Ένας ναυτικός λαός σαν τον Ελληνικό, τόσο βαθιά προσκολλημένος στη ζωή, μ’ εκείνη την χαρούμενη αντίληψη του κόσμου, με την ανίκητη ροπή να ομορφαίνει την τραχειά δουλειά της θάλασσας, να ξεχνάει τα σκληρά και αλύπητα κτυπήματα μα και τα χάδια. τέτοιος λαός που ζει με το τραγούδι και που μακριά από τ’ ακρογιάλι να αποθυμάει έναν καλοτυχισμένο γυρισμό και φθάνοντας εκεί ονειριάζεται ένα, όλο και πιο μακρινό ταξίδι, τέτοιος ένας λαός να πιστεύαμε πως δεν έχει ναυτικά τραγούδια. είναι σαν να πιστεύαμε πως δεν έχει πόνο η ξενιτειά, ο τόπος όπου ζήσαμε δεν μας καλεί, ο γυρισμός χαρά δεν δίνει, ο έρωτας δεν αλυσοδένει την καρδιά, οι κίνδυνοι δεν προκαλούν, ο θάνατος δεν φαρμακώνει. Αλήθεια τι μένει; Να δούμε τι λογής είναι του Έλληνα ναύτη τα τραγούδια.
Ελληνική δημοτική ποίηση και ναυτικά τραγούδια — ΕΛΛΑΣ
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Σχολιάστε