Μια δεύτερη, και πιο ουσιαστική προσέγγιση, θα έβλεπε την ανάγκη της αντιστροφής του παρασιτικού οικονομικού μοντέλου και της αναγέννησης της παραγωγής στη χώρα. Θα τα έβλεπε αυτά και αυτοτελώς, αλλά και σε συνδυασμό με τη γεωπολιτική κατάσταση που περιγράφεται παραπάνω. Γιατί αν για κάθε χώρα η παραγωγική οικονομία αποτελεί στόχο, για μια χώρα σαν τη δική μας που απειλείται από επιθετικούς γείτονες καθίσταται αναγκαία συνθήκη επιβίωσης. Οπότε θα εξαντλούσε τα περιθώρια για την παραγωγή ενδογενώς. Κι αν δεν επικουρείται από το κράτος, θα μπορούσε να το πάει μέχρι εκεί που μπορεί, σε συνεργασία με άλλες παραγωγικές δυνάμεις. Μια άλλη προσέγγιση θα ενέτασε στη μεγάλη εικόνα και το δημογραφικό, που απειλεί την κοινωνία με παράλυση. Θα έβλεπε και την ανάγκη επένδυσης στην τεχνολογία και στην εξειδίκευση, δίδοντας στην εκπαίδευση τη σημασία που της αξίζει και συνδέοντάς τη με την παραγωγή και την κοινωνία.
To κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα ή πώς χρηματοδοτούμε την προπαρασκευή της Τουρκίας εναντίον μας — ΕΛΛΑΣ
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Σχολιάστε