
Μία ανάσα, δίπλα μου προσπέρασε,
σαν Φθινοπώρου απαλό αεράκι.
Μου χάιδεψε τρυφερά το μέτωπο
και ανατρίχιασα λιγάκι!
Ήταν πνοή, ή ήταν το προσπέρασμα
κάποιας ψυχής που διάβηκε κοντά
και σαν πουλάκι πέταξε στα ουράνια,
να κάνει την καινούργια της φωλιά;
Ήταν χαμόγελο ή μήπως το παράπονο;
Ήταν λυγμός ή μήπως κάποιο δάκρυ;
Ψάχνει η ψυχή μου να το βρει,
σ’ αυτής της γης την άκρη!
Μη φεύγεις ψυχούλα μακριά
και αν κοντά μου δεν μπορείς
να μείνεις,
κούρνιασε σ’ ένα αστέρι κοντινό,
κουράγιο στην καρδούλα μου
να δίνεις.
Να σε κοιτάζω κάθε βράδυ
εκεί ψηλά,
να παίρνω δύναμη και λάμψη
απ’ το φως σου,
να γαληνεύει η πληγωμένη μου
καρδιά
και ν’ αντικρίζω στον ουρανό
το πρόσωπο σου!!!
30 – 10 – 2023
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε