ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

(απο την εφημεριδα ¨τα ΝΕΑ της Επαρχίας Φιλιατών¨Ιούνιος 1999- η 1η και μοναδική μου προσπάθεια να γράψω κάτι στο συνθηματικό γλωσσάρι των καλαντζήδων- η αναφορά στον γέρο καλαντζή είναι αληθινή και αφορά  τον  αείμνηστος Μπότσαλο από του Τσαμαντά)

Μαχαλοσοκάκι κι Ολντάνης στον πλάτη. Κλίτσιο για τα λαχτένια στη μάσια. Φωτάει στο Χρεϊ-γανώνουμ, σταγκωνούμ, καλαντζήήής. Ε,  πατριώτη; Πούθε είσαι; Από το Φιλιάτι. Πανωχώρια του, Τσαμαντάς. Πως πάει η προκοπή;

Καλά – καλά, γράζω μπάνικα. Γράζω πάτα στο Χρεϊ, ντίγκα τζαρκάλαν και χαλάτια. Γράζω «Αλοιφιάς πασών των Ζαγοροχωρίων». Με αγαπάνε εδώ. Τσου βγάζω τσι γάνες., συμπλήρωσε κλείνοντας με νόημα του μάτι.

Κοντός λιαρομάτης γέροντας, σε τρύπαγε με το μάτι και σε αλώνιζε με την γλώσσα. Γύρισε όλη την Ελλάδα στα νιάτα και απόστασε. Αγόρασε σπίτι στο Τσεπέλοβο  και βαφτίστηκε «Αλοιφιάς πασών των Ζαγοροχωρίων.»

Πόσο θάθελε όμως, να σιόρευε το γιαλακοζούμι του και να σουμπέκιαζε στριφτό στου Μπάρτζα, στη Θανα, τότε π’ αχαε το Χρεϊ από τα αλμπανίσματα των γκοτόπουλων, κι ας γκιζέραε μαχαλετζής όλο το ντουνιά, για δύο κολίντρες με ψια φλώρο και μπαρμπαρέλα στο φάρο για τη χαμπέρο. Παείσαν κείνοι οι καιροί. Τώρα; Γαζέπι τα κομμένα μα που οι Αλοιφιάδες;

Την καρφίνα σας τσουφρίζω.