
Ο Μουσουλμανισμός, οδηγούμενος ηθικώς από το Κοράνιον, από το ευαγγέλιον δηλαδή του μίσους προς τους ξένους, των σαρκικών ηδονών, του αίματος και της απολαύσεως, αποτελεί κατ’ ανάγκην πολιτισμόν οπισθοδρομικόν, στάσιμον, παχυλόν, ανίκανον προς πρόοδον και εξέλιξιν. Τοιούτος είναι ο Μουσουλμανικός πολιτισμός και ως τοιούτος στέκεται εις τας ψυχάς των Μουσουλμάνων, οι οποίοι αισθάνονται πιεζόμενον, τυραννούμενον, ασφυκτιώντα τον εαυτόν των μέσα εις την ατμόσφαιραν της Χριστιανικής διεισδύσεως, η οποία δια των κτήσεων, των ζωνών επιρροής και διομολογήσεων, εκάλυψε πάσαν την Μουσουλμανικήν ζωήν. Και την ατμόσφαιρα αυτήν, την αταίριαστον, την ακατάλληλον, την τυραννικήν, επομένως, ζητεί να αποσείση ο Μουσουλμανισμός, θέλων να επανέλθη εις τον ιδικόν του γηγενή και φυσικόν πολιτισμόν.
Πώς απέθανεν η Μικρά Ασία; — ΕΛΛΑΣ
Σχολιάστε