Απο την εφημερίδα «Νεα των Φιλιατων» του 2005
Ο λόγος περί «Διαπλοκής».
Του κ. Σωκράτη Μπέμπη, επίτιμου δικηγόρου λέγεται πως η σοφία είναι δύναμη και όντως είναι. Πως ο σοφός είναι δυνατότερος από τον ισχυρό. «Κρείσσων σοφός ισχυρού». («παροιμίαι» Παλαιάς Διαθήκης). Ωστόσο, υπάρχουν κι’ άλλες «μεγάλες δυνάμεις», όπως η εξουσία και το χρήμα, που κατά κανόνα αποτελούν «συγκοινωνούντα δοχεία». Η εξουσία γαλουχείται από το χρήμα. «Λαδώνει» και «λαδώνεται». Η Σοφία Σιράχ της Παλαιάς Διαθήκης πρεσβεύει πως «φιλοξενίες και δώρα τυφλώνουν ακόμα και των σοφών τα άτια και σαν φίμωτρο αποτρέπουν τον έλεγχο». Σοφός ο Σιράχ, αλλά δεν μπορούσε να προβλέψει πολυτελείς φιλοξενίες σε θέρετρα και κότερα. Ούτε την Βίλα της Μιμής με τις 17 τουαλέτες!
Δεν παρήλθε πολύς καιρός που υπέρμαχοι της σοσιαλιστικής ιδέας και ακροβολιστάδες στην μάχη του «σοσιαλιστικού μετασχηματισμού» της κοινωνίας ελάμπρυναν το πολιτικό στερέωμα της πατρίδας μας με τα σκάνδαλα και τις «κοσκώτιες» διαπλοκές τους. Οι φημολογούμενες την σήμερον ημέραν διαπλοκές, κύριος οίδεν εάν και πότε θα ιδούν το φως της δημοσιότητας. Φρονούμεν ταπεινής πως «πότε των ποτών». Ιστορείται πως στα 446π.χ. ο Περικλής είχεν εκστρατεύσει στην Εύβοια για να «συμμορφώσει» τους Ευβοιώτες, επειδή είχαν αποστατήσει από την Αθηναϊκή συμμαχία, αγνοούντες το «Μεθ’ ημών ή το καθ’ ημών» της μονής «υπερδύναμης» την εποχή εκείνη, στον Ελλαδικό χώρο. Μαθαίνει πως οι «αιώνιοι εχθροί», οι Λακεδαιμόνιοι είχαν εισβάλει στην Αττική με μεγάλες δυνάμεις (μαζί με Μεγαρίτες κ.α.) με επικεφαλής τον Βασιλιά της Σπάρτης Πλειστάνακτα, γυρίζει στην Αθήνα να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο. Βλέποντας, ότι οι εισβολείς ήσαν πολυάριθμοι κι άριστα οπλισμένοι, αποφεύγει να συγκρουσθεί μαζί τους. Αλλ’ εκείνοι, αφού ελεηλάτησαν την ύπαιθρο, ξαφνικά, ανέκρουσαν πρύμναν και γύρισαν οίκαδε, χωρίς να ξέρει κανείς γιατί. Λένε πως ο Περικλής για να αποφύγει την ήττα και τις καταστροφές βρήκε τον τρόπο να δωροδοκήσει, όχι τον ίδιο τον βασιλιά, αλλά τον σύμβουλο του Κλεανδρίτη, που οι Έφοροι της Σπάρτης είχαν στείλει να καθοδηγεί τον νεαρό βασιλιά. Ο σύμβουλός του, αφού έλαβε δέκα τάλαρα, έπεισε τον πλειστάνακτα ν’ αφήσουν τις ταλαιπωρίες της εκστρατείας και να γυρίσουν στις κατ’ οίκον τερπνότερες ασχολίες.
Οι Σπαρτιάτες, μπορεί να τρώγαν «μέλανα ζωμόν», όχι, όμως και κουτόχορτα. Υποψιάστηκαν πως η υποχώρηση του στρατού κάτι έκρυβε, ότι «Λάκκον είχεν η φάβα». Τον μεν βασιλιά τους τιμώρησαν με βαρύ πρόστιμο, τον δε Κλεανδρίτη σε θάνατο, χωρίς, όμως, να εκτελεσθεί γιατί το ’σκασε με τα τάλαρα της «διαπλοκής». Φοβερή η δύναμη του χρήματος! Μια άλλη παράδοση ιστορεί…ο Φίλιππος της Μακεδονίας ζήτησε από το Μαντείο των Δελφών χρησμό για τις εκστρατείες του.
Η Πυθεία του αποκρίθηκε: «Αργυραίς λόγχαις μάχου και πάντων κρατήσεις». Δηλαδή, με αργυρές λόγχες (χρήμα) πολεμά και θα νικήσεις τους πάντες. Ο χρησμός έμεινε παροιμιακός και η σαφή συμβουλή εφαρμόστηκε στους αιώνες των παντού και πάντα, με λογής χρήστες σ’ όλες τις εκφάνσείς της κοινωνικής ζωής κ’ όχι μόνο στους πολέμους.
Ο βασιλιάς Κλαύδιος του «Άλμετ» (Σαίξπηρ), ομολογώντας λέει: «Στα ρέματα της διαφθοράς τούτου του κόσμου- μπορεί της αμαρτίας το χρυσαμένο χέρι να παραπετάει το δίκιο – και της παρανομίας τα λάφυρα συχνά θα δεις να εξαγοράζουμε τον νόμο». (Άμλετ πράξη Γ΄)-. «Διαπλοκή» είναι ένας δόκιμος όρος της διαφθοράς της μίζας, ίδια, στον χώρο της πολιτικής. Στα καθ’ ημάς, την σήμερον ημέραν κυκλοφορεί από τα Μ.Μ.Ε. ένα χιουμοριστικό ούτος ειπείν, ανέκδοτο. Ότι ο πρωθυπουργός κ. Σιμήτης, αποφάσισε να πατάξει την διαπλοκή και τις μίζες των πολιτικών με νόμο. Προσδιόρισε, λέει, με ακρίβεια την προθεσμία για την ολοκλήρωση των θεσμικών παρεμβάσεων στο πολιτικό σύστημα. Μέχρι τέλος του έτους θα θεσπισθούν οι τεχνικές λεπτομέρειες για το πώς θα γίνει ο έλεγχος των δηλώσεων του «πόθεν έσμες». Τι θα προκύψει; -Κατά την γνώμη μου το «πόθεν αίσχας. Για τον λαό «Τζίφος» όνειρα θερινής νυκτός, όχι βέβαια, για τον πρωθυπουργό μας, «γάτα» στης πολιτικής τα βεγγαλικά πειροτεχνήματα, διότι δεν είναι στις συνήθειές του να τρέφει αυταπάτες. Ο λόγος για όσους από τον «κυρίαρχο» λαό τρώνε βλήτα και υστερούν σε φαιά ουσία. Εγγίζει γαρ ο χρόνος των εκλογών. Ίδωμεν.
