ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

αναρτησε: Νικηφόρος Τσάτσης

………….πέρασαν τα χρονια της σιωπής, ήρθαν τα χρόνια της εγκατάλειψης …….’πόμειναν λιγοστοι στον τοπο μας…..φρόντισαν οι συγχρονοι Δογηδες να μη μεινει τιποτε ορθιο στα χωριά που μας μεγάλωσαν……Τραπεζες , Ταχυδρομεια, ΟΤΕ και ΔΕΗ….συγχρονοι υποδειγματικοι καπιταλιστες φροντιζουν με λιγους υπαλληλους να κάνουν τη δουλειά τους και να μεγαλωνουν τα κέρδη τους ……τους ακολουθουν οι συγχρονοι δυνάστες , οι μεγαλες Τηλεφωνικες Εταιρειες και οσες Υπηρεσιες κάνουν τη ζωη του λαου πιο ευκολη ….κλεινουν η μια μετα την άλλη και μοιραια κλεινουν και σπίτια ακομη και στις τρεις αξιόλογες σε κινηση πόλεις-χωριά της Θεσπρωτίας που ειναι κέντρα εξυπηρετησης για τον πολίτη….για μας οι Φιλιατες ειναι το ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΗΣ …έτσι ήταν πάντα ακόμη και τις Πέφτες στο παζαρι που πηγαινε η μαννα μας με τα πόδια στα 20 και χιλιόμετρα …..για καφε και ζάχαρη, για να πάρει γκαζι για τη γκαζόλαμπα , για μια πλάκα με κοντυλι για το Σχολειό…….να πουλησει τα λαχανικα της , τις εληες και το τυρι……..ξεγύμνωσαν τον τοπο , ξεγυμνωσαν και τους Φιλιατες , το Φιλιατι μας… και οι πολίτες ψαχνουν τοπο για να πληρωσουν ,για να πάρουν τη συνταξη τους………

— Τι έχουν τα ερμα και ψοφανε ;

— Η ερώτηση , στον Κουλη , παρακαλώ….

— Γεωργια και κτηνοτροφια οχι παραμελημενες , αλλα……εξαφανισμένες , φυτοζωουν και εγκλωβιζουν οσους ρομαντικους ηθελαν να μεινουν στον τόπο τους …

— Ειχαμε κι ένα αρδευτικο δικτυο, οραμα του Γερου της Δημοκρατιας με τα πρωτα σχεδια επι χάρτου στα 1960-61 απο ανθρωπους που ηθελαν να προσφερουν , εκτελεστηκε τελευταια και οι ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΡΟΜΑ φρόντισαν επανελειμένως να το ρημαξουν για το χαλκο…….παραμενει ανενεργο πάνω απο 10 χρονια……..

— Τι έχουν τα έρμα και ψοφανε ;

— Τωπες μια , τωπες δυο…..

— Θα το ξαναπώ….γιατι εχουμε Αρχες και Διοικησεις οπως τον καρεκλοκένταυρο Καχριμανη που αρεσκεται στα έργα βιτρινας και στους Κομβους και οχι στα παραγωγικά έργα , οπως ενας αρδευομενος κάμπος με 10 περιπου χωριά να ψαχνει νερό και το νερό να περναει στην αυλη τους, γυρω τους… ενας ολοκληρος Καλαμάς …….

Καποτε απο το παραθυρι του σπιτιου μου αγναντευες τον καμπο με λογιών χρωματα και παραγωγες….κι οταν ο Ηλιος επεφτε στην κογχη του σπιτιου…..μεσημεριαζε…..12 η ωρα…..κουμπαγαν οι ζευγαδες κι οι τσοπαναραιοι για μεσημερι, ξεκουραζονταν τ΄αλογα στ΄αλώνι κι οι αλωνιστες μεσημεριαζαν στον παχυ ισκιο κατω απο τον πλατανο……

Τωρα ουτε που μ΄αφηνουν τα δενδρα που ψηλωσαν ανενοχλητα να δω τον μισο πάνω κάμπο……και να δω…..τι θα δω ;………το αρδευτικο δικτυο του κάμπου ………παντου κιτρινο το χρωμα……ακαλλιεργητος ….κατι δένδρα , οσα απομειναν, καρποφορα, απο τον αναδασμο……..ζωη πουθενα, ανθρωπος ουτε δειγμα…….φωνες και κυπροκουδουνα πουθενα…….κι εκει στο » Χωμα» που περιμεναμε τη μαννα απο το παζαρι της Πέφτης με τα καλουδια της…….αρχιζει η ασφαλτος για τον κάμπο, πια………

Ολα αλλοιωτικα,,,η ζωη εδωσε πάσσα στη μιζέριακαι στον αφανισμο….

……………………κι εγω συνεχιζω ν΄αγναντευω απο το παραθύρι του πατρικου μηπως γνωρισω τα χωραφια που μας κρατησαν στη ζωη…μηπως ακουσω καμμια φωνη απ τον καμπο…μηπως δω κανένα αλογο φορτωμενο΄ανηφοριζει την Κουμαρια ……μηως προκαμω να γιομισω το βουτσέλι κρυο νερο απ τη Βρυση της Κουμαριας………..