Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


του Γιάννη Μακρίδη

Με βαθιά θλίψη μαζί με πλήθος συντρόφων,συγγενών, φίλων και συμπολιτών, σε αποχαιρετούμε για τελευταία φορά αγαπημένε μας Ηλία.Κανείς δεν είναι έτοιμος για τέτοιες στιγμές όπως κι εγώ δε φανταζόμουν ότι θα στεκόμουν εδώ για να σου απευθύνω ένα τελευταίο αντίο.

Σε αποχαιρετούμε φίλε μας λυπημένοι, γιατί χάσαμε ακόμη ένα κομμάτι του εαυτού μας αφού οι αγαπητοί  μας Ελένη, Σωτήρης και  Βάσω έφυγαν πιο νωρίς.

Ο Λία Κυρίτσηςέδωσε τη μάχη για την επιβίωση από πολύ μικρός. Μετά το Δημοτικό πήγε στην τεχνική σχολή στην Κω, μετά για δουλειά σε σεισμόπληκτες περιοχές και αλλού. Δούλεψε στο ξυλουργείο του Μιχάλη Κώτση στο Φιλιάτι κι εκεί άκουσε για τις ιδέες της Αριστεράς.

Ήταν η περίοδος όπου η χώρα βίωνε το βαθιά ταξικό και απάνθρωποσύστημα που έδιωξε, όπως  και στις μέρες μας, εκατοντάδες χιλιάδες νέους στην ξενιτιά. Έφυγε  για τη Γερμανία  όπου δούλεψε και πρόκοψε.Έφτιαξε μια όμορφη οικογένεια , σπούδασε τα παιδιά του και επέστρεψε στην Ελλάδα θέλοντας να ζήσει όσο μπορούσε  καλύτερα με τα κόπια της ξενιτιάς.

 Ο Ηλίας ήταν πολιτικά ανήσυχός και δήλωνε με υπερηφάνεια ότι ήταν κομμουνιστής και πάντα διαθέσιμος να αποκαλύψει,να ασκήσει δημόσια κριτική και  να παλέψει. Μετά τους αγώνες στη Γερμανία, ήρθε στην Ελλάδα και συνέχισε να δίνει το παρών στα σημαντικά πολιτικά-κοινωνικά γεγονότα. Αξίζει να υπενθυμίσω ότι οι κινητοποιήσεις της επιτροπής Φιλιαταίων πολιτών,  της οποίας συνιδρυτής ήταν και ο Ηλίας, έβαλαν ένα λιθαράκι για την επέκταση του Νοσοκομείου μας. Ο Ηλίας ήταν παρών στους αγώνες του σωματείου των 75 ημερών για το κλείσιμο του εργοστασίου και έδωσε μάχες για τα μικρά και μεγάλα προβλήματα του δήμου. Αναδείκνυε με αυτόν τον τρόπο  τη δύναμη των αγώνων.

 Ήταν παρών όμως ο Ηλίας και στον πολιτιστικό σύλλογο, στο καρναβάλι, και με τη λευκή σκούφια και ποδιά στα Κούλουμα.

Ο Ηλίας αντιμετώπισε τη ζωή με αισιοδοξία και πάθος και με αγάπη για τους φίλους του και την οικογένειά του. Δεν μπορώ να ξεχάσω σύντροφέ τα ψαρέματά μας τις ατέλειωτες συζητήσεις μας στη βάρκα, τα μπουρίνια που αντιμετώπισες σαν άξιος καπετάνιος,τις ψαρευτικές επιτυχίες και τις αποτυχίες που συνοδεύονταν από τις μεταφυσικές δικαιολογίες για το κακό  αποτέλεσμα. Μιλούσαμε με τις ώρες για  τις ζωές μας,  τα παράπονά μας, το κίνημα και τους αγώνες του .

Φίλε μας στις τελευταίες δύσκολες στιγμές σου είχες δίπλα  τη γυναίκα σου τα παιδιά σου τα  αδέρφια σου και  τις πέρασες με  αξιοπρέπεια. Να ξέρεις ότι οι συμπολίτες μας ρωτούσαν για σένα, ήθελαν να μάθουν, θα τους λείψεις.

 Η παρέα μας, οι «κουκουβάγιες» όπως μας βάφτισε ο Ιγκόρ , ο Λευτέρης,  ο Γιώργος, ο Νίκος, ο εισαγγελέας,  η  Μαίρη, ο Παναγιώτης, ο Τάκης, ο Χρήστος, ο Γιάννης θα συνεχίσει τις ατέλειωτες συζητήσεις, πολλές φορές με ένταση στις διαφωνίες, για την πολιτική, την ιστορία, τη λογοτεχνία, τα δημοτικά, γιατί έτσι θα σε θυμόμαστε.

Λία Κυρίτση φεύγεις σε μια εποχή δύσκολη για το λαό.  Όσο κι αν  τα πράγματα δεν είναι αισιόδοξα, να είσαι βέβαιος ότι  θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε σταθερά στις επιλογές μας. Σ’ αποχαιρετάμε στο τελευταίο σου ταξίδι, με σεβασμό για την προσφορά σου. Σ’ αποχαιρετάμε υπογραμμίζοντας αυτό που και εσύ ήξερες πολύ καλά ότι ο θάνατος δεν μπορεί να σταματήσει το δικό μας ιστορικό ταξίδι για την απελευθέρωση του ανθρώπου.

Σήμερα σε αποχαιρετά  η πόλη σου, σε αποχαιρετά η παρέα σου και οι φίλοι σου,με συγκίνηση. Εκφράζουμε τα βαθιά συλλυπητήρια,στη γυναίκα σου Αγγέλα στα παιδιά σου Γιώργο και Άννα, στα εγγόνια σου, στα αδέρφια σου και σε όλους τους συγγενείς σου.

Αντίο αγαπημένε μας Σύντροφε και Φίλε θα σε θυμόμαστε.

Μακρίδης  Γιάννης

Σχολιάστε

Ετικετοσύννεφο