Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


¨Κάτι για το Φιλιάτι¨

Αναρτήθηκε από epirusgate 2011

   Το πρώτο ιστορικό βιβλίο για τους Φιλιάτες της Θεσπρωτίας συνέγραψε και κυκλοφόρησε ο εκδότης της τοπικής εφημερίδας «τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ κ. Γιώργος Κώτσης.Το βιβλίο φέρνει τον τίτλο ¨Κάτι για το Φιλιάτι¨, είναι 280 σελίδων διαστάσεων 24Χ17, με πολύ ωραίο πλαστικοποιημένο εξώφυλλο στο οποίο απεικονίζετε άποψη των Φιλιατών του 1856, έργο- υδατογραφία του Lear. Στις σελίδες του βιβλίου υπάρχουν καταγεγραμμένα πολλά γνωστά, αλλά και άγνωστα και πρωτοδημοσίευτα ιστορικά στοιχεία, για την πόλη και την περιοχή των Φιλιατών τα οποία συντελούν στο να αποτελεί αυτό μια μοναδική πηγή χρήσιμη για τον κάθε Φιλιαταίο, φιλίστορα και μη. Οι πάνω από 250 σπάνιες φωτογραφίες που εμπεριέχει, έντεχνα επιλεγμένες συμπληρώνουν τα εξιστορούμενα.Επίσης, το βιβλίο συμπεριλαμβάνει μέρος από τις ¨Φιλιατιώτικες αναμνήσεις¨ του Παύλου Μαντέλου (Πολ), που δημοσιεύονται στην εφημερίδα ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨, οι οποίες διανθίζουν πετυχημένα το όλο έργο, με την Φιλιατιώτικη καθημερινότητα παλαιότερων χρόνων.

Αγαπητέ μου Γιώργο,

 Το βιβλίο σου ¨Κάτι για το Φιλιάτι¨ είναι ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ πράγματι!

Είναι ένα ¨πόνημα¨ που θα μείνει αιώνια στην ιστορία του τόπου μας.

Είναι ένα βιβλίο γραμμένο με μεράκι και πάθος για το Φιλιάτι μας και την ευρύτερη περιοχή μας!

Αφιέρωσα δυο μερόνυχτα για να το διαβάσω προσεκτικά και αποκόμισα την εντύπωση ότι, αν θέλεις και με την δική μου βοήθεια, η δεύτερη έκδοση που την θεωρώ δεδομένη, θα γίνει ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ!

                                            Με άπειρη συναδελφική εκτίμηση

                                                   Σπύρος Τσώνης

                                             Καθηγητής Φιλόλογος

                              Δ/ντης της εφημ. ¨Θεσπρωτικοί Αντίλαλοι¨

Προς: Εφημερίδα ‘ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΑΤΩΝ’
 Αξιότιμε κύριε Κώτση,
Με ιδιαίτερη χαρά πληροφορηθήκαμε την κυκλοφορία του πονήματός σας με τίτλο «Κάτι για το Φιλιάτι», το οποίο αποτελεί σημαντική και ιδιαιτέρως χρήσιμη πηγή για την ιστορία της περιοχής. Στα πλαίσια ενημέρωσης της βιβλιοθήκης της Εφορείας μας, στην αρμοδιότητα της οποίας βρίσκονται μεταξύ άλλων και τα βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία της Θεσπρωτίας, παρακαλούμε να εξετάσετε το ενδεχόμενο να μας αποστείλετε το βιβλίο σας, καθώς και οποιαδήποτε άλλα βιβλία σας, νομίζετε ότι μπορείτε να μας προσφέρετε.
Σας ευχαριστούμε θερμά εκ των προτέρων για την ευγενική προσφορά σας. 
Η Διευθύντρια της Εφορείας
Βαρβάρα Παπαδοπούλου
Αρχαιολόγος

 Μιχάλης Πασιάκος

Κυκλοφόρησε το βιβλίο του Γιώργου Κώτση και του Παύλου Μαντέλου (Πόλ)
με την Ιστορία του Φιλιατιού στο πρώτο μέρος και αναμνήσεις από το παλιό Φιλιάτι στο δεύτερο. Οι δυο καλοί φίλοι, που συνεργάζονται χρόνια τώρα στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΦΙΛΙΑΤΩΝ δούλεψαν πολύ γι αυτό το βιβλίο που είναι το πρώτο για το Φιλιάτι. Τα κείμενα συνοδεύονται από πολλές παλιές φωτογραφίες. Εξαιρετική δουλειά!
Συγχαρητήρια στους φίλους Γιώργο και Πόλ!

http://labastia.blogspot.com/2011/03/blog-post_08.html

βιβλίο : «ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ» 
Το πρώτο ιστορικό βιβλίο για τους Φιλιάτες της Θεσπρωτίας συνέγραψε και κυκλοφόρησε ο εκδότης της τοπικής εφημερίδας «τα ΝΕΑ των Φιλιατών» κ. Γιώργος Κώτσης.
Το βιβλίο φέρει τον τίτλο «Κάτι για το Φιλιάτι», είναι 280 σελίδων διαστάσεων 24Χ17, με πολύ ωραίο, πλαστικοποιημένο εξώφυλλο, στο οποίο απεικονίζεται άποψη των Φιλιατών του 1856, έργο- υδατογραφία του Lear.
Στις σελίδες του βιβλίου υπάρχουν καταγεγραμμένα πολλά γνωστά, αλλά και άγνωστα και πρωτοδημοσίευτα ιστορικά στοιχεία, για την πόλη και την περιοχή των Φιλιατών τα οποία συντελούν στο να αποτελεί αυτό μια μοναδική πηγή χρήσιμη για τον κάθε Φιλιαταίο, φιλίστορα και μη.
Οι πάνω από 250 σπάνιες φωτογραφίες που εμπεριέχει, έντεχνα επιλεγμένες, συμπληρώνουν τα εξιστορούμενα.
Επίσης, το βιβλίο συμπεριλαμβάνει μέρος από τις «Φιλιατιώτικες αναμνήσεις» του Παύλου Μαντέλου (Πολ), που δημοσιεύονται στην εφημερίδα «τα ΝΕΑ των Φιλιατών», οι οποίες διανθίζουν πετυχημένα το όλο έργο, με την Φιλιατιώτικη καθημερινότητα παλαιότερων χρόνων
http://glousta.blogspot.com/2011/03/blog-post_07.html

Αναρτήθηκε από thesprotos-panta στις 11:59 μ.μ. 

Ο Γ. Κώτσης αγαπά τους Φιλιάτες και το δείχνει στο βιβλίο του

 «Κάτι για το Φιλιάτι» είναι ο τίτλος βιβλίου του Γιώργου Κώτση. Όμως αυτά που γράφει, δεν είναι κάτι, αλλά πολλά και ουσιαστικά. «Kορφολογώντας» μεθοδικά διάφορες πηγές, παρουσιάζει με ζωντανά χρώματα την ιστορία της μικρής ακριτικής πόλης των Φιλιατών (κοντά στα Ελληνοαλβανικά σύνορα). Η ιστορική καταγραφή εμπλουτίζεται με τις αναμνήσεις του Παύλου Μαντέλου και διανθίζεται με ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό. Πρόκειται για ένα βιβλίο, που αναδεικνύει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κωμόπολης. Ο κ. Κώτσης δείχνει έμπρακτα την αγάπη του για τον τόπο του. -ΗΛΙΑΣ ΜΑΚΟΣ-  

Σ.Σ. Ο Ηλίας Μάκος είναι γνωστός δημοσιογράφος στην Ήπειρο,  συνεργάτης του BBC για Ελλάδα και Αλβανία, κατάγεται από το Πολύδροσο Θεσπρωτίας και με ρίζες στο Βαβούρι μας. Είναι δε υπεύθυνος της ιστοσελίδας κάτοψη: KATOCH –  iliasmakos@gmail.com

¨ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ¨

 Αγαπητέ μου Γιώργο,                                    Αθήνα Μάρτης 2011

 Έλαβα το καλαίσθητο βιβλίο σου, ¨Κάτι για το Φιλιάτι¨ και σε ευχαριστώ πολύ.

Τα καλά τυπογραφικά στοιχεία, η προσεγμένη χρήση της γλώσσας, οι επιμελημένες διορθώσεις, ώστε να μην υπάρχουν λάθη, η άρτια διάταξη της ύλης και προπαντός οι γρήγορες εναλλαγές εποχών και γεγονότων, με βοήθησαν να κάνω την πρώτη ανάγνωση, μέσα σε μα μέρα. Έμαθα πολλά, ταξίδεψα στα παλιά, ευχαριστήθηκα, διασκέδασα. Πέρασα καλά. Το φωτογραφικό υλικό πλουσιότατο. Σεργιάνισα με την ψυχή μου και έπεται συνέχεια.

   Στον λακωνικό και μετρημένο πρόλογο (μου άρεσαν πολύ οι λέξεις ¨πανδέκτης¨ και ¨κορφολόγημα¨) περιλαμβάνεται ευχή και προτροπή το ¨Κάτι για το Φιλιάτι¨ να μην λείπει από την βιβλιοθήκη κανενός Φιλιαταίου. Εγώ θέλω να συμπληρώσω ότι το βιβλίο αυτό δεν πρέπει να λείπει κι από την βιβλιοθήκη κάθε άλλου. Καταγόμενου από την πέρα του Καλαμά περιοχή. Γιατί, όλοι εμείς, οι έλκοντες την καταγωγή από τα χωριά και τα χωριουδάκια, τα κατασπαρμένα από τις κορφές της Μουργκάνας μας, μέχρι τις εκβολές του Καλαμά μας, θεωρούμε το Φιλιάτι σημείο αναφοράς. Είναι για μας η κωμόπολη των κωμοπόλεων. Είναι το Φιλιάτι μας. Το δικό μας Φιλιάτι. Το καταδικό μας Φιλιάτι. Με το Νοσοκομείο του, με το Ορφανοτροφείο του, με το Γηροκομείο του. Με το Παζάρι του, με τις Κογκέλες του, με τα πούσια του. Και προπαντός με τους γλυκύτατους ανθρώπους του.

Το ότι, αγαπητέ μου Γιώργο, η μητέρα σου κατάγεται από τους Αγγελοπουλαίους, δεν το ήξερα. Είσαι με άλλα λόγια, μισοπλαίσιος, και χαίρομαι γι’ αυτό. Έτσι, εξάλλου, εξηγούνται οι φιλομουσικές σου ροπές και δραστηριότητες. Οι Αγγελοπουλαίοι έφκιαναν και φκιάνουν μια ολόκληρη ορχήστρα μόνοι τους. Οι Αγγελοπουλαίοι έφκιαναν και φκιάνουν μια ολόκληρη πολυφωνική χορωδία μόνοι τους. Ο Θόδωρος, ο συμμαθητής μου, από ότι θυμάμαι, έπαιζε ωραία τραγουδάκια με την φυσαρμόνικα του, από την Τρίτη του Δημοτικού. Και ο Βασίλης, όταν με έπαιρνε τηλέφωνο στην Αθήνα, άρχιζε με τραγούδι και τέλειωνε με τραγούδι.

   Επίσης, το ότι οι Αγγελοπουλαίοι έχουν τις ρίζες τους στο Κονταξέϊκο, αυτό μου το λέγε η βάβω μου, η Ζωίτσα, που ‘ταν και συγγενείς τους. Αφού λοιπόν κρατάς κάτι στο αίμα σου από την παλιά αυτή ιστορική οικογένεια, καλό είναι να γνωρίσεις από κοντά τρείς τουλάχιστον τοποθεσίες. Την Αμπολιάνα, όπου το αρχοντικό της Κυρά Βασιλικής (τα θεμέλια του σχεδόν δυσδιάκριτα). Τις Γράβες του Μπέκου, όπου ο πατέρας της, επικεφαλής ομάδας, είχε στήσει παράνομο νομισματοκοπείο και το Εικόνισμα της Ετιάς, όπου οι Τζοχαντζαραίοι του Αλή φίμωσαν και απήγαγαν το πιο όμορφο κορίτσι- την Βασιλική- και την μετάφεραν στα ξακουστά Γιάννενα.

   Τελειώνοντας, θέλω να σου πω ένα ακόμη ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, που μου αφιερώνεις στην πρώτη σελίδα, και να σου ευχηθώ υγεία, ατομική και οικογενειακή, αλλά και όρεξη για καινούργια γραψίματα.

                                            Αθήνα 24/3/2011

                                                 Με αγάπη

                                          Θεόδωρος Κώτσιος

 Εφημερίδα ¨Η ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΗ¨  Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

            Και νέες Θεσπρωτικές εκδόσεις

                                              ¨Κάτι για το Φιλιάτι¨

                                                                      Γράφει η Αντιγόνη Νταή

   Ο κ. Γιώργος Κώτσης, συμπατριώτης από το Φιλιάτι, γνωστός από την ενασχόληση του με τα κοινά στην ιδιαίτερη πατρίδα του καθώς και με τις δημοσιογραφικές του εμφανίσεις πρώτα ξεκινώντας αρθρογραφώντας στη «Θεσπρωτική» και μετά εξεδίδοντας την δική του εφημερίδα «τα ΝΕΑ της Επαρχίας Φιλιατών», εξέδωσε πρόσφατα το βιβλίο «Κάτι για το Φιλιάτι», μια ιστορική- λαογραφική αναδρομή στην γενέτειρά του με την συνδρομή στο δεύτερο μέρος του βιβλίου του κ. Παύλου Μαντέλου που τον εφοδίασε με πλούσιο ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό και αναμνήσεις από τη ζωή στο Φιλιάτι της δεκαετίας του 1950.

   Με το βιβλίο αυτό, από παθολογική αγάπη για τον τόπο του και τις ρίζες του, δίνει στους νεώτερους μια πρώτη πηγή με ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία για το Φιλιάτι και πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία από την αρχαιότητα, τα μαύρα χρόνια της σκλαβιάς ως τις μέρες μας. Είναι ένα βιβλίο καλογραμμένο που περιγράφει την ιστορία τα ήθη και τα έθιμα της πόλης του. Είναι γραμμένο με ευσυνειδησία και επιμέλεια αν και η συγγραφή ενός ιστορικού βιβλίου είναι πάντα δύσκολη και επίπονη όταν μάλιστα δεν υπάρχουν επαρκείς πηγές άντλησης πληροφοριών και κατάλληλου υλικού. Όμως ο κ. Κώτσης κατάφερε να αντλήσει και να συλλέξει τις κατάλληλες πληροφορίες και πέτυχε να παρουσιάσει με το βιβλίο του, ιστορία, λαογραφία, ηθογραφία, στατιστική εξέλιξη, πρόοδο, δημιουργία, παρελθόν και παρόν, για να φωτίσει με αυτά το μέλλον. Το κατάφερε παρ’ όλες τις δυσκολίες του εγχειρήματος και την αρνητική συμπεριφορά κάποιων συμπολιτών του, όπως ο ίδιος αναφέρει στην εισαγωγή του, και μας έκανε κοινωνούς του πνευματικού του έργου, λίαν αξιόλογου για όσους ασχολούνται με τον τόπο μας, οι μεν παλιότεροι να αναπολήσουν με συγκίνηση πολλές παλιές παραστάσεις και βιώματα, οι δε νεώτεροι να γνωρίσουν και να μάθουν τις ρίζες τους και πως και από πού ξεκίνησαν οι πρόγονοι τους και την εξέλιξη του τόπου τους μέσα από συνθήκες αφόρητης δουλείας.

   Η ιστορία κάθε τόπου είναι η ψυχή και η αναπνοή των ατόμων και των λαών. Χωρίς την παράδοση και την ιστορία οι άνθρωποι σβήνουν, η τοπική ιστορία χάνεται.

   Γι’ αυτό ο κ. Κώτσης με το βιβλίο του δίνει μια τροφή πνευματική και τέτοια ιστορικά στοιχεία ώστε να μείνει ζωντανή η ιστορία της γενέτειρας του, του Φιλιατιού, και είναι ένα μεγάλο βοήθημα, για όποιον θα θελήσει να ασχοληθεί στο μέλλον με την ιστορία της πόλης του.

   Συγχαρητήρια λοιπόν γι’ αυτό το ενδιαφέρον βιβλίο το «Κάτι για το Φιλιάτι» με το οποίο ο κ. Κώτσης αλλά και ο κ. Μαντέλος, μας πιάνουν από το χέρι και μας οδηγούν, μας δείχνουν και μας μολογούν την ιστορία του τόπου τους, με ιστορική και λαογραφική δομή και παρουσίαση των άξιων ανθρώπων που τίμησαν και τιμούν τον τόπο τους. Τους αξίζει ένας έπαινος για την αξιόλογη αυτή εργασία, που χρειάστηκε και κόπο και φροντίδα και φυσικά και θυσίες οικονομικές που όμως άξιζαν τον κόπο γιατί το αποτέλεσμα είναι ένα αξιόλογο πνευματικό έργο, προσφορά στην παράδοση αλλά και στους νέους των Φιλιατών αλλά και της ευρύτερης περιοχής που ενδιαφέρονται για την ιστορία της πατρίδας τους, αλλά και για την συνέχεια και την πρόοδο του τόπου.

                                                ΑΝΤΙΓΟΝΗ Β. ΝΤΑΗ

                     Ιδιοκτήτρια Καθημερινής εφημερίδας «η Θεσπρωτική»

Αγαπητέ μου Γιώργο,

Πήρα το βιβλίο σου στα χέρια μου, να διαβάσω ¨ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ¨, και διάβασα και είδα πολλά.

   Πολλά για πρόσωπα και γεγονότα, που έχουν να κάνουν με την παλιά ιστορία και τα νέα δρώμενα του τόπου.

   Το κείμενο τράβηξε το ενδιαφέρον μου από τις πρώτες σελίδες και, καθώς προχωρούσε, με καθήλωσε. Ένα κείμενο σωστά δομημένο, πλούσιο σε περιγραφές και εικόνες, γλαφυρό στην αφήγηση, ¨ζουμερό¨ στο περιεχόμενο με πλαστική ενέργεια στην έκφραση, που μέσα στις αράδες του διαφαίνονται τα κοιτάσματα πολύτιμων μετάλλων της ιστορίας και λαογραφίας του τόπου μας- ένα κείμενο δουλεμένο με συναίσθηση ευθύνης και με φιλότιμο, μοναδικό στο είδος του.

   Σου σφίγγω το χέρι με την καρδιά μου βέβαιος πως θα συνεχίσεις με την ίδια ζέση το γράψιμο και θα μας προσφέρεις ξανά και ξανά ανάλογες πνευματικές και χρήσιμες απολαύσεις.

                                             Με τα ίδια πάντα αισθήματα

                                                   Θεμιστοκλής Η. Πέτρου

Σ.Σ. Ο Θεμιστοκλής Πέτρου είναι συμπατριώτης από το Φοινίκι, γνωστός συγγραφέας στο πανελλήνιο με βραβευμένα συγγράμματα, τόσο ιστορικά όσο και λογοτεχνικά.

ΓΙΑ ΤΟ ¨ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ¨

Να πράξουν και οι ιθύνοντες το καθήκον τους

                                       για να ζωντανέψει η πρώην Επαρχία Φιλιατών.

Το πρώτο ιστορικό βιβλίο για τους Φιλιάτες συνέγραψε και κυκλοφόρησε πρόσφατα ο εκδότης της τοπικής εφημερίδας «τα Νέα των Φιλιατών» Γιώργος Κώτσης. Το βιβλίο που φέρνει τον τίτλο «Κάτι για το Φιλιάτι», στις 280 σελίδες του υπάρχουν καταγεγραμμένα πολλά άγνωστα  ιστορικά στοιχεία για την περιοχή των Φιλιατών, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, τα οποία  φωτίζουν άγνωστες πτυχές από την ιστορική διαδρομή της κωμόπολης  και αναπαριστάνουν κάποιες εικόνες από τη ζωή, τις ασχολίες και την καθημερινότητα των προγόνων. Το σπουδαίο πόνημα που αποτελεί γέφυρα στο χρόνο, περιέχει και άλμπουμ αναμνήσεων με πλούσιο φωτογραφικό υλικό που ζωντανεύει θύμησες από την κοινωνική ζωή και τη  δράση των Φιλιαταίων του 20ο αιώνα.

Περιλαμβάνει επίσης και ένα μέρος από το πιθάρι των  «Φιλιατιώτικων αναμνήσεων» του φλογερού τοπολάτρη  Παύλου Μαντέλου, που δημοσιεύονται στην εφημερίδα «τα Νέα των Φιλιατών». Οι οποίες εμπλουτίζουν το όλο έργο, με εύθυμες αληθινές ιστορίες των Φιλιαταίων από τη δεκαετία του ‘50.

 Η ιδιαίτερη αγάπη που τρέφει ο Γιώργος για την πόλη που γεννήθηκε και δημιούργησε, τον πολιτισμό της, την ιστορία της και τις παραδόσεις της, καθώς και η αγωνία που τον διακατέχει για την τύχη της γενέτειρά του. Τον ώθησαν στη γενναία απόφαση να καταγράψει  προφορικές μαρτυρίες και βιώματα ηλικιωμένων συντοπιτών του και να ανατρέξει σε πολλά βιβλία προκειμένου να αντλήσει ιστορικά στοιχεία για την συγγραφή αυτού του βιβλίου, που είναι η πρώτη ολοκληρωμένη έρευνα που αφορά το Φιλιάτι και την ευρύτερη περιοχή. Με σκοπό να αφήσει γραμμένη σε χαρτί την τοπική ιστορία και τις λαϊκές παραδόσεις της περιοχής μας.

  Όπως ο ίδιος μου εκμυστηρεύτηκε, φυσικά και δεν διεκδικεί λογοτεχνικές και πολύ περισσότερο ιστορικές δάφνες. Ούτε τρέφει αυταπάτες ότι έχει καλύψει όλες οι πτυχές της ιστορίας και της πολιτιστικής ταυτότητας του Φιλιατιού. Πιθανόν να χρειαστεί να συμπληρώσουν και άλλοι  συντοπίτες στοιχεία που από άγνοια παρέλειψε, ώστε να ολοκληρωθεί στο μέλλον το πορτρέτο της κωμόπολης. 

Ο συγγραφέας με τις περιγραφές και τις αφηγήσεις του, θα αφυπνίσει τις μνήμες των παλαιοτέρων και θα διδάξει ταυτόχρονα στους νεότερους την τοπική ιστορία και τον τρόπο ζωής των προγόνων. Ο Γιώργος έκανε την αρχή, έθεσε τον ακρογωνιαίο λίθο για τη διάσωση στο πέρασμα του παμφάγου χρόνου της τοπικής ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας. Και είμαι βέβαιος πως στο μέλλον πολλοί ιστορικοί και λαογράφοι θα ανατρέξουν σ’ αυτό το περισπούδαστο πόνημα, για να αντλήσουν χρήσιμα ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία.

Ο  φίλος μου ο Γιώργος, αντιλαμβανόμενος το μερίδιο της ευθύνης που τον βαρύνει, έπραξε το καθήκον του. Καιρός είναι να αντιληφθούν και οι ιθύνοντες του τόπου μας, τις δικές τους τεράστιες ευθύνες για την πληθυσμιακή αφαίμαξη και την κατάρρευση της τοπικής οικονομίας. Και να πράξουν κι αυτοί το δικό τους καθήκον. Να κάνουν… κάτι για να σωθεί η πρώην Επαρχία Φιλιατών. 

 Φίλε Γιώργο, θερμά συγχαρητήρια για την πράγματι αξιέπαινη προσπάθεια σου. Απέδειξες εμπράκτως για μία φορά ακόμη την αγάπη και το ζωηρό ενδιαφέρον σου για τον τόπο μας. 

                                           -Πέτρος Μίντζας-

Αγαπητέ φιλε και συμπατριώτη Γιωργο,

Διαβάζωντας το βιβλίο που έγραψες για το αγαπημένο μας Φιλιάτι, με φόρτισες  συναισθήματικά, τόση χαρά και τόση νοσταλγία είχα πολλά χρόνια να νιώσω. Κάτι για το Φιλιάτι και λίγα είναι αυτά που έγραψες. Είμαι σίγουροι ότι όσοι Φιλιακιώτες το διαβάσουν θα χαρούν, θα δακρύσουν και θα πονέσουν. Βλέπεις οι καταστάσεις και οι συγκυρίες ανάγκασαν πολλούς από εμάς του βέρους Φιλιαταίους να ζούμε μακρυά από τον τόπο που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε. Μου θύμισες την μαννούλα μου την κυρα Λένη που μου έλεγε: ¨το λουλούδι στον τόπο του ανθίζει, αν το ξεριζώσεις και το φυτέψεις σε άλλον τόπο θα μαραθεί¨ τσιούπρα μου. Αφού σου εκφράσω για ακόμη μια φορά τα συγχαρητήρια μου για την προσπάθειά σου- τόσο τα δικά μου όσο και της άλλης ξενιτεμένης μου αδελφής, της Πάτρας, θα σου ευχηθώ να είσαι γερός και να εξακολουθείς να γράφεις για το Φιλιάτι μας. Γιατί μόνο όποιος είναι Φιλιακιώτης καταλαβαίνει τι θα πει Φιλιάτι. Γιατί όποιος είναι Φιλιακιώτης ξενιτεμένος καταλαβαίνει πόσο αγαπάει το Φιλιάτι, το Φιλιάτι μας.        ΕΙΡΗΝΗ ΓΚΙΚΑ- ΣΤΑΝΙΤΣΑ

ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ¨

ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ¨

…τώρα άνοιξε το μάτι,

το πανέμορφο Φιλιάτι,

Κώτση Γεωργίου χέρι,

σε «βιβλίο» έχει φέρει,

¨τωρινά¨ μα και τα ¨πριν¨

την ψυχούλα του αφήν’

ψάχνει ολούθε για να βρει,

πρόσωπα και γεγονότα,

στα ερείπια χοροί, σ’εκκλησιές,

σχολειών την πόρτα.’

Άμα βρει κάναν παππού,

όπου κουβαλάει ¨αιώνα¨

τον ρωτάει που και που πρώτα

κλείνοντας το ¨γόνα¨.

Πότε, ποιός, πού και γιατί,

έγινε η μάχη αυτή,

πες μου , αν ξέρεις, κάτι ακόμα,

τ’Αγιο Φιλιατών το χώμα,

βάφτηκε ¨ποτάμι αίμα¨,

παραλία πάει το ρέμα…

Δάκρυ για μελάνι η πέννα,

για παιδιά ξενιτεμένα,

όσους φύγανε περάσαν

και με ανθρωπιά κεράσαν

το Ιστορικό Φιλιάτι…

ΟΛΩΝ μας υγρό το μάτι.

Τον ευχαριστούμε θερμά με την παράκληση να συνεχίζει χωρίς σταματημό, να ρίχνει στο Φιλιάτι ¨φως¨ το θέλει κι ΟΛΟΣ ο λαός.

     -Αλέξης Γούσης-

 ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ¨ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ¨

                                                                           -του Χρήστου Σωτηρίου-

             «…όποιος είναι Φιλιακιώτης καταλαβαίνει τι θα πει Φιλιάτι. Γιατί όποιος είναι Φιλιακιώτης ξενιτεμένος καταλαβαίνει πόσο αγαπάει το Φιλιάτι, το Φιλιάτι μας.» ΕΙΡΗΝΗ ΓΚΙΚΑ

          Είναι παράξενο πράγμα! Θέλεις  να γράψεις για κάτι που σε συγκίνησε πολύ και δεν το καταφέρνεις. Σκέψεις πολλές ,συναισθήματα περισσότερα , γλυκιά νοσταλγία  να πλημυρίζει την ψυχή σου και εκεί που λες τώρα θα τα γράψω ,πάλι να μη μπορείς ,πάλι να το αναβάλεις και να βυθίζεσαι ξανά  σε αναμνήσεις για πρόσωπα και καταστάσεις που έζησες , να παίζεις με το χρόνο ,να συγχέεις το παρόν με το παρελθόν ,να κάνεις συγκρίσεις του τότε με το τώρα και να αναπολείς.

        Αυτά από τη στιγμή που πήρα το βιβλίο των Γ. Κώτση και Π. Μαντέλου , μέχρι  που η Ρήνη του Γκίκα με ξεμπλόκαρε. Μέσα από ένα γράμμα της  σε προσωπικό ύφος στο Γιώργο, με μια αμεσότητα λέει όλα όσα νοιώσαμε όσοι γεννηθήκαμε ή ζήσαμε και αγαπήσαμε το Φιλιάτι. Μια αγάπη για τον τόπο  και τους ανθρώπους του που θα κρατάει για πάντα και που θέλουμε την προκοπή τους.

        Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε δύο διακριτά μέρη  όπου ο καθένας από τους δημιουργούς του μας μεταφέρει περισσότερο σ’ένα  Φιλιάτι που  δεν υπάρχει πιά. Ο Γιώργος με ντοκουμέντα και εμφανή την προσπάθεια καταγραφής της ιστορικής αλήθειας και ο Παύλος με το θυμικό και τις προσωπικές αναμνήσεις για το Φιλιάτι του ΄50 και του ΄60.

       Μια τυπική κριτική για αυτό το βιβλίο δε θα κάνω. Να σταθώ δηλαδή σε ύφος γραφής, σε γλώσσα σε διάταξη κειμένων και φωτογραφιών, σε πιθανές παραλείψεις , για το αν έπρεπε να σταθούν οι δημιουργοί κάπου περισσότερο ή λιγότερο, όχι. Θα αδικούσε την προσπάθεια που έκαναν ο Γιώργος με τον Παύλο .

       Η ευχαρίστηση να έχεις σένα βιβλίο τόσα ιστορικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, πολιτισμικά, οικονομικά στοιχεία και ένα μεγάλο αριθμό φωτογραφιών για το Φιλάτι που δεν γνωρίζαμε αλλά και για κάποια που ζήσαμε, είναι πολλή μεγάλη. Το γεγονός ότι για πρώτη φορά έχουμε  μια εξαιρετική προσπάθεια να καταγραφούν και  αναδειχθούν όλα αυτά τα στοιχεία, είναι από μόνο του άξιο επαίνου και συγχαρητηρίων. Εξ άλλου ο εύστοχος και ευρηματικός τίτλος του βιβλίου λέει από μόνος του ότι είναι «Κάτι…». Όποιος μπορεί και θέλει ας συνεχίσει και πραγματικά εύχομαι, να ασχοληθούν νέοι επιστήμονες, στα πλαίσια των διπλωματικών και επιστημονικών τους εργασιών, με θέματα που έχουν σχέση με το Φιλιάτι  και την ευρύτερη περιοχή. Θα είναι  μεγάλη η προσφορά τους στον τόπο μας.

      Θα ήθελα με αφορμή το βιβλίο, να πω για τη μεγάλη προσπάθεια του Γιώργου Κώτση –και του Βύρωνα Μέμμου για ένα μεγάλο διάστημα-στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης για τον τόπο μας, με την έκδοση για πάνω από ένδεκα χρόνια, της εφημερίδας  «ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΑΤΩΝ». Μιας εφημερίδας που ενημερώνει για κοινωνικά θέματα,  που καταγράφει χωρίς φανατισμό αλλά με σαφή πολιτική τοποθέτηση τα πολιτικά ζητήματα του τόπου, που ελέγχει την τοπική εξουσία, που προκαλεί με το καυστικό χιούμορ της Κάκως, την πικραγκουριά, τα σκίτσα του Μαϊκ, το Λιμάνι, αλλά πάνω από όλα είναι ανοιχτή και δέχεται  στις σελίδες της πολλές προσωπικές απόψεις και θέσεις σε μια προσπάθεια προσφοράς. Μόνη της πιστεύω αποτελεί ένα πλούσιο ιστορικό και πολιτισμικό αρχείο για τον τόπο μας και εύχομαι να έχει τη δύναμη και το κουράγιο ο Γιώργος να συνεχίσει για πολλά χρόνια.

          Κλείνοντας για μια ακόμη φορά ένα μπράβο στο Γιώργο και τον Παύλο για την έκδοση του βιβλίου.

Αγαπητέ μου Γιώργο,

Ενώ το βιβλίο σου «ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ», που είχες την ευγενή καλοσύνη να μας στείλεις το πήρα προ πολλού, και το έχω προ πολλού επίσης διαβάσει, μόλις τώρα αξιώνομαι να σου πω και εγγράφως το ευχαριστώ!

Πρόκειται, φίλε Γιώργο, για πολύ πολύ αξιόλογη εργασία, που όχι μόνο είναι- όπως φαίνεται- ώριμος καρπός πολύχρονης κοπιαστικής δουλειάς, αλλά και ξεχείλισμα έμπρακτης ευαισθησίας και πόνου ενός πνευματικού εργάτη για τον τόπο όπου γεννήθηκε και, σίγουρα, αγαπάει υπερβαλλόντως.

   Θέλω να ελπίζω πως, τόσο οι Φιλιακιώτες όσο και αρκετοί εκ των καταγομένων από τα χωριά της περιοχής (όσοι, εννοείται, ξέρουν να αξιολογούν σωστά), θα εκτιμήσουν αυτό που έκανες εσύ για τον αγιασμένο γενέθλιο τόπο. (Βέβαια και ο κ. Παύλος Ανδρ. Μαντέλος ο οποίος με μοναδικό τρόπο περιγράφει- «ζωγραφίζει» συνήθειες και περιστατικά της καθημερινής ζωής του πριν και του τώρα).

   Δεν ξεχνώ και την επι πολλά έτη πολυειδή και πολυσχιδή και με μεγάλη θέρμη ενασχόληση σου με καθετί ωραίο και επωφελές για τους Φιλιάτες. Φυσικά και για τους εκεί, αλλά… για τους εν τη ξένη διαβιούντες ανθρώπους της επαρχίας, που, χρόνια τώρα, προβάλλεις και ενημερώνεις και τους οποίους «βλέπεις» με τον πρεπούμενο σεβασμό και την ανάλογη εκτίμηση, είναι μέγα δώρο!

   Το πόνημά σου, διανθισμένο με ότι καλό και κοσμημένο με πλούσιο (μάλλον δυσεύρετο) φωτογραφικό και λοιπό υλικό, το κάνουν πηγή γνώσης, θύμησης, αναπόλησης, νοσταλγίας…

   Ευχαριστώ και πάλι εκ μέσης καρδίας, που με συμπεριέλαβες στους αποδέκτες του έργου που έφερες εις πέρας, ενός έργου- αναφορά για ους επερχόμενους.

   Ευχή και βάσιμη ελπίδα μου ότι θα συνεχίσεις να προσφέρεις αφειδώλευτα στον τόπο. Σε χαιρετώ με πολλή φιλία και εκτίμηση.

                                           Θύμιος Ι. Π.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: