά αυτοί όχι; Η θρησκευτική μειονότητα είναι απομεινάρι της διοικητικής οργάνωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε «μιλέτ» δηλαδή σε αυτοδιοικούμενες εθνικοθρησκευτικές κοινότητες στις οποίες ο θρησκευτικός ηγέτης ήταν ταυτόχρονα πολιτικός ηγέτης και δικαστής. Όμως, στον 21ο αιώνα, που κανένας δεν αμφισβητεί την κοσμικότητα και την ανεξιθρησκία του δυτικού κράτους, τι νόημα έχει να υπάρχουν ειδικοί νόμοι για μια θρησκευτική μειονότητα; Όσες φορές εμφανίσθηκε η έννοια «μειονότητα» σε διεθνή νομικά κείμενα, ψηφίσματα ή διακηρύξεις, ήταν για να εξασφαλισθεί ότι τα άτομα που ανήκουν σ΄ αυτή, θα έχουν τα ΙΔΙΑ δικαιώματα με τους άλλους πολίτες, όχι περισσότερα ή διαφορετικά.
Όμως οι μουσουλμάνοι της Θράκης έχουν ήδη πολύ περισσότερα, ειδικά στην Εκπαίδευση, εις βάρος των μη μουσουλμάνων. Εισάγονται με ποσόστωση 0,5% στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μάλιστα, με πρόσφατο νόμο, η Κεραμέως κατάργησε τη βάση, μόνο, για τους μουσουλμάνους υποψηφίους. Γιατί; Διότι δεν έχουν, λέει, τις ίδιες ευκαιρίες με τους υπόλοιπους μαθητές. Γιατί δεν τις έχουν; Διότι δεν κατέχουν καλά τα Ελληνικά. Γιατί δεν τα κατέχουν; Διότι στα μειονοτικά σχολεία διδάσκεται ως κύρια γλώσσα η τουρκική. Γιατί διδάσκεται; Διότι η Τουρκία κατάφερε με τις μορφωτικές συμφωνίες του 1951 και 1968 να καθιερώσει την τουρκική γλώσσα ως μόνη μειονοτική γλώσσα εκπαίδευσης, παρά το ότι η γλώσσα των Πομάκων ή των Αθίγγανων (που αποτελούν μαζί με τους Τουρκογενείς τις άλλες δύο μουσουλμανικές κοινότητες) δεν έχει καμία σχέση με την τουρκική. Έτσι, η θρησκευτική ταυτότητα γίνεται εθνική και η Θράκη οδηγείται σε κοσσοβοποίηση. Αλλά εγώ ρωτάω: με ποια λογική τον 21ο αιώνα, στον δυτικό κόσμο, η θρησκεία θα πρέπει να καθορίζει τη συνολική εκπαίδευση ενός ανθρώπου; Γιατί πρέπει να υπάρχουν «μειονοτικά σχολεία» και μάλιστα με δυνατότητα οικονομικής και εκπαιδευτικής αυτονομίας;
Στην Ελλάδα μιλάμε Ελληνικά και ο Έλληνας φορολογούμενος προσφέρει σε κάθε μαθητή, ανεξαρτήτως του θρησκεύματος των γονέων του, την ευκαιρία να μάθει ακόμα μία «διεθνή» γλώσσα, κυρίως Αγγλικά, εντός εκπαιδευτικού συστήματος. Αν θες να μάθεις, πέρα από αυτές τις δύο, Τουρκικά, Σουαχίλι, Ουρντού ή Γραμμική β’ θα το κάνεις με δική σου πρωτοβουλία και δικά σου έξοδα. Ο Έλληνας φορολογούμενος πληρώνει για τους ιεροδιδασκάλους των μειονοτικών σχολείων που εκπαιδεύουν τους μαθητές στα υψηλά νοήματα του Κορανίου. Γιατί; Πληρώνονται οι κατηχητές της Ορθοδοξίας από το Δημόσιο; Όλος αυτός ο ρατσισμός εις βάρος των μη μουσουλμάνων αποκαλείται κατ΄ευφημισμόν «μέτρα θετικής διάκρισης» τα οποία, αντί να λύνουν, επιτείνουν το πρόβλημα. Από το 1995, που άρχισαν να εφαρμόζονται, πέρασαν σχεδόν 30 χρόνια. Κι αντί να προχωρήσει η ενσωμάτωση των μουσουλμάνων της Θράκης στον κορμό των πολιτών της χώρας, έχει τροφοδοτηθεί ένας πολυπλόκαμος αποσχιστικός μηχανισμός που έχει βάλει αμέτι-μουχαμέτι την τουρκοποίηση των μουσουλμάνων της Θράκης, ακόμα και των Πομάκων. Απόδειξη τα ποσοστά των ευρωεκλογών του 2019 που πήρε το ΚΙΕΦ στους δύο αμιγώς μουσουλμανικούς δήμους στη Ροδόπη. Στον τουρκόφωνο Δήμο Αρριανών σάρωσε με 84% και στον πομακόφωνο Δήμο Μύκης πήρε 66%. Αν υπήρχε διάθεση ενσωμάτωσης, σε έναν αιώνα μετά τη συνθήκη της Λωζάνης, κάτι θα είχε προχωρήσει, έτσι δεν είναι; Κάπως θα είχαν διαφοροποιηθεί τα κριτήρια των μουσουλμάνων, έτσι δεν είναι; Το ότι οι μουσουλμάνοι της Θράκης ψηφίζουν μονοκούκι το μουσουλμανικό κόμμα, δείχνει ότι το Ισλάμ δεν ενσωματώνεται, ενσωματώνει. Δεν απορροφάται, απορροφάει. Δείχνει επίσης ότι οι δημοκρατικοί θεσμοί λειτουργούν όταν δεν υπάρχει ένα άλλο ανταγωνιστικό νομικοπολιτικό σύστημα να τους αντιμάχεται. Όταν υπάρχει, τα εργαλεία που προσφέρει η Δημοκρατία στρέφονται τελικά εναντίον της. Πώς την φαντάζονται την ενσωμάτωση όσοι βαυκαλίζονται από την ιδέα ότι περισσότερα προνόμια στη «μειονότητα» θα έχουν καλύτερο αποτέλεσμα; Ποια αποτελέσματα είχε η όλο και μεγαλύτερη χρήση της Τουρκικής γλώσσας, ακόμα και σε δημόσια έγγραφα, ακόμα και για τα παιδιά του νηπιαγωγείου; Αυτά: να εμφανίζει ο Ερντογάν χάρτη της Τουρκίας στο προεκλογικό του σποτ στον οποίο περιλαμβάνονται η Δυτική Θράκη και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου!
Το Ελληνικό κράτος πληρώνει επίσης τη μισθοδοσία των μουφτήδων. Γιατί; Η επίσημη απάντηση είναι πως όταν το κράτος διορίζει και μισθοδοτεί τους μουφτήδες, τους ελέγχει. Αμ, δε! Ελέγχει, ως έναν βαθμό, τους διορισμένους. Οι μουσουλμάνοι εκλέγουν τους δικούς τους, και, χρόνια τώρα, παρακολουθούμε το σήριαλ της διαμάχης των μεν με τους δε, οι οποίοι αποκαλούνται «ψευτομουφτήδες». Κανένας δεν θίγει την ουσία του προβλήματος: ο θεσμός του μουφτή είναι ασύμβατος με το δυτικό σύστημα δικαίου! Είναι κι αυτός ένα κατάλοιπο του ισλαμικού διοικητικού μηχανισμού, στον όποιο οι έννοιες της κρατικής και της θρησκευτικής εξουσίας συμπίπτουν. Ο μουφτής δεν είναι μόνο ο ερμηνευτής του Κορανίου αλλά έχει και δικαστικές αρμοδιότητες, εφαρμόζοντας το Ισλαμικό Δίκαιο, τη Σαρία, κυρίως σε οικογενειακά και κληρονομικά θέματα, το οποίο όμως διαφέρει από το Δίκαιο της χώρας μας. Αυτή η ασυμφωνία έχει προκαλέσει τεράστια νομικά προβλήματα. Πλήθος αντιφατικών αποφάσεων ακόμα και του Αρείου Πάγου και εκτεταμένη βιβλιογραφία & αρθρογραφία προσπαθούν ματαίως να βρουν σημείο ισορροπίας, αποφεύγοντας όμως να θίξουν την ουσία: σε μια χώρα δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν παράλληλα νομικά συστήματα! Τελεία και παύλα! Αν θέλουν οι μουσουλμάνοι της Θράκης να εκλέξουν τον πνευματικό τους καθοδηγητή, είναι ελεύθεροι να το κάνουν. Δεν χρειάζεται να ασχοληθεί το κράτος με αυτό, όπως δεν ασχολείται με τους πνευματικούς ταγούς των Αντβεντιστών της 7ης Ημέρας. Αν όμως ο εκλεγμένος μουφτής ασκήσει δικαστικά καθήκοντα, θα πρέπει να συλληφθεί για αντιποίηση Αρχής. Τόσο απλά. Κι αν οι «θρησκευτικές» του απόψεις, περιλαμβάνουν και πολιτικές ερμηνείες για τη «μητέρα πατρίδα», θα πρέπει να χάσει την ελληνική υπηκοότητα και να τον στείλουμε πακέτο στη «μαμά» του. Τόσο ξεκάθαρα. Φανταστείτε κάθε θρησκευτική κοινότητα στην Ελλάδα να φτιάχνει τους δικούς της νόμους και να απαιτεί από το κράτος όχι μόνο να τους σέβεται ως «μειονοτικό δικαίωμα» αλλά και να μισθοδοτεί τον θρησκευτικοδικαστικό της λειτουργό ως δημόσιο υπάλληλο!
Η παράνοια των δύο νομικών συστημάτων ξεκινάει από τη Συνθήκη των Αθηνών (1913) μεταξύ της Ελλάδας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι διατάξεις της (άρθρο 11) προέβλεπαν την αυτονομία των μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Ελλάδα και την εκλογή των μουφτήδων από τους μουσουλμάνους της περιφέρειάς τους. Είχε μια πρακτική λογική αυτό, διότι το ελληνικό κράτος μόλις είχε διπλασιάσει την έκτασή του, στα νέα εδάφη ζούσαν χιλιάδες μουσουλμάνοι και επειδή ήταν ανέφικτο σε μια μέρα να επεκταθούν οι διοικητικές δομές της «Παλαιάς Ελλάδας» και στη Νέα, προτιμήθηκε η – αυτονόητα πρόσκαιρη – διατήρηση των υπαρχουσών. Καθησύχαζε και τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς ότι δεν θα άλλαζαν οι συνθήκες της ζωής τους, εξασφάλιζε κοινωνική ειρήνη και έδινε χρόνο στη χώρα να επεκτείνει την οργάνωσή της στην Ήπειρο, τη Μακεδονία και τη Θράκη. Όμως ο Κεμάλ (Νομοθετικό Διάταγμα 308/1-2 Νοεμβρίου 1922) κατάργησε τον θεσμό των μιλέτ από τις κρατικές δομές αλλά και από την ιδεολογική ταυτότητα της νεοσύστατης τότε Τουρκικής Δημοκρατίας, ΠΡΙΝ από τη Συνθήκη της Λωζάννης (24-7-1923). Είναι εξωφρενικό, σήμερα, ένας θεσμός που έχει καταργηθεί εδώ και έναν αιώνα στην πηγή του, να εξακολουθεί να υφίσταται και μάλιστα να ενδυναμώνεται σε μια χώρα της Ευρώπης, χωρίς να ιδρώνει κανενός το αυτί γι’ αυτόν τον πολιτικό αταβισμό και τη νομική ανορθογραφία.
Η λύση είναι, και εδώ, η εφαρμογή της νομιμότητας: όσοι ζουν στην Ελληνική Επικράτεια, ως Έλληνες Πολίτες θα έχουν ίσα δικαιώματα, ίσες ευκαιρίες και ίσες υποχρεώσεις. Στα Σχολεία, στα Πανεπιστήμια, στις Δημόσιες Υπηρεσίες, στα Δικαστήρια η επίσημη γλώσσα είναι η Ελληνική. Θες να τη μάθεις; Προχωράς. Δεν θες; Δεν τελειώνεις ούτε Δημοτικό. Το τι θα κάνεις στη ζωή σου δεν μας ενδιαφέρει. Πήγαινε στην Τουρκία, να ξεδιπλώσεις τα ταλέντα σου. Αν είσαι εντάξει στο ελληνικό σχολείο και θες έξτρα θρησκευτική εκπαίδευση στο Κοράνι ή στη Ζεντ-Αβέστα, θα πάρεις δάσκαλο, ιδιωτικώς. Μα, θα τον πληρώνει ο Ερντογάν. Γιατί, και τώρα αυτό δεν κάνει; Αλλά δεν καταλαβαίνω πώς η ΑΑΔΕ βρίσκει τον περιπτερά που πούλησε τσίχλες χωρίς απόδειξη και δεν μπορεί να βρει τον πακτωλό μαύρου ισλαμικού χρήματος που εκβάλλει και εισβάλλει στη Θράκη. Και οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας θα έχουν αυτιά και μάτια σαν τον Άργο πάνω από κάθε εκκολαπτόμενο «μειονοτάρχη» και κάθε φερέλπιδα πασιονάρια του τουρκικού ιμπεριαλισμού, με όπλα, όπως προανέφερα, την αφαίρεση της ιθαγένειας και την απέλαση για λόγους εθνικής ασφάλειας.
Και κάποτε πρέπει να καταλάβουμε πως ο ρατσισμός από την ανάποδη, δηλαδή οι «θετικές διακρίσεις» έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο: αν, το να ανήκεις σε μια μειονοτική ή ευπαθή και ευάλωτη ομάδα, σου εξασφαλίζει προνόμια, έχεις κάθε λόγο να συνεχίσεις να παραμένεις σ΄ αυτή, να αποκτήσεις εκλογική δύναμη και να διεκδικείς περισσότερα προνόμια. Δεν θέλει πολύ μυαλό για να το αντιληφθεί κάποιος αυτό, αλλά οι πολιτικοί μας δεν φημίζονται για την επάρκεια του. Ήδη, ο Ιλχάν Αχμέτ, βουλευτής Ροδόπης του ΠΑΣΟΚ, ζητάει διπλασιασμό της ποσόστωσης για την εισαγωγή στα ΑΕΙ: το 1% να είναι μουσουλμάνοι. Από το 2105, με απόφαση του τότε Υπουργού ΠροΠο Τόσκα (ΠΔ 44/2016), την οποία η ΝΔ δεν κατάργησε, για την εισαγωγή στις Σχολές Πυροσβεστών και Ανθυποπυραγών της Πυροσβεστικής Ακαδημίας, ως ειδική κατηγορία, με ποσόστωση 2%, εισάγονται μουσουλμάνοι της Θράκης!
Σε όλον τον κόσμο αντιλαμβάνονται πλέον πόσο εσφαλμένη επιλογή είναι οι «θετικές διακρίσεις» και τις μαζεύουν. Στις 29 Ιουνίου 2023, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάσισε ότι το «φυλετικό» δεν μπορεί να είναι κριτήριο αξιολόγησης υποψηφίων για εισαγωγή στα τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα, καταργώντας όλες τις διαστροφές του Affirmative Action Plan που λανσάρισε το 1961 ο Κέννεντυ, με αγαθές προθέσεις, για να καταλήξει, τελικά, κομπολόι ποσοστώσεων για μαύρους και ισπανόφωνους. Εμείς πότε θα καταργήσουμε αυτές τις αυτοκτονικές ανοησίες; Πότε θα δώσουμε τη δυνατότητα σε κάποιον να μπει στην Πυροσβεστική επειδή είναι κατάλληλος γι’ αυτή τη δουλειά, κι όχι επειδή πιστεύει στον Α ή Β θεό, μιλάει την Α ή Β γλώσσα και έχει την Α ή Β καταγωγή; Πότε θα αφήσουμε ελεύθερη την κάθε Τσιγδέμ να αισθάνεται ό,τι θέλει για την εθνική της ταυτότητα, έχοντας όμως αναλάβει το κόστος αυτής επιλογής;
Έχεις ταλέντο στην πολιτική, Τσιγδέμ. Μπορείς να φτάσεις ψηλά. Στην πατρίδα σου, όμως, την Τουρκία. Όχι εδώ. Κρίμα να ζεις τέτοιο δράμα.
* Ο Θάνος Τζήμερος είναι επιχειρηματίας, πρώην πρόεδρος της «Δημιουργίας Ξανά»
Written
on 04/06/2024