απο το φύλλο του Οκτώβρη 1999- στίχοι γραμμένοι απο τον αείμνηστο Πέτρο Γούλα:
Η Αγία Τριάδα λέει -μόνη της τα χάλια κλαίει
Με παράπονο πικρό μας λέει
που είστε εσείς οι Φιλιατιώτες-ήρθαν μόνο οι Φοινικιώτες
Και ολίγοι Φατηριώτες
Σου στείλα και τον Βασίλη-με το ούζο του στα χείλι
Δεν είναι τώρα Φοινικιώτης-είναι μισο-Φιλιατιώτης
Είναι λέει εξουσία, μα τον βαλαν στη γωνία
μ’ αυτός και πάλι βρήκε εξέδρα πιο μεγάλη
μες στον Δάλλα ένα βράδυ και καθόταν
με καμάρι με την εξουσία πάλι.
Στην Άγια Τριάδα λέω-θέλουν κι άλλα να σου κάνουν
την γιορτή σου για να αλλάξουν-αν τολμήσουν ας το πράξουν
Τότες κι νεκροί ακόμα-θα σηκωθούν από το χώμα
Και οι Φιλιατιώτες όλοι
Με υψωμένο το κεφάλι-θα τους μπουν με το στυλιάρι
ας σκωθούν οι πεθαμένοι-από τον τάφο οι καημένοι
για να δούνε το Φιλιάτι-θα ντραπούν για μας λιγάκι.
Πώς κατάντησες καημένο-τόσο περιφρονεμένο
και τον Γιώργο περιμένουν- το Φιλιάτι για να φτιάξει
βάλε Γιώργο κάποια τάξη-κι όλοι θάμαστε εντάξει
Κάνατε κι ένα πηγάδι-ήτανε έμπνευση μεγάλη.
Όλοι μας να μαζευτούμε-στο πηγάδι για να μπούμε
Μην τυχόν και δεν βραχούμε-είναι έργα σοβαρό;
Ποιας τα σκέφθηκε αυτά; είχε τρομερό μυαλά.
Έτσι βλέπω, έτσι γράφω και με λένε όλοι Βλάχο.
Σχολιάστε