Ορχηστρα Φιλιατών: εικόνες απο μια όμορφη βραδυά στο Άη Νικόλα
φωτογραφίες απο Χρήστος Τζούμας
Archive for Αύγουστος, 2016
Είχε κόσμο είχε χάρη & το χθεσινό παζάρι…
Ήρθε και λατέρνα… κατάλαβε ότι το παζάρι έπρεπε να είναι γιορτινό- αφού ήρθαν πολύς κόσμος, πολλοί ξενιτεμένοι μας…
Από τον Καναδά ο γιατρός Βαγγέλης Γ. Πούλος με την σύζυγο Κάρλα, τον γιο Ματέο και την κόρη στο καρότσι…
Ο Κώστας Λούμπας και ο Γιώργος Καλέσης, από την Αθήνα
Ο Χρήστος Κόντης από την Αθήνα
Ο Χρήστος Γιόγιακας με την κυρία του, από την Γερμανία
Ο Κώστας Μπλιθικιώτης οικογενειακώς, από την Γερμανία
Ο Κωνσταντίνος Σώζιος με τον γιο, από τις ΗΠΑ
Ο Λάκης Στούμπης, από την Αθήνα
Η Τζένη Κυρίτση, από την Αγγλία
Ο φίλος διανοητής Θεοφάνης Τάσης
Ο φίλος Βασίλης Βήτος με την κυρία του, από Αθήνα
Ο καθηγητής μας Πέτρο Μακατσιώρης, από το Βόλο
Ο Παύλος Μιμμής με τη σύζυγο, από την Γερμανία
Η Μαρία Καπλάνη- Καραμπίνα, από τις ΗΠΑ, σε μια όμορφη φωτογραφία με τη φίλη της Μαρία Μίγκου
Ο συμμαθητής Μιχάλης Παπαδόπουλος, από την Αθήνα
Ο Πήδας Νέτης, από τη Γερμανία… ακούει το κήρυγμα του Χότζια…
Η Γεωργία Πατσούρα, από τη Μακεδονία
Και άλλος κόσμος πολύς- τα ανταμώματα έδιναν κι έπαιρναν…
Κι ο κόσμος απολάμβανε την όμορφη αυτή συναναστροφή παράλληλα με τις αγορές…
Και μετά, για καφέ…
απο την χθεσινή διασκέδαση της Φιλιτιώτικης νεολαίας με KINGS…
αναρτήθηκε απο: Αιμίλιος Φράττης
αναρτήθηκε απο: Στεφανία Τσάτσα
Η καλοκαιρινή «ανάσταση» στα ξεχασμένα χωριά της Ηπείρου
Η επιστροφή των ξενιτεμένων,τα πανηγύρια και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις
Γράφει η Μαίρη Τζώρα
Θεσμός για το καλοκαίρι, κοινωνικό γεγονός, αντάμωμα των ξενιτεμένων, ανάσα για τα ξεχασμένα χωριά, είναι τα πανηγύρια και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις στα όμορφα λιθόκτιστα χωριά της Ηπείρου. Οι ηλικιωμένοι και λιγοστοί κάτοικοί τους, περιμένουν με λαχτάρα το καλοκαίρι, να γυρίσουν στα χωριά τα παιδιά και τα εγγόνια τους, από την Αθήνα ή το εξωτερικό, η γειτονιά να γεμίσει φωνές, να ανοίξουν οι πόρτες και τα παντζούρια στα ερμητικά κλειστά σπίτια του τόπου τους.Από τις 15 του Ιούλη και όλον τον Αύγουστο, στην Ελλάδα που χάνεται, επιστρέφει το χαμόγελο. Κάθε εκκλησία, κάθε ξωκλήσι, έχει τον άγιο του και οι …
Πολιτιστικοί Σύλλογοι ή οι Αδελφότητες των ξενιτεμένων, οργανώνουν τις καλοκαιρινές εκδηλώσεις και τα πανηγύρια τους. Ο ήχος της μουσικής από τα κλαρίνα, διαπερνά την σιωπή των βουνών και ο κόσμος τραγουδάει και χορεύει μέχρι το ξημέρωμα.Οι δήμοι της Ηπείρου, έγκαιρα ανακοινώνουν τις ημερομηνίες των πανηγυριών και των πολιτιστικών εκδηλώσεων.Σε μερικά χωριά, τα πανηγύρια είναι διήμερα και αρχίζουν μετά την εκκλησία. Συνηθίζεται να ξεκινάνε με κεράσματα, όπως λουκούμια, παστέλια, τσίπουρο, τυρί η γίδα βραστή, ενώ αμέσως μετά, αρχίζουν «να λαλούν», τα κλαρίνα.«Θα τα πούμε στο πανηγύρι στο χωριό», είναι η πλέον χαρακτηριστική κουβέντα που ανταλλάσουν οι ξενιτεμένοι. Για τους περισσότερους αποτελεί και την αφορμή, για να επιστρέψουν έστω για λίγο στα πατρικά τους και να φύγουν με την υπόσχεση της αντάμωσης την επόμενη χρονιά. Τα δύσκολα χρόνια των δεκαετιών του ’50 και του ’60, τότε που το κύμα της μετανάστευσης φούντωσε στην Ήπειρο οδήγησε πολλούς στην Αμερική, την Αυστραλία, τη Γερμανία και την Αθήνα, όμως ποτέ δεν ξέχασαν τα χωριά τους και τα σπίτια τους. Στο πανηγύρι συναντιούνται και πάλι, επικοινωνούν, ο καθένας έχει και την δική του ιστορία να πει, έχει να δώσει την δική του παραγγελία στον κλαριντζή, το δικό του αγαπημένο τραγούδι, να χορέψει.Χαρακτηριστικά ο δήμαρχος της Κόνιτσας Ανδρέας Παπασπύρου μίλησε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων,, για την προσμονή του κόσμου της περιοχής. « Οι κάτοικοι των ακριτικών χωριών μας, τα οποία είναι κοινωνικά φυλάκια, περιμένουν τους δικούς τους να έρθουν» επισημαίνει, ενώ παράλληλα τονίζει πως οι άνθρωποι της διασποράς, δεν εγκαταλείπουν τα σπίτια τους, δίνοντας έτσι κουράγιο στους φύλακες των συνόρων.Στον δήμο της Κόνιτσας, πέρα από τα πανηγύρια στα χωριά και τις συναυλίες, θα πραγματοποιηθεί το 16ο τριήμερο για την Κτηνοτροφία στην Αετομηλίτσα στο Γράμμο, αλλά και η 12η συνάντηση Βλαχοχωρίων Πίνδου, από τις 5 έως και τις 7 Αυγούστου. Επίσης, αεραθλητικοί αγώνες αλεξίπτωτου πλαγιάς, στις 20 και 21 Αυγούστου, από την κορυφή του Προφήτη Ηλία θα προσφέρουν στους ντόπιους και τους επισκέπτες ένα θεαματικό διήμερο.Η «Γιορτή του Δάσους», θα γίνει την Παρασκευή 5 Αυγούστου, στην Βήσσανη του Πωγωνίου, γιατί το περιβάλλον και η παράδοση είναι το μέλλον του τόπου. Την εκδήλωση διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βήσσανης Πωγωνίου στην Μονή ‘Αβελ. Ο Πέτρο -Λούκα Χαλκιάς θα μαγέψει με το κλαρίνο και θα βραβευτεί για την συνεισφορά του στην διάδοση της Πωγωνίσιας ηπειρώτικης μουσικής. «Αυτή η γιορτή που χρόνια συνεχίζεται με επιτυχία, συνδέει την φύση με τον πολιτισμό και την παράδοση με τον άνθρωπο» αναφέρει στο κάλεσμα του για την Γιορτή ο δήμαρχος Πωγωνίου Κώστα Καψάλης.Την «1η Γιορτή Πολιτισμού, ΜΑΝΑ ΜΟΥΡΓΚΑΝΑ», διοργανώνει φέτος η Ομοσπονδία Μουργκάνας, με τη φιλοδοξία να γίνει θεσμός. Η γιορτή περιλαμβάνει εκδηλώσεις ανάδειξης των χωριών της Μουργκάνας, μέσα από την πολιτιστική της ταυτότητα και παράδοση, τον φυσικό της πλούτο, τους ανθρώπους της, που αρχίζουν στις 9 Αυγούστου και θα ολοκληρωθούν στις 21 του μήνα.Η Μουργκάνα, η ακριτική ορεινή περιοχή της Θεσπρωτίας, που ανήκει στον δήμο Φιλιατών και σε μεγάλο βαθμό, «χτυπήθηκε» από τον εμφύλιο και τη μετανάστευση είναι προικισμένη από την φύση, έχει ιστορία και πλούσια λαϊκή παράδοση.
απο την εκδήλωση με τα φουσκωτά…
χθες στην κεντρική πλατεία Φιλιατών (ανάρτηση απο Ηλιάνα Σπανοπουλου, Γιώτα Παππά & Νάντια Τσάτσα) μια εκδήλωση του Πολιτιστικού Συλλόγου
Τα αλειφιάτικα, του Πέτρου Μπέμπη
ο αείμνηστος Πέτρος Μπέμπης Τσαμαντιώτης Γερουσιαστής και πολυγραφότατος λόγιος του καιρού του δημοσίευσε προπολεμικά στην Φιλιατιώτικη εφημερίδα ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ κάποια κείμενα στο γλωσσάρι των αλειφιάδων της Μουργκάνας- απολαύστε το… όσοι βωζιόνουν!
η φωτογραφία αναρτήθηκε απο κ. Τσαντίνη
Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΩΝ ΑΛΕΙΦΙΑΔΩΝ
ΤΟ ΑΛΕΙΦΙΟΠΟΥΛΟ, Η ΣΥΝΤΙΔΑ ΚΑΙ Η ΛΕΦΟΠΟΥΛΑ
ΤΟΥ κ. Π. Δ. ΜΠΕΜΠΗ
«Τ’ ασκί το χουμπουρωμένο» αρχίνησε να γουργουρίζη αλειφιόπουλο, με κακόψυχο διάθεσι και σουφρωμένο μούτρο, μου φωτάει ο φαρφάλης. Μάγγωσε γρήγορα λοιπόν τον φάρο, μάγγωσε και το μαχαλόσακκο μη σου τύχη και κανά χάλκωμα για σάλτωμα, μην αστοχήσης να μαγγώσης και την τζομάκα για τα λαχτένια και λάψε για συντίλλα!
Κι εγώ το μπάνικο αλειφιόπουλο, το λιάνωμα της αλειφιοσύνης, του γυαλακιού το συσιφόπουλο και του φαρφάλη ο σκλάβος , άλλο που δεν ήθελα. Διέκοψα ευθύς το ατελείωτο και ρυθμικό του γυαλακιού στριφογύρισμα, πέταξα στην άκρη τα τσουβριμια με το σιουρί και έκλεισε τα μουντζουρωμένα μούτρα μου, τις μαχώμενες μάσιες μου και τα αμπάνικα πατούμενα. Και αφού χτένισα την καράφλα μου, με χάρι έλαψα βιαστικά έξω από το αργαστήρι του φαρφάλη. Γιατί και το δικό μου «τ’ ασκί το χουμπωμένο αρχίνησε να το πετσώνη η λόρδα και τ’ άντερα σαν της σούψης τις κραυγές την σκοτεινή, πάνω στις πλάκες της πάτας και σαν τους τσάγκους των Αλειφιάδωνν φαρφάλιδων όταν τσακτάΐζουν . Λυκιώτικους φουσκοκοίληδες αρχίνησαν να το κλώθουν στριφογυριστά σ’ όλους τους ήχους τους ψηλούς τους λιανούς, τους μεσαίους και τους βαρύτονους.
Στην συντέλεια άλλως τε δεν μου παράβγαινε κανείς. Διότι πρίν από το γυαλάκι, το σάλτωμα το κόλλημα το μπάλωμα. Πρίν από το τσοκάνισμα, το τρίψιμο του νισαντηριού, το φτιάξιμο των «ταλασιών» πρίν από το μαχαλοσάκκι και το φωτέρισμα της καυτερής πριν από το καλλούπισμα του «Αλειφιατηρίου» τα «μπάνικα αλειφιοχώρια» τα οποία βγάζουν γκότηδες σαν τον Νίτσον τον Γκορτζοφάγον και τον Καίσαρη τον Βελονιάρη, που σιορεύει μακαρίως τον γυαλακοζούμα του στις όχτες του Τάμεσι και από κει κόβει χοντρές για τις Ελληνικούρες του καθενός και για το Νίτσο το φαρφάλη, πως γράζει τάχα άρχοντας και τσακτάΐζει όλο πρασσοκέφαλα που δεν τους παραβγαίνει όμως και τους δυό κανείς στην μαυρομύτα, ο φαρφάλης μου, μέρα σκοτεινή, μου πέστωνε την καραφίνα για να μου φωτίση τις μαργιολιές των αλειφιάδων στην αλειφιάτικη σιντίλλα και στο πρωτόκολλον του αλειφιάτικου τσακταϊστηρίου, που οι φαρφάληδες γράζει πρέπον να τσακταΐζουν σάπιο τσουκάλι, τσοκλάνι και από τα πράσσα τα πράσσοκαράφινα και να σιορεύουν τσικνή και σιορό για δύναμι ενώ εμείς τα δύστυχα αλειφιόπουλα πρέπει να τσακταΐζωμε αλειτούργητο ξηρό σαν μαυροκέφαλο με σκεφαρίτες φλώρο και πρασσόφυλλα όσω να γράσωμε μάστορος και φαρφαλήδες.
Εμάγγωσα λοιπόν τον φάρο και το μαχαλοσάκκι και εμμάγγωσα και την τζίμακα για τα λαχτένια που άμα βοζιώσουν αλειφιάδες ρίχνονται πίσω από τον κυδώνη τους και αλληχτώντας άγρια τους κυνηγούν έλαψα στους δρόμους του χωριού και πήγα τις πάτες μια και μια για συντίλλα.. Και πρώτα πρώτα πέτσωσα δειλά δειλά και με σεβασμό, την θύρα της πάτας του Λέφου του χωριού, χωρίς διόλου να σκιαχτώ διότι ο Λέφος δεν είχε λαχτένια «ζώα ακάθαρτα και καταραμένα» γιατί μεταδίδουν στους ανθρώπους τον εχινόκοκκον και την ταινίαν και δεν κάνει να μπαίνουν στις λαμποσιάρες και πρό- παντός ρίχνονται καταπάνω στους αλειφιάδες και δεν αφήνουν τους συνταλλιάριδες – απεσταλμένους του θεού-να ζυγώνουν στις πάτες του χωριού για να συντιλλέψουν ένα κομμάτι τσακτάϊ . Αφού ο Λέφος ερώταε κάθε τόσο της Λέφενας και των άλλων νοματαίων της πάτας του «ο ελεών πτωχών δανείζει θεώ» Ο ένι του των των ελαχίστων διδούς εμοί δίδει» «Ο έχων δύο χιτώνας δότω τον έτερον» εφώτισε ο Κύριος.
Και η εντολή της αγάπης του ελεόυς και του ίσκιου, στην ευλογημένη πάτα του Λέφου του χωριού που φωτάς και έγραζεν αληθινό λαμποσιάρικο, εκτελούντανε κατά τον νόμον και κατά το γράμμα πατροπαράδοτα και χωρίς παράλειψι. Διότι και ο τάτος του τάτου του Λέφου και ο Λάλος που ακόμη έγραζαν λέφοι. Τόσο που και η πάτα του Λέφου λεγότανε «Λεφιάτικα» . Όλοι λοιπόν οι Συντιλλιάρηδες, που τώβραν μπάνικα, αυτοί να τσακταΐζουν και άλλοι να φωτερίζουν άλλοι να σκάφτουν και να κλαδεύουν κι αυτοί να σιωρεύουν και να σιωρεύονται, κι άλλοι προσεύχωνται για να σωθούν αυτοί, κι εμείς οι αλειφιάδες, που άθελα συντιλλεύομε, γιατί στα χωριά δεν γράζουν φούροι και τσακταΐδικα , κάθε τόσο πέτεωνα την θύρα της πάτας του Λέφου του χωριού για συντίλλα.
Ω Κυρά Λέφενα, κυρά Λέφενα ! Ω Κυρά Λεφοπούλα! Μωρ κυρ Λεφόπουλο. Ανοίξτε την θύραν της πάτας να δώσετε λίγο τσακτάϊ στο φτωχό αλειφιόπουλο, που του τρέμουν τα πατούμενα από την πείνα και ασκί το χουμπωμένο» του φαρφάλη κάνει όλες τις φωνές της σούζη. Ω κυρά λέφενα! Ο Θεός νάχει μπάνικα τον Λέφο την κυρά Λεφοπούλα και το κυρ Λεφόπουλο! Δώστε μου για τσικνή και για σιόρα για το φαρφάλη που σπαρίζει ζάμπουνος στ’ αργαστήρι «τα Μπάνικα αλειφοχώρια»! Τ’ αλειφτοχώρια τα ξακουσμένα που έβγαλαν Γκότηδες σαν τον Νίτσο από το «Γκορτσοχώρι» και τον Καίσαρη από το «Παμπούρες» του Λεφοφώτη το μπάνικο χωριό της φαρφάλως με τις μπάνικες γκότενες και τις μπάνικες Λιανοματίνες που δεν ταις παραβγαίνουν στην ωμορφιά και στην εξυπνάδα όλες οι Γκότενες και όλες οι λιανοματίνες της Χαονίας.
Και να ο Ήλιος και το φεγγάρι. Η Λεφοπούλα η μπάνικη στη θύρα χαρωπή και ρουσσομάγουλη με μια μπιτούπια προκλητική στη μάσα! Εμάγγωσα την μπιτούσια με λαχτάρα. Και αφού εβόζιωσα με μάτια λιγωμένα και γλυκά την Λεφοπούλα την μπάνικη σαν παππαρούνα κόκκινη και αφράτη σαν τσικάνα τώβαλα στα πατούμενα για το «Αλειφιοχώρια» που βγάζουν μπάνικες γκότενες και μπάνικες Λιανοματίνες και ντόμους του Καρυοφιλιού και της μαυρομύτας!
Ο φαρφάλης που «τ’ ασκί τουτο χουμπωμένο» του κραταε τον ίσο άρπαξε την μπιτούσια με ορμή και γλουγλουκηδόν και τερψι λαρυγγίως- όπως θα φώταε ο Καίσαρης ο τριχωτός- την κατέβαζεν. Ενώ για μένα το δύστυχο αλειφόπουλο που με χίλιες μαργιολλιές που την συντέλλειψα οι φαρφαλήδες της συντεχνίας εφτοτέρισαν αλειτούργητο να τσαταΐζω και πρασσόφυλλα.
Αλλ’ ενώ ο φαρφάλης κατέβαζε την λειτουργημένη κι εγω αλειτούργητη η λεφοπούλα η Ρούσα και η μπάνικη δεν έλαφρεν από την καραφίνα μου.
Και βόζιωνα με πόθο και καϋμό πότε θα ξαναπέτσωνα την θύρα της πάτας του Λέφου του χωριού για την μπιτούφια του φαρφάλη αλλά και για την λεφοπούλα την ρούσσα και την μπάνικα που στ’ αληθινά μου φωτέρισε μεγάλη μπρούσια στην καρδιά…
ΠΕΤΡΟΣ Δ. ΜΠΕΜΠΗΣ
Από τα σπουδιαότερα πέτρινα μνημεία στη Θεσπρωτία, ένα γιοφύρι!
ΑΝΑΡΤΉΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΊΔΑ: ΚΑΤΟΨΗ
Το τοξωτό γεφύρι της Γκρίκας (1798), που ολοκληρώθηκε με εράνους μεταξύ των χωριών Τσαμαντά, Λιντίζδας και Πόβλας, είναι από τα σπουδαιότερα πέτρινα μνημεία στη Θεσπρωτία. Γεφυρώνει τον ποταμό Παύλα, τον αρχαίο Ξάνθο, ενώ το ύψος του υπολογίζετε στα 12 μέτρα, το πλάτος του στα 2.20 μέτρα και μήκος στα 17.20 μέτρα. Πριν γίνει το γεφύρι, τα χωριά έχασαν
πολλούς ανθρώπους και ζώα, στην προσπάθεια ναπεράσουν το ποτάμι.
πολλούς ανθρώπους και ζώα, στην προσπάθεια ναπεράσουν το ποτάμι.
Μεταξύ αυτών που χάθηκαν στον ποταμό ήταν και καλόγερος του Μοναστηριού της Καμίτζανης που παρασύρθηκε, μαζί με τα άγια λείψανα. Το γεφύρι
εγκαινίασαν επτά παπάδες, ενώπιον όλων των κατοίκων των χωριών της περιοχής και έγινε μεγάλο γλέντι. Σπαρμένα στη γη της Θεσπρωτίας βρίσκονται δεκάδες πετρογέφυρα, άλλα γκρεμισμένα σήμερα κι άλλα που αντέχουν στο χρόνο. Μονότοξα η πολύτοξα, με ξύλινο ζεύγμα η υδατογέφυρες, δείχνουν όλα τη φοβερή πάλη του ανθρώπου να δαμάσει τις δυνάμεις της φύσης. Από τις ρεματιές της Μουργκάνας ως τον Καλαμά κι από κεί ως τα ορμητικά νερά του Αχέροντα, οι προγονοί μας έστησαν με θυσίες και με μεράκι τα τρόπαια του πολιτισμού τους.
Η κληρονομιά των Ελλήνων που όλοι πρέπει να διαβάσουμε
Οι 147 Δελφικές Εντολές: Η κληρονομιά των Ελλήνων που όλοι πρέπει να διαβάσουμε
Τα Δελφικά Παραγγέλματα είναι οι σοφές εντολές που άφησαν στους Έλληνες οι σοφοί της Αχαίας Ελλάδας. Μια πολύτιμη κληρονομιά γνώσης και σοφίας για τις επερχόμενες γενεές.Οι αρχαίοι Έλληνες ιερείς δεν έδιναν συμβουλές ούτε άκουγαν τις εξομολογήσεις των πιστών, αλλά ασχολούνταν μόνο με την τέλεση των θυσιών και των άλλων ιεροτελεστιών.
Η ηθική εκπαίδευση και καθοδήγηση των πολιτών ξεκινούσε μεν από τους παιδαγωγούς και παιδοτρίβες της νεαρής ηλικίας, αλλά συνεχιζόταν αργότερα στα μαντεία, τα οποία, εκτός από τις χρησμοδοτήσεις τους για τα μελλούμενα και τις θελήσεις των θεών, έδιναν και ένα πλήθος ηθικών παραγγελμάτων και προτροπών συμβουλευτικού χαρακτήρα για τα προβλήματα της καθημερινής ζωής.
Περίαπτη θέση βέβαια, κατείχε σε όλα αυτά ,το διάσημο σε όλο τον κόσμο Μαντείο των Δελφών, του οποίου τα ομώνυμα ηθικά παραγγέλματα είχαν καταγραφεί στους τοίχους του Προνάου του Ναού του Απόλλωνος,στο υπέρθυρο ή ακόμα και σε διάφορες στήλες που είχαν τοποθετηθεί περιμετρικά στις πλευρές του ναού.
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα ή Πυθίας Γράμματα, ήταν λιτά αποφθέγματα ελαχίστων λέξεων και ανήκαν στους 7 σοφούς της αρχαιότητας:
Τον Θαλή τον Μιλήσιο, τον Πιττακό τον Μυτιληναίο, τον Βία τον Πρηνεύ, τον Σόλωνα τον Αθηναίο, τον Κλεόβουλο τον Ρόδιο, τον Περίανδρο τον Κορίνθιο και τον Χίλωνα τον Λακεδαιμόνιο.
Στο αέτωμα του ναού δέσποζαν τα τρία σπουδαιότερα Δελφικά Παραγγέλματα, τα οποία εύκολα μπορούσε να διακρίνει ο πλησιάζων επισκέπτης:
•Κάτω αριστερά το ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ (να γνωρίσεις τον εαυτό σου).
•Κάτω δεξιά το ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ (να κάνεις τα πάντα με μέτρο, αποφεύγοντας την υπερβολή).
•Ανάμεσά τους, στη κορυφή, το περίφημο «ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ Ε» (ή ΕΙ), για το οποίο ο ιερέας των Δελφών Πλούταρχος έγραψε ολόκληρη πραγματεία («Περί τού έν Δελφοίς Ε»), προσπαθώντας να ερμηνεύσει την απωλεσθείσα σημασία του.
Ο θαυμασμός των αρχαίων Ελλήνων για τα ανηρτημένα αυτά αποφθέγματα στο Μαντείο των Δελφών ήταν τόσο μεγάλος, ώστε ο λυρικός ποιητής Πίνδαρος (522 π.Χ.) θεωρούσε τους επτά σοφούς, γιους του Ήλιου, που με την ακτινοβολία τους φώτιζαν και καθοδηγούσαν τον άνθρωπο στην οδό της αρετής. Αυτά τα σοφά παραγγέλματα χρησιμοποιήθηκαν στην συνέχεια και απο άλλους λαούς ,που τα παρουσίασαν σαν «θρησκευτικές εντολές».
Σας παραθέτουμε τα παραγγέλματα αυτά, όπως οι επισκέπτες της αρχαιότητας αντίκριζαν στους Δελφούς.
«Εν δέ τώ προνάω τά έν Δελφοίς γεγραμμένα, έστιν ώφελήματα άνθρώποις» Παυσανίας
Έπου θεώ. Ακολούθα τον θεό.
Νόμω πείθου. Να πειθαρχείς στο Νόμο.
Θεούς σέβου. Να σέβεσαι τους θεούς.
Γονείς αίδου. Να σέβεσαι τους γονείς σου.
Ηττώ υπέρ δικαίου. Να καταβάλεσαι για το δίκαιο.
Γνώθι μαθών. Γνώρισε αφού μάθεις.
Ακούσας νόει. Κατανόησε αφού ακούσεις.
Σαυτόν ίσθι. Γνώρισε τον εαυτό σου.
Εστίαν τίμα. Να τιμάς την εστία σου.
Άρχε σεαυτού. Να κυριαρχείς τον εαυτό σου.
Φίλους βοήθει. Να βοηθάς τους φίλους.
Θυμού κράτε. Να συγκρατείς το θυμό σου.
Όρκω μη χρω. Να μην ορκίζεσαι.
Φιλίαν αγάπα. Να αγαπάς τη φιλία.
Παιδείας αντέχου. Να προσηλώνεσαι στην εκπαίδευσή σου.
Σοφίαν ζήτει. Να αναζητάς τη σοφία.
Ψέγε μηδένα. Να μην κατηγορείς κανένα.
Επαίνει αρετήν. Να επαινείς την αρετή.
Πράττε δίκαια. Να πράττεις δίκαια.
Φίλοις ευνόει. Να ευνοείς τους φίλους.
Εχθρούς αμύνου. Να προφυλάσσεσαι από τους εχθρούς.
Ευγένειαν άσκει. Να είσαι ευγενής.
Κακίας απέχου. Να απέχεις από την κακία.
Εύφημος ίσθι. Να έχεις καλή φήμη.
Άκουε πάντα. Να ακούς τα πάντα.
Μηδέν άγαν. Να μην υπερβάλλεις.
Χρόνου φείδου. Να μη σπαταλάς το χρόνο.
Ύβριν μίσει. Να μισείς την ύβρη.
Ικέτας αίδου. Να σέβεσαι τους ικέτες.
Υιούς παίδευε. Να εκπαιδεύεις τους γιους σου.
Έχων χαρίζου. Όταν έχεις, να χαρίζεις.
Δόλον φοβού. Να φοβάσαι το δόλο.
Ευλόγει πάντας. Να λες καλά λόγια για όλους.
Φιλόσοφος γίνου. Να γίνεις φιλόσοφος.
Όσια κρίνε. Να κρίνεις τα όσια.
Γνους πράττε. Να πράττεις με επίγνωση.
Φόνου απέχου. Να μη φονεύεις.
Σοφοίς χρω. Να συναναστρέφεσαι με σοφούς.
Ήθος δοκίμαζε. Να επιδοκιμάζεις το ήθος.
Υφορώ μηδένα. Να μην είσαι καχύποπτος.
Τέχνη χρω. Να ασκείς την Τέχνη.
Ευεργεσίας τίμα. Να τιμάς τις ευεργεσίες.
Φθόνει μηδενί. Να μη φθονείς κανένα.
Ελπίδα αίνει. Να δοξάζεις την ελπίδα.
Διαβολήν μίσει. Να μισείς τη διαβολή.
Δικαίως κτω. Να αποκτάς δίκαια.
Αγαθούς τίμα. Να τιμάς τους αγαθούς.
Αισχύνην σέβου. Να σέβεσαι την εντροπή.
Ευτυχίαν εύχου. Να εύχεσαι ευτυχία.
Εργάσου κτητά. Να κοπιάζεις για πράγματα άξια κτήσης.
Έριν μίσει. Να μισείς την έριδα.
Όνειδος έχθαιρε. Να εχθρεύεσαι τον χλευασμό.
Γλώσσαν ίσχε. Να συγκρατείς τη γλώσσα σου.
Ύβριν αμύνου. Να προφυλάσσεσαι από την ύβρη.
Κρίνε δίκαια. Να κρίνεις δίκαια.
Λέγε ειδώς. Να λες γνωρίζοντας.
Βίας μη έχου. Να μην έχεις βία.
Ομίλει πράως. Να ομιλείς με πραότητα.
Φιλοφρόνει πάσιν. Να είσαι φιλικός με όλους.
Γλώττης άρχε. Να κυριαρχείς τη γλώσσα σου.
Σεαυτόν ευ ποίει. Να ευεργετείς τον εαυτό σου.
Ευπροσήγορος γίνου. Να είσαι ευπροσήγορος.
Αποκρίνου εν καιρώ. Να αποκρίνεσαι στον κατάλληλο καιρό.
Πόνει μετά δικαίου. Να κοπιάζεις δίκαια.
Πράττε αμετανοήτως. Να πράττεις με σιγουριά.
Αμαρτάνων μετανόει. Όταν σφάλλεις, να μετανοείς.
Οφθαλμού κράτει. Να κυριαρχείς των οφθαλμών σου.
Βουλεύου χρήσιμα. Να σκέπτεσαι τα χρήσιμα.
Φιλίαν φύλασσε. Να φυλάττεις τη φιλία.
Ευγνώμων γίνου. Να είσαι ευγνώμων.
Ομόνοιαν δίωκε. Να επιδιώκεις την ομόνοια.
Άρρητα μη λέγε. Να μην λες τα άρρητα.
Έχθρας διάλυε. Να διαλύεις τις έχθρες.
Γήρας προσδέχου. Να αποδέχεσαι το γήρας.
Επί ρώμη μη καυχώ. Να μην καυχιέσαι για τη δύναμή σου.
Ευφημίαν άσκει. Να επιδιώκεις καλή φήμη.
Απέχθειαν φεύγε. Να αποφεύγεις την απέχθεια.
Πλούτει δικαίως. Να πλουτίζεις δίκαια.
Κακίαν μίσει. Να μισείς την κακία.
Μανθάνων μη κάμνε. Να μην κουράζεσαι να μαθαίνεις.
Ους τρέφεις αγάπα. Να αγαπάς αυτούς που τρέφεις.
Απόντι μη μάχου. Να μην μάχεσαι αυτόν που είναι απών.
Πρεσβύτερον αιδού. Να σέβεσαι τους μεγαλύτερους.
Νεώτερον δίδασκε. Να διδάσκεις τους νεότερους.
Πλούτω απόστει. Να αποστασιοποιείσαι από τον πλούτο.
Σεαυτόν αιδού. Να σέβεσαι τον εαυτό σου.
Μη άρχε υβρίζων. Να μην κυριαρχείς με αλαζονεία.
Προγόνους στεφάνου. Να στεφανώνεις τους προγόνους σου.
Θνήσκε υπέρ πατρίδος. Να πεθάνεις για την πατρίδα σου.
Επί νεκρώ μη γέλα. Να μην περιγελάς τους νεκρούς.
Ατυχούντι συνάχθου. Να συμπάσχεις με το δυστυχή.
Τύχη μη πίστευε. Να μην πιστεύεις την τύχη.
Τελεύτα άλυπος. Να πεθαίνεις χωρίς λύπη.
diaforetiko.gr
Το διαβάσαμε από το: Οι 147 Δελφικές Εντολές: Η κληρονομιά των Ελλήνων που όλοι πρέπει να διαβάσουμε http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2015/10/147.html#ixzz4G60a8MFc
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 