αναρτησε: Ζωή Δικταίου
Ύστερα από τόσα χρόνια γυρεύει ενθύμια
ένα λιωμένο φυλαχτό, ένα σταυρουδάκι, ένα γράμμα,
μια φωτογραφία κι ας μην τά ’χει ανάγκη για να θυμάται
εδώ η θύμηση φυτρώνει στα ματοτσίνορα
κραυγή απ’ τη γη, μέσα βαθιά
κραυγή ίσαμε τα ξέφτια του ήλιου…
«Τό ‘μαθες μωρ’ δόλια μάνα, μωρ’ γιαλένια, κρουσταλλένια
τι έχει γίνει στην Μουργκάνα, μωρή, κόρη διαμαντένια…»
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Σχολιάστε