Ως Κεντρική Πλατεία Φιλιατών ήταν χαρακτηρισμένη πριν από τον πόλεμο, η πλατεία που είναι σήμερα η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Εκεί ήταν και το τότε Δημαρχείο, σε ένα κτίσμα από πισσόχαρτο- το οποίο μετά έγινε Λέσχη Αξιωματικών. Αργότερα σε αυτό το οίκημα στεγάστηκε η Φιλαρμονική, μέχρι που κατεδαφίσθηκε για να κτιστεί ο Άγιος Δημήτριος. Στην εικόνα απο τα παλιά υπάρχει το κτίριο Γιώργου Σιούτη- όπου στεγάζει σήμερα το Πνευματικό Κέντρο της εκκλησία και τότε στέγασε το καφενείο ΝΕΟΝ.

Μαθήτριες του Γυμνασίου χορεύουν εθνικούς χορούς σε αυτή την πλατεία- δεκαετία ’60 (αρχείο Αλ. Σκόδρα). το οίκημα απο πισσόχαρτο στο βάθος

Νεολαίοι των Φιλιατών παρακολουθούν εκδήλωση σε αυτή την πλατεία-δεκαετία ’60 (Αρχείο Μάκη Ρόμπολα)

Και από μια άλλη οπτική γωνιά η πλατεία- χάρη στη φωτογραφία του Παναγιώτη Στασία- στην οποία απεικονίζεται η μάννα του κυρά Λεμονιά κι ο αείμνηστος πατέρας του Γιώργος. Είναι στο δρόμο που κατεβαίνει από το Δημοτικό Σχολείο, πίσω τους φαίνεται ο θεόρατος πλάτανος που ήταν στη μέση ακριβώς του δρόμου. Επίσης δεξιά φαίνεται το οίκημα που αναφέρω παραπάνω στην Κεντρικη Πλατεία κι ακόμη ένα έμπειρο μάτι μπορεί να διακρίνει- στη πλάτη του Γιώργου- το πηγάδι που υπήρχε στην άκρη της πλατείας.

Σε αυτό το πηγάδι έρχονταν και φόρτωναν νερό οι υδροφόρες του Νοσοκομείου και του Στρατού.
Σχολιάστε