(Ηράκλειτος)

Τις σκέψεις βάζω στη σειρά,
θέλω να καταλάβω,
ποιά είναι τάχα σταθερά
στον κόσμο τον μεγάλο;
Ακόμη κι αν πατώ στη γη,
αυτή διαρκώς γυρίζει,
ποτέ δεν είναι σταθερή
και κάποτε…ραγίζει!
Και η πλανεύτρα η θάλασσα,
μερόνυχτα χορεύει,
πάντα κινείται δηλαδή
και όλους μας μαγεύει!
Ρέει νερό στους ποταμούς,
τ’ άστρα κι αυτά γυρίζουν,
τα σύννεφα στον ουρανό,
τρέχουν και ζωγραφίζουν!
Μες στην καρδιά μας,να σκεφτείς,
που είναι καλά κρυμμένη,
ρέει το αίμα συνεχώς
κι εκείνη σιγοτρέμει!
Ακόμη και τα αισθήματα,
έχουν σκαμπανεβάσματα,
σαφώς επηρεάζονται
από μυαλού οράματα!
Φύση και άνθρωποι λοιπόν,
σ’ αέναη τρεχάλα!
Όλα, μια κλαίνε, μια γελούν,
θαρρείς πως είν’ τραμπάλα!
Καμία σταθερότητα
τη φύση δεν διέπει!
Αλήθεια είναι, «τα πάντα ρει»,
στα θέλω και στα πρέπει!!!.
6 -1 – 2024
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε