Φιλιάτες 1934, σχολικές γιορτές στην Πλεσίβιτσα και το Φοινίκι
απο την εφημερίδα ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ του Γεώργιου Βουγίδη
Archive for Μαρτίου, 2021
Στου ¨ΤΑΚΑ¨πήγαιναν την Καθαρά Δευτέρα οι παλιοί Φιλιατιώτες
Εκεί έκαναν τα ¨κούλουμα¨, έπαιζαν διάφορα παιχνίδια του καιρού, μπάλα κλπ.σήκωναν τον Αητό και τη Σιαμαντούρα, χόρευαν και γενικά ζούσαν την μέρα με αυτό το κοινωνικό αντάμωμα που λείπει σήμερα απο τους νέους Φιλιατιώτες. Τι λέτε; Πάμε στου ¨ΤΑΚΑ¨ φέτος την καθαροδευτέρα;
Οι παλιές εικόνες μας δείχνουν ένα μέρος της χαράς των παλιών- πολλών αείμνηστων πλέον- συμπολιτών και τις αναρτούμε στη μνήμη τους και στη μνήμη των όμορφων Φιλιατιώτικων παραδόσεων. Ονόματα δεν γράψαμε για να σας κάνουμε να ψάχνετε…
Εικόνες από το Φιλιατιώτικο Καρναβάλι του 2016
Ο ήλιος έπαιζε κρυφτούλι με τα σύννεφα στις 4 το απόγευμα που άρχισε η παρέλαση, ενώ λίγο πριν ψιχάλιζε- αλλά τελικά όλα καλά. Ο καιρός κράτησε, συγκεντρώθηκε πολύς κόσμος από όλη τη Θεσπρωτία και απόλαυσε το Φιλιατιώτικο Καρναβάλι που φέτος ήταν ένα από τα ομορφότερα. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος έκανε θαυμάσια δουλειά, συνεπικουρούμενος από τον Δήμο Φιλιατών και από επώνυμους κι ανώνυμους Φιλιατιώτες που έχουνε στο πετσί τους αυτή την μοναδική εκδήλωση και συμμετάσχουν ενεργά. Ψυχή της παρουσίασης οι αφές Μέμμου- που ανέδειξαν για μια ακόμη φορά το χάρισμά τους.
Στον ήχο ο Χριστόφορος Ρούμπης και DJ ο Μιχάλης Κώτσης & η Στεφανία Τσάτσα, ξεσήκωσαν τους καρναβαλιστές με τους ποικίλους μουσικούς ρυθμούς.
εκατοντάδες καρναβαλιστες μικροί και μεγάλοι ανέδειξαν τη γιορτή σε μια απο της ομορφότερες
Πανέμορφη η συμμετοχή της Ομάδας του Πολιτιστικού Συλλόγου Ασπροκκλησίου
Με πολύ κέφι η Ομάδα Καρναβαλιστών του Καστρίου
ο πλούτος των στολών και το κέφι ήταν διάχυτο…
Δείτε την αρχική δημοσίευση 22 επιπλέον λέξεις
Φιλιάτες, καρναβάλι 1959
Λίγες φωτογραφίες απο τις αποκριάτικες εκδηλώσεις των Φιλιατών του 1959
Στις δυο παρακάτω φωτογραφίες η παρέλαση και καβάλα στο άλογο ο Παναγιώτης Τσάγκος- οι φωτογραφίες είναι απο το αρχείο του.
Και εδώ συγκεντρωμένοι περιμένουν τα αποτελέσματα της επιτροπής. Το α’ βραβείο ο Θεολόγος Λιανός- πειρατής
Αναμνήσεις από τους Φιλιάτες του 1960
Μέσα από τις τρεις νέες φωτογραφίες του ’60 που μας έστειλε ο νέος φίλος κ. Θεόδωρος Ευθυμιάδης.
Φιλιάτες 1960 Γυμναστικές επιδείξεις στο Γυμναστήριο, κάτω από το ανατολικό γκολπόστ, δασκάλες και μαθήτριες του Β΄Δημοτικού Σχολείου (κάτω Σχολείο): Μεταξύ αυτών αναγνώρισα την Γραβιώτη-2η από αριστερά, αυτή που κάθετε στο γόνατα είναι η Ιουλία Σωτηρίου. Μετά την 1η δασκάλα είναι η Γεωργία Παρούση και μετά η κυρία Βασιλεία Μπέμπη. Μετά την κυρία Μπέμπη είναι η Αγνή Γκιζά και μετά την 3η κυρία η Ευθυμιάδη- αδελφή του φίλου γιατρού. Δίπλα στην Ευθυμιάδη είναι η αείμνηστη ξαδέλφη Έλσα Σόρογκα. Πρώτη από δεξιά η Γιολάντα Κολιοτάση και 3η η Παπαφωτίου.
Πάσχα 1960. Η οικογένεια Ευθυμιάδη στο μπαλκόνι του σπιτιού που έμεναν- πάνω από το Εστιατόριο του Νίκο Μάνου.
Απόκριες 1960. Παρέα δασκάλων κλπ διασκεδάζει – τους μόνους που γνώρισα είναι ο αείμνηστος Πίπη Φραγκίσκος και απέναντι του η Νίνα. Ο αείμνηστος Επιθεωρητής…
Δείτε την αρχική δημοσίευση 37 επιπλέον λέξεις
ντοκουμέντο για την πολιτική πλευρά του (κουτσο)βλαχικού ζητήματος -απο τον Α. Μπέζα
Ντοκουμέντο για την πολιτική πλευρά του (κουτσο)βλαχικού ζητήματος!Η εκπαίδευση αποτελεί το αποτελεσματικότερο όργανο της #προπαγάνδας!Στην αναζήτηση που κάνω τελευταία για ιστορικά στοιχεία σχετικά με την πολιτική πλευρά του (κουτσο)βλαχικού ζητήματος, «ανακάλυψα» ένα σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο για τη δράση του Αλκιβιάδη Διαμάντη.Ο Αλκιβιάδης Διαμάντης καταγόταν από πλούσια οικογένεια της Σαμαρίνας με ελληνόφρονα αισθήματα, όλοι με αρχαία ελληνικά ονόματα και ο πατέρας του ήταν τραπεζίτης στα Γρεβενά. Φοίτησε στο Γυμνάσιο της Σιάτιστας και όταν τα αδέλφια του προσβλήθηκαν από φυματίωση για να μην αρρωστήσει και αυτός, οι γονείς του τον έστειλαν σε συγγενείς στη Ρουμανία να συνεχίσει τις σπουδές του. Εκεί έμπλεξε στα δίχτυα της «Σιδηράς Φρουράς», έγινε πράκτορας της Ρουμανίας αλλά στάθηκε ιδιαίτερα χρήσιμος και στους Ιταλούς.Εμφανίστηκε στο προσκήνιο το 1917 και με τη συνδρομή των Ιταλών στη Σαμαρίνα διακήρυξε την ίδρυση αυτόνομου κράτους των Βλάχων, το «Πριγκιπάτο της Πίνδου», το οποίο είχε διάρκεια λίγων ημερών και διαλύθηκε ύστερα από την αντίδραση της Ελληνικής Κυβέρνησης προς τους συμμάχους της Αντάντ. Οι ιδρυτές του διώχθηκαν και καταδικάστηκαν ο δε Διαμάντης κατέφυγε στην Αλβανία. Αργότερα πέτυχε αμνήστευση και επέστρεψε σαν εμπορικός αντιπρόσωπος εξαγωγικών εταιρειών της Ρουμανίας. Χώρος της δραστηριότητάς του ήταν η Ήπειρος, η Θεσσαλία και η Δυτική Μακεδονία και κατάφερε ξοδεύοντας χρήματα να οργανώσει πυρήνες φίλων και υποστηρικτών γιατί βοηθούσε και αναξιοπαθούντες βλαχόφωνους σπουδαστές.Λίγο καιρό πριν μας επιτεθεί η Ιταλία το 1940, εξαφανίστηκε, επανήλθε με τα Ιταλικά στρατεύματα, εμφανίστηκε στα Ιωάννινα τον Απρίλιο 1941 και άρχισε τις επαφές τους ρουμανίζοντες φίλους του έχοντας εξασφαλίσει τη συντονισμένη υποστήριξη Ιταλίας και Ρουμανίας. Με υποσχέσεις, εκβιασμούς και αυθαιρεσίες ίδρυσε ρουμάνικες κοινότητες, προχώρησε στη δημιουργία της Λεγεώνας με λωποδύτες πλιατσικολόγους που καταλήστευσαν τον κτηνοτροφικό πληθυσμό, έβγαλε το περιβόητο Μανιφέστο και προσπάθησε την επανίδρυση κράτους των Βλάχων. Η δραστηριότητα των συνεργατών του συνεχίστηκε και μετά το 1942, που ο Διαμάντης εγκατέλειψε την Ελλάδα και δεν επανήλθε.Για όλα όσα έκανε και την προδοτική του συνεργασία με τους κατακτητές, ο Αλκιβιάδης Διαμάντης δικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων Ιωαννίνων το 1948 (αρ. 10 απόφαση) ερήμην, και καταδικάστηκε σε θάνατο και σε δήμευση της περιουσίας του, σε κοινή δίκη με τους ρουμανοδασκάλους Γεώργιον Ανδρέου Νασίκα (απλή συνωνυμία με τους Νασικαίους της Σμίξης) και την Ελένη Πούπη, αδελφή του Βιργίλιου Πούπη. Σημειώνεται ότι σε θάνατο είχε επίσης καταδικασθεί με τις 35/1946 και 314/1947 προγενέστερες αποφάσεις του Εφετείου Λαρίσης καθώς και με την 9/1948 απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου Δωσιλόγων Ιωαννίνων. Επισημαίνω δύο θέματα:-Την ίδια περίοδο, από το 1945 έως το 1949, το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων Ιωαννίνων ασχολήθηκε με τα εγκλήματα που είχαν διαπράξει στην Ήπειρο οι ένοπλες ομάδες των Μουσουλμάνων Τσάμηδων καταδικάζοντας ερήμην 1930 άτομα, με ποινές από τις οποίες οι μισές περίπου ήταν θανατικές καταδίκες.-Από το διατακτικό της συγκεκριμένης απόφασης προκύπτει ότι βασικό εργαλείο της ανθελληνικής δράσης του Διαμάντη και των συνεργατών του, ήταν η εκπαίδευση (κλείσιμο ελληνικών σχολείων και ίδρυση ρουμάνικων, ρουμανοδιδάσκαλοι κλπ). Στη ναζιστική Γερμανία, η κατήχηση της νεολαίας ήταν ένας από τους ευκολότερους τρόπους να διασφαλιστεί η ένθερμη υποστήριξη των μελλοντικών γενεών. Ο ίδιος ο Αδόλφος Χίτλερ έλεγε ότι «μόνο αυτός στον οποίο ανήκει η νεολαία κερδίζει το μέλλον». Ας θυμόμαστε λοιπόν, επειδή η περιοδικότητα στην ιστορία είναι ένα συχνό φαινόμενο και επιπλέον «αυτοί που δεν θυμούνται το παρελθόν είναι καταδικασμένοι να το επαναλαμβάνουν», ότι η εκπαίδευση αποτελεί το αποτελεσματικότερο όργανο της προπαγάνδας!!!Ακολουθεί το διατακτικό της αρ. 10/1948 απόφασης με τις ποινές:«Απόφαση αριθμός 10 του 1948Το εν Ιωαννίνοις Ειδικόν Δικαστήριον Δ ι ά Τ α ύ τ αΔικάζων κατ’ αντιμωλίαν του κατηγορουμένου Γεωργίου Ανδρέα Νασίκα, γεννηθέντος και κατοικούντος εν Φούρκα, ετών 25, μαθητού και Χριστιανού Ορθοδόξου, Έλλην, ερήμην δε των κατηγορουμένων 1) Αλκιβιάδου Διαμάντη κατοίκου Σαμαρίνης και 2) Ελένης θυγάτηρ Λεωνίδου Πούπη, κατοίκου Θεσ/νίκης κηρύσει αυτούς ενόχους του ότι, από κοινού συμφέροντος κινούμενοι συναπεφάσισαν την εκτέλεσιν της επομένης αξιοποίνου πράξεως και ένεκα ταύτης συνομολογήσαντες προς αλλήλλους αμοιβαίαν συνδρομήν εν Φούρκα, Μετσόβου, Διστράτω και αλλαχού, κατά το διάστημα της Κατοχής και ιδία κατά τα έτη 1941, 1942 και 1943 εγένοντο αρχηγοί και οδηγοί κινήσεως τεινούσης εις την προσβολήν της ακεραιότητας της χώρας, ήτοι την στενή συνεργασία με τας Ιταλικάς Αρχάς κατοχής ήρχισαν διενεργούντες προπαγάνδαν υπέρ ιδρύσεως Ρουμανικής Επικρατείας Πίνδου, εμπνέοντες την ηττοπάθειαν παρά τω Ελληνικώ πληθυσμώ της περιφερείας, κλείοντες Ελληνικά Σχολεία, ανοίγοντες Ρουμανικά τοιαύτα, παύοντες Έλληνες Δημοδιδασκάλους και διορίζοντες Ρουμανοδιδασκάλους, εκβιάζοντες και απειλούντες τους γονείς να αποσύρωσι τα τέκνα των εκ των Ελληνικών Σχολείων και να εγγράψωσι ταύτα εις τα Ρουμανικά τοιαύτα, διδάσκοντες εις τους μαθητάς Ρουμανικά πατριωτικά άσματα και διδάσκοντες εις αυτούς ότι δεν ήσαν Έλληνες αλλά απόγονοι των Ρουμένω και γενικώς ενεργούντες παντοιοτρόπως εν στενή συνεργασία μετά των Ιταλικών Αρχών κατοχής προς επιτυχίαν του αντεθνικού των έργου, διά δε τους εκ τούτων Γεώργιον Νασίκα και Ελένην θυγ. Λεωνίδου Πούπη ότι συντρέχουσι ελαφρυντικαί περιπτώσεις καιΚαταδικάζει τους κηρυχθέντας ως άνω κατηγορουμένους τον μεν Αλκιβιάδην Διαμάντην εις την ποινήν του θανάτου και δήμευσιν ολοκλήρου της περιουσίας του, τον δε Γεώργιον Ανδρέου Νασίκαν εις την ποινή της ειρκτής των οκτώ (8) ετών, την δε Ελένην θυγ. Λεωνίδου Πούπη εις την ποινήν της ειρκτής των πέντε και ημίσεως (5+1/2) ετών δήμευσιν του ενός τρίτου (1/3) της περιουσίας εκάστου τούτων, άπαντες δε εις ισόβιον στέρησιν των εν άρθροις 21, 23 και 24 του Ποινικού νόμου δικαιωμάτων και πλεονεκτημάτων.Καταδικάζει αυτούς και εις τα της δίκης έξοδα και τέλη εισπρακτέα άλλη-λεγγύως παρά μεν του πρώτου εκ της ιδιαιτέρας αυτού περιουσίας παρά δε των λοιπών και δια προσωπικής κρατήσεώς των και ανερχόμενα τα μεν έξοδα εις δραχμάς 25 χιλιάδας τα δε τέλη εις δραχμάς 350.000 Τ.Ν. Νόμος 4448 δραχ. 3.000, Α.Ν. 503 10% δραχ. 37.500 και Τ.Σ.Ν. 25% δραχ. 93.750 ήτοι εν συνόλω δραχμές πεντακοσίας εννέα χιλιάδας διακοσίας πεντήκοντα (509.250) και προσδιορίζει τον χρόνον της φυλακίσεως του εκ των κατηγορουμένων Γεωργίου Ανδρέου Νασίκα από 9 Αυγούστου 1945 μέχρι και της 19ης Ιανουαρίου 1948, εις δύο (2) έτη, πέντε μήνας και δέκα τέσσερας ημέρας, αφαιρεί τούτον εκ της καταγνωσθείσης ποινής της ειρκτής των (8) ετών και ορίζει υπόλοιπον ήν θέλει εκτείση ο κατηγορούμενος ούτος επί τη ως άνω πράξει ποινήν ειρκτής εξ ετών πέντε μηνών έξ και ημερών δέκα έξ.Εκρίθη, απεφασίσθη και απηγγέλθη δημοσία και παραχρήμα και επ’ ακροατηρίω εν Ιωαννίνοις τη 20η Ιανουαρίου 1948 έτους, Ο Προεδρεύων Ο Γραμματεύς Γ. Χατζηδάκης Ευαγ. Αυγεινός
- Κώστας Νασίκας Η οικογένεια Νασικα της Σμιξης, ήταν η πρωτη γραμμή πυρος αντίστασης στην Ρουμανική προπαγάνδα σε όλα τα βλαχοχώρια Γρεβενών.Θρήνησε και νεκρό το 1904 , επειδή σαν προεστος ο Γιάννης Νασικας, δεν δεχόταν ρουμανικο σχολείο στην Σμιξη. Αυτοί από Φουρκα , ευτυχώς άλλαξαν όνομα και χάθηκαν
Ο Θωμάς Σόρογκας για την κυρά Μαρίνα της Μουργκάνας
Μας έφυγε και η κυρά Μαρίνα από το Μπαμπούρι, γυναίκα του παλιού μου φίλου και τελευταίου αλειφιά της Μουργκάνας Λία Αγγελόπουλου, που με φωνή γνήσια παραδοσιακή, αυθεντική και καθαρόαιμη απέδιδε τα πολυφωνικά μας τραγούδια με την παλιοκαιρίσια χροιά τους ,όπως στους ξέφλους,τα γλέντια και τις χαρές της εποχής του ’50. Κι ήταν ατέλειωτα τα τραγούδια που ήξερε, κληρονομημένα από τους προγόνους στου Τσαμαντά και το Μπαμπούρι. Πλούτος λαογραφικός που μάλλον χάνεται για πάντα μαζί με τα ερημούμενα χωριά μας, που σε πονάει η ψυχή να τ’ αγναντεύεις. Στο καλό ,κυρά Μαρίνα. Θα σε θυμόμαστε για τα «κεντόγια» και το μεράκι σου. Θα φτάνει κι εκεί που ‘σαι, άραγε, ο πονεμένος καημός της Μαργιόλας;
Θωμάς Σόρογκας Κωστάνα – Μουργκάνα
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Written
on 09/03/2021