Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


Κυβερνάν  εστί προβλέπειν – Η τραυματική εμπειρία του δραματικού 2015 –Λενινιστικοί αναχρονισμοί και ιδεοληπτικές αγκυλώσεις–Η επετειακή κομματική καπηλείατου 2008

Γιώργος Μαστορίδης

Σύμφωνα με τις απόψεις του Παναγιώτη Καρκατσούλη,«Η Διακυβέρνηση ως περιεχόμενο και διαδικασία λήψης απόφασης για τις δημόσιες υποθέσεις», στη σύγχρονη εννοιολόγησή της η Διακυβέρνηση αναφέρεται σ’ ένα νέο υπόδειγμα σχέσεων μεταξύ του επιτελικού κράτους και της κοινωνίας των πολιτών. Δεν είναι απλά η «πηδαλιούχηση του πλοίου», αλλά παραπέμπει σαφώς σε μια διαδικασία με κανόνες που πρέπει να τηρηθούν, για να υπάρχει ασφαλής πλοήγηση. Συνεπώς, Διακυβέρνηση με πολιτικές αυταπάτες και ιδεοληπτικές ψευδαισθήσεις δεν είναι ούτε προοδευτική ούτε συντηρητική, αλλά επικίνδυνα αντιδραστική και καταστροφική.

Στον 21ο αιώνα, η παγκοσμιοποίηση μείωσε την ισχύ του εθνικού κράτους αλλά ενίσχυσε την ανάγκη εθνικής ταυτότητας. Η δημοκρατική Ελλάδα με ενεργό πολιτική στην ΕΕ και διεθνή οικονομική παρουσία, διασφαλίζει την προοπτική εθνικής ασφάλειας και ευημερίας. Αυτονόητο λοιπόν είναι ότι το ζήτημα της ύπαρξης ενός σύγχρονου ισχυρού εθνικού κράτους με αποτελεσματικούς δημοκρατικούς θεσμούς, οι οποίοι να διασφαλίζουν τη δημοκρατία, την ισότητα των ευκαιριών και τη διαφάνεια, συνδέεται στενά και άμεσα με την ευρωπαϊκή πολιτική και την διεθνή οικονομική πραγματικότητα. Για παράδειγμα, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης η Ελλάδα έχει 10.800.000 κατοίκους από τα 450 εκατ. των Ευρωπαίων πολιτών και εκπροσωπεί μόνο το 2% του ευρωπαϊκού Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Επομένως, τα πρώτιστα ζητούμενα της δημοκρατικής διακυβέρνησης είναι ο πραγματισμός και ο δημοκρατισμός.

Ακόμη και με βάση τους αριθμούς των στατιστικών στοιχείων αποδεικνύεται το αυτονόητο, ότιδηλαδή είναι ουτοπικό, εντελώς εξωπραγματικόκαι αντιευρωπαϊκό μια ελληνική Διακυβέρνηση, όπως η «προοδευτική» κυβέρνηση της Αριστεράς το εφιαλτικό 2015, να μην λαμβάνει υπόψη την  ισορροπία δυνάμεων προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας.Ησύγχρονη, σοβαρή, στιβαρή και σταθερή Δημοκρατική Διακυβέρνηση χωρίς ιδεοληπτικές αγκυλώσεις και λενινιστικούς αναχρονισμούς είναι βασική προϋπόθεση της κοινωνικής προόδου και ευημερίας.Προηγείται η δημοκρατική πολιτική συνείδηση. Πρώτα η δημοκρατικότητα.

1.Η τραυματική κυβερνητική εμπειρία 2015- 2019

Αναμφισβήτητα, η κυβερνητική θητεία της Αριστεράς την τετραετία 2015- 2019 ήταν για την ελληνική κοινωνία και την οικονομία μια τραυματική εμπειρία αποτυχημένης νοοτροπίας και αντιδημοκρατικής πρακτικής. Σύμφωνα με ρεαλιστικές  αναλύσεις  των γεγονότων εκείνης της περιόδου η αποτυχία ήταν πλήρης τόσο στη διαχείριση των εξωτερικών ζητημάτων όσο και των εσωτερικών δημοσίωνθεμάτων. 

Σχετικά με την καταστροφική διαπραγμάτευση και το αντισυνταγματικό «δημοψήφισμα της κωλοτούμπας» είναι αποκαλυπτικές οι σχετικές δηλώσεις:«Εμείς το 2015 υποσχεθήκαμε να διεκδικήσουμε τον άλλο δρόμο μέχρι τέλος. Αυτό δεν ήταν ψέμα. Μπορεί,  και το παραδεχθήκαμε, να είχαμε σε πολλά την αυταπάτη, όμως δεν διακινήσαμε μία συνειδητή πολιτική απάτη» (Τσίπρας). Η τοποθέτηση Δραγασάκηκινείται σε λενινιστικές ράγες: «Προσωπικά δεν τη δέχομαι τη λέξη αυταπάτη. Εγώ βίωσα ότι είχαμε ένα σχέδιο. Ξέραμε από την αρχή τη δομική του αντίφαση. Είχα γράψει ότι τα όρια της πολιτικής μας είναι δύο, το εσωτερικό και το εξωτερικό όριο. Από μεθοδολογική άποψη είχαμε την ίδια αντίφαση που είχε και ο Λένιν το 17. Ξεκίνησε να κάνει μια παγκόσμια επανάσταση και κατέληξε να γίνει επανάσταση μόνο στη χώρα του. Εμείς δεν ξεκινήσαμε επανάσταση, ξεκινήσαμε ένα εγχείρημα, το οποίο απαιτούσε αλλαγές στην Ευρώπη, απαιτούσε συμμαχίες και άλλα παράλληλα εγχειρήματα».

Στην Πολιτική το αποτέλεσμα μετράει! Με οπισθοδρομική νοοτροπία «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» και με εσωτερικούς πολιτικούς όρους  ανορθολογικού κομματικού λαϊκισμού, είτε με πολιτικές αυταπάτες είτε με λενινιστικές αγκυλώσειςκαι συνειδητές κομματικές απάτες, ονόμασαν τη διεθνή δανειακή σύμβαση «νεοφιλελεύθερη Κατοχή» και διαπραγματεύονταν να την καταργήσουν με «ένα νόμο και ένα άρθρο»!  Άραγε, ακόμα και σήμερα έχουν επίγνωση των πράξεων τους; Έχουν ιδεοληπτικές αυταπάτες ή μήπως επενδύουν συστηματικά στην καταστροφή  της «αστικής» δημοκρατίας τόσο στα εξωτερικά όσο και στα εσωτερικά ζητήματα;Για παράδειγμα, θεωρούσαν απολύτως δικαιολογημένη και φυσιολογική την παρουσία σε σύσκεψη με εισαγγελείς του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας(!) και θεωρούσαν αδιανόητη και αδικαιολόγητη την άρνηση των Δικαστικών να υποκύψουν στις κυβερνητικές αποφάσεις. Ποτέ δεν αναγνώρισαν και εξακολουθούν να μην αναγνωρίζουν τη δημοκρατική διάκριση των εξουσιών. Την αντιλαμβάνονται αξιακά ως έναν λεγκαλισμό της αστικής δημοκρατίας, ο οποίος εμποδίζει την εκτελεστική εξουσία να εφαρμόσει τις αποφάσεις της. Με την ορολογία του λεγκαλισμού η μαρξιστική αριστερά ασκεί κριτική στην εγκατάλειψη της επαναστατικής πρακτικής από την υπερβολική πολιτική προσήλωση στην αστική νομιμότητα!Οι πολιτικές πράξεις  είναι απόρροια  των πολιτικών γνώσεων και των κομματικών ιδεών και με αυτά τα πολιτικά δεδομένα παραμένει ζητούμενο, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δημοκρατικό ή αντιδημοκρατικό, προοδευτικό ή αντιδραστικό Πολιτικό Κόμμα.

2.Αξιωματική Αντιπολίτευση με κομματικήκαπηλεία τωνγεγονότων του 2008

Η Ριζοσπαστική Αριστερά ως «προοδευτική» Διακυβέρνηση στην προσπάθειά της,εκτός των άλλων, να ποδηγετήσει σύρριζα την Δικαιοσύνη και τα ΜΜΕ, δεν σεβάστηκε ούτε το Σύνταγμα ούτε τους δημοκρατικούς κανόνες. Ατυχώς, και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση λειτουργεί με την ίδια ακριβώς αντιδημοκρατική κομματική νοοτροπία αδιαφορίας για τους πολλούς με αποκλειστικό στόχο το κομματικό συμφέρον. Στο δημοκρατικό πολίτευμα η Αντιπολίτευση οφείλει, όπως και η κυβέρνηση, να πολιτεύεται πάντα δημοκρατικά με τελικό στόχο το όφελος για τους πολλούς και κυρίως τους αδύναμους πολίτες. Για παράδειγμα, όταν οργανωμένες μειοψηφίες κλείνουν με τη βία τα δημόσια σχολεία, τα πανεπιστήμια, τους δρόμους, τα θύματα είναι πάντα οι πλέον αδύναμοι συμπολίτες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα επίσης είναι η κομματική καπηλεία με απροκάλυπτη ανηθικότητα και κομματικό  αμοραλισμό  των γεγονότων του 2008, τα οποία είχαν οικονομικό κόστος σε όλες τις κοινωνικές κατηγορίες πολιτών πάνω από 100 εκατ. €.Οι περιγραφές των βανδαλισμών από τους αυτόπτες μάρτυρες  είναι ανατριχιαστικές: «Το 2008 το έζησα  άμεσα.  Ήταν μια εξέγερση  λεηλασίας.  Κουκουλοφόροι και αλλοδαποί από κοινού έσπαγαν τα καταστήματα οπτικών και ρούχων και γέμιζαν μεγάλες μαύρες σακούλες σκουπιδιών». Βεβαίως, το θλιβερό γεγονός της δολοφονίας ενός νέου παιδιού από έναν ανάξιο Αστυνομικό προκαλεί και θλίψη και θυμό και συγκίνηση και αγανάκτηση. Ωστόσο,είναι δημοκρατικά λογικό, θεμιτό και επιτρεπτό να επιβραβεύονται κομματικά οι καταστροφές και λεηλασίες στο κέντρο της Αθήνας και άλλων πόλεων;

 Είναι δυνατόν η Αξιωματική Αντιπολίτευση να τιμάεπετειακά τηνλεηλασία των βανδάλων ως «εξέγερση και νέα δεκεμβριανά» με αποτέλεσμα να προκαλούνται επαναλαμβανόμενα ετησίως επεισόδια και καταστροφές;Η συνέχιση μάλιστα της κομματικής επετειακής αγυρτείαςσυνδυάζεται με τηνλενινιστική προπαγάνδα στους Μαθητές και Φοιτητές σε κομματικές Οργανώσεις, οι οποίες φέρουν την ονομασία «Μπλόκο»! Μπλόκο σε ποιους; Προφανέστατα στην δημοκρατική Κοινωνία και Πολιτεία με  θύματα κατ’ εξοχήν τους οικονομικά αδυνάτους εργαζόμενους και επαγγελματίες.Έχεισχέση με την κοινωνική πρόοδο και τη δημοκρατία κοινοβουλευτικό Πολιτικό Κόμμα, αυτοαποκαλούμενο μάλιστα προοδευτικό, το οποίοεπιδοκιμάζει λεκτικά, ιδεολογικά  και προπαγανδιστικά τη βία;Ο προοδευτικός του μανδύας θυμίζει την λαϊκή παροιμία για τον λύκο: «Ο λύκος την τρίχα αλλάζει, το χούι δεν τ` αλλάζει».

Κυβερνάν εστί προβλέπειν. Η προοπτική για το κοινό όφελος ενώνει, ενώ η αποκλειστική πρόβλεψη και επιδίωξη του κομματικού συμφέροντος διχάζει. Η Πολιτική και οι Πολιτικοί, για να είναι αξιόπιστοι και δημοκρατικοί τόσο στην Διακυβέρνηση όσο και στην Αντιπολίτευση, οφείλουν πρωτίστως  να μην αποβλέπουν αποκλειστικά και διχαστικά στο ταξικό κομματικό συμφέρον αλλά στο «γενικό καλό». Πολιτική με μονομερή κομματικά κριτήρια και οπισθοδρομικές ιδεοληψίες είναι αντιδημοκρατική,αντιπροοδευτική και  αντικοινωνική, επικίνδυνα αντιδραστικήκαι απόλυτα καταστροφική.

19 Δεκεμβρίου 2021                                           www.politistikomellon.eu/2020

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: