Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


Βία, ανομία και ατιμωρησία: «Ουδέν διαφέρει ή μη κείσθαι  

ή μη  χρήσθαι τους νόμους», Αριστοτέλης – Αποτελεσματική αντιμετώπιση

 της παραβατικότητας και εγκληματικότητας

Γιώργος Μαστορίδης

      Η λέξη ΝΟΜΙΜΟΝ είναι καρκινική, διαβάζεται το ίδιο και από την αρχή προς το τέλος και από το τέλος προς την αρχή. Αυτό στην νοηματική του προέκταση δίνει μία διάσταση διπλής ανάγνωσης και ερμηνείας του νόμιμου, ότι δηλαδή ο καθένας μπορεί να διαβάζει τον νόμο από όποια πλευρά θέλει; Το κοινωνικό αίσθημα του δικαίου και της φιλαλληλίας, στο πλαίσιο της οργανωμένης πολιτείας και της δημοκρατικής κοινωνίας, επιβάλλει την αποτελεσματική εφαρμογή της κείμενης νομοθεσίας και αποδοκιμάζει τα νομικίστικα και πολιτικάντικα τεχνάσματα, τις εξωπραγματικές σοφιστείες και κομματικές παραμυθολογίες, όπως τα παραμύθια ΣΥΡΙΖΑ – ΚΚΕ – ΜΕΡΑ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ περί αστυνομοκρατίας με δράκους τους Αστυνομικούς Υπαλλήλους.

      Ειδικά κατά την χρονική περίοδο της πανδημίας με τον πολιτικό μανδύα του ριζοσπαστισμού, ακραίες  συμπεριφορές πολιτών και πολιτικών διαμόρφωσαν    γενικό κλίμα απαξίωσης της  δημιουργικής πολιτικής συμπεριφοράς. Στο πλαίσιο ενός φανατικού, αδιάλλακτου και εξτρεμιστιστκού  ριζοσπαστισμού, δεξιού και αριστερού, ευνόησαν την άρνηση της νομιμότητας και της δημοκρατικότητας με πολιτική κορύφωση την πρόκληση κοινωνικών ταραχών για κομματικό όφελος. Ταυτόχρονα ακραίες αντιλήψεις περί δικαιωματισμού, σε συνεργασία με  παραβατικούς μπαχαλάκηδες και ακόμα χειρότερα με ανοχή, κατανόηση και επιείκεια προς κάθε παράνομο ή/και τρομοκράτη, προσπάθησαν να διαμορφώσουν κοινωνική και πολιτική νοοτροπία αξιακής αφυδάτωσης της ελληνικής κοινωνίας με συνέπεια η βία να γίνει κυρίαρχο χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς ακόμα και ανηλίκων, όπως στην περίπτωση της επίθεσης στον σταθμάρχη στο μετρό.

     Σε μια κοινωνία και πολιτεία το μέγιστο κακό, η μέγιστη αδικία, είναι η ταύτιση της ατιμωρησίας με την ανομία. Πραγματικά, δεν διαφέρει σε τίποτα να μην υπάρχουν νόμοι από την μη εφαρμογή τους: «ουδέν διαφέρει ή μη κείσθαι  ή μη  χρήσθαι τους νόμους», Αριστοτέλης (384-322 π. Χ.). Όμως, εάν είναι το ίδιο είτε υπάρχουν νόμοι είτε δεν υπάρχουν, τι χρειάζονται τα κόμματα, οι θεσμοί και τα Υπουργεία της Αστυνομίας και της Δικαιοσύνης;

1. Εγκλήματα χωρίς τιμωρία και κοινωνία χωρίς προστασία

      Σε ολόκληρο τον κόσμο οι κοινωνικοί και πολιτικοί θεσμοί, όπως η Αστυνομία, τα Υπουργεία και τα Πολιτικά Κόμματα, αξιολογούνται με βασικά κριτήρια τη σοβαρότητα, την υπευθυνότητα, την αποτελεσματικότητα και τον δημοκρατικό έλεγχο της  νομιμότητας των λόγων και κυρίως των πράξεών τους.  Σε όλα τα δημοκρατικά πολιτεύματα, ο νόμος και η τάξη είναι πυλώνες προστασίας της κοινωνίας. Ωστόσο, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη δήλωσε (11/5) ότι «ο νόμος και η τάξη είναι ένα ξεπερασμένο κλισέ», προφανώς επηρεασμένος από την σχετική παραμυθολογία και την παραπληροφόρηση του νοσηρού, καταστροφικού και φιλοπαραβατικού δικαιωματισμού των τριών κομμουνιστικών κομμάτων της Βουλής, το ένα επώνυμο (ΚΚΕ) και τα άλλα δύο συνώνυμα (ΣΥΡΙΖΑ- ΜΕΡΑ) με τη γνωστή και όχι υπολανθάνουσα συμπάθεια για τα αυταρχικά καθεστώτα.- Τα 3 Κόμματα ακολουθούν κοινή γραμμή στην καθολική άρνηση της «καπιταλιστικής και νεοφιλελευθερης» δημοκρατικής πραγματικότητας, με ακραία συνθήματα, όπως «τα κέρδη τους, οι νεκροί μας. Βαδίζουμε στο δρόμο της ανατροπής»! Πρόσφατα  καταψήφισαν και την άρση περιορισμών για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των Ελλήνων εξωτερικού.

     Χαρακτηριστικό παράδειγμα  της κομματικής ανοχής και επιείκειας προς το έγκλημα, την αδικία και την τρομοκρατία είναι η ριζοσπαστική αλλαγή του Ποινικού Κώδικα από τον ΣΥΡΙΖΑ με αποτέλεσμα τη μείωση της ποινής μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας» από ισόβια συν 25 χρόνια πρωτοδίκως σε 6 χρόνια συν 3 μήνες στο Εφετείο: «Βομβιστική επίθεση στην Τράπεζα της Ελλάδος το 2014. Ισόβια και είκοσι πέντε χρόνια κάθειρξη στην πρωτοβάθμια εκδίκαση το 2018. Σε έξι χρόνια και τρεις μήνες την καταδίκασε πρόσφατα σε δεύτερο βαθμό το Εφετείο. Ιδιο έγκλημα, ίδιες συνθήκες. Τι άλλαξε στο ενδιάμεσο; Ο Ποινικός Κώδικας. Συγγνώμη, αλλά πώς μπορεί να αλλάζει τόσο πολύ ένας Ποινικός Κώδικας, ώστε να κατεβαίνει απνευστί από τα ισόβια (συν είκοσι πέντε χρόνια) στα έξι χρόνια και τρεις μήνες;» (Πρετεντέρης Γιάννης 18.05.2021, Ανοχύρωτη κοινωνία tovima.gr).

     Μια κοινωνία απροστάτευτων πολιτών με ηθική αφυδάτωση και χωρίς αξιακή διάκριση του καλού από το κακό, με παρανοϊκές απόψεις για καλή και κακή βία, με κομματική ανοχή στο έγκλημα και επιείκεια για τον εγκληματία και την τρομοκρατία, κινδυνεύει να μετατραπεί σε αγέλη ανοησίας, έρμαιο δημαγωγών ριζοσπαστών, οι οποίοι αυτοβαυκαλίζονται ότι αγωνίζονται για τη βίαιη ανατροπή των πάντων.

 2. «Η δύναμη είναι στο παραμύθι»: θλιβερή Αξιωματική Αντιπολίτευση

      Το οργανωμένο έγκλημα και η ωμή βία δεν είναι μόνο ελληνικά φαινόμενα, αλλά πλήττουν ολόκληρο τον πλανήτη. Όμως, σε καμιά χώρα το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και μάλιστα εν μέσω πανδημίας δεν υπονόμευσε παντοιοτρόπως την κοινωνική προστασία από την ανομία και από τον κορονοϊό υποστηρίζοντας συγκεντρώσεις, πορείες και διαδηλώσεις, ακόμα και καταλήψεις με κορυφαία την κατάληψη στην Ελληνική Πρεσβεία στο Βερολίνο, για τα «δικαιώματα» αμετανόητου τρομοκράτη!

      Κατά την γνωστή ρήση του αρχηγού των ριζοσπαστών του ΣΥΡΙΖΑ, «η δύναμη είναι στο παραμύθι», προφανώς στο κομματικό παραμύθι για μεγάλα παιδιά, αιθεροβάμονες, αλλά και  κάποιους καλλιτέχνες, οι οποίοι εμπορεύονται τον πολιτικό μετεωρισμό της «επαναστατικής» ουτοπίας. Τη ριζοσπαστική αυτή πρακτική, να θυσιάζει στο βωμό του κομματικού συμφέροντος το κοινό όφελος των πολιτών, ο ΣΥΡΙΖΑ εφάρμοσε και την καταστροφική δεκαετία του 2010, είτε στην αντιπολίτευση με την αντιμνημονιακή δημαγωγία είτε στην διακυβέρνηση με την υπερφορολόγηση της κοινωνίας με βαρείς έμμεσους φόρους και μεγάλες εισφορές στους μισθωτούς. Αυτή την χρονική περίοδο καταστρατήγησε κάθε έννοια προόδου και αξιοκρατίας καταπατώντας βάναυσα ατομικά δικαιώματα και θεσμούς. Σήμερα, ακολουθώντας την ίδια ιδεοληπτική και επικίνδυνη πολιτικήδιαδίδει παραμύθια για αστυνομική βία και αστυνομοκρατία.

     Τα Πολιτικά Κόμματα  αποτελούν τους πυλώνες του δημοκρατικού πολιτεύματος. Συμπολίτευση και  Αντιπολίτευση, μέσα και έξω από τη Βουλή, πρέπει να λειτουργούν δημιουργικά και εποικοδομητικά, να ασκούν αντικειμενική κριτική και να στηρίζουν, ακόμα και εάν διαφωνούν, την νόμιμη και επίσημη κρατική πολιτική. Ο ρόλος της Αντιπολίτευσης είναι συστημικά δημοκρατικός και εποικοδομητικός. Αποτελεί πρώτιστο καθήκον της αφενός να στηρίζει τους κοινωνικούς θεσμούς, όπως ο θεσμός της Αστυνομίας, και αφετέρου να φροντίζει για την προστασία και την ασφάλεια των πολιτών με δημιουργικές πολιτικές πρωτοβουλίες και προτάσεις χωρίς να παραβιάζει τη δημοκρατική νομιμότητα.

    Τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας διεξάγεται συστηματικά και συστημικά το γνωστό πολιτικό παιγνίδι «κλέφτες και αστυνόμοι» σε  βάρος και της κοινωνίας και της Αστυνομίας. Συγκεκριμένα:

α) Η αναλογία αστυνομικών και πολιτών στη χώρα μας είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη.

β) Τα ριζοσπαστικά Κόμματα δείχνουν ανοχή στην ανομία, την κοινωνική αδικία και την τρομοκρατία της μισανθρωπίας και των ανθρώπινων τραγωδιών.

γ) Δικαστική επιείκεια στις ποινές παραβατικών και τρομοκρατών.

δ) Κομματική στοχοποίηση της αστυνομίας με προπαγάνδα για αστυνομική βία.

ε) Καταχρηστική απόσπαση πολλών Αστυνομικών για τη Σωματοφυλακή των κομματικών αξιωματούχων.

     Η αντιπολιτευτική τακτική της Ριζοσπαστικής Αριστεράς με την καταφυγή σε ξεπερασμένα συνθήματα περί αστυνομοκρατίας και καταστολής αγκαλιάζει τους παραβατικούς περίπου σαν «αντάρτες του άθλιου καπιταλιστικού συστήματος»! Ταυτόχρονα όχι μόνο δεν αποδοκιμάζει το αντιδραστικό κίνημα των αντιεμβολιαστών, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις επιχαίρει, επειδή  ένας στους τρεις πολίτες επιμένει ότι δεν πρέπει να κάνουμε το εμβόλιο για τον κορονοϊό, γιατί ή θα παραλύσουμε ή θα μας βάλουν τσιπάκι ή θα μας αλλάξουν το εθνικό DNA. Ατυχώς η Ελλάδα, εκτός από την πανδημία του κορονοϊού,  αντιμετώπισε και την αριστεροδεξιά ριζοσπαστική πανδημία συνωμοσιολογίας, παραμυθολογίας, παραπληροφόρησης και δημαγωγίας αντιεμβολιασμού και αστυνομοκρατίας. Και τι θα συμβεί στο μέλλον, εάν κάποιος Ακροδεξιός εγκληματίας κάνει απεργία πείνας;

     Χωρίς καμιά αμφιβολία, όσο πιο αποτελεσματική είναι η Αστυνομία, τόσο λιγότερο έγκλημα υπάρχει. Χρειάζεται όμως την αμέριστη πατριωτική και θεσμική στήριξη της κοινωνίας και της πολιτείας. Το κράτος Δικαίου είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δημοκρατικής έννομης τάξης. Η ελλιπής, πελατειακή και αναποτελεσματική, λειτουργία των κρατικών θεσμών απογοητεύει και καταδυναστεύει τους πολίτες, ενώ ταυτόχρονα δεν προάγει ούτε την ατομική ούτε την κοινωνική ευημερία.

20 Μαΐου 2021                                                   www.politistikomellon.eu/2020

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: