
Νύχτα, μες στα σκοτάδια σου,
λάμπουν χρυσά τ’ αστέρια
και θα ‘θελα να τα κρατώ,
μέσα στα δυο μου χέρια!
Νύχτα μου, δώσε μου φτερά,
στον ουρανό να φτάσω,
πριν το φεγγάρι το λαμπρό,
μου φύγει και το χάσω!
Πάρε με νύχτα, πάρε με,
γλυκοταξίδεψέ με,
με πέπλα αραχνούφαντα,
έλα και τύλιξέ με!
Σεργιάνισέ με στ’ άπειρο,
στα βάθη τ’ ουρανού,
να πάρω φως των αστεριών
και δύναμη στο νού!
Να πλέξω με τη λάμψη τους,
ένα χρυσό γιορντάνι,
να το κρεμάσω στο λαιμό,
κακό να μη με πιάνει!
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε