
Ένα καράβι με πανιά είν’ η ζωή,
όπως ο άνεμος φυσά, βαδίζει!
Δεν την ορίζει η θέληση μας δηλαδή,
μέσα από θύελλες σιγοαρμενίζει!
Εκεί που ήρεμα διαβαίνει σιωπηλή
χαρές αναζητώντας όπως πρώτα,
θεριά της θάλασσας ξυπνούν
και του μυαλού
κι αναστατώνεται η ήρεμη η ρότα!
Πέφτει βροχή και τα λουλούδια όλα ανθούν
κι αρώματα σ’ όλη τη γη σκορπίζουν.
Μα εκτός από λουλούδια, δυστυχώς,
φαρμακερά αγκάθια μας αγγίζουν.
Δεν θα μπορούσε μήτε θνητός,
μήτε Θεός,
τα δύσκολα απ’ τη ζήση
ν’ αποκλείσει.
Ας οπλιστούμε με πολλή υπομονή,
ούριος άνεμος τότε θα φυσήξει!
Πάλι θα έρθει γαλήνη στην καρδιά
κι όταν ο άνεμος στο τέλος θα κοπάσει,
γαλήνια ρότα θα ξεκινήσει η ζωή
κι η δυστυχία σαν γυαλί θα σπάσει!!
30 – 5 – 2024
Ελένη Κύρκου – Σαφάκα
Σχολιάστε