απο τις Φιλιατιώτικες αναμνήσεις του Πόλ Μαντέλου

Προχθές είδα στην τηλεόραση, σε ένα ελληνικό κανάλι, 5-6 παλιές ελληνικές ταινίες της παλιάς εποχής, χωρίς διαφημίσεις. Είδα το “Γαρύφαλλο στ’ αυτί”, “Το σοφεράκι”, “Η Γκόλφω και ο Τάσος”. Πότε γελούσα, πότε έκλαιγα. Θυμήθηκα τότε που ήμουν νεαρός, στο Φιλιάτι, κάναμε το παν να βρούμε 2 δραχμές να πάμε στο σινεμά του Δάλλα, να δούμε τα έργα αυτά. Όμως ας τα πάρω από την αρχή. Η οικογένεια Δάλλα είχε έρθει στο Φιλιάτι από το χωριό Αράχωβα. Τρία αγόρια, ο Σταύρος, ο Δονάτος, ο Γρηγόρης και η Σοφία. Είχαν στην επάνω πλατεία το ιστορικό εστιατόριο που άφησε εποχή για το καλό και φθηνό φαγητό. Ένα από τα αδέλφια, ο Δονάτος (Αηδόνης), δεν αρκούνταν στις δουλειές του εστιατορίου, είχε άλλες ιδέες που αργότερα τον δικαιώσανε. Στον κήπο του εστιατορίου έφτιαξε τον καλοκαιρινό σινεμά και έφερνε ταινίες ελληνικές, καουμπόικες και πάσης φύσεως. Ο κόσμος, που δεν…
Δείτε την αρχική δημοσίευση 308 επιπλέον λέξεις
Σχολιάστε