Εικόνες ερήμωσης και μελαγχολίας σε πολλά χωριά της Θεσπρωτίας!
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΝΕΑ ΚΑΤΟΨΗ 9/1/23
Η πλειοψηφία των ορεινών οικισμών της Θεσπρωτίας γιόρτασε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά σε συνθήκες ερήμωσης και μοναξιάς, με τους ελάχιστους μόνιμους κατοίκους κλεισμένους στα σπίτια τους, χωρίς κοινωνικά δρώμενα, θυμίζοντας πιο πολύ χωριά – φαντάσματα.
Η κατάσταση στην ύπαιθρο είναι φέτος ακόμα πιο ζοφερή σε σχέση με το παρελθόν, με την ενεργειακή κρίση να επιτείνει τα προβλήματα, ωθώντας ακόμα και τους εναπομείναντες αγροτοκτηνοτρόφους να εγκαταλείψουν το επάγγελμα. Και αν δεν ληφθούν, επιτέλους, σοβαρά μέτρα στο άμεσο μέλλον, μέσα στα επόμενα χρόνια τα μικρά χωριά της περιοχής μας κυριολεκτικά θα… σβήσουν από τον χάρτη!
Φθίνουσα πορεία
Φυσικά, η ερήμωση της υπαίθρου δεν είναι νέο φαινόμενο. Η φθίνουσα πορεία έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετές δεκαετίες, όμως ειδικά τα τελευταία χρόνια έχει λάβει ακόμα πιο ανησυχητικές διαστάσεις, καθώς οι μόνιμοι κάτοικοι λιγοστεύουν διαρκώς με τους θανάτους των ηλικιωμένων και την αναχώρηση όσων νέων έχουν απομείνει. Και σε λίγα χρόνια από σήμερα θα μιλάμε πια για δεκάδες χωριά – φαντάσματα, τα οποία θα είναι τελείως έρημα τους χειμώνες και θα ζωντανεύουν για μικρά διαστήματα τα καλοκαίρια από τους απόδημους που θα τα επισκέπτονται.
Το τελειωτικό χτύπημα δίνεται με το κλείσιμο υπηρεσιών σε κωμοπόλεις, οι οποίες δημιουργούσαν μία νότα ζωής. Εξαιτίας αυτής της εξέλιξης γίνεται ακόμα πιο δύσκολη η ζωή των λιγοστών μόνιμων κατοίκων, που καλούνται συχνά να κάνουν ολόκληρο ταξίδι για να εξυπηρετηθούν. Και για τα καφενεία το ίδιο ισχύει. Το ένα μετά το άλλο κλείνουν στερώντας τα χωριά από τον τελευταίο «πυρήνα» ζωής, καθώς η λειτουργία τους κρίνεται ασύμφορη.
Η ενεργειακή κρίση
Στο μεταξύ, μετά την πανδημία ήρθε και η ενεργειακή κρίση, εξαιτίας της οποίας αρκετοί ιδιοκτήτες εξοχικών υποχρεώθηκαν να κόψουν το ρεύμα και το νερό σ’ αυτά, για να μην επιβαρύνονται με τους λογαριασμούς, με αποτέλεσμα και να θέλουν, να μη μπορούν πια, για πρακτικούς λόγους, να επισκεφθούν τα χωριά τους τον χειμώνα όπως συνήθιζαν παλιότερα. Εξάλλου, οι αυξημένες τιμές στο πετρέλαιο θέρμανσης και στα καυσόξυλα λειτουργούν αποθαρρυντικά και για όσους διατηρούν ανοιχτά σπίτια, αλλά για να τα επισκεφθούν θα πρέπει να ξοδέψουν περισσότερα χρήματα από ποτέ άλλοτε προκειμένου να τα θερμάνουν. Όσο, δε, για τους εναπομείναντες νέους, αυτοί δεν έχουν πολλά περιθώρια να μείνουν στα χωριά τους, αφού η ενασχόληση με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, όπως λένε, δεν αρκεί πλέον για να επιβιώσουν, καθώς οι τιμές στις ζωοτροφές, στο πετρέλαιο κίνησης, στο ρεύμα και στα αγροτικά εφόδια έχουν αυξηθεί σημαντικά. Είναι λοιπόν αρκετοί οι εναπομείναντες γεωργοί και κτηνοτρόφοι που σκέφτονται να εγκαταλείψουν το επάγγελμα και να αναζητήσουν δουλειά σε άλλο τομέα, ακόμα κι αν χρειαστεί να αφήσουν τον τόπο τους.
Τι πρέπει να γίνει
Τι μπορεί να γίνει για να αναστραφεί αυτή η φθίνουσα πορεία; Οι αρμόδιοι θα πρέπει να εργαστούν με σχέδιο και όραμα για να αλλάξει κάτι.
Μεταξύ άλλων, πρέπει να δοθούν περισσότερα κίνητρα για αγροτοτουριστικές επενδύσεις στα χωριά και για λειτουργία καφενείων, να στηριχθούν περαιτέρω οι νέοι αγρότες, να πριμοδοτηθεί η επιστροφή οικογενειών, οι προσλήψεις σε δημόσιες δομές να γίνονται με βασικό κριτήριο την εντοπιότητα, να βελτιωθούν οι οδικές υποδομές.
Είναι επίσης αναγκαίο να υπάρξει άρση του αποκλεισμού που έχει να κάνει με την έλλειψη ιατρικής, ταχυδρομικής, τραπεζικής, εκπαιδευτικής πρόσβασης και να εμπεδωθεί αίσθημα ασφαλείας με αποτελεσματικότερη αστυνομική φύλαξη, με επανίδρυση στρατιωτικών φυλακίων, όπου χρειάζεται κ.ά..
