Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή

Archive for Οκτώβριος, 2015

Διαβάστε τι έγραψε ένας Αμερικανός για την Ελλάδα 66 χρόνια πρίν… Θα εκπλαγείτε!


Το 1947, ο Πωλ Πόρτερ, επικεφαλής της Επιτροπής για την Αμερικανική βοήθεια στην Ελλάδα, επισκέφθηκε τη χώρα προκειμένου να υποβάλει τα συμπεράσματά του.

Συνέταξε τη γνωστή έκθεση ή Μνημόνιο Πόρτερ. Σε αυτή την έκθεση, περιγράφεται η Ελλάδα πριν από 66 χρόνια.Οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, οι εφοπλιστές και βέβαια ο απλός κόσμος.

Διαβάστε τα συμπεράσματα του Πόρτερ και βρείτε τις διαφορές με σήμερα. Η Ελλάδα είναι 66 χρόνια πίσω.

Γράφει ο Πόρτερ.

«Απ” ό, τι μπόρεσα να διαπιστώσω, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολιτική πρακτική από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος. […] στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μίας μικρής κλίκας εμπόρων και τραπεζιτών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα.

Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο.

Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας.

Τα συμφέροντα των εφοπλιστών προστατεύονται επίσης με σκανδαλώδη τρόπο. Η ελληνική εμπορική ναυτιλία ανθεί στην εποχή μας και οι εφοπλιστές κερδίζουν τεράστια ποσά, αλλά το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος δεν απο-κομίζει κανένα όφελος απ” αυτό. Οι μισθοί των ναυτικών γυρίζουν στην Ελλάδα, αλλά οι εφοπλιστές ασφαλίζουν το μεγαλύτερο μέρος των κερδών τους στις ξένες χώρες.

Κάθε επιχείρηση θα έπρεπε να πληρώνει μια σημαντική εισφορά στο κράτος, κάτω από την προστασία του οποίου λειτουργεί. Αυτό ισχύει κατά κύριο λόγο για την περίπτωση των εφοπλιστών, που τα μεγαλύτερα κέρδη τους προέρχονται από τα «Λίμπερτι», τα οποία τους παραχώρησε η αμερικανική Ναυτική Αποστολή με την εγγύηση του ελληνικού κράτους.

Η ομάδα πίεσης της καλής κοινωνίας – οι κομψοί κοσμοπολίτες που έχουν την έδρα τους στις Κάννες, στο Σαιν Μόριτς και στην αθηναϊκή πλατεία Κολωνακίου – θα ενεργοποιηθεί.

Οι περισσότεροι απ” αυτούς είναι άνθρωποι πολύ γοητευτικοί, που μιλάνε πολύ καλά τα αγγλικά(*). Είναι πάντοτε πρόθυμοι, όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν την αμερικανική αποστολή για τα δικά τους συμφέροντα.

Θυμάμαι ακόμα ένα από τα πιο επίσημα γεύματα ενός από τους σημαντι¬κότερους τραπεζίτες, που με είχε καλέσει στη βίλα του των Αθηνών.

Είχε τρεις σερβιτόρους με λιβρέα, μια ποικιλία απ΄ τα πιο φίνα κρασιά και φα¬γητά διάφορα, περίφημα γαρνιρισμένα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ένας από τους αντιπροσώπους της κλίκας που ανέφερα άρχισε να εξυμνεί τις ομορφιές της ζωής κοντά στη θάλασσα, καθώς και τις χαρές των αρι¬στοκρατικών σπορ.

Η αντίθεση ανάμεσα στο γεύμα αυτό και στα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στους δρόμους της Αθήνας είναι πραγματικά τρομερή.

Εδώ δεν υφίσταται κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ΄ αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα.

Υπάρχει μεγάλη ανομοιομορφία εις το βιοτικόν επίπεδον και τα εισοδήματα ανά την Ελλάδα. Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδο-σκόποι και οι μαυραγορίται, διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνησις το αντιμετώπισεν αποτελεσματικώς. Εν τω μεταξύ αι λαϊκαί μάζαι περνούν μιαν αθλίαν ζωή.

Οι κερδίζοντες είναι σχετικώς ολίγοι τον αριθμόν και ο συνολικός πλούτος των, περιερχόμενος εις τό σύνολον του πληθυσμού θα επέφερε ελάχιστη βελτίωσιν των γενικών συνθηκών διαβιώσεως. Αλλα ο πολυτελής τρόπος ζωής των εν μέσω της φτώχειας συντείνει εις το να εξοργίζει τας μάζας και να υπογραμμίζει την δυστυχία των πτωχών.

Δύο και ήμισυ έτη μετά την απελευθέρωσιν η Ελλάς ευρίσκεται εις μί¬αν κατάστασιν νεκρώσεως παρά την ούσιαστικήν έξωτερικήν βοήθειαν και την αρμοδίαν εξωτερικήν καθοδήγησιν.

Εις ολόκληρον την χώρα, απ΄ άκρου εις άκρη, κυριαρχεί μία γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον – μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία προς το παρόν. Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίαι δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχαι δεν αποθηκεύουν προμήθειες.»

(*) Ειναι οι ιδιοι οι λεγομενοι «κοτσαμπασιδες» οι προσκυνημενοι και προδοτες της εποχης μας.

Η Εθελοντική Ομάδα Γυναικών Φιλιατών, σήμερα…


ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ – ΕΙΔΟΜΕΝH


Η Εθελοντική Ομάδα Γυναικών Φιλιατών, σήμερα……………..
δηλώνει όχι απλά, απόλυτα ικανοποιημένη, μα κάτι παραπάνω……
Εκτός από τα ατομικά πακέτα με ρούχα για όλες τις ηλικίες και πακέτα ξηράς τροφής που συγκεντρώθηκαν,
την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, μαγειρεύονται 400 και πλέον μερίδες φαγητού, που θα σερβιριστούν αύριο το μεσημέρι στους Πρόσφυγες
Σήμερα, στις 6 το απόγευμα, θα φορτωθούν όλα τα πακέτα, στο αυτοκίνητο που μας παραχώρησε ο Δήμος Φιλιατών και αύριο στις 7 το πρωί, φεύγουμε για την Ειδομένη Κιλκίς.!!!!
Είμαστε, «χαρούμενες» !!!!!!!!!!!!

Ευχαριστούμε όλους εσάς που συνδράματε στην προσπάθειά αυτή !!!!!!!!!!
Ξέρουμε, ότι δεν λύνουμε το πρόβλημα, αποδεικνύουμε όμως, πως σ αυτόν εδώ το μικρό, φτωχό τόπο, η αγάπη για τον συνάνθρωπο περισσεύει !!!!!!!!! Το αποδείξαμε, όλοι μαζί, ακόμη μια φορά…

Σας ευχαριστούμε θερμά όλους !!!!!!!!!!!!

Georgia Mporodimou

Ο ΞΕΦΛΟΣ


10404227_10206947198312875_8896474275091486641_n
του αείμνηστου Σπύρου Καλογήρου

Κίναγαν, όπου λες, χαραή, τα γομάρια αραδιασμένα, δεμένα το ένα απ’το σκαρδέλι τ’αλλουνού και κοντά οι γυναίκες να μη μαζεύουν τσιαγούλι. Εμείς τα κούτσικα, με την τσίμπλα στο μάτι, ξυπόλυτα, με κάτι ποδαράκια σαν τσακνα, περβατάγαμαν να προκάνουμε τους μεγάλους. Πηγαίναμαν στον κάμπο να μάσουμε το καλαμπόκι. Στα μεσοσάμαρα οι ζιάκες και κανένα σκουτί για ώρα ανάγκης και τα σακούλια κρεμασμένα με κανένα κριτσιέλι ψωμί, λίγο τυρί και τη μπούκλα με το νερό. Οι γυναίκες ήταν πολλές, γιατί έκαναν δανεικά, καμιά βολά μαζί με τα γομάρια τους. Εμείς τραβάγαμαν τα γομάρια φορτωμένα να τα πάμε στο σπίτι και να τα φέρομε πάλι πίσω. Οι τζιούφες είχαν κοπεί και είχαν γίνει σταβιές. Τα βόγια και τα γομάρια είχαν βγει από τα κατώγια, γιατί εκεί θα μαζεύονταν το καλαμπόκι για να γένει ο ξέφλος. Όταν γιόμισαν οι ζιάκες, οι γυναίκες φόρτωναν τα ζώα, τα διναν στ’εμάς να τα τραβάμε κι έρχονταν και μια μαζί μας, μη ξεσφίξει το κουσκούνι από κανένα σαμάρι και γυρίσει το φόρτωμα. Όλο το δρόμο ¨ουσς και ουσς¨ να προκάνουμε  πριν μουγκώσει και ¨ντίίί διάολε¨ στον ανήφορο του Μήτρου, φτάναμαν στο σπίτι. Εκεί καρτέραγαν οι βάβες και κανένας άντρας άμα τύχαινε και είχε γυρίσει από το καφενείο, ξεφορτώναμαν. Μετά τα πέραμαν καβάλα, δεμένα στα σκαρδέλια και πάλε στον κάμπο. Αυτό βάσταγε μέχρι το βράδυ και γύριζαν οι μαυρογύναικες ψόφιες. Μετά αρχίναγε ο ξέφλος. Μαζεύονταν πάλε οι γυναίκες του χωριού, όχι όλες, αυτές που δεν ήταν μαλωμένοι οι άντρες τους, έπαιρναν έναν σογιά και πάαιναν τα βράδια στα κατώγια, δανεικά να ξεφλήσουν. Εμείς από κοντά. Μας άρεγε να παίζουμε μέσα στις τζιέχλες, τρυπώναμαν από τη μια και βγαίναμαν από την άλλη, βάναμαν μουστάκια από το καλαμπόκι, σαν τους μεγάλους και φκιάναμαν κόσες όπως οι τσιούπρες. Άμα τύχαινε κι εχούμενη, αυτή που είχε ξέφλο, έφτιανε τηγανίτες και κέρναγε λουκούμι. Χαλεύαμαν να βρούμε πούλες ( χρωματιστά αστάκια) και βάβες ( αραιά) και κάναμαν του κόσμου την αντράλα, αλλά άμα αρχίναγαν τις ιστορίες οι γυναίκες, καθόμασταν κι ακούγαμαν. Τις πιο ωραίες ιστορίες και τα καλύτερα παραμύθια τα ήλεγε η Αφροδίτη του πάππου Νάσιου και όταν τα ήλεγε δεν έκρενε κανένας. Μπουμπουχή.  Γιατί ο πάππους είχενε κάτι βιβλία που ήλεγαν ιστορίες. Και είχενε ο πάππους και γραμμόφωνο που δεν είχενε άλλος. Με κάτι μεγάλες πλάκες σαν τηγανίτες της πλάκας (τώρα μου φαίνεται τις λένε κρέπες) και έβανε και μουσική, όλο κλαρίνα, γι’αυτό όλοι ήθελαν να πάνε για ξέφλο στου πάππου. Και έφτιανε και τηγανίτες η Μανίτσα. Και είχε και ονειροκρίτη ο πάππους, μαύρο, χοντρό, με χρυσά γράμματα κι ήλεγε μια, ¨Εγώ είδα επροψέ ότι διάβαινα ένα κουτσουλάκι¨ και της εξήγαγε η Αφροδίτη ¨Άμα ήτανε θελό, θα σε βρει στεναχώρια, άμα ήτανε ξάστερο, ίτσιου μη σκιάζεσαι¨ Και άλλα τέτοια ήλεγαν οι μεσελέδες και αινίγματα και μόλις λάλαγαν οι πέτοι τα μεσάνυχτα σταμάταγαν, γιατί το πρωί θα πήγαιναν με τα σφαχτά. Στο σπίτι η μάνα μας έβανε κάτω από την τσέργα δίπλα στη βάβω, που καμιά βολά γκρίνιαζε για το δικό μας το ξενύχτι ¨αστραπή ωρή, που το πάαινες το παιδί όλη νύχτα¨ κι εμείς αποκοιμιόμασταν ίσια. Όταν τέλειωνε ο ξέφλος, μάζευαν τις τσιέχλες και τις έβαναν στις καλύβες, να’χουνε τα χοντρά τα πράματα να τρωνε το χειμώνα. Μετά αρχίναγε το πλέξιμο, που το κανε ο καθένας μαναχός του. Όταν ξέφλαγαν τα’αστάκια, άφηναν σε κάθε αστάκι 3- 4 φύλλα από τα μέσα, τα μαλακά. Έπαιρναν 6- 8 αστάκια, τα έδεναν το ένα με το άλλο, για να τα περάσουν στα σταλίκια. Οι αρμάθες έπρεπε να καπνιστούν, για να στεγνώσουν τα σπυργιά, γιατί άμα τα’βανες στις καρσέλες και τα βαρέλια κι είχαν νότια, μόκιαζαν. Πολλές βολές τα ποντίκια μας κατούραγαν τη νύχτα, όπως έρχονταν να φάνε καλαμπόκι, αλλά μας λαχτάραγαν και οι γάτες που έπεφταν στο σιάδι, όπως τα κυνήγαγανε και έπαιρνε το μασιά η βάβω ¨λυσομαζωμένη, μα λαχτάρησες, τώρα σε τάισα¨κι ας είχε να της ρίξει τρείς μέρες και την έκλεινε όξω. Τα αστάκια που δεν είχαν φύλλα τα τσιόλιζαν. Τα’ καναν σωρό μέσα στο σπίτι και τα κοπάνιζαν με το στυλιάρι. Ξεσπύριζαν τα τσιόκαλα και τα μάζευαν για προσάναμμα. Τα σπυργιά τα στέγνωναν στον ήλιο, και όλοι μέρα οι γερόντοι μάλωναν με τις κότες ¨να σας μάσει ο μπούφος να σας μάσει¨. Κι όταν τσιόλαγαν και τις αρμάθες, που είχαν γένει κρίκαλο απ’ τον καπνό, μέτραγαν το βιό. Πεντακόσιες- εξακόσιες οκάδες. Αυτό όλο- όλο. Να φαει η φαμίλια, οι κότες, τα μανάρια. Να πάρει κι ο Μήτσο – Λαδάς από την Κοκκινίστα ¨λάααδι- λάααδι, άϊστε λάδι¨ με δυο άλογα μαύρα, σαν αυτόν κι αρέντευαν οι γυναίκες με τις χιλιάρες τις μπούκλες να πάρουν λάδι από το κατσιούπι και να δώκουνε καλαμπόκι. Φχαριστημένοι όλοι που εξασφάλισαν τον αφακά της χρονιάς. Όργωμα, σπάρσιμο, σκάλος,  πότισμα, τζιούφα, μάζεμα, ξέφλος, τσιόλισμα, όλα είχανε ξεχαστεί. Εκεί ήτανε ξεσπυρισμένο το καλαμπόκι έτοιμο για το μύλο. Κι έφτανε ρε παιδί μου. Πως γένονταν κι έφτανε τόσο λίγο καλαμπόκι για όλα, δεν το κατάλαβα ποτές. Ετούτα συλλογίζομαι καμιά βολά και λέω. Που βρίσκαμαν την όρεξη, τις γομαροδουλειές να τις κάνουμε γιορτές και διασκέδαση και σήμερα δεν μας αρέει τίποτε; Είμαστε κακό μιλιέτι, αφχαρίστηγος κόσμος. Που το πάμε, που το φέρομε όλο ¨ετότες κι ετότες¨λέμε. Να δεις που άμα η Αδελφότης κονομήσει καλαμπόκι αξέφληγο και πει ότι θα κάνει ξέφλο στο χωριό, Δε θα ‘χει κατώϊ που να βάλει τους χωριανούς που θα μαζευτούν. Γιατί, μεταξύ μας, εμείς που φάγαμαν μπομπότα, δεν μπορούμε να την ξαστοχήσουμε εύκολα.-

ο Παλιογκαιρίσιος

Η Άννα η εγγλέζα νοσοκόμα…


Την παρακάτω φωτογραφία παλιών Φιλιαταίων ( ’60) την έχω ψάξει αρκετά, να βρω τα πρόσωπα κλπ, και όσα βρήκα τα σημειώνω και κάθε υπόδειξη δεκτή. Εκείνο που μου έκανε εντύπωση από την αρχή που την είδα ήταν, γιατί συγκεντρώθηκαν και βγήκαν φωτογραφία. Μου άνοιξε τα μάτια κάποιος παλιότερος. ¨Την βλέπεις αυτή τη γυναίκα εδώ, την έλεγαν Άννα, ήταν εγγλέζα νοσοκόμα, είχε έρθει στο Φιλιάτι μαζί με τους Άγγλους που έχτιζαν τα Βορειοηπειρώτικα και βοηθούσε όλο τον κόσμος- αυτή θα τους μάζεψε¨. Ρωτώντας λοιπόν κι άλλους πολλοί ήταν αυτοί που θυμήθηκαν την Άννα και την προσφορά της!

ΦΙΛΙΑΤΙΩΤΕΣ ΤΟ 60 αντίγραφο

Αφιερωμένη στην Άννα λοιπόν με την ελπίδα να τις μεταφέρουν τα χαιρετίσματα- οι ¨Φίλοι Φιλιατών Λονδίνου¨ .

Φιλιατιώτικη ομίχλη- και σπάνια είναι και δεν κρατάει πολύ…


Μετά απο λίγο η Γιώτα ανέβασε τις παρακάτω φωτο- ξάστερο τοπίο, το Φιλιάτι είναι γνωστό οτι έχει ένα απο τα καλύτερα κλίματα της περιοχής

Το χάσαμε το φιλιατι πατριωτηηηηη!!!!


Πρωινή ομίχλη,,, λονδρέζικη

φωτο: Γιώτα Παππά

Παλιά Φιλιατιώτικη νεολαία χορεύει Rock στου TAKA…


Αλήθεια δεν έκανα λάθος στα ονόματα: Παύλος Λούπας, Νκο Γεωργόπουλος, Βαγγέλη Νέτης, Πήλιο Τσάγκος (μ΄αρέσει η χορευτική φιγούρα του), Παναγιώτη Νάτσης- Μπαρμπέρης και… Θωμάς Κολιοτάσης; (την φωτό ανάρτησε ο Κώστα Ντουρλης- Μάντζας).

12074704_1649118268679003_8997428766198703873_n

¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨, το φύλλο πριν τις εκλογές


ΦΙΛΙΑΤΕΣ: Όμορφες εικόνες από το παζάρι τις 8 Οκτώβρη 2015


Με καλό καιρό, αρκετό κόσμο και όμορφες εκπλήξεις ήταν το προχθεσινό παζάρι- ο πνεύμονας της Φιλιατιώτικης αγοράς και κοινωνικής ζωής και κίνησης της περιοχής. Τα αδέλφια από τη Βρυσέλλα στην 3η ηλικία προσαρμόζονται στη νέα τεχνολογία- μη μου πείτε πως δεν είναι ωραία εικόνα…

1..

όπως και όλες οι εικόνες των ¨παζαριστών¨ είναι όμορφες…

3........

4...5.......6....7......8.....9.....9A....

να και οι ξειντεμενοι μας, το ζεύγος Μιχάλη Σκάγια Πλεσιβιτσιώτες απο την Κέρκυρα με τον Γιώργο Ταφέκη

10 ΣΚΑΓΙΑΣ ΜΙΧ.....

Να και η αδελφούλα και τα ανηψίδια του Άγγελου που ήρθαν απο την Γερμανία

10Α......

να και ο γιατρός μας Τζουμακάρης με τη σύζυγο που ήρθε απο την Αμερική- νομίζω οτι πρέπει να τον κάνουμε επιτιμό δημότη το γιατρό, για την αγάπη που είχε και έχει για το Φιλιάτι…

10Β......

να και η κυρα Γενοβέφα με τα παιδιά της απο την Αμερική…

11.....

κι όμως το προχθεσινό παζάρι είχε και των τουριστών τη χάρη- εμφανίσθηκε ένα ολόκληρο λεωφορείο. Άλλοι λένε οτι έχασαν το δρόμο, άλλοι οτι διαβάσανε την ιστοσελίδα μας κι ενθουσιάστηκαν με το παζάρι…

13....

14..

15...16...17...

να και μια εικόνα που δείχνει αν μη τι άλλο, οτι τουρίστες ξέρουν κι εκτιμούν την ομορφιά-  κι ας είναι ερείπιο…

18....

Η φετινή δύναμη των σχολείων μας


ΓΥΜΝΑΣΙΟ 2011
Συνεχίζει την κατιούσα και φέτος η δύναμη των σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης των Φιλιατών, παρότι αυξήθηκε η δύναμη στο Τεχνικό Λύκειο και μόνο σ’ αυτό.
Με δύναμη 210 περίπου μαθητών ξεκίνησαν Γυμνάσιο- Λύκειο και με περίπου 60 το Τεχνικό και το ΙΕΚ Νοσηλευτικής.
Βασικώς λόγος η ερήμωση των χωριών μας αλλά και η επιθυμία αρκετών μαθητών να εγγραφούν σε σχολεία της Ηγουμενίτσας- για να απολαμβάνουν τις καλύτερες… καφετέριες. Σε αυτό ασφαλώς φταίνε και οι γονείς που υποκύπτουν στις πιέσεις των τέκνων, δεδομένου ότι τα σχολεία των Φιλιατών είναι καλύτερα- σύμφωνα και με τα αποτελέσματα!

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: