Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


 «Τα περισσότερα από τα μέλλοντα είναι ίδια με αυτά που έχουν γίνει» (Αριστοτέλης) –Θάρρος, ελπίδα και αισιοδοξία

 για τη μετάβαση από το καλό παρόν στο καλύτερο αύριο – Άνθρωπος και κοινωνία χωρίς μνήμη του παρελθόντος δεν έχουν μέλλον

Γιώργος Μαστορίδης

     «Ζωή χωρίς γιορτές είναι μακρύς δρόμος χωρίς πανδοχεία: βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόκευτος». Χωρίς σταθμούς για ξεκούραση και διασκέδαση, επισήμανε κατά τους αρχαίους χρόνους ο Φιλόσοφος Δημόκριτος, χωρίς τις χαρές των εορτών, η ζωή του ανθρώπου μοιάζει με μακρά πορεία, κουραστική και μονότονη. Πραγματικά, η μέτρηση και επιστημονική οργάνωση του «άπειρου και αδιαίρετου χρόνου» σε ημερολόγιο με ημερομηνίες και χρονολογίες συνέβαλε αποτελεσματικά στην χρονική οριοθέτηση σημαντικών σταθμών της κοινωνικής και θρησκευτικής ζωής του ανθρώπου, οι οποίοι λειτουργούν ως «πανδοχεία – γιορτές»  για την πνευματική ανανέωση και την  ψυχοσωματική αναζωογόνηση.

       Όπως ένας οδοιπόρος, ο άνθρωπος προχωρώντας αφήνει πίσω του χρονικές στιγμές, οι οποίες ανήκουν πλέον στο παρελθόν του, προβληματίζεται για τις συνθήκες του παρόντος αναζητώντας λύσεις στα υλικά και πνευματικά ζητήματα, προσπαθεί να προβλέψει, να σχεδιάσει, να προετοιμάσει τα επόμενα βήματα στην πορεία του προς το άγνωστο μέλλον. Με τον εορταστικό αναστοχασμό των περασμένων εμπειριών, την επίγνωση των ικανοτήτων και  την πληρέστερη κατανόηση των δυνατοτήτων, η γιορτή οδηγεί στην αυτογνωσία και σηματοδοτεί τη δημιουργική συνέχεια της διαδρομής. Για την ανθρώπινη  ψυχή η αξία της γιορτής πριν από τα επόμενα βήματα μπορεί να συγκριθεί με την σημασία της πεπτικής λειτουργίας για το σώμα. Όταν έχει ολοκληρώσει έστω και ένα μικρό βήμα προόδου, χρειάζεται ο απαραίτητος χαρούμενος χρόνος, για να το αφομοιώσει και να το αναθρέψει. «Τα θρεπτικά συστατικά» της νέας εμπειρίας, τα διανοητικά, συναισθηματικά και πρακτικά επιτεύγματα της υλικής και πνευματικής ζωής, είναι τα συστατικά που επιτρέπουν ως εφόδια και χρησιμεύουν ως πυξίδα για την πορεία και την προοπτική προς ένα καλύτερο μέλλον.

      Οι αρχαίοι Έλληνες και αργότερα οι πατέρες της Εκκλησίας, φιλοσοφώντας και οριοθετώντας την ομορφιά της ζωής, ανακάλυψαν τη μικρή, αλλά μεγάλη αλήθεια που δίνει νόημα στη ζωή: στην αέναη αναζήτηση για την ποιότητα της ζωής και την ευημερία, η χαρά και η ευτυχία βρίσκονται στην εναλλαγή με τη λύπη και τη δυσκολία. Για τη μετάβαση από το καλό παρόν στο καλύτερο αύριο απαιτείται αυτογνωσία, θάρρος, ελπίδα και αισιοδοξία, χωρίς φόβο και άγχος για το άγνωστο. Ο Στωικός φιλόσοφος  Επίκτητος (50- 120 μ.Χ.) παρακινούσε αγχολυτικά: «Ει βούλει άλυπον βίον ζην, τα μέλλοντα συμβαίνειν ως ήδη συμβεβηκότα λογίζου: Αν θες να ζεις χωρίς άγχος, να σκέπτεσαι τα μέλλοντα να συμβούν σαν να έχουν ήδη συμβεί». Και ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) στα «Ηθικά Νικομάχεια» επισήμανε ότι  «όμοια ως επί το πολύ τα μέλλοντα τοις γεγονόσι»: Τα περισσότερα από αυτά που θα γίνουν στο μέλλον είναι ίδια με αυτά που έχουν γίνει». Ο Θεόκριτος τον 3ο αι. π. Χ. έδινε θάρρος, «θαρσείν χρη, τάχ’ αύριον έσσετ’ άμεινον: πρέπει να έχεις θάρρος, ίσως το αύριο να είναι καλύτερο» και ο  Ισοκράτης (436 π.Χ. – 338 π.Χ.) συμβούλευε τον μαθητή του «ευ σοι το μέλλον έξει, αν το παρόν ευ τιθής: θα έχεις καλό μέλλον, αν πράξεις καλά στο παρόν». 

Μνήμη και αισιοδοξία για τη μετάβαση από το καλό στο καλύτερο

      Σε μια συνεχή κατάσταση διαμόρφωσης ονείρων και φιλοδοξιών, σχεδιασμών και στοχεύσεων, ο άνθρωπος αγωνιά και αγωνίζεται για τη διαρκή μετάβαση από το καλό στο καλύτερο.  Αυτό σημαίνει ότι ρέπει προς τη συνεχή βελτίωση της δικής του πραγματικότητας, ότι αυτό είναι κρίσιμο περιεχόμενο της ζωής του, ότι είναι στοιχείο καθοριστικό της δημιουργίας του κόσμου και του εαυτού του χωρίς αυταπάτες και ψευδαισθήσεις.

      Ο δημιουργικός άνθρωπος είναι αισιόδοξος, γιατί η αισιοδοξία δεν είναι μια θεωρητική έννοια ή μια κατάσταση ευκαιριακή, ούτε μια επινόηση ή μια πρόσκαιρη κατασκευή, είναι δημιουργικός τρόπος ζωής,  συστατικό στοιχείο της εμπιστοσύνης του ατόμου στον εαυτό του, βασικός παράγοντας μιας θετικής στάσης και νοοτροπίας για τη ζωή. Είναι αντίληψη και πρακτική μιας βιοθεωρίας, που αποσκοπεί στη διαρκή κατάκτηση της γνώσης, στη συνεχή βελτίωση από το καλό στο καλύτερο, στην ενεργή συμμετοχή στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

      Η αισιοδοξία βασίζεται στην ενίσχυση και την καλλιέργεια της ατομικής και κοινωνικής μνήμης ως «κυράς και αφέντρας της ζωής» για την αυτογνωσία αλλά και για την ουσιαστική συνειδητοποίηση και αποδοχή των αντικειμενικών συνθηκών και στις τρεις διαστάσεις του χρόνου: παρελθόν, παρόν και μέλλον. Η θετική και αισιόδοξη στάση του ανθρώπου απέναντι στο παρόν ως επιφάνεια, στο παρελθόν ως βάθος και στο μέλλον  ως ορμή της ζωής συμβάλλει, ώστε το παρελθόν να γίνεται δάσκαλος του παρόντος και οδηγός του μέλλοντος.

       Ο αισιόδοξος άνθρωπος συλλογίζεται πάντοτε «με δυο φτερούγες ανοικτές, η μια βυθίζεται στο αύριο και η άλλη χάνεται στο χτες», συνειδητοποιεί τελικά ότι χρόνος είναι η ζωή. Εστιάζει στα θέματα που απασχολούν τον ίδιο και το κοινωνικό σύνολο, ξεπερνά με  θέληση και αποφασιστικότητα τα εμπόδια με τις μικρότερες δυνατές απώλειες, σχεδιάζει, προγραμματίζει για το μέλλον και συνεχίζει δημιουργικά το ωραίο ταξίδι της ζωής. Όταν αποπειράται κάτι νέο ή δύσκολο, προχωρά χωρίς φόβο ενδεχόμενης αποτυχίας  των σχεδίων, γιατί γνωρίζει πως χωρίς σχέδια θα μοιάζει σαν «το φτερό στο άνεμο». Έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και δεν επηρεάζεται από καταστροφολογικές προβλέψεις περί ηλιακών καταιγίδων ή/και πτώσης αστεροειδών που θα καταστρέψουν τη γη. Επίσης, δεν παραμυθιάζεται από εσχατολογικές προφητείες και ουτοπίες, για παράδειγμα, ότι τα προβλήματα της ανθρωπότητας θα λυθούν με μία παγκόσμια θρησκεία, ένα παγκόσμιο κράτος και μία παγκόσμια διακυβέρνηση.

 Τι θα φέρει ο νέος χρόνος 2023; 

      Παρά τον προγραμματισμό και τα προσωπικά σχέδια για το αύριο παραμένει η απορία και ο προβληματισμός για το αόρατο μέλλον. Άραγε, τι θα φέρει ο νέος χρόνος 2023; Φυσικά κανείς δεν γνωρίζει με απόλυτη βεβαιότητα. Ωστόσο, έχει ενδιαφέρον να επισημανθεί ότι είναι ήδη  γνωστός ο … τυχερός αριθμός του.

     Το άθροισμα των ψηφίων του ισούται με τον αριθμό επτά, 2+2+3 = 7. Επίσης, διαιρείται ακριβώς με  το επτά, 2023: 7= 289. Επτά (7) οι ημέρες της εβδομάδας, επτά οι σοφοί της αρχαίας Ελλάδας, επτά τα θαύματα του αρχαίου κόσμου, επτά τα αστέρια της Πούλιας, επτά τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου, επτά τα θανάσιμα αμαρτήματα, επτά τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας,  επτά οι λόφοι της Ρώμης και της Κωνσταντινούπολης, επτά οι νότες στη μουσική. Όλα αυτά που σηματοδοτούνται στο 2023 με τον αριθμό επτά (7), εάν εξαιρεθούν τα κεφάλια της υδροκέφαλης γραφειοκρατίας και τα θανάσιμα αμαρτήματα, είναι θαυμαστά, υπέροχα, εκπληκτικά!

      Κλείνοντας αισιόδοξα, αξίζει να γίνει αναφορά στην επιγραφή σε ηλιακό ρολόι της ρωμαϊκής εποχής με την προτροπή, «Utere, non numera: χρησιμοποίησε (τον χρόνο), μην τον μετράς».  Πραγματικά, η δημιουργική αξιοποίηση του χρόνου προς όφελος του ατόμου και του συνόλου, η αποφυγή της ασυλλόγιστης χρονοκλοπής των συνανθρώπων, η συμμετοχή σε κοινωνικές διεργασίες και συλλογικές δράσεις, είναι θετικά στοιχεία αισιόδοξης νοοτροπίας με σαφή δείγματα πνευματικής υγείας, δημιουργικότητας και δημοκρατικότητας.

      Καλή χρονιά! Τα καλύτερα είναι μπροστά!

21  Δεκεμβρίου 2022                             https://www.politistikomellon.eu/2023/    

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: