Από το βιβλίο του Χρυσόστομου Ζούλα ¨ΟΣΑ ΘΥΜΑΜΑΙ¨
«Μ’ αυτά φτάνουμε αποκριές του 1959.
Ρίχνω την ιδέα να οργανώσουμε ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ για πρώτη φορά στους Φιλιάτες.
Την ιδέα υιοθετεί ο Βύρωνας Μέμμος και θα βοηθούσε και ο Διονύσης Κώτσης.
Άλλη βοήθεια από πουθενά. Μόνο εκείνοι που επιχειρούν το παράλογο μπορεί να επιτύχουν το αδύνατο. Το ξέρω και το τολμώ. Προχωράμε. Ουσιαστικά ο Βύρωνας βοηθάει και το σπίτι του το κάνουμε εργαστήριο. Εκεί αυτοσχεδιάζουμε, κολλάμε χαρτιά με γύψο πάνω σε μεγάλες κατσαρόλες για να σχηματίσουμε πρόσωπα του καρνάβαλου, φτιάχνουμε χάρτινα πολύχρωμα καπέλα και ότι άλλο φανταζόμαστε. Με δικά μου χρήματα. Η προσπάθεια έχει τους αντιρρησίες. Για ποιο λόγο; Έξυπνοι συμπολίτες, φίλοι με εντυπωσιάζουν με την κακία που εκδηλώσανε για μια γιορτή χωρίς κανένα λόγο.
Όσο πλησιάζουμε στην προτελευταία Κυριακή που θα εμφανιστεί ο καρνάβαλος, τα προβλήματα, οι απειλές μεγαλώνουν. Αφίσες που φτιάξαμε οι ίδιοι για να αναγγείλουμε το καρναβάλι, ξεσκίστηκαν. Εκτονώθηκαν κάποιοι κακοί συμπολίτες μας. Οι πληροφορίες έλεγαν ότι κάποιος φίλος -κατά τα άλλα- θα μεθύσει και θα περάσει μέσα στην πομπή του καρναβαλιού να το χαλάσει. Να επηρεασθούν ίσως οι γονείς από την συζητούμενη απειλή για τυχόν επεισόδια και να μην στείλουν τα παιδιά τους.
Πήγα στην αστυνομία και ζήτησα την προσοχή τους. Στο πρόγραμμα της εμφάνισης και πορείας του καρνάβαλου ήταν ασφαλώς και η φιλαρμονική του Δήμου, που θα έδινε ως συνήθως το χαρούμενο τόνο. Είχαμε ετοιμάσει κάποια αμφίεση για τους μουσικούς. Κυκλοφόρησε όμως ότι οι μουσικοί δεν θέλουν να πάρουν μέρος. Την παραμονή, Σάββατο πήγα στην αίθουσα που στεγαζόταν η φιλαρμονική, σε μια αποθήκη του Γούλα. Πρόεδρος της φιλαρμονικής ο Βασίλης Διαμάντης, γιατρός. Ρώτησα τον πρόεδρο -που ήταν εκεί- αν θα συμμετάσχει η φιλαρμονική στο καρναβάλι. . Μου απάντησε ότι αυτό είναι θέμα που θα το αποφασίσουν οι ίδιοι οι μουσικοί και δεν μπορεί να κάνει παρέμβαση. Ρώτησα τότε όλους, αρχίζοντας από τον πρώτο αρχιμουσικό τον μακαρίτη Κ. Τσέκα. Η απάντηση ήταν αρνητική. Την ίδια απάντηση πήρα και από τους άλλους. Δε ζήτησα τους λόγους της άρνησης. Είπα απλά «Αύριο κύριοι στις 3 το μεσημέρι θα ξεκινήσει το καρναβάλι. Εναπόκειται στις οικογένειές σας, στους φίλους σας, στους συμπολίτες μας, να σας κρίνουν και σ’ αυτούς να εξηγήσετε τους λόγους της απόφαση σας». Έφυγα πικραμένος και από τους μουσικούς και από τον πρόεδρο που δεν βρήκε ούτε μια λέξη να πει. Δεν τα παρατήσαμε. Ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται κι ένιωθα αληθινός καπετάνιος. Αυτοί και οι κακοί πολίτες, που τους ώθησαν στη σκέψη αντίδρασης και αποχής, δεν υπολόγισαν τη δική μου δύναμη. . .
Την άλλη μέρα με έναν καλό καιρό για την εποχή ετοιμαστήκαμε. Το σπίτι του Βύρωνα είχε μετατραπεί σε …τρελοκομείο! Από το 628ο τάγμα Φιλιατών ήρθαν κάποιοι φαντάροι. Ο ένας έπαιζε ακορντεόν, ο άλλος κιθάρα και ο τρίτος κλαρίνο. Με αυτά τα παιδιά, με αυτή τη μουσική θα ξεκινούσε η πορεία. Ήταν μια λύση που την είχα ζητήσει από το Διοικητή του τάγματος, αν υπήρχαν κάποιοι φαντάροι- μουσικοί. Δεν είχα ελπίδες, αλλά κι αυτό έγινε και χάρηκα.
Είχαμε φτιάξει ένα ανθοστόλιστο άρμα είχαμε και ένα κεφάλι Καρνάβαλου που πήραμε από την Πάτρα. Χωρίς Καρνάβαλο δεν νοείται καρναβάλι. Είχαμε αγοράσει πολλές σφυρίχτρες, χαρτοπόλεμο κ. α.
Η ώρα φτάνει. Όλα έχουν μπει στη σειρά τους. Εκείνη την τελευταία στιγμή ακούγονται τα τύμπανα της φιλαρμονικής. Μετάνιωσαν και ήρθαν. Ο Θεός -αν και καρναβάλι- ήταν μαζί μας. Τους βάλαμε τις στολές και ξεκινήσαμε. Στο δρόμο ήταν πολύς κόσμος. Είχαν έρθει από τα χωριά να δουν το καρναβάλι Η πρώτη καλή εικόνα που μας έδωσε χαρά και ανανέωσε τις δυνάμεις μας. Σε μερικά παιδιά είχαμε δώσει τα σακιά με τον χαρτοπόλεμο και μοιράζανε, σε κάποια άλλα τις σφυρίχτρες.
Ο κόσμος αρχίζει να σφυρίζει, να πετάει χαρτοπόλεμο και το κέφι φουντώνει. Κάναμε την πορεία που είχαμε προγραμματίσει χωρίς παρεμβάσεις και καταλήξαμε στην πλατεία που τώρα είναι η εκκλησία του Αγ. Δημητρίου. Εκεί χορέψανε μεγάλοι και μικροί, μεταμφιεσμένοι και μη, και στην εξέδρα που είχαμε στήσει, κάψαμε τον Καρνάβαλο.
Πλησίαζαν Δημοτικές εκλογές. Κάποιοι συμπολίτες Δημοτικοί σύμβουλοι, που ήθελαν να πολιτευθούν ξανά στο Δήμο, αντιδραστικοί στο καρναβάλι, είδαν την επιτυχία και θέλησαν να την εκμεταλλευτούν. Συνηθισμένο φαινόμενο. Ανέβηκαν στην εξέδρα, μίλησαν και μας έδωσαν από μικροφώνου συγχαρητήρια για την μεγάλη επιτυχία του πρώτου Καρναβαλιού στους Φιλιάτες. Εξιλέωση!
Το κέφι που είχε δημιουργηθεί εκείνο το βράδυ στους Φιλιάτες ήταν πρωτοφανές. Δεν μπορούσα να φανταστώ τους γιατρούς Διαμάντη και Πασχόπουλο, δύο πολύ σοβαρούς ανθρώπους να μασκαρευτούν και να κάνουν επισκέψεις σε διάφορα φιλικά σπίτια. Η επιτυχία μιας τέτοιας αποκριάτικης εκδήλωσης είναι ακριβώς να δημιουργήσει στο κόσμο διάθεση για χαρούμενο ξεφάντωμα, κι αυτό πετύχαμε με το πρώτο καρναβάλι. Ανεπανάληπτο λένε όσοι το ζήσανε.
Τώρα έρχεται η τελευταία Κυριακή του καρναβαλιού και η επιτυχία της πρώτης Κυριακής με το κέφι που δημιούργησε, προδιάθεσε πολλούς να συμμετάσχουν, να μασκαρευτούν, να διασκεδάσουν. Οι αντιρρησίες χάθηκαν και χώθηκαν στο καβούκι τους. Η συμμετοχή και από τις άλλες επαρχίες Θεσπρωτίας προβλέπουμε θα είναι μεγάλη.
Ατυχήσαμε. Πεθαίνει η γιαγιά μου -μάνα του πατέρα, η νόνα Ευφροσύνη κι εγώ δεν συμμετέχω στο καρναβάλι της τελευταίας Κυριακής… »
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Σχολιάστε