ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Γέρνει κατάχαμα στη γη

           η σκέψη πονεμένη.

      Τα νιάτα άδικα έφυγαν

      κι η γη είναι πικραμένη.

      Πόσο σκληρή ακούγεται

            τούτη η ιστορία,

       σαν να ναι κακό όνειρο,

         σαν μαύρο παραμύθι.

     Πενήντα εφτά νέες ψυχές

         πέταξαν στα ουράνια,     χτυπούν καμπάνες σαν τ’ ακούν,

        ραγίζουν και οι πέτρες!

       Έτρεξε το αίμα ποταμός,

       το δάκρυ καταρράκτης!

     Έτρεμε η γη σαν τ’ άκουσε,

       πάγωσαν οι γονείς τους!

        Αναρωτιέμαι, τάχατες

        τώρα καλοκοιμούνται,

     όσοι στ’ αλήθεια έφταιγαν;

          Και θα τιμωρηθούνε;

    Μα ακόμη κι αν τιμωρηθούν,

        κανείς δεν γυρίζει πίσω.

     Και των γονιών οι αγκαλιές,

        άδειες και παγωμένες!!!

                 25 – 2 – 2024

        Ελένη Κύρκου-Σαφάκα