Φιλιάτες, δημοτικά προεκλογικά 2023 στο πανηγύρι των Αγίων Αποστόλων- Βρυσέλλα



Στις 10/08/2023 καλούμε όλους τους μαθητες παλαιούς και νέους σε ΑΝΤΑΜΩΜΑ στο Σπίτι μας.

(πρωτοδημοσιευθηκε πριν μια δεκαετία περίπου στα Νεα των Φιλιατών)
Επιστρέφοντας μετά από χρόνια στο Φιλιάτι, για να ζήσω και να εργασθώ, βλέπω ένα Φιλιάτι ξεχασμένο και παρηκμασμένο!!!
Είμαι από τους νέους που αποφάσισα μετά το πέρας των σπουδών μου, να επιστρέψω στο γενέθλιο τόπο μου και να δραστηριοποιηθώ εδώ. Όμως την μεγάλη μου επιθυμία και τον πόθο της επιστροφής μου τα ανέτρεξε πλήρως η εικόνα από το Φιλιάτι. ΑΛΗΘΕΙΑ, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι αρμόδιοι και εκείνοι που διοικούν τον τόπο έχουν αφήσει το Φιλιάτι και έφτασε σε τέτοια ΚΑΤΑΝΤΙΑ!!!
Είναι πολύ δύσκολο για έναν νέο να μείνει στο Φιλιάτι, δεν υπάρχουν επιλογές, δραστηριότητες και προοπτικές. Καταλήγω να πω ότι ζώντας κάποιος νέος στο Φιλιάτι είναι ¨Ζωντανός- Νεκρός¨. Και αυτό το λέω μετά λόγου γνώσεως!!!

Κανείς λοιπόν δεν θα πρέπει να λέει και να κατηγορεί τους νέους ότι δεν επιστρέφουν στο Φιλιάτι επειδή δεν τους αρέσει, αλλά να υποστηρίξει ότι το Φιλιάτι έτσι όπως είναι ¨διώχνει¨ και δεν ¨κρατάει¨ τους νέους!!!
Υπάρχουν το τελευταίο διάστημα διάφορα συμβάντα που ολοκληρώνουν πλήρως την αρνητική και απελπιστική κατάσταση του Φιλιατιού. Συνεχώς πολλές ενέργειες και αποφάσεις συμπληρώνουν το παζλ μιας περιοχής πλήρως εγκαταλελειμμένης και ξεχασμένης όχι μόνο από βουλευτές και υπουργούς αλλά και από τους τοπικούς φορείς που ζουν στην περιοχή!!!
Έχω απορία γιατί το ΟΤΕ στο Φιλιάτι να κλείσει; Επειδή δεν συμφέρει τους Γερμανούς να κρατάν καταστήματα ανοιχτά γιατί πληρώνουν προσωπικό και θέλουν να έχουν 100% τα κέρδη στην τσέπη τους; Το ΟΤΕ εξυπηρετούσε όλο το Φιλιάτι και τα χωριά που ανήκουν στο δήμο Φιλιατών. Μήπως αυτό δεν είναι αρκετό; Τι έκανε για το θέμα αυτό η διοίκηση. Αλήθεια εκπλήσσομαι από την αδιαφορία τους, δεν τους ενδιαφέρει το μέλλον και η τύχη του Φιλιατιού; Άραγε αρέσει σ’ αυτούς που βρίσκονται στην ιεραρχία της εξουσίας και ζουν στο Φιλιάτι και κατάγονται από δω να βλέπουν το Φιλιάτι σ’ αυτήν την ¨τελειωμένη¨ και ¨τραγική¨ εικόνα. Στο θέμα του κλεισίματος του ΟΤΕ δεν μπόρεσε αλήθεια κανείς να ορθώσει το ανάστημα του και να μπει μπροστά ‘ώστε να απαιτήσει να παραμείνει το ΟΤΕ ανοιχτό;;;
Εγώ προσωπικά θλίβομαι καθημερινά με αυτά που βλέπω. Όλα πλέον χωρίς υπερβολές βαίνουν προς το χειρότερο και δεν υπάρχει καμιά πρόοδος και ανάπτυξη… Γιατί άραγε; Δεν υπάρχει πρόγραμμα ανάπτυξης και προόδου για το δήμο Φιλιατών;
Με μεγάλο πόνο ψυχής και μετά λόγου γνώσεως θα πω ότι το Φιλιάτι δεν έχει κανένα ενδιαφέρον και διέξοδο για τους νέους της περιοχής. Ακόμη περισσότερο για κάποιον που έχει ανοιχτούς ορίζοντες, προβληματισμούς και θέλει να δραστηριοποιηθεί σε διάφορους τομείς!!! Παντού βρίσκεις τοίχους υψωμένους, πόρτες κλειστές και στασιμότητα. Επειδή όμως υπάρχουν και άνθρωποι του πνεύματος και όχι μόνο του ¨οινοπνεύματος¨ και των καφενείων όλα αυτά τους προβληματίζουν και τους απογοητεύουν βαθύτατα.
ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ του Θεόδωρου Ν. Κώτσιου
(ο Πλεσιβιτσιώτης λόγιος έγραφε και στην εφημερίδα μας τα Νεα των Φιλιατών)
Όταν έρχονται οι χρονιάρες μέρες του χειμώνα, όλοι οι παλιότεροι- οι άνθρωποι των πόλεων σήμερα- νιώθουν ένα κενά μέσα τους, κάτι αισθάνονται να του λείπει, ολόκληρο το σπιτικό δεν του χωράει.
Όλα στο εσωτερικό τους είναι ανακατωμένα, και δεν μπορούν να βρουν τι τους φταίει και τι τους πειράζει.

Όσα καλά κι αν έχουν, ότι και να τους ΄δωκουν, όσες κασέτες με τοπικά τραγούδια κι αν ακούσουν, τίποτε δεν τους γιατρεύει. Σώνει και καλά, αυτό το διάστημα θέλουν παρέα, για να αλληλοδιηγηθούν εκείνα τα Χριστούγεννα τα παιδικά, που τα πέρασαν στο χωριό τους, και τα φέρνουν στη μνήμη τους φρέσκα, σαν να’ταν χθές.
Παραμονή Χριστουγέννων στο χωριό του καιρού εκείνου. Οι θύμισες αλληλοδιαδέχονται η μια την άλλη και μια κινηματογραφική ταινία ξετυλίγεται αργά και φέρνει στην οθόνη τα αλλοτινά, τα περασμένα.
Τα σπίτια τα κατάλευκα από παστράδα, τα τζάκια τα καπνίζοντα, τα παιδιά τραγουδώντας τα κάλαντα, τα αρνάκια που βελάζοντας αφήνουν την τελευταία τους πνοή για να μπουν στο ταψί και να ψηθούν στις γάστρες, τις κότες που δέχονται τη λεπίδα της νοικοκυράς και γέμιζαν τις κατσαρόλες, τους φούρνους που δούλευαν ολημερίς, τις πίτες που ετοιμάζονταν με τέχνη τα μπακάλικα που δεν προφτάνανε να εκτελούν παραγγελίες, τους ξενιτεμένους που κατέφθαναν και έπεφταν κλαίγοντας στις αγκαλιές των δικών τους. Όλα, μα όλα, φαίνονταν σαν ένα παραμύθι.
Οι καμπάνες χτύπαγαν τα ξημερώματα. Και σε λίγο, όλοι οι δρόμοι που οδηγούσαν στον Προφήτη Ηλία γέμιζαν κόσμο. Ένα ρυθμικό ποδοβολητό ακούγονταν από το άγγιγμα που έκαναν οι πρόκες των παπουτσιών στα καλντερίμια και το κρύο και ο ψιλοχιονιάς έκανε τους ανθρώπους να βιάζονται για να εισέλθουν γρήγορα στη θαλπωρή του ναού και να ακούσουν με κατάνυξη τα άγια γράμματα, το ¨η Παρθένος σήμερον τον Υπερούσιον τίκτει¨, το ¨Άγγελοι μετά ποιμένων δοξολογούσι¨.
Μέσα στην εκκλησία το αδιαχώρητο. Στο κεντρικό διάζωμα, όλη η δημογεροντία, στο δεξιό οι μεσαίες ηλικίες και στο αριστερό η νεολαία, διαρκώς κινούμενη, ορώσα και ψιθυρίζουσα. Το ασθενές φύλο, εισερχόμενο, άναβε τα κεράκια στα μανουάλια, ασπάζονταν τις ιερές εικόνες και κατευθύνονταν με σεμνότητα στο υπερώο, το γυναικωνίτη, που προστατεύονταν από ένα καφασωτό, τουτέστιν ένα σταυροειδές πλέγμα από λεπτές σανιδούλες, επιμελώς χρωματισμένες, οι οποίες άφηναν μικρά τετραγωνάκια, απ’ όπου κορίτσια, γυναίκες και γιαγιάδες, μπορούσαν να βλέπουν με ευκρίνεια όλα τα δρώμενα, χωρίς να φαίνονται, χωρίς να διακρίνονται, χωρίς να μπορούν τα αντρικά μάτια να εισχωρήσουν στο άβατο του υπερυψωμένου αυτού χώρου, το οποίο μόνο ο καντηλανάφτης επιτρεπόταν να επισκεφθεί, κι αυτός, αν χρειαζόταν να ανέβει στο κωδωνοστάσιο, για τα απαιτούμενα καμπανίσματα.
Πολλές φορές, οι ανερχόμενες την κλίμακα προς το άνω διαμέρισμα, καλλονές, περπατούσαν και έχαναν την ισορροπία τους, πράγμα που αποδιδόταν σε δυνατό μάτιασμα, αφού πληθώρα βλεμμάτων κατευθύνονταν επάνω τους και με τα ηλεκτρομαγνητικά τους κύματα, που τις βομβάρδιζαν, επηρέαζαν την ευστάθεια και την κανονική τους περπατησιά.
Μόλις από τα χείλη του ιερέα ψάλλονταν το τροπάριο της γέννησης του Θεανθρώπου, όλα τα παιδιά- εκατοντάδες νεαροί- έτρεχαν στο προαύλιο, που σαν τεράστια βεράντα εξουσίαζε σ’ όλους τους μαχαλάδες. Και από ‘κει με δυνατές φωνές, ρυθμικά επαναλάμβαναν το «όσοι πινακώσατε κι όσοι χουλιαρώσατε, ελάτε να πληρώσετε» θέλοντας, με αυτά τα λόγια, να επιπλήξουν και να τιμωρήσουν, όχι μόνο ηθικά, αλλά και οικονομικά, όλους εκείνους, που είχαν μείνει στις κουζίνες τους και στους οντάδες τους, και είχαν βάλει την αχνιστή σούπα στα ¨πινάκια¨ και με τα ¨χουλιάρια¨ ικανοποιούσαν του στομαχιού τις ορέξεις, ενώ ακόμη η λειτουργία συνεχίζονταν.
Όλη αυτή η οχλοβοή δονούσε το περιβάλλον, και ακαριαίος μεταφερόταν στις γειτονιές, και αυτομάτως, οι αναγκαστικά εναπομείναντες κατ’ οίκον, έβγαιναν στις εξώπορτες και κροταλούσαν δυνατά τα αχρησιμοποίητα ξύλινα κουτάλια, για να αποδείξουν ότι έμειναν πιστοί στις παραδόσεις, κι έτσι οι δυο πολυπληθείς ομάδες συναγωνίζονταν, με τα συνθήματα τους, ποια θα επικρατήσει, κι αυτό διαρκούσε για ώρα πολλή. Μόλις το πανδαιμόνιο, επί τέλους, εκόπαζε, μεγάλο μέρος του πληρώματος, υπό την πίεση και των επιθυμιών, λόγω και της αυστηρής νηστείας που προηγούταν της μεγάλης γιορτής, εγκατέλειπε το ναό, και βάζοντας στα πόδια φτερά, έφτανε γρήγορα γρήγορα στο σπίτι, όπου το στρωμένο τραπέζι, με την ποικιλία των εδεσμάτων, περίμενε όλη την οικογένεια σε συνεδρίαση πανηγυρική. Και με το ντόπιο γλυκόπιοτο κρασί συντροφιά, το κέφι ανέβαινε, η φωνή λαμπικάριζε και το τραγούδι ερχόταν μόνο του.
«Ποιος είδε τον αμάραντο σε τι βουνά φυτρώνει,
δίχως δροσιά δροσίζεται, δίχως αγέρα σειέται¨.
Τον τρων τα ‘λάφια και ψοφούν τ’αρκούδια κ’ ημερεύουν
Τον τρων τα λάγια πρόβατα και λησμονούν τα’ αρνιά τους»
Κι απ’ την απέναντι μεριά ανταπάνταγαν:
«Πήγαινα το δρόμο δρόμο,
το στενό το μονοπάτι,
βρίσκω μια χρυσή μηλίτσα,
που ‘ταν μήλα φορτωμένη
Έσκυψα να πάρω ένα,
Τα ‘χει αφέντης μετρημένα,
Κι Κυρά λογαριασμένα,
Κι απ’ το μέτρο ούτε ένα
Περισσεύει για τε ‘σενα»
Έτσι έπεφτε η αυλαία της Άγιας νύχτας, της Χριστουγεννιάτικης. Όλα όμως αυτά στο χωριό του καιρού εκείνου. Στο χωριό, που ενώ μεγάλωσε αγάλια αγάλια και μεσουράνησε, έδυσε και μίκρυνε απότομα, σωριάστηκε, παράκμασε, παρασύρθηκε άτακτα από τα δεινά της αστυφιλίας. Στο χωριό, που τώρα έχει αναλωθεί σε αισθήματα και αναμνήσεις, σε επιθυμίες και ονείρατα. Στο χωριό, που έμεινε μόνο για υλικό της ¨Τέχνης¨.

Αλλά είναι βέβαιο ότι όσοι το έκαναν, επειδή ανέμεναν ότι ο κατακερματισμός της κοινοβουλευτικής σύνθεσης που προέκυψε από την κάλπη της 25ης Ιουνίου θα αύξανε το ενδιαφέρον της πολιτικής αντιπαράθεσης, θα πρέπει μάλλον να απογοητεύθηκαν.
Ο πλουραλισμός των απόψεων αποτελεί αναμφίβολα πλούτο για τη δημοκρατική λειτουργία, υπό την απαραίτητη, όμως, προϋπόθεση ότι η πολυφωνία δεν μετατρέπεται σε κακοφωνία που θυμίζει τη «Βαβυλωνία» του συγγραφέα Δημητρίου Βυζάντιου, στην οποία πολύ εύστοχα παρέπεμψε πρόσφατα ο Αλέξης Τσίπρας για να ξορκίσει την κατάσταση που επικρατούσε στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και είχε τα γνωστά αποτελέσματα.
Με την επιφύλαξη ότι θα επιβεβαιωθεί το προσεχές διάστημα η πρώτη εικόνα, η οποία σχηματίστηκε στο ξεκίνημα της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου, πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν απείχε πολύ από την απόλυτη ασυνεννοησία, τις λεκτικές παρεξηγήσεις και τους αναίτιους διαπληκτισμούς ανάμεσα στους προερχόμενους από διάφορες περιοχές της Ελλάδος οι οποίοι στις απαρχές της ίδρυσης του νεοελληνικού κράτους μιλούσαν διαφορετικές διαλέκτους και αδυνατούσαν να βρουν κοινή γλώσσα.
Αν όμως οι πρωταγωνιστές της «Βαβυλωνίας» του Βυζάντιου έβγαζαν γέλιο, έχω την αίσθηση ότι η οκτακομματική σύνθεση της νέας Βουλής εκείνο που περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο βγάζει δεν είναι παρά μια αφόρητη βαρεμάρα. Πώς αλλιώς μπορεί να αισθανθεί κάποιος παρακολουθώντας τον χαμηλής αισθητικής φραστικό ανταγωνισμό ανάμεσα σε υποτιθέμενους αντισυστημικούς σχηματισμούς που στην πραγματικότητα δεν κομίζουν τίποτε νέο και τίποτε διαφορετικό στην πολιτική ζωή του τόπου;
Πολύ φοβάμαι ότι οι αυτάρεσκες βεβαιότητες, οι ναρκισιστικού χαρακτήρα μικρομεγαλισμοί και οι κοινότυπα λαϊκίστικοι βερμπαλισμοί, που ακούστηκαν κατά κόρον στην πρεμιέρα της Εθνικής Αντιπροσωπείας, θα αποτελέσουν τον κανόνα που θα χαρακτηρίζει τη νέα Βουλή. Οι κοινοβουλευτικές συζητήσεις θα είναι -και μακάρι να διαψευστώ- μια πολύ δύσκολη άσκηση υπομονής που για να τις παρακολουθήσει κανείς θα χρειάζεται «ιώβειες» ιδιότητες. Πόσες φορές άλλωστε μπορεί να ακούσει κανείς από τα ίδια ή και διαφορετικά χείλη να υπερηφανεύονται ότι αποτελούν την… «αυθεντική» υπερασπιστική δύναμη των ιδεωδών της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας;
Για την ιστορία και μόνον να σημειωθεί ότι ο αρχικός κύκλος των ομιλιών των οκτώ πολιτικών αρχηγών στις προγραμματικές δηλώσεις διήρκησε επτά ολόκληρες ώρες. Υπό αυτή τη συνθήκη, ο καθένας μπορεί να αναρωτηθεί πόσος ακόμη χρόνος θα χρειαζόταν αν έπρεπε να ακολουθήσουν και δευτερολογίες. Και, πολύ περισσότερο, να σκεφθεί πόσοι διαθέτουν τις αντοχές να μείνουν καθηλωμένοι στον καναπέ τους για να ακούσουν τέτοιες συζητήσεις από την αρχή τους έως το τέλος προκειμένου να βγάλουν κάποιο συμπέρασμα.
Θα ήταν, πάντως, ευχής έργον αν οι πολίτες -και ιδίως όσοι έχουν την έφεση να δελεάζονται από τις «Σειρήνες» του λαϊκισμού- να άκουγαν όλα όσα λέγονται σε αυτές τις συζητήσεις ώστε να μπορούν να κρίνουν και να συγκρίνουν λόγια και πράξεις. Θεωρώ ότι αν το έκαναν, δεν θα είχαν αυταπάτες ότι τα παραδοσιακά κόμματα είναι εκείνα που κατέστρεψαν τη χώρα και έρχονται στη θέση τους οι… τιμωροί ακτιβιστές να μας απαλλάξουν από όλα τα κακά της μοίρας μας.
Καλώς ή κακώς, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά, απεδείχθη ότι οι παθογένειες δεν αποτελούν αποκλειστικό «προνόμιο» των παλαιών κομμάτων. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις ο αρχηγοκεντρισμός και η παρεοκρατία είναι περισσότερο κραυγαλέα φαινόμενα στις δυνάμεις που επαγγέλλονται ότι τάχατες διαθέτουν τη «χρυσή συνταγή».
Θυμηθείτε, άλλωστε, πόσα σχήματα της μιας ή, άντε, των δύο κοινοβουλευτικών θητειών γνωρίσαμε τις τελευταίες δεκαετίες. Από την Πολιτική Άνοιξη έως το ΔΗΚΚΙ και τον ΛΑΟΣ, από τους ΑΝΕΛ έως τη ΔΗΜΑΡ και από το Ποτάμι έως τη Χρυσή Αυγή ή το ΜέΡΑ 25, απεδείχθη ότι η πλειονότητα των νεοπαγών σχηματισμών υπήρξαν θνησιγενείς οργανισμοί που δεν άντεξαν στον χρόνο. Προφανώς επειδή δεν είχαν επί της ουσίας τίποτε σημαντικό να εισφέρουν, πέραν του γεγονότος ότι σε κάποιες περιπτώσεις -και πρέπει να το παραδεχθούμε- λειτούργησαν ως φυτώρια ανάδειξης νέων στελεχών που έκαναν καριέρα σε άλλα κόμματα.
Υπό αυτή την έννοια, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα έχουν καλύτερη τύχη η Ελληνική Λύση, οι Σπαρτιάτες, η Νίκη ή η Πλεύση Ελευθερίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να περιοριστούν τα δικαιώματα τους που προβλέπονται από τη συνταγματική και κοινοβουλευτική τάξη. Κάθε άλλο. Η Δημοκρατία μας και οι θεσμοί της είναι πλέον τόσο δοκιμασμένοι που είναι βέβαιο ότι θα αντέξουν το καθεστώς της «Βαβυλωνίας». Όπως και τις υπαινικτικές αλληλοκατηγορίες για… «πατριδεμπορία».
Ο καιροί θα δείξουν!
Οι Ορίζοντες Ηπείρου συνεχίζουν την πρακτική των οδοιπορικών και αυτοψιών σε όλη την Ήπειρο.
Τελευταίος χρονικά σταθμός η οδός Νιάρχου, στην οποία βρίσκεται σε εξέλιξη ένα φαραωνικό έργο το οποίο επιβαρύνει τον προϋπολογισμό και στερεί κονδύλια από έργα και παρεμβάσεις με ουσία και μεγαλύτερη ανάγκη.
Η πρόταση του κυρίου Ριζόπουλου, περιλαμβάνει παρεμβάσεις μικρότερης κλίμακας, πιο ουσιαστικές και με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα όπως η διαπλάτυνση του δρόμου και η μονοδρόμησή του.
Στην αυτοψία που πραγματοποιήθηκε από τους Ορίζοντες Ηπείρου, ο κύριος Σπύρος Ριζόπουλος αποδομεί ένα ένα τα προσχήματα της Περιφερειακής Αρχής Ηπείρου για την αναγκαιότητα αυτού του έργου.
https://drive.google.com/file/d/1d0_YU187GqPLg6WGsBqvfWdROHOTusoL/view?usp=drive_web
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βίντεο:
-Δεν ισχύει θέμα έγκαιρης μετάβασης στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο.
-Δεν προβλέπεται σημείο επαφής με την Ιόνια Οδό.
-Οι πηγές χρηματοδότησης στερεύουν (ΕΣΠΑ 2014-2022) και το έργο παραμένει ημιτελές.
Στην πρόταση του ο Σπύρος Ριζόπουλος αναφέρει πως τα συγκεκριμένα κονδύλια (30 εκατ. ευρώ) αντί να σπαταληθούν στο ανεξήγητο έργο της Νιάρχου, θα μπορούσαν να επενδυθούν για την αναβάθμιση της ασφάλειας στην Περιφερειακή Οδό όπου γίνονται ατυχήματα.
ΥΓ: Το βίντεο γυρίστηκε πριν το δυστυχές περιστατικό, που συνέβη στις 6 Ιουλίου 2023, όπου φορτηγό παρέσυρε 21χρονη με αποτέλεσμα το θάνατό της.
Σύγχρονο δίκτυο ποδηλατοδρόμων μήκους 58,03 χιλιομέτρων αποκτά σε 18 μήνες η Π.Ε. Πρέβεζας
Αντίστροφα και με ταχύτητα κυλά πλέον ο χρόνος, προκειμένου να «αποκτήσει» μια πολύ σημαντική υποδομή η Περιφερειακή Ενότητα Πρέβεζας, προς χρήση τόσο από τους μόνιμους κατοίκους της, όσο και από τους τουρίστες που την επισκέπτονται. Πρόκειται για την κατασκευή διαδρομής δικτύου ποδηλατοδρόμων (Ιόνια Διαδρομή», μήκους 58,03 χιλιομέτρων, έργο το οποίο ήταν μια από τις βασικές προτεραιότητες της Περιφερειακής Αρχής για την τρέχουσα περίοδο.
Στη σημερινή συνεδρίασή της η Οικονομική Επιτροπή ανέδειξε την εταιρεία SABOS.A. οριστικό ανάδοχο του έργου, το οποίο με συνολικό προϋπολογισμό € 3.661.904,95χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Η αφετηρία της διαδρομής θα είναι διπλή, ήτοι από το Κάστρο Παντοκράτορα και την οδό Λασκαράτου. Στη συνέχεια θα ακολουθεί πορεία δίπλα ή κοντά στη θάλασσα, διασχίζοντας τις κοινότητες/παραλίες Μύτικα, Κανάλι, Καστροσυκιά, Ριζά, Χειμαδιό, Βράχο, Λούτσα, Βαλανιδοράχη, Τσουκνίδα, Μεσοπόταμο, Αμμουδιά. Το έργο σύμφωνα με τη διακήρυξη έχει χρόνο αποπεράτωσης 18 μήνες μετά την υπογραφή της σύμβασης.
Επεκτείνεται ο Χ.Υ.Τ. Ελληνικού
Στη σημερινή της συνεδρίαση η Οικονομική Επιτροπή ανέδειξε τον οριστικό ανάδοχο (ΗΛΕΚΤΩΡ Α.Ε.) του έργου της «Επέκτασης-Αναβάθμισης του Χ.Υ.Τ. Ελληνικού (β΄ φάση). Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 3.096.000 ευρώ.
Αποκαταστάσεις- βελτιώσεις τμημάτων οδικού δικτύου
Η Οικονομική Επιτροπή κατακύρωσε επίσης διαγωνισμούς για έργα βελτίωσης – αποκατάστασης τμημάτων του επαρχιακού και εθνικού οδικού δικτύου της Ηπείρου.
Πρόκειται για τα εξής:
Επίσης η Ο.Ε. ανέδειξε τους προσωρινούς αναδόχους για τα έργα:
Έργα βελτίωσης των αγροτικών υποδομών
Στις σημερινές αποφάσεις της Ο.Ε. περιλαμβάνονται και τέσσερα έργα που αφορούν αγροτικές υποδομές και για τα οποία αναδείχτηκαν οι οριστικοί ανάδοχοί τους.
Τα έργα αυτά είναι τα εξής:
Ανάδοχος για το προκατνηπιαγωγείο στη Μεταμόρφωση Δ. Ζίτσας
Η Οικονομική Επιτροπή ανέδειξε τον κ. Παναγιώτη Ντούλια,, ως οριστικό ανάδοχο του έργου της «Ανέγερσης προκατασκευασμένου νηπιαγωγείου στην Τ.Κ. Μεταμόρφωσης του Δήμου Ζίτσας», προϋπολογισμού € 230.000. Η ανέγερση του Νηπιαγωγείου γίνεται μέσω προγραμματικής σύμβασης Περιφέρειας- Δήμου.
Δημοπρατήσεις έργων
Στις αποφάσεις της Οικ. Επιτροπής περιλαμβάνονται επίσης και δύο δημοπρατήσεις έργων.
Το πρώτο αφορά τις «επείγουσες εργασίες για τη λειτουργία του αποχετευτικού έργου και της εγκατάστασης επεξεργασίας ακαθάρτων στο Δ.Δ. Παραμυθιάς του Δήμου Σουλίου»,με προϋπολογισμό € 225.000.
Το δεύτερο αφορά την επαναδημοπράτηση του έργου: «Λύσεις καινοτομίας στο πλαίσιο κατασκευής κύριας διαδρομής δικτύου ποδηλατοδρόμου Π.Ε. Πρέβεζας», με προϋπολογισμό 266.476 ευρώ.
Τεχνικός Σύμβουλος για την αναγνώριση
του ακτινιδίου Άρτας ως ΠΓΕ ή ΠΟΠ
Πρωτοβουλία για την αναγνώριση ενός ακόμη ποιοτικού αγροτικού προϊόντος της Ηπείρου, είτε ως «προϊόν Γεωγραφικής Ένδειξης» (ΠΓΕ), είτε ως «προϊόν Ονομασίας Προέλευσης» Π.Ο.Π. βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρόκειται για το ακτινίδιο Άρτας, για το οποίο η Οικονομική Επιτροπή στη σημερινή της συνεδρίαση ανέθεσε- μέσω της Π.Ε. Άρτας- στην εξειδικευμένη εταιρεία «NOVACERT» τη σύνταξη του φακέλου αίτησης αναγνώρισης του ακτινιδίου είτε ως ΠΓΕ, είτε ως ΠΟΠ, σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ε.Ε..
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2023
Ο Δήμος Ηγουμενίτσας και το Τμήμα Αθλητισμού-Πολιτισμού του Π.Α.Κ.Π.ΠΟ. του Δήμου Ηγουμενίτσας στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Πολιτιστικό Καλοκαίρι 2023» σας ενημερώνουν για τις εκδηλώσεις της επόμενης εβδομάδας:
Η Πρόεδρος του Π.Α.Κ.Π.ΠΟ.
Δέσποινα Ζεϊμπέκογλου
Μέτρα για την πρόληψη των επιπτώσεων από την εμφάνιση υψηλών θερμοκρασιών
Στο πλαίσιο των προληπτικών μέτρων για την αντιμετώπιση των υψηλών θερμοκρασιών και του καύσωνα, ο Δήμος Ηγουμενίτσας ενημερώνει ότι από σήμερα Παρασκευή 7 Ιουλίου 2023 και για όλες τις μέρες της εμφάνισης καύσωνα, θέτει στη διάθεση των ευπαθών ομάδων και όλων των πολιτών, τους εξής δροσερούς, κλιματιζόμενους χώρους:
Για την καλύτερη προστασία και προφύλαξη από τον επερχόμενο καύσωνα, σας υπενθυμίζουμε:
Καλό καλοκαίρι.
Written
on 08/07/2023