
φτερά να βγάλω,
στ’ απάτητα να φτάσω,
κακό μη με βρει!
Ψηλά, πολύ ψηλά
αν μπορώ να πετάξω,
να μην είμαι στο χώμα,
κάτω στη γη.
Ψηλά τα βλέμματα
κοιτούν κι ονειρεύονται!
Ψηλά ανεβαίνει
κι η προσευχή!
Ψηλά πετούν οι ελπίδες,
που μας δυναμώνουν,
ψηλά κι οι σκέψεις,
που μας οδηγούν!
Όμως δεν γίνεται
ψηλά να πετάμε,
γιατί είμαστε άνθρωποι
και πατάμε στη γή!
Αν τη γη μας φροντίσουμε
με περίσεια αγάπη,
τότε κι εκείνη,
θα ας χαρίσει ζωή!!!
2 – 4 – 2024
Ελήνη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε