Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


Αριστερός Ριζοσπάστης Αρχηγός Κόμματος: «Έχωτη συνήθεια να λέω ότι, εάν κοιτάξεις  από το Διάστημα,τα σύνορα είναι ένας παραλογισμός» – Νοσηρός ριζοσπαστισμός και δημαγωγία

Γιώργος Μαστορίδης

 

      Ο σύγχρονος κοινοβουλευτισμός είναι συνυφασμένος με τη λειτουργία πολιτικών κομμάτων. Χαρακτηριστικό γνώρισμά του είναι η αρχή ότι η κυβέρνηση πρέπει να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της Βουλής. Εάν τη χάσει μετά από πρόταση δυσπιστίας, τότε οφείλει να παραιτηθεί και προκηρύσσονται εκλογές, στις οποίες κυριαρχεί η ιδεολογική και κοινωνικοπολιτική σύγκρουση των κομμάτων, η οποία σε κανονικές πολιτικές συνθήκες ζωογονεί και τον δημόσιο διάλογο και την φιλελεύθερη δημοκρατία.

     Στην κομματική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία δεν υπάρχει άλλος τρόπος παραίτησης του κυβερνητικού σχηματισμού. Η πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης με τα αντίπαλα επιχειρήματα, όταν είναι δημιουργική χωρίς την παραμικρή παραχώρηση στον μισαλλόδοξο λόγο και τον διχαστικό λαϊκισμό πλαταίνει και βαθαίνει τον κοινό προβληματισμό και αναβαθμίζει συνολικά την ποιότητα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Η δημοκρατική αντιπαράθεση με τις διαφωνίες ή ακόμη και τις ιδεολογικές προγραμματικές συγκρούσεις στερεώνουν την λαϊκή ενότητα και  εμπεδώνουν στους πολίτες τη βεβαιότητα ότι, σύμφωνα με τη γνωστή αγγλική έκφραση «we are in the same boat, όλοι είμαστε στην ίδια βάρκα».

     Στον σύγχρονο κοινοβουλευτισμό δεν υπάρχει άβυσσος, σκοτεινό βάραθρο με αθέατο βάθος,  ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα. Αντίθετα, η έντονη προεκλογική αντιπαράθεση  δεν αποκλείει την μετεκλογική πολυκομματική διακυβερνητική συνεργασία και συστέγαση στο ίδιο κυβερνητικό σχήμα διαφορετικών προγραμματικών απόψεων. Για παράδειγμα, στη Γερμανία  η κυβέρνηση είναι τρικομματική. Ονομάζεται κυβέρνηση των «Φαναριών», από τα τρία χρώματα των φαναριών οδικής σήμανσης: πράσινο των Πρασίνων, κίτρινο των Φιλελευθέρων, κόκκινο των Σοσιαλδημοκρατών. Αποτελεί κοινή συνείδηση στους πολίτες, τους πολιτικούς και τα πολιτικά κόμματα ότι δεν προσφέρονται όλα τα θέματα για κομματική εκμετάλλευση και ειδικά η Εθνική Εξωτερική Πολιτική.  

      Στην δημοκρατική άσκηση της πολιτικής τα μικροκομματικά συμφέροντα ή άλλοι σκοποί και στόχοι δεν «αγιάζουν τα μέσα», υπάρχουν λογικοί και ηθικοί κανόνες στη διεξαγωγή του πολιτικού αγώνα. Είναι απολύτως αναγκαία η διακομματική συναίνεση, συνεννόηση, συνεργασία.

Τα εθνικά σύνορα είναι ανοικτά αλλά ελεγχόμενα

      Στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια για τα ριζοσπαστικά κόμματα είναι αδιανόητο το αυτονόητο για μια εθνική εξωτερική πολιτική χωρίς «κομματικά χρώματα»! Η σχετική μικροκομματική επιχειρηματολογία προσβάλλει τη λογική των πολιτών και τη νοημοσύνη  των οπαδών τους. Καλλιεργούν συστηματικά δύο νοσηρές ριζοσπαστικές ιδεοληψίες: πρώτον, ότι τα εθνικά σύνορα πρέπει να καταργηθούν, γιατί είναι παραλογισμός, και δεύτερον, ότι τα ελληνικά σύνορα είναι κλειστά.

      Συγκεκριμένα, Αριστερός Ριζοσπάστης Αρχηγός Κόμματος σε συνέντευξή του, η οποία υπάρχει στο διαδίκτυο, έχει δηλώσει εμφαντικά: «έχω τη συνήθεια να λέω ότι, εάν κοιτάξεις  από το Διάστημα, τα σύνορα  είναι ένας παραλογισμός». Όσον αφορά τον δεύτερο ισχυρισμό για δήθεν «κλειστά ελληνικά σύνορα», ουδέν ψευδέστερον. Τα ελληνικά- ευρωπαϊκά σύνορα είναι ανοικτά στους νόμιμους ταξιδιώτες αλλά είναι ευνόητο ότι φυλάσσονται από τους παράνομους και ειδικά από τους εμπόρους ανθρώπινων ψυχών. Ο παραλληλισμός μάλιστα του φράκτη στον Έβρο με το Τείχος του Βερολίνου είναι όχι μόνο εξωπραγματικός αλλά ανόητος, παρανοϊκός και νοσηρός λαϊκισμός για τον απλούστατο λόγο ότι όποιος πολίτης δηλώνει ή αισθάνεται ότι είναι Τούρκος όχι μόνο δεν πυροβολείται αλλά είναι απόλυτα ελεύθερος να μετοικήσει στη γειτονική χώρα. Αυτή η ριζοσπαστική προπαγάνδα χωρίς κανένα φραγμό, με γραφικότητες, μυθολογίες και παρανοϊκές ασυναρτησίες περί ανυπαρξίας ή κλειστών συνόρων φανερώνει πολιτική μικρόνοια, κατά τη λαϊκή έκφραση πολιτικό «μυαλό φλογέρα».

      Κανένας δημοκρατικός πολιτικός έως τώρα δεν είχε ποτέ διανοηθεί να αμφισβητήσει τα σύνορα της εθνικής επικράτειας. Και στο πρόσφατο παρελθόν οι ριζοσπαστικές απειλές στην Ευρωπαϊκή Ένωση για «Κούγκι»  καθώς και η εθνική Εξωτερική Πολιτική με τη θέση ότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» αποδείχτηκαν καταστροφικές.

Ριζοσπαστική εργαλειοποίηση της  ανθρώπινης δυστυχίας

      Το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα είναι παγκόσμιο, όχι μόνο ελληνικό ή ευρωπαϊκό. Οι συμμορίες (λόμπι) των διακινητών μεταναστών, η τουρκική επιθετικότητα σε συνδυασμό με την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την πραγματικότητα του «νέου Ψυχρού Πολέμου» με ό, τι συνεπάγεται στο επίπεδο της οικονομίας και της καθημερινότητας, όλα αυτά στοιχειοθετούν ένα εφιαλτικό σκηνικό όχι μόνο για την Ευρώπη αλλά για ολόκληρο τον κόσμο.

      Στο πλαίσιο αυτό είναι ανόητη, ορθολογικά και ηθικά αδιανόητη, η αντιπολιτευτική εκμετάλλευση  της  ανθρώπινης δυστυχίας από το ριζοσπαστικό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ποτέ άλλοτε δεν αμφισβητήθηκε το εθνικό συμφέρον, για να υπηρετηθεί μια βλακώδης κομματική σκοπιμότητα. Ειδικότερα:

α) Δημοσιεύθηκανστον ξένο Τύπο άρθρα με κακόβουλες συκοφαντίες για τη χώρα πληρωμένα, όπως αποδείχτηκε, από τον συγγραφέα με υψηλό κόστος (28000 δολάρια στην εφημερίδα New York Times). 

β) Επτά Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έκαναν ερώτηση στη Βουλή αμφισβητώντας την κυβερνητική εκδοχή για ένα επεισόδιο με πρόσφυγες στον Έβρο αναπαράγοντας και ανακυκλώνοντας τουρκικούς ισχυρισμούς.

γ)  Δύο ριζοσπάστες Ευρωβουλευτές υπέβαλαν ερώτηση στο Ευρωκοινοβούλιο με θέμα «Νέα τραγωδία στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Νεκρή 5χρονη παραμένει άταφη».

     Σε εθνικά ζητήματα, όπως το Μεταναστευτικό, θα περίμενε κανείς να μη παραμένουν εγκλωβισμένοι στις ιδεοληψίες και το αντικυβερνητικό μένος.   Δυστυχώς, επέλεξαν να δυσφημούν και να υπονομεύουν τη χώρα στο εξωτερικό, τη στιγμή που από την τουρκική πλευρά βρισκόταν σε εξέλιξη ακόμα μια προσπάθεια εργαλειοποίησης του ανθρώπινου πόνου. Στην πραγματικότητα καμιά απώλεια ανθρώπινης ζωής δεν υπήρξε εντός ελληνικού εδάφους, καμιά 5χρονη «Μαρία ή Μύριαμ» στις 14 Αυγούστου, παραμονή του εορτασμού της Παναγίας, δεν ήταν νεκρή και ούτε παρέμεινε άταφη, ώστε οι ριζοσπάστες να παριστάνουν τις Αντιγόνες χωρίς στην πραγματικότητα να έχουν «κανένα ιερό και όσιο». Η Ελλάδα εκπλήρωσε με ταχύτητα το ανθρωπιστικό της καθήκον προσφέροντας υγειονομική περίθαλψη και δυνατότητα υποβολής αιτήματος ασύλου σε μια ομάδα τριάντα οκτώ μεταναστών που εισήλθε στο ελληνικό έδαφος διασχίζοντας τα νερά του ποταμού, τα οποία λόγω της ξηρασίας είναι μειωμένης στάθμης.  

      Συστηματική, επίσης, είναι ριζοσπαστική προπαγάνδα ότι η ελληνική κοινωνία την τελευταία δεκαετία ζει σε χουντικό καθεστώς: χούντα Παπανδρέου, χούντα Σαμαρά, χούντα Μητσοτάκη. Η ρητορική μίσους που χρησιμοποίησαν συστηματικά ως αντιπολίτευση οι ριζοσπάστες λαϊκιστές χαρακτηρίζοντας ανενδοίαστα τους πολιτικούς αντιπάλους προσκυνημένους και γερμανοτσολιάδες, διαχωρίζοντας τους πολίτες σε εχθρικά στρατόπεδα, «εμείς ή αυτοί», «ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν», δημιούργησε μία πολιτική ατμόσφαιρα οξύτητας, μισαλλοδοξίας, ακόμη και ανοχής της βίας. Ενα νοσηρό περιβάλλον φανατισμού και σκληρής πόλωσης με τα κομματικά μίση και πάθη που προκαλεί η διχαστική μισαλλοδοξία να μετατρέπονται εύκολα σε φονική βία.

      Ο λαϊκισμός ριζώνει και δυναμώνει στην πολιτική ανωριμότητα, τις ακρότητες και βιαιότητες, αμφισβητώντας ανοικτά τις βασικές αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας, όπως η λαϊκή ενότητα. Βασική προϋπόθεση της αρμονικής και ειρηνικής  συνύπαρξης των πολιτών και των πολιτικών κομμάτων  είναι η δημοκρατική πεποίθηση ότι κανένας δεν κρατά το μονοπώλιο στις ιδέες, στην αλήθεια, στην κοινωνική ευαισθησία, στην ηθική και στον πατριωτισμό. Μπορεί ο δρόμος να είναι διαφορετικός, ωστόσο, ο προορισμός πρέπει πάντοτε να είναι ο συμβιβασμός και η σύνθεση των απόψεων με απόλυτο σεβασμό στη διαφορετική ή/και αντίθετη άποψη.  Η χώρα δεν ανήκει ούτε στη συμπολίτευση ούτε στην αντιπολίτευση. Τα λόγια του στρατηγού  Μακρυγιάννη είναι διαρκώς επίκαιρα: «Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι».

         Ο πολιτικός αγώνας στις σύγχρονες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες διεξάγεται στο πλαίσιο της θεσμικότητας, της αξιοπρέπειας και του δημοκρατικού ήθους. Καμιά άβυσσος δεν πρέπει να χωρίζει τους πολίτες, ούτε είναι πολιτικά ορθολογικό και ηθικό τα κόμματα να συγκρούονται σε πεδίο πόλωσης, ευτέλειας και διχασμού. Στις ακρότητες των ριζοσπαστικών κομμάτων η φιλοπρόοδη απάντηση των δημοκρατικών πολιτών είναι ο σεβασμός και η στήριξη της λαϊκής ενότητας και των Θεσμών της Δημοκρατίας.

   Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου                             www.politistikomellon.eu/2020

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: