ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Χρήστος Βασιλείου Καραμπίνας

Είναι τιμή μου να γράψω για τους Θεσπρωτούς μετανάστες, σαν γόνος μεταναστών και ο ίδιος. Άνθρωποι φτωχοί και ενάρετοι που για ένα καλύτερο αύριο άφησαν πίσω τον τόπο που γεννήθηκαν και μετά από πολλές δυσκολίες κατάφεραν να ορθοποδήσουν στα ξένα δημιουργώντας οικογένειες και μορφώνοντας τα παιδιά τους με την προοπτική να γυρίσουν στην γενέτηρά τους νοικοκύρηδες και να απολαύσουν τους καρπούς των κόπων τους. Έχτισαν τα σπιτικά τους και τίμησαν την οικογένεια που τους έφερε σε αυτό τον κόσμο συνεχίζοντάς την στο μέτρο του μετρημένου Έλληνα όπως έπραξαν και οι γονείς μου. Στα γεράματα απολαμβάνουν το ανθρώπινο δικαίωμα της ιδιοκτησίας τους περήφανοι αλλά και με καημό για τις πληγές της ξενιτιάς. Όταν μας αφήσουν πίσω γνωρίζουν πως έπραξαν το καθήκον τους σαν γονείς και πάνω από όλα σαν άνθρωποι. Από εμάς πλέον αναμένουν την τιμή των νεκρών τους, που κάθε νέα γενιά με αξίες αυτοβούλως και με σοφία επωμίζεται. Αποφάσισα να ασχοληθώ με τα κοινά για να προσφέρω το είναι μου στον τόπο μας που έχει μεγάλη ανάγκη για στήριξη και αναζητά την ανάκαμψη.

                  Με εκτίμηση

Χρήστος Βασιλείου Καραμπίνας.