αναρτησε: Alexis Fotos
Καλή σχολική χρονιά σ’ όλα τα παιδιά του κόσμου! Καλή σχολική Χρόνιά και στα όποια ελληνόπουλα έχουν μείνει στα πάτρια εδάφη!
Παρόλο που η γενιά μου έχει μεγαλώσει αρκετά, όταν μπαίνει ο Σεπτέμβριος και βλέπεις τα παιδάκια με τις σχολικές τσάντες
στις πλάτες τους, δεν παύει να σε κυριεύει κι εσένα μια νοσταλγία.
Σου έρχεται στο νου η δική σου σχολική περίοδο, το πρώτο αντάμωμα μετά τις καλοκαιρινές διακοπές. «Καλοκαιρινές διακοπές», μεγάλη κουβέντα. Για τους μαθητές που έμεναν στις πόλεις, είχαν κάποιο νόημα, όσο για εκείνους τους μαθητές που έμεναν σε μικρές κοινότητες και σε αγροτικές περιοχές, κάθε άλλο από διακοπές ήταν. Το ηλιοκαμένο κορμί τους, οι γρατζουνιές στα πόδια, μιλούσαν από μόνα τους για το πόσο διακοπές είχαν κάνει. Ίσως, θα έλεγα, πως ήταν εκείνοι που χαιρότανε πιο πολύ, θ’ ανυπομονούσαν περισσότερο για την έναρξη της σχολικής χρονιάς, βρίσκοντας με αυτόν τον τρόπο και λίγο χρόνο να ξεκουραστούν από τις καθημερινές εργασίες.
Το σχολείο, θα ήταν μια ζεστή εστία, που όλα τα παιδιά θα έβρισκαν, όχι μόνο για να μάθουν γράμματα, αλλά και να κάνουν και φιλίες, ν’ ανταλλάξουν απόψεις, ν’ ασχοληθούν με αθλητικές δραστηριότητες.
Η αλήθεια είναι πως αν ήθελες να βρεις κάτι καλό στο Χοτζικό καθεστώς, ήταν η διδασκαλία, ασφαλώς με τις δεκάδες ατέλειές της. Με την κυριότερη, ότι μόνο το 5 % θα είχαν το δικαίωμα Πανεπιστημιακών σπουδών. Κι ασφαλώς, τ’ άτομα που καταγότανε από θιγμένες οικογένειες, εξαιρούταν από αυτές, ανεξαρτήτως των άριστων αποτελεσμάτων τους.
Όσοι μαθητές ζούσαν σε μειονοτικές περιοχές, και είχαν το δικαίωμα οι ύλες στο δημοτικό να είναι στα ελληνικά, καθώς και στο οχτατάξεο η ύλη της γραμματικής και της ανάγνωσης, φαντάζομαι, θα έχουν παρατηρήσει μια μεγάλη διαφορά στη διδασκαλία της Ελληνικήςγλώσσας.
Δυστυχώς,-και για ευνόητους λόγους- δεν δινότανε η πρέπουσα σημασία από τις αρχές. Κατά κάποιον τρόπο γινότανε απαξίωση της Ελληνικής γλώσσας.
Αν για τις υπόλοιπες ύλες, μαθηματικά, φυσική, γλώσσα και ανάγνωση στ’ αλβανικά, συστηματικά θα γινότανε έλεγχοί από κλιμάκια της περιφέρειας, για τα ελληνικά, δεν θα γινότανε ποτέ. Γιατί δεν εξηγείται αλλιώς, πως ακόμα και στην ογδόη τάξη, μας διόρθωναν οι γονείς μας, κι ας ήταν εκείνοι «τελειόφοιτοι» δημοτικού.
Ασφαλώς, είχε να κάνει και με την ικανότητα του δασκάλου που θα είχες την τύχη να σου διδάσκει.
‘Όσοι ικανότατοι δάσκαλοι είχαν τελειώσει στην Ελλάδα, το σύστημα, στην πάροδο του χρόνου τους είχες ξηλώσει και στη θέση τους είχε τοποθετήσει εκείνους που είχε προετοιμάσει το καθεστώς του Χότζα με τα δικά του κριτήρια και συμφέροντα.
(Και επειδή κάποιοι θα διαφωνήσουν με αυτήν την άποψη, τους παροτρύνω να γράψουν δυο προτάσεις σε μια κόλλα χαρτί ….και θα δουν πόσο καλή τους είναι η ορθογραφία, παρόλο που περάσανε 30 χρόνια ζωή στην Ελλάδα)
Ασφαλώς, αν και λιγοστοί, υπήρχαν κι εκείνοι οι δάσκαλοι που εκτός ότι ήταν ικανότατοι, τους διακατείχε και η ελληνική ψυχή, το ελληνικό πνεύμα, όπως ο αείμνηστος Νικόλας Γιώτης από τη Μάλτσανη!
Είναι όλα σωστά όπως τά λες Αλέξη. Θυμάμαι κάποιες στιγμές που κάναμε κανένα γράμμα στα ελληνικά στους δικούς μας πού είχαν την ελληνική παιδεία.Στο τέλος του γράμματος πού περνάμε για απάντηση ήταν όλα τα λάθη και μία συμβουλή: Θά ήθελα όλα τα Ι νά τά γράφεις με Γιώτα γιατί έτσι μπορώ νά τά διορθώσω σε όμικρον Γιώτα,σε έψιλον Γιώτα, σέ ήταν καί ύψιλον.Το παράδειγμα τό δασκάλου πού αναφέρεις είναι τό καλύτερο, ότι έκανε το έκανε από αφοσίωση και αγάπη.Δεν τόν είχα δάσκαλο αλλά όλοι η μαθητές του τόν αγαπούσαν και μιλούσαν με τά καλύτερα λόγια.Εκεινο πού δεν ανέφερες είναι στο ενδεικτικό από τήν Πέμπτη έως τήν ογδόη στήν σειρά τό μαθημάτων που διδάσκονταν στο τέλος έγραφε:Gjuhe ehuaj, greqishte.Και κανείς δεν έλεγε μα τή ξένη γλώσσα είναι μητρική ή ελληνική γλώσσα για μας.
Βασιλης Καρβελλας Ακριβώς Βασίλη, εκτός αυτού, το «Γιώτα» το θεωρούσαν σαν μικρό ορθογραφικό λάθος….και πολύ σωστά επισημαίνεις, ότι τα ελληνικά ήταν » ξένη γλώσσα » …είναι να μην σου τύχει να είσαι Μειονότητα!
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Σχολιάστε