Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


«Αν είχα να μοιράσω 50 δισ. ευρώ, θα έβγαινα πρωθυπουργός μέχρι να βαρεθώ» – Το Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης (QE) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και η αυταπάτη ΣΥΡΙΖΑ με τα ρούβλια – Η καθεστωτική εξουσιολαγνεία είναι εχθρός της δημοκρατίας

Γιώργος Μαστορίδης

      Στις εκλογές οι πολίτες αξιολογούν και κρίνουν όχι μόνο το κυβερνητικό έργο, αλλά και τα πεπραγμένα όλων των πολιτικών κομμάτων και ειδικά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Η κριτική αξιολόγηση από τους πολίτες στα κομματικά λεγόμενα και δρώμενα είναι συνολική, αφορά τόσο το παρελθόν όσο και την μελλοντική πορεία της χώρας για τα επόμενα χρόνια. Στο πλαίσιο αυτό  η φράση του αρχηγού του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς σε συνέντευξή του, «θα έβγαινα Πρωθυπουργός μέχρι να βαρεθώ, αν είχα να μοιράσω 50 δισ.» προκάλεσε γενική θυμηδία και αποστροφή.

     Ψυχολογικά και πολιτικά ούτε βαθύνοο ούτε βαθυστόχαστο είναι το νόημα του υποθετικού λόγου. Είναι αποκαλυπτικό της ιδεολογικής σύγχυσης των εννοιών του κόμματος και του κράτους. Επιβεβαιώνει  την παρατήρηση του Ηράκλειτου ότι ο χαρακτήρας του ανθρώπου καθορίζει τη μοίρα του. Είναι το στίγμα μιας παράφορης φιλαυτίας, αλαζονείας και εξουσιομανίας χωρίς κανένα πραγματικό ενδιαφέρον και πολιτικό προβληματισμό ούτε για την ελληνική κοινωνία ούτε για την Ουκρανία και την Ευρώπη. Επειδή έχει καταστεί σχεδόν ισόβιος αρχηγός αριστερού κόμματος, νομίζει ότι το ίδιο μπορεί να συμβεί και με το κράτος, αρκεί να μοιράζει εκατομμύρια, χωρίς να τον απασχολεί που θα βρεθούν. Το μόνο που ενδιαφέρει είναι η ανακατάληψη της πρωθυπουργικής καρέκλας. Η αντίληψη αυτή πως όποιος «μοιράζει λεφτά βγαίνει και ξαναβγαίνει π/θ μέχρι να βαρεθεί» είναι ανατριχιαστική. Έχει προσβληθεί από τον ιό της εξουσιομανίας από την εποχή του πανελλαδικού συντονισμού των καταλήψεων, όταν  δεν δίσταζε να χρησιμοποιεί όλα τα μέσα, μερικά προδήλως ανήθικα και παράνομα: ανεύθυνος, επιπόλαιος, απερίσκεπτος, επιφανειακός, αντιδημοκρατικός, ασύνετος εξουσιομανής. Κωμικά και τραγικά θυμίζει τον επιπόλαιο του λαϊκού άσματος: «δεν αλλάζω εγώ μυαλά, έτσι ήμουν, έτσι είμαι κι έτσι θα ’μαι». Νοσεί από ανίατη καρεκλοθηρία, είτε για να καταλάβει την καρέκλα είτε για να μην τη χάσει, και  απίστευτη εξουσιολαγνεία με σαφή πολιτικά συμπτώματα.  

1. Έμμεση παραδοχή της ήττας

Με τον υποθετικό συλλογισμό υπονόησε εμμέσως πλην σαφέστατα ότι, εφόσον δεν μπορεί να μοιράσει στους «πελάτες» 50 δισ. ευρώ, δεν θα είναι ο νικητής των επόμενων εκλογών. Δεν έχει υπάρξει ποτέ στο παρελθόν παρόμοια ηγετική ηττοπάθεια και ομολογία προσωπικής αποτυχίας.

2. Παιδαριώδεις υποθέσεις με «εάν» και «θα»

 «Αν είχα ένα μαγικό μολύβι, θα ζωγράφιζα τον κόσμο αλλιώς και θα καταργούσα τους πολέμους», δήλωσε πρόσφατα ένας 12χρονος, επειδή είναι με τον άνθρωπο και την ειρήνη. Παιδαριώδες και αδιανόητο πρώην πρωθυπουργός να απευθύνεται στην κοινωνία με υποθέσεις, με «αν» και «θα». Όταν κάποιος είτε από πραγματική άγνοια είτε από κομματικό καιροσκοπισμό αγνοεί ή περιφρονεί τα στοιχειώδη, κάνει γκάφες και τα επιχειρήματά του, μετατρέπονται σε ανέκδοτα. Μπορεί βέβαια να μιλήσει με τις δράσεις, τις πράξεις, τα έργα του, αλλά ποια έργα;

3. Κυβερνητικά πεπραγμένα

Αλήθεια, πώς να μιλήσει για τις επιλογές και  τα έργα του και να εξηγήσει την αλληλουχία των γεγονότων:

α) Αντί για την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ένταξη στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης (QE)) της ΕΚΤ, έκανε ιδεοληπτική επιλογή δανεισμού με ρούβλια από τη Ρωσία ή από χώρες, όπως η Κίνα και το Ιράν.

β) Εφάρμοσε κριτήρια για την επιλογή των συνεργατών του στα υπουργεία την πολύμηνη συμμετοχή τους σε καταλήψεις ή το κράτημα της αρχηγικής ομπρέλας ή τη μεταφορά της ξύλινης παλέτας ως βάθρου στις ομιλίες, για να κερδίζει μερικούς πόντους αρχηγικό ύψος.

γ) Εξαΰλωσε εκατό (100) δισεκατομμύρια από τον πλούτο της Ελλάδας με συνέπεια να μοιράσει φόρους στους πολίτες και «προσωπικές διαφορές» στους συνταξιούχους.

4. Πολιτική βαρεμάρα

Ασφαλώς υπάρχει περίπτωση κάποιος να εκλεγεί αρκετές φορές πρωθυπουργός, αρκεί να είναι επιτυχημένος.  Η άσκοπη πολυλογία και φλυαρία χωρίς ουσία «να βγαίνει κάποιος πρωθυπουργός μέχρι να βαρεθεί» εκτός των άλλων υποδηλώνει φαιδρό και καφενειακό ύφος. Όπως θα έλεγε ο Τζίμης Πανούσης, «αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν, θα ήτανε πατίνι», αυτός δεν κάνει πολιτική, αλλά ψυχοθεραπεία, βγάζει όλα τα συμπλέγματά του. 

5. Αντιφατικά επιχειρήματα

Από το βήμα της Βουλής   έκανε καταγγελίες ότι η χώρα θα βουλιάξει στην ύφεση, ότι πάμε προς νέα μνημόνια, ότι τα λουκέτα θα πέφτουν βροχή, ότι η ανεργία θα εκτιναχθεί και πάλι σε μνημονιακά επίπεδα. Ή το ένα θα ισχύει ή το άλλο: είτε το κράτος δεν έδωσε χρήματα είτε μοίρασε 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Κραυγές και φαιδρά ή αντιφατικά επιχειρήματα χωρίς σοβαρό και συγκρατημένο αντιπολιτευτικό λόγο με εναλλακτική πολιτική, όπως αρμόζει σε τέως π/θ με πολυετή εμπειρία.

6. Αξιωματική Αντιπολίτευση στους δρόμους

Μόνιμη καταγγελτική μονομανία με συνεχή διαμαρτυρία στους δρόμους και τις πλατείες και με ολοκληρωτική απουσία αντιπρότασης ή με απραγματοποίητες υποσχέσεις του είδους, κατάργηση της παγκόσμιας ακρίβειας με «ένα νόμο και ένα άρθρο! Μόνο αυτό δεν υποσχέθηκε, αλλά κατά τα άλλα λειτουργεί μονίμως καταστροφικά: κομματική κάλυψη σε μπαχαλάκηδες, fake news στο μεταναστευτικό, αναπαραγωγή της τουρκικής προπαγάνδας, θεωρίες συνωμοσίας για τα εμβόλια, «όχι σε όλα», ακόμη και στα εθνικά θέματα με την καταψήφιση των συμφωνιών αμυντικής συνεργασίας με Γαλλία και ΗΠΑ.

7. Ιδεολογία του λαϊκισμού

Με χαοτικές απόψεις, ευκαιριακές επιχειρηματολογίες ιδεοληψίας και  αμεριμνησίας και με θέσεις εντελώς αντιδραστικές και αντίθετες προς την πραγματικότητα, επιμένει σε αναχρονιστκές –υποτίθεται προοδευτικές, αλλά επί της ουσίας βαθιά αντιδραστικές – επιλογές, οι οποίες έχουν διαψευσθεί σε όλο τον σύγχρονο κόσμο. Από τις ιδεοληψίες υπέρ των κρατικοποιήσεων, των πανεπιστημίων χωρίς φύλαξη, της αριστείας που είναι ρετσινιά, της συνδικαλιστικής ασυδοσίας, του λαϊκίστικου διαχωρισμού της κοινωνίας σε «εμείς ή αυτοί», τις ίσες αποστάσεις από τον Πούτιν και τη Δύση.

8. Φαντασίωση ανακατάληψης

Φαντασιώνεται σταθερά την ανακατάληψη της πρωθυπουργικής καρέκλας με τρόπο απόλυτο και καταλυτικό που θα σφραγίσει τους «αρμούς της εξουσίας», ώστε να δυσκολέψει την αμφισβήτηση της «δεύτερης φοράς αριστεράς», κατά τη διάρκεια της οποίας «όλα θα είναι διαφορετικά». Και άλλες ιστορίες για «πρόβατα (κ)οπαδικού καθεστωτισμού».  

   Τελικά, σε μια σοβαρή πολιτική συζήτηση τα αστειάκια και τα παιδαριώδη επιχειρήματα δείχνουν το ποιόν ενός πολιτικού, ο οποίος αξιώθηκε από τη συγκυρία να ανέλθει σε μεγάλα πολιτειακά αξιώματα: αρχηγός κόμματος επί δεκαπενταετία, βουλευτής χωρίς να «σταυρωθεί», πρωθυπουργός λόγω του αντιμνημονίου, τώρα αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ας παραμείνει δια βίου αρχηγός των συνασπισμένων αριστερών. Η φαντασίωση να ξαναγίνει πρωθυπουργός «μέχρι να βαρεθεί» αποτελεί πρόδηλη κομματική νοοτροπία καθεστωτισμού, μια ιδεολογία αποκρουστική και αντιδημοκρατική, εντελώς αντίθετη με τις αντιλήψεις και τις σύγχρονες απαιτήσεις της ελληνικής δημοκρατικής κοινωνίας.

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου  2022                            www.politistikomellon.eu/2020 

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: