ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

του Πέτρου Μίντζα

Τις αποκριές τα παλιά χρόνια στο χωριό τις περίμεναν με ξεχωριστή λαχτάρα, γιατί θα ξέφευγαν για λίγο από τη μονοτονία και την πλήξη της καθημερινότητας, αλλά και γιατί θα γεύονταν τα πεντανόστιμα παραδοσιακά φαγητά.
Την εβδομάδα της Κρεατινής όλοι έσφαζαν τα μανάρια τους, που τους απόφεραν 10-15 οκάδες κρέας και το κατανάλωναν ολόκληρο μέχρι την Κυριακή, παρασκευάζοντας λογιών λογιών φαγητά.
Τη εβδομάδα της Τυρινής τον πρώτο λόγο είχαν τα γαλακτοκομικά. Τότε οι νοικοκυρές έφτιαχναν γαλατόπιτες, τυρόπιτες, ρυζόγαλα, γιαούρτια και αβγά.
Το βράδυ της τελευταίας Κυριακής της Αποκριάς, της τυροφάγου μαζεύονταν οι χωριανοί στο Μεσοχώρι. Εκεί άναβαν μεγάλη φωτιά και γύρω από αυτή έτρωγαν, έπιναν και χόρευαν όλοι μαζί τραγουδώντας τραγούδια με σατυρικούς στοίχους. Όπως: «Στης ακρίβειας τον καιρό επαντρεύτηκα κι εγώ. Ώχ και πήρα μια γυναίκα πώτρωγε για πέντε δέκα, και την πρώτη τη βραδιά έφαγε πέντε-έξι αυγά, και τη δεύτερη βραδιά προβατίνα με έξι αρνιά, και το τρίτο της το βράδυ, έφαγε ένα γελάδι.»
Tα ξύλα για τη φωτιά τα έφερναν τα παιδιά κλέβοντας τα από τις θημωνιές.
Οι μασκαρεμένοι παιδιά αλλά και μεγάλοι, είχαν τον πρωταγωνιστικό λόγο, ο ένας πείραζε τον άλλον και με τις κωμικές κινήσεις τους δημιουργούσαν μια χαρούμενη ατμόσφαιρα.
Παλιότερα τα μασκαρέματα ήταν αυτοσχέδια. Τα παιδιά κατασκεύαζαν μόνα τους τις μάσκες και τις αποκριάτικες φορεσιές από παλιά ρούχα.
Όταν τελείωναν τα καυσόξυλα κι έσβηνε η φωτιά, τότε τερμάτιζε το αποκριάτικο ξεφάντωμα και γύριζαν στα σπίτια τους.
Όσοι είχαν παιδιά έπαιζαν στο σπίτι τους ένα διασκεδαστικό παιγνίδι, «το χάψα ή χάψαρι». Κρεμούσαν ένα βρασμένο αβγό με κλωστή από την οροφή (γρεντά) του σπιτιού στο ύψος του αναστήματος των παιδιών.
Το αβγό έκανε παλινδρομικές κινήσεις και τα παιδιά προσπαθούσαν να το αρπάξουν με το στόμα, χωρίς τη βοήθεια των χεριών.
Σκοπός αυτού του εθίμου είναι να κλείσουν τα στόματα :
«Με αυγό κλείνει το στόμα το βράδυ της Αποκριάς και με αυγό ανοίγει πάλι το βράδυ της Ανάστασης» που θα τελειώσει η νηστεία.