Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


Μπορεί να είναι εικόνα τον Παναγιώτης Ανυφαντής και γένι

Παναγιώτης Ανυφαντής 

Θα ήθελα να σας κάνω κατάθεση ψυχής χωρίς ίχνος υπερβολής αλλά ίσως με περισσότερο τόνο συναισθηματικό για το τι βίωσα από τον καταραμένο ιό της εποχής μας κατά τη δεκαήμερη πρόσφατη νοσηλεία μου στη Σωτηρία ! Αν στεναχωρήσω κάποιους ας με κρίνουν αυστηρά, δε με πειράζει καθόλου, αρκεί έστω και εάν ένας αλλάξει τη γνώμη του για το θέμα του εμβολιασμού.Εγώ αν και πλήρως εμβολιασμένος από τον περασμένο Μάρτιο , δεν μπόρεσα να αποφύγω την συνάντηση μαζί του. Λίγες μέρες στην αρχή τα πρώτα συμπτώματα, πονοκέφαλος, μπούκωμα και σιγά-σιγά πυρετός, 37-37 και κάτι. Άντε και όλα καλά θα πάνε… Χωρίς για νιώθω δύσπνοια άρχισε το κατήφορο το οξυγόνο, 96 94 92 90…«Λες να φταίει το οξύμετρο; Να πάρουμε άλλο» τα ίδια όμως… -Πάνο μου μπήκες και πάτησες στο σπαρμένο…Τώρα είναι δουλειά του δραγάτη…Έτσι ακριβώς μου είπε στο τηλέφωνο ένας σπουδαίος πατριώτης και φίλος ,πρώην Υπουργός και για πολλά χρόνια Διευθυντής Πνευμολογικής Κλινικής του Σωτηρία ο Vaggelis Malesios . Που να γνώριζε κιόλας ότι είμαι και παιδί δραγάτη(μπεξή). Τον ευχαριστώ και δημόσια για το καθημερινό ενδιαφέρον της πορείας της υγείας μου. Μονόδρομος πλέον η εισαγωγή στη Σωτηρία, ακολουθούν οι απαραίτητες εξετάσεις και η αξονική αμέσως έδειξε ότι ήδη είχε ξεκινήσει πνευμονία…Κοντά είκοσι κλινικές έχει η Σωτηρία «στην έβδομη θα πάτε» μου είπαν… Πως τα φέρνει η μοίρα; Κρύος ιδρώτας με έλουσε. Γνώριμη από παλιά αυτή η κλινική για μένα και την οικογένεια μου. Δέκα ολόκληρα χρόνια από το 1991 έως το 2001 μόνιμα νοσηλευόταν για μεγάλα χρονικά διαστήματα κάθε χρόνο σε αυτήν την κλινική ο πατέρας μου, όπου και από εκεί έφυγε τελικά πριν ακριβώς είκοσι χρόνια τέτοια εποχή. Γνώριμοι όλοι οι θάλαμοι σε όλους ξενυχτούσα μαζί του τώρα σειρά μου να πάω σε έναν από αυτούς. Δωμάτιο 277, στο διπλανό κρεβάτι ο κυρ. Σταύρος από την Κύμη Εύβοιας, ίδια ηλικία με εμένα, νοσηλευόμενος εκεί πάνω από σαράντα μέρες με κορονοϊο και με πολλές επιπλοκές που του έκανε. Εκεί τον άφησα…ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΣ ΦΥΣΙΚΑ, αυτός και η οικογένεια του. Δίπλα του ο κυρ Δημήτρης από την Νέα Ιωνία , 60 ετών. «Δεν περίμενα να το κολλήσω» μου λέει. «Κάθε μέρα πήγαινα και γύριζα με το ποδήλατο μου για μπάνιο από τη Νέα Ιωνία στο Φάληρο.

Μπορεί να είναι εικόνα τον Παναγιώτης Ανυφαντής

Κάπου εκεί το κόλλησα». «Τα είδα όλα , πήγα και ήρθα» μου είπε. ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΣ , αυτός και η οικογένεια του. Την γλύτωσε φθηνά , σε λίγες μέρες έφυγε και στο κρεβάτι του ήρθε ο κυρ. Κώστας, 58 ετών από το Μενίδι. Σε μαύρα χάλια… Μετά από δυο μέρες σε διπλανή κλινική φέραν και την κόρη του 31 ετών , ακριβώς το ίδιο…ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΙ φυσικά όλοι τους. Συνεχώς έλεγα μέσα μου «Μα και εγώ με το εμβόλιο τα ίδια τραβάω, τι ήθελα και το έκανα;»Αυτό ακριβώς ρώτησα ένα πρωί την επιμελήτρια της κλινικής μας. Η απάντηση της ήταν σε τόνο αυστηρό : – Κύριε Ανυφαντή, αν δεν είχατε κάνει το εμβόλιο δεν ξέρω αν θα μιλήσουμε τώρα μαζί ή που άλλου θα βρισκόσασταν…( όχι όχι ειλικρινά δεν ήταν ο γνωστός Ευαγγελάτος μεταμφιεσμένος με στολή γιατρού, η επιμελήτρια ήταν!)Όλα τα απογεύματα αγνάντευα από το παράθυρο τους πρόποδες του Υμηττού και σκεφτόμουν : «Κάπου εκεί δίπλα-δίπλα αναπαύονται πολυαγαπημένα μας πρόσωπα, ο Κώστας Ραπτόπουλος και η Σταυρούλα Δημητρίου οι οποίοι δεν πρόλαβαν να εμβολιαστούν και έφυγαν.» Είμαι σίγουρος αν μπορούσαν να μιλήσουν τώρα τι θα μας έλεγαν. Το επόμενο πρωί πέρασε και ένας παπάς μπροστά μου να μεταλάβει κάποιους. Πως να παλέψεις όμως τα αστροπελέκια με το ακατοίκητο κρανίο τους, που περιφέρονται στις πλατείες με ξύλινους σταυρούς και Ελληνικές σημαίες στους δρόμους κάνοντας αντίσταση; Τρομάρα τους…Σε ποιον; Είναι αυτοί που οδηγούν ηθελημένα το τρενάκι το μεταλλάξεων και στέλνουν αδιάβαστους κόσμο και κοσμάκη παίζοντας τις ζωές του κορώνα-γράμματα καθοδηγούμενοι από τσαρλατάνους και ειδικούς κομπογιαννίτες. Για αυτούς όντως η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά , και το εμβόλιο που τους χρειάζεται είναι πολύ δύσκολο να το βρουν…ίσως και ακατόρθωτο.

Μπορεί να είναι εικόνα στέκεται

ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ με απέραντο θαυμασμό και εκτίμηση στους γιατρούς, στο νοσηλευτικό προσωπικό, στους τραπεζοκόμους, τις καθαρίστριες και σε όλους. ΟΛΟΙ τους ΑΨΟΓΟΙ, με υψηλό αίσθημα ευθύνης δίπλα μας όλο το εικοσιτετράωρο ο καθένας στο τομέα του. Το χειρότερο συναίσθημα όμως που βιώνεις από αυτήν την κωλοπάθηση, είναι η μοναξιά που κανείς δεν μπορεί να την απαλύνει. Εγώ πάντως εκεί διαπίστωσα πως δεν έχω μόνο μια μονάκριβη αδερφή αλλά πολλά αδέρφια από την τόση αγάπη που εισέπραττα καθημερινά με τηλεφωνήματα και μηνύματα. Δυσκολεύομαι να βρω άλλη λέξη εκτός από ένα ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλους αυτούς.

Μπορεί να είναι εικόνα 4 άτομα, συμπεριλαμβανομένου του χρήστη Παναγιώτης Ανυφαντής

Όσο για την οικογένεια μου θέλω να πω ότι κάθε μέρα μου φαινόταν και αιώνας μακριά τους. ΥΓΕΙΑ ΥΓΕΙΑ ΥΓΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

Μπορεί να είναι εικόνα τον Παναγιώτης Ανυφαντής, στέκεται και εξωτερικοί χώροι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: