ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Πολιτική παιδεία: στις δημοκρατίες «το φρόνημα  είναι ελεύθερο και η παράνομη πράξη τιμωρείται» – Η Αξιωματική αντιπολίτευση πολιτεύετα  σαν αριστερίστικη γκρούπα:«μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση»-Η τήρηση του νόμου και η ασφάλεια του πολίτη είναι θεμελιακές κοινωνικέςαξίες και πρακτικές- Πολιτικό έλλειμμα δημοκρατικής αγωγής και συνείδησης

Γιώργος Μαστορίδης

     Το φαινόμενο των Καταλήψεων στη Δημόσια Εκπαίδευση ταλανίζει την ελληνική κοινωνία και πολιτεία επί τέσσερις δεκαετίες. Μαθητές και Φοιτητές, εδώ και σαράντα χρόνια, από τη δεκαετία του ’90 με πρωταγωνιστή τον τέως π/θ και σημερινό αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, καταλαμβάνουν τα Δημόσια Σχολεία και τα Πανεπιστήμια προβάλλοντας πολλές φορές δίκαια αιτήματα παραβιάζοντας ωστόσο στην πράξη τις ατομικές ελευθερίες και το ιερό δικαίωμα στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση.

Τα ερωτήματα είναι πολλά.Άραγε,δεν δικαιούνται να αγωνίζονται οι νέοι, όταν μάλιστα προβάλλουν δίκαια αιτήματα για την ποιοτική αναβάθμιση και τον δημοκρατικό εκσυγχρονισμό της δημόσιας δωρεάν παιδείας και όχι αστείες διεκδικήσεις, όπως  «η τυρόπιτα να είναι τετράγωνη και όχι στρογγυλή»; Στο αγωνιστικό πλαίσιο των μαθητικών και φοιτητικών κινητοποιήσεων είναι δίκαιες και νόμιμες οι Καταλήψεις και Ανακαταλήψεις των Δημοσίων Εκπαιδευτηρίων; Τι συμβαίνει στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες σε ανάλογες περιπτώσεις; Σε ποια άλλη Χώρα η Αξιωματική αντιπολίτευση πολιτεύεται δογματικά σαν αριστερίστικη γκρούπα με κομματική πυξίδα το μαοϊκό δόγμα «μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση»;

       Σε καμιά άλλη Χώρα της Ευρώπης αλλά και ολόκληρου του πλανήτη Μαθητής ή Φοιτητής  δεν διανοείται να τοποθετήσει αλυσίδες και λουκέτα στο σχολείο του με άμεση συνέπεια να βλάψει τον εαυτό του και τους συμμαθητές του υπονομεύοντας το ιερό δικαίωμα στη δημόσια παιδεία. Σε καμιά άλλη Χώρα τα αριστερά Κοινοβουλευτικά Κόμματα ή τα συνδικαλιστικά όργανα δεν διανοούνταινα διαπράξουν πολιτική ατιμία – με τη διαχρονική, αρχαία και σύγχρονη, σημασία της λέξης – να στηρίξουν ενεργά την κατάληψη Δημοσίων Εκπαιδευτηρίων είτε από ανήλικους 15χρονους είτε από 35χρονους ημιπιτσιρικάδες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν κομματικά ή συντεχνιακά συμφέροντα. Σε καμιά άλλη Χώρα δεν είναι τόσο απροκάλυπτη η κομματική και συνδικαλιστική κάλυψη των μαθητικών και φοιτητικών καταλήψεων ακόμα και από κομματικούς αξιωματούχους της Τοπικής Διοίκησης.

 Στο εξωτερικό, σε οποιοδήποτε σχολείο ή πανεπιστήμιο, όταν υπάρχει πρόβλημα παραβατικότητας, καλούν αμέσως την Αστυνομία.Η μαρτυρία είναι διαφωτιστική:  «Στη Σκωτία που σπούδασα η Αστυνομία έκανε από μόνη της περιπολίες πεζή στο campus. Κανείς δεν το θεωρούσε πρόβλημα ή έλλειψη δημοκρατίας. Ίσα ίσα, ήταν απολύτως λογικό». Στην Ελλάδα, εκτός από το οικονομικό έλλειμμα υπάρχει σοβαρή πολιτική  έλλειψη δημοκρατισμού και πολιτικού πολιτισμού. Οι πολιτικοί αξιωματούχοι και οι διοικούντες ζουν ακόμα στον απόηχο των γεγονότων του Πολυτεχνείου στην εποχή της δικτατορίας, σχεδόν πενήντα χρόνια μετά.  Πόσο πιο πίσω και ως πότε θα αρνούνται το ορθολογικά αυταπόδεικτο και δημοκρατικά αυτονόητο να προστατεύουν τις ατομικές ελευθερίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημόσια περιουσία με τη βοήθεια  και των κοινωνικών θεσμών της Αστυνομίας και της Δικαιοσύνης; 

Οι Καταλήψεις των Δημοσίων Εκπαιδευτηρίων αποτελούν κορυφαίο γνωστικό, ιδεολογικό και πολιτικό ζήτημα.  Είναι παρακμιακό κοινωνικοπολιτικό φαινόμενο  που αποτελεί παραβίαση των κλασικών δημοκρατικών κανόνων.

1. Η πολιτική παιδεία και το δημοκρατικό ήθος

Το πολιτικό ήθος σε μια Κοινωνία διαμορφώνεται όχι μόνο από το σχολείο αλλά και από και την πολιτεία, από όλους τους κοινωνικοπολιτικούς θεσμούς. Σε όλες τις Χώρες οι νέοι όχι μόνο δικαιούνται, αλλά και επιβάλλεται να αγωνίζονται σθεναρά, να εξεγείρονται και να επαναστατούν ενάντια στην αδικία και την καταπίεση, ειδικά στα απολυταρχικά καθεστώτα με καταπιεστικές και ολοκληρωτικές ιδεολογίες και πρακτικές. Σε όλα τα δημοκρατικά πολιτεύματα οι αγωνιστές Μαθητές και Φοιτητές, κυρίως μάλιστα στους δίκαιους αγώνες, τηρούν αυστηρά τους δημοκρατικούς κανόνες δικαίου και χρησιμοποιούν πάντοτε δημοκρατικά μέσα χωρίς χρήση βίας: διάλογο, αποχή, πορεία, διαμαρτυρία. Ποτέ δεν χρησιμοποιούν άδικες, αντικοινωνικές και αντιδημοκρατικές, αγωνιστικές μεθόδους, όπως οι βίαιες καταλήψεις Δημοσίων Εκπαιδευτηρίων.

      Μόνο στην Ελλάδα ο παιδαγωγικός και δημοκρατικός θεσμός των Μαθητικών Κοινοτήτων διαστρεβλώνεται από τη δογματική Αριστερά και γίνεται όπλο στα χέρια αδίστακτων δημαγωγών.Όσο υπάρχει τραμπουκισμός και ρεμπελιό, ιδεολογική τρομοκρατία και βία στις καταλήψεις Σχολείων και Πανεπιστημίων,η παρέμβαση της Αστυνομίας,σύμφωνα με τους Διεθνείς Κανόνες του Κοινωνικού Κράτους Δικαίου,είναι νομοτελειακά αναγκαία και όχι να καταγγέλλεται από τη δογματική αριστερά ως«προσπάθεια τρομοκράτησης των νέων» ή αστυνομοκρατία.

2.Το νόημα της δημοκρατίας

      Είναι ευδιάκριτο ότι πολλοί πολίτες και πολιτικοί, στον δημόσιο λόγο τους, χρησιμοποιούν με περισσή ευκολία βαριές λέξεις που ενισχύουν διάφορους -ισμούς, όπως τον δογματισμό, τον φανατισμό, τον μηδενισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η λέξη «δημοκρατία». Με τον τρόπο που χρησιμοποιείται η λέξη πολλές φορές εκφράζει μια ιδεολογία… αντιδημοκρατική, που αμφισβητεί ακόμα και τις βαθύτερες δεσμεύσεις της δικαιοσύνης, της ελεύθερης έκφρασης και του ανθρωπισμού. Είναι κρίμα ο δημόσιος διάλογος για τις κακουργηματικές καταλήψεις να διεξάγεται με  «παραχάραξη» του νοήματος της δημοκρατίας, του κοινωνικού διαλόγου και της διαλεκτικής, εξυπηρετώνταςμόνο μικροκομματικά οφέλη σε βάρος της δωρεάν παιδείας και του κοινωνικού συνόλου.

Η ελληνική γλώσσα διδάσκει το προφανές: ότι, δηλαδή, ο λόγος επηρεάζει και διαμορφώνει τη σκέψη του ανθρώπου και αυτή με τη σειρά της γίνεται πράξη. «Το αδιόριστον των λέξεων γεννά το ακατάστατον των ιδεών και τούτο πάλιν το ακατάστατον των πράξεων», έγραφε ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του σύγχρονου Ελληνικού Διαφωτισμού, ο Αδαμάντιος Κοραής.Εάν στην πολιτείαδεν εμπεδώνονται επαρκώςμε την παιδεία η σημασία και το διαχρονικό εννοιολογικό περιεχόμενο της δημοκρατίας,προκαλείται ιδεολογική σύγχυση και πολιτική ακαταστασία.

      Με αφετηρία την Αρχαία Ελλάδα η  έννοια της δημοκρατίας ακολούθησε εξελικτική πορεία. Η αρχαία ελληνική δημοκρατία αποτελεί την αρχή και όχι το τέλος.

α) Η συγκλονιστικότερη φράση που έχει αρθρωθεί ποτέ σύμφωνα με τον ΚορνήλιοΚαστοριάδη είναι η αρχαία ελληνική, «ἔδοξε τῇ βουλή καί τῷ δήμω», με την οποία  αρχίζουν όλοι οι αθηναϊκοί νόμοι. Η Βουλή παίρνει τις αποφάσεις και επωμίζεται την ευθύνη των πράξεών της.

β)Η σύγχρονη Δημοκρατία είναι «τέκνο» μιας μακράς ιστορικής εξέλιξης, αρχικά στην Αγγλία των φιλελεύθερων θεσμών, που στόχο είχαν κυρίως τον περιορισμό της αυθαιρεσίας και όχι απαραίτητα την ανάδειξη των ασκούντων την εξουσία μέσω πλειοψηφικών διαδικασιών.

γ)Πνευματικός καρπός,επίσης, των δύο μεγάλων επαναστάσεων, της αμερικανικής και της γαλλικής,  που ενσωμάτωσαν τις φιλελεύθερες κατακτήσεις, αλλά προχώρησαν περισσότερο θέτονταςτο αίτημα της λαϊκής κυριαρχίας. Της άσκησης, δηλαδή, της εξουσίας από τους εκπροσώπους του λαού. Η έννοια του λαού ήταν αρχικά περιορισμένη και μόνο στη διάρκεια του 20ου αιώνα κατακτήθηκε η καθολική ψηφοφορία με την ίση ψήφο όλων των πολιτών, χωρίς εξαιρέσεις.  

δ)Στη Δημοκρατία η πλειοψηφία δεν είναι παντοδύναμη, αλλά η εξουσία της  προσδιορίζεται κυρίως από την  κατοχύρωση των μειοψηφιών και των μειονοτήτων, μέσω των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών (π.χ. ελευθερία λόγου, συνείδησης, εκπαίδευσης κλπ.), που πρέπει να μπορούν να ασκούνται αποτελεσματικά. Όπως εύστοχα παρατήρησε η ΡόζαΛούξεμπουργκ, ελευθερία είναι η ελευθερία εκείνου που σκέπτεται διαφορετικά.

Κυρίως όμως, η σύγχρονη Δημοκρατία είναι πολιτικό δημιούργημα των στοχαστών του Διαφωτισμού του 17ου, 18ου  και 19ου αιώνα, οι οποίοι έχοντας υπόψη και τις σύμφυτες στον άνθρωπο ατέλειες και τα όριά τουενέπνευσαν τους θεσμούς του σύγχρονου Κράτους Δικαίου (Τοκβίλ,  Τοcqueville).

Φτάνει πια! Καμιά πλειοψηφία σε Συλλόγους ή Κόμματα δεν δικαιούται να παίρνει παράνομες αποφάσεις. Στο δημοκρατικό πολίτευμα η τήρηση του νόμου είναι ζήτημα δημοκρατικής ιδεολογίας:το φρόνημα είναι ελεύθερο, αλλά η παράνομη πράξη διώκεται. Ηπροστασία των πολιτών από κάθεαυθαιρεσίακαιτο ανεμπόδιστο δικαίωμα στη δημόσια δωρεάν  εκπαίδευση αποτελούν θεμελιακές κοινωνικές αξίες και πρώτη προτεραιότητα της δημοκρατικής νομιμότητας.Οι Καταλήψεις είναι πολιτική αρρώστια(αυτό)καταστροφικής νοοτροπίας με πολλαπλές συνέπειες. Ισχυρό αντίδοτο η δημοκρατική αγωγή και συνείδηση στο σχολείο, τα πολιτικά κόμματα και τους άλλους  πολιτειακούς θεσμούς.

23  Ιανουαρίου 2021www.politistikomellon.eu/2020