Πυροσβεστική: Συνολικά 4.486 διασώσεις -Πάνω από 10.300 κλήσεις στο Κέντρο Επιχειρήσεων
https://www.iefimerida.gr/ellada/pyrosbestiki-4486-diasoseis-10300-kliseis-kentro-epiheiriseon
αναρτησε: Πίπης Μαρέλος, επιχρωμάτισε: Ράδιο Φιλιατες
και οι αείμνηστοι δάσκαλοι, αριστερα Τσώνης, δεξιά Μαρκατσέλης


Η ευκολία της εξομολόγησης
=================
Ο συγγραφέας Shkelqim Hajno δεν βιάζεται να δημοσιεύσει τόμους διηγημάτων, αλλά είναι ένας από εκείνους τους συγγραφείς που κατέχουν πολύ καλά τη σχέση μεταξύ αφήγησης, γεγονότων και χαρακτήρων. Το βιβλίο «Ο τελευταίος Εβραίος» έχει υπέροχα θέματα που αφηγούνται τα αμλετιανά διλήμματα των απλών ανθρώπων, αγάπες, φιλίες, περιφρόνηση, προδοσία, πίστη κτλ. Οι ιστορίες είναι μια ανατομία – πορτρέτο εποχών και χαρακτήρων σε δύο φορές: πραγματικός σοσιαλισμός με το αδίστακτο ιδεολογικό γκροτέσκο και η μετάβαση με το αχάριστο γκροτέσκο της σημερινής κοινωνίας.

Η κυβέρνηση, τα λογικά κόμματα της αντιπολίτευσης, έχουν μπροστά τους μία δύσκολη πορεία σύνεσης και συναίνεσης ώστε η χώρα να θωρακιστεί. Κανείς δεν ζητάει από τα κόμματα να πάψουν να έχουν ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές. Αλίμονο. Εκείνο που απαιτεί ο καιρός, ο αιώνας, είναι, διατηρώντας αυτές τις διαφορές, να βρουν κοινή γλώσσα, κοινό τόπο, κοινή μεθοδολογία αντιμετώπισης αυτών των φαινομένων και, κυρίως, να διασφαλίσουν τη συνέχεια στην υλοποίηση των προγραμμάτων άμυνας.
Ταυτόχρονα, τα κόμματα θα πρέπει να εκπαιδεύσουν τους πολίτες σε μία άλλη συμπεριφορά. Αυτή είναι μία από τις κύριες αποστολές που έχουν. Οι εκκλήσεις για ανυπακοή, για υπονόμευση της κοινής προσπάθειας (όπως είδαμε κατά την περίοδο της πανδημίας), τα διχαστικά συνθήματα με κάθε ευκαιρία, δεν υπονομεύουν την εκάστοτε κυβέρνηση αλλά τη χώρα και την κοινωνία στο σύνολο τους.
Χωρίς τη συνεργασία των πολιτών, χωρίς την ενθάρρυνση και ενίσχυση του εθελοντικού κινήματος, χωρίς την κατάλληλη εκπαίδευση των τοπικών κοινωνιών, χωρίς την καταπολέμηση του τοπικισμού και της τοπικής διαφθοράς, τα καλύτερα προγράμματα θα έχουν την τύχη των προηγουμένων και θα προετοιμάσουν την επόμενη καταστροφή.
Ο εφιάλτης που ζει η κοινωνία, είναι μια ευκαιρία. Αν δεν την εκμεταλλευτούμε όλοι σοβαρά, τότε το μόνο που θα απομείνει, είναι να κλαίμε διαρκώς πάνω από την κατσαρόλα με το καμένο γάλα. Και αυτό δεν είναι καθόλου αισιόδοξο.
