Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


 

Δύο όψεις του ίδιου πολιτικού και οικονομικού «νομίσματος»-Το δημόσιο χρήμα (κεφάλαιο) και οι κρατικέςυποδομές απαξιώνονται και καταστρέφονται – Οι πολίτες πληρώνουν τα σπασμένα με αυξήσεις στους φόρους – Κομματική αδιαφορίακαι κοινωνική ανοχή- Λέξη  κλειδί: ο σεβασμός (η αιδώς)

«Έχεις προξενήσει φθορές στο σχολείο (σπάσιμο τζαμιών, πίνακα, θρανίου ή καρέκλας, γράψιμο στους τοίχους, σκίσιμο βιβλίων)»; Με αυτό το ερώτημα σε  δείγμα 198 μαθητών από 41 Γυμνάσια και Λύκεια (Οκτώβριος 1996 – Ιανουάριος 1997),κατά την πρώτη δεκαετία των σχολικών καταλήψεων,έκανε σχετική έρευνα ο Χρήστος Κάτσικας και οι απαντήσεις πραγματικά εκπλήσσουν τρομακτικά: το 74% των ερωτηθέντων απάντησε θετικά και μόνο το 26% αρνητικά!Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο οι μεγάλες υλικές ζημιές αλλά η κοινωνική και ηθική εξοικείωση με τους βανδαλισμούς, ιδιαίτερα στις «νόμιμες» και μόνιμες ριζοσπαστικές καταλήψεις.

       Η κοινωνία, όπως είναι γνωστό, δεν διδάσκει μόνον με το σχολείοαλλά και με τα πολιτικά κόμματα, τα κτίρια, τους δρόμους, τους θεσμούς και βεβαίως σε πολύ σημαντικό βαθμό με τους νόμους, των οποίων η εφαρμογή έχει και παιδευτική λειτουργία. Ποιος πολίτης με στοιχειώδη αίσθηση σοβαρότητας και υπευθυνότηταςείναι δυνατόν να πιστεύει ότι μπορεί να σταθεί όρθια μια κοινωνία χωρίς την εφαρμογή των νόμων για τα δικαιώματα και καθήκοντα του πολίτη στην δημόσια παιδεία, την δημόσια υγεία και την πολιτική προστασία; Και όμως οι Έλληνες ριζοσπάστες χωρίς τον στοιχειώδη σεβασμό στις ιδέες και τις αξίες του ανθρωπισμού και του δημοκρατισμού διακηρύσσουν θεωρητικά και πρακτικά  ότι οι καταλήψεις όχι μόνο είναι  δίκαιες και νόμιμες αλλά και ότι οι καταληψίες ως προσοντούχοι πρέπει σύμφωνα με τα κομματικά κριτήρια αριστείας να βρίσκονται ψηλά στην κομματική ιεραρχία.

Σε αντίθεση με τηνελληνική αριστερή ριζοσπαστική νοοτροπία,κατά τη διάρκεια της πρόσφατης προεκλογικής περιόδου το γερμανικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και ο ηγέτης του Όλαφ Σολτς έθεσαν στο επίκεντρο της πολιτικής και ανανοηματοδότησαν εμφατικά την έννοια του καθημερινούσεβασμού προς τον πολίτη. Ο σεβασμός (αιδώς), ουσιαστικό και διαχρονικό πολιτικό γνώρισμα των κοινωνιών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, υπήρξε η λέξη-κλειδί που κυριάρχησε σε όλη την προεκλογική εκστρατεία: «Μια κοινωνία σεβασμού», «Σεβασμός για σάς»,«Σεβασμός για το μέλλον σας». Αυτά τα πολιτικά μηνύματαγια την διαρκή έκφραση σεβασμού προς όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες αποτέλεσαν τις κύριες δεσμεύσεις στην σοσιαλδημοκρατική ατζέντα για την αξιοπρέπεια της κοινωνίαςπάνω στην οποία χτίζεται η ευημερία όλων των πολιτών.

1.Οι καταστροφικές οικονομικές συνέπειες της βίας και των βανδαλισμών

Σχεδόν καθημερινά στα Μέσα Ενημέρωσης περιγράφονται απίστευτες εικόνες καταστροφήςπού άφησαν πίσω τους καταληψίες προκαλώντας σοβαρές ζημιές. Για παράδειγμα πρόσφατα (10-12-2021),η διευθύντρια και οι καθηγητέςστο 4ο Γυμνάσιο Πύργου αντίκρυσανσε δέκα(10)σχολικές αίθουσες αποκαρδιωτικό και εξοργιστικό θέαμα με καμένες κουρτίνες, σπασμένα τζάμια και εκτεταμένεςφθορές στον διδακτικό εξοπλισμό.Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του αρμόδιου Δ/ντή Δ/θμιας Εκπαίδευσης: «Μια έντονη μυρωδιά καμένου, σπασμένες πόρτες, σπασμένα τζάμια, σπασμένα ηλεκτρικά, καμένες κουρτίνες, αναποδογυρισμένα θρανία, μια απίστευτη βιαιότητα. Θέλω να απευθυνθώ σε αυτούς τους μαθητές που έκαναν τους βανδαλισμούς και ειδικά στους γονείς τους και να τους πω ότι καταστρέφοντας το σχολείο τους είναι σαν να καταστρέφουν το σπίτι τους, είναι σαν να βάζουν φωτιά στο μέλλον τους».

     Ωστόσο, αυτές οι εικόνες προκαλούν έντονο προβληματισμό.Ποιοι μισούν περισσότερο την Εκπαίδευση; Οι άμυαλοι φυσικοί αυτουργοί των βανδαλισμών ή αυτοί που τους υποκινούν ή/και τους υποθάλπουν, αφήνοντάς τους ατιμώρητους να συνεχίζουν μια εξοργιστική παράδοση δεκαετιών για την οποία η ελληνική πολιτεία, η εκπαιδευτική κοινότητα και σύμπασα η κοινωνία θα έπρεπε να ντρέπονται; Το οικονομικό κόστος των βανδαλισμών ανέρχεται σε δυσθεώρητα ύψη, εάν γίνει οικονομικός απολογισμός των ποσών που ξοδεύτηκαν επί τόσες δεκαετίες για την αποκατάσταση των βανδαλισθέντωνκαι ακόμα, οι χαμένες ώρες μαθημάτων, τα παιδιά που απομακρύνθηκαν από το σχολείο και έμειναν χωρίς γνώσεις, χωρίς δεξιότητες, εξαιτίας της τακτικής των καταλήψεων.Εξαιτίας των βανδαλισμών, οι χαμένοι φόροι των πολιτών και οι απωλεσθέντες φυσικοί πόροι είναι ανυπολόγιστοι. Το κράτος και οι δήμοι ξοδεύουν εκατομμύρια ευρώ για να αποκαταστήσουν τις ζημιές, οι οποίες επαναλαμβάνονται(!), εφόσον δεν γίνεται ατομικός καταλογισμός των υλικών ζημιών, επειδή επικρατεί η αδιανόητη αριστερή άποψη ότι δεν υπάρχει ατομική ευθύνη.

Για να καλυφθούν οι κρατικές δαπάνες αποκατάστασης των ζημιών από τους βανδαλισμούς στις καταλήψεις απαιτείται πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση.Είναι αυτονόητο ότι όσο περισσότερα είναι τα κρατικά έξοδα τόσο μεγαλύτερη  είναι η φορολόγηση των πολιτών.Η επιβολή ολοένα και περισσότερων φόρων έχει ως άμεση συνέπειααφενός την μείωση του ατομικού εισοδήματος του πολίτη και αφετέρου την υποβάθμιση της κοινωνικής ευημερίας και του βιοτικού επιπέδου όλων των πολιτών.

 

Γιώργος Μαστορίδης

2.Σχολικά βιβλιοσκουπίδια και αποκαΐδια

Παρεμφερές με τους βανδαλισμούς στις καταλήψεις είναι και το εκπαιδευτικό ζήτημα της ετήσιας σχολικής καταστροφής των βιβλίων αντί να μετασχηματίζονται σε σχολικές βιβλιοθήκες. Το πρόβλημα «κρύβεται κάτω από το χαλί» και δεν αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με βάση τη διεθνή εμπειρία και πρακτική για την ανάπτυξη ενός σύγχρονου αναπτυξιακού εκπαιδευτικού μοντέλου με επίκεντρο την συνδυαστική ερευνητική χρήση πολλών βιβλίων στη σχολική βιβλιοθήκη.

Σαράντα(40) εκατ. ετησίως δαπανώνται για σχολικά βιβλία μιας χρήσης αντί για πολυετή πολλαπλή χρήση ποιότητας, όπως στις αναπτυγμένες χώρες του πλανήτη, με ταυτόχρονη λειτουργία σχολικής βιβλιοθήκης με βιβλιοθηκονόμο.Για παράδειγμα πόσο περίεργα ακούγεται στην Ελλάδα η εκπαιδευτική αντίληψη γονέων και εκπαιδευτικών στη Σουηδία ότι«σημαντικότερο από το να διαβάσει το παιδί ένα σχολικό βιβλίο είναι να το παραδώσει στο τέλος της χρονιάς σε άριστη κατάσταση, όπως ακριβώς το παρέλαβε, γιατί απλά και αυτονόητα αποτελεί δημόσια περιουσία»;Με αυτήν την πρακτική μέθοδο καιπαιδαγωγική νοοτροπία η Δημόσια Δωρεάν Εκπαίδευση εξελίσσεταισε ατμομηχανή της οικονομίας καλλιεργώντας την αντίληψη ότι το κρατικό σχολικό βιβλίο δεν είναι «λάφυρο» αλλά αγαθό πολλαπλής αξίας: πνευματικής, οικονομικής, πολιτιστικής, περιβαλλοντικής. Όπως σε όλες τις χώρες, οι μαθητές και στα ελληνικά σχολεία ως αυριανοί πολίτες πρέπεινα συνειδητοποιούν ότι τα δωρεάν κρατικά σχολικά βιβλία δεν τα «φέρνει ο πελαργός» αλλά η φορολογία όλων των πολιτών.

 

3. Ο εθισμός στην παρακμή (ντεκαντάνς)

Σύμφωνα με τη διεθνή και την ευρωπαϊκή έννομη τάξηοι καταλήψεις είναι παράνομες και πολλαπλά επιζήμιες προκαλώντας ταυτόχρονασοβαρά εμπόδια στην εύρυθμη λειτουργία των θεσμών, η οποία εξασφαλίζει τις μακροπρόθεσμες διευθετήσεις της κοινωνικής και πολιτικής συμβίωσης. Πολίτες, πολιτικοί και όλα τα πολιτικά κόμματα και ειδικά από τα κόμματα εξουσίας πρέπει να αισθάνονται σεβασμό (αιδώ)  προς το δημόσιο χρήμα και το συμφέρον της χώρας είτε στην Κυβέρνηση είτε στην Αντιπολίτευση.Ειδικότερα, ο βίαιος και συχνά τρομοκρατικός ακτιβισμός της ακροαριστεράς, αποτελεί διαχρονικό σοβαρότατο πρόβλημα παρακμιακής αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

Την ίδια στιγμή είναι αποτρόπαιος,τρομακτικός,εφιαλτικός,ο εθισμός στην ντεκαντάνςκοινωνίας και πολιτείας: ο βανδαλισμός, η καταστροφή και η υποβάθμιση για κάποιους πολίτες και πολιτικούς γίνονται νοσηρή συνήθεια, καταστροφικόςτρόπος σκέψης και δράσης. Κοινωνία και πολιτεία συνηθίζουν καθημερινά να παραβλέπουν την ασχήμια ή ακόμη χειρότερο να μηνέχουν επίγνωση της αθλιότητας. Και τα σπασμένα μάρμαρα; Και τα σκουπίδια; «Αυτά πάντα υπήρχαν γύρω μας, στην Ελλάδα βρισκόμαστε. Μη θίγετε τα κακώς κείμενα».Η κοινωνική ανοχή στους βανδαλισμούς συνεπιφέρει την κομματική αδιαφορίαή αντιστρόφως; Φαύλος κύκλος.

      Συμπερασματικά, οι βανδαλισμοίστις καταλήψεις και η αύξηση των φόρωνγια την κρατική αποκατάσταση των ζημιών είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος της παρακμιακής υποβάθμισης τόσο της ατομικής όσο και της  κοινωνικής ευημερίας.Οι πολιτικοί ηγέτες και τα κόμματα εξουσίας-σε αντίθεση με τα τυχοδιωκτικά κομματίδια διαμαρτυρίας και ταξικής μισαλλοδοξίας, κομματικής ιδεοληψίας και καταστροφικής ανευθυνότητας- μπορούν και πρέπει να  παιδαγωγούνδημιουργικά τους πολίτες διαμορφώνοντας συνειδήσεις, συμπεριφορές καιπροσωπικότητεςπολιτικής ευθύνης για μια κοινωνία σεβασμού και αλληλοσεβασμού.

15 Δεκεμβρίου 2021                                           www.politistikomellon.eu/2020

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: