Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΡΦΑΝΤΡΟΦΕΙΟΥ ΘΗΛΕΩΝ ΦΙΛΙΑΤΩΝ (ρεπορτάζ στην εφημερίδα ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ του Γ.Βουγίδη)

Δόθηκε επί τέλους την περασμένη Κυριακή, με την άδεια του καιρού, απ’ το Ορφανοτροφείο Θηλέων το δράμα του Περισιάδη «η Σκλάβα» . Ευτυχώς που ο καιρός, παρ’ όλες τις κακές διαθέσεις πού έδειξε απ’ το πρωί, καλοσύνεψε προς χάριν όλων εκείνων πούχαν πάρει εισιτήρια.

Ο κόσμος μ’ όλες τις οικονομικές του δυσχέρειες, συνέτρεξε και τούτη τη φορά το Αγαθοεργό Ίδρυμα. Κι αυτό πάλι με τις φιλότιμες κι αξιέπαινες προσπάθειες του μας χάρισε στιγμές συγκινητικές και Εθνικής υπερηφάνειας.

Ένα μεγάλο εύγε αξίζει και στους ερασιτέχνες μουσικούς που πρόθυμα δέχτηκαν όχι μόνον να παίξουν τα μουσικά κομμάτια του έργου, αλλά να ποικίλουν και τη γιορτή κατά τα διαλλείματα με κλασικά έργα, έτσι που να παρουσιάσουν μια τέλεια μουσική συναυλία.

Το δράμα γενικά μας συγκίνησε και μας έκανε να διαπιστώσουμε, πως παρ’ όλη την Εθνική φθορά και τις κυριαρχούσες σήμερα στην κοινωνία υλιστικές αντιλήψεις η λέξη «Πατρίδα» και «Πατριωτισμός» , ειδικά για τον Έλληνα, δεν είναι πράγματα κούφια αλλά κάτι που κοιμάται και ξεπετιέται με μιας σαν παρουσιαστεί η κατάλληλη ευκαιρία. Είναι κάτι το Θεϊκό, που συνδέθηκε με τον άνθρωπο, απ’ τον καιρό που κατοίκησε στη γη, κι ας λένε ότι θέλουν. Γιατί αλλιώς πώς να εξηγήσουμε το ιερό ρίγος, που μας έκανε ν’ ανατριχιάσουμε και να θολώσουν τα μάτια μας. (οι φωτογραφίες είναι απο το αρχείο της αείμνηστης νηπιαγωγού Αλίκης Βενέτη- Οικονόμου)

Το παίξιμο των κοριτσιών, αν κάμει κανείς όλες τις αβαρίες που πρέπει, αρκετά καλό. Μας παρουσίασαν το έργο με όλη τους τη δύναμη, και αυτό φτάνει ν’ αποσπάσει την εκτίμηση και τα χειροκροτήματά μας.

Απ’ τα κορίτσια κείνη που κράτησε το ρόλο της εξαιρετικά και προκάλεσε ακράτητα γέλια και παταγώδη χειροκροτήματα ήταν η Δις Γραβάλη που υποδύετο τον αγροφύλακα. Εντύπωση έκανε στον κόσμο πως  διδάξας το έργο κ. Αρμένης, αν και δεν έπιασε όπλο στα χέρια του, κατάφερε να διδάξει άριστα το χειρισμό του και το καθάρισμα του. Πολύ πετυχημένα έπαιξε ως γυναίκα τον αγροφύλακα «Μαλάμω» η Δις Μπαμπούρα, που ζωήρεψε και κράτησε πολύ το έργο. Παρουσιάστηκε απ’ αρχής με αγέρα εξ’ επαγγέλματος ηθοποιού, χωρίς τη συνηθισμένη σε ερασιτέχνες αμηχανία να εξοικονομήσουν τα χέρια τους.

Αξία ανατέθηκε ο ρόλος της σκλάβας στην γνωστή μας και από άλλα έργα δίδα Περδικούλη Αισθάνθηκε πολύ-καθώς πάντα το μέρος της και απέδωσε ακέριο. Είχε όλη την ελαστικότητα που χρειάζονταν στις πολλές συναισθηματικές μεταπτώσεις του ρόλου της.

Η Δις Χαρίτου αρκετά καλά στην μεταμφίεση και στο παράστημα. Στην αρχή συνεσταλμένη και ξένη προς το έργο έδειχνε σαν να έκανε απαγγελία. Ευτυχώς που κατόρθωσε στις υπόλοιπες πράξεις να βρει το σωστό παίξιμο.

Δεν έχουμε παρά να ευχαριστήσουμε όλα τα καλά κορίτσια που με τη φιλότιμη εργασία τους μας έκαμαν να ζήσουμε μια από τις καλές σελίδες της παλιάς Πατριαρχικής οικογένειας με τα αυστηρά ήθη και έθιμα, που σιγά – σιγά παν να λείψουν.

Σαν απολύτρωση απ’ τα κακά πάθη με τα οποία παρουσιάζουν στιγμές –στιγμές ο άνθρωπος στο έργο η παρέμβαση της ορχήστρας υπό την διεύθυνση του κ. Αρώνη μας εξαΰλωνε και μας εξύψωνε στους αιθέρες στο τέλειο.

Ανήκουν πολλοί έπαινοι στον φίλο κ. Αρώνη για την πρωτοβουλία που είχε και για τους κόπους που κατάβαλε ώσπου να διοργανώσει την ορχήστρα. Τον ευχαριστούμε πολύ για το εξαιρετικό που μας παρουσίασε στους Φιλιάτες και θα χαιρόμαστε πολύ να μας δινόταν πάλι η ευκαιρία να τον χειροκροτήσουμε

Ο κ. Ακτσέλης με το αηδονόλαλο βιολί του στην υπόκρουση με την οποία συνόδεψε το μοιρολόγι της Ξάνθως μας συνεπήρε στ’ άστρα. Ανάσα δεν ακουγόταν.

Ο κ. Αρμένης στη διδασκαλία του έργου κουράστηκε πάρα πολύ και είχε αρκετή επιτυχία. Η μεταμφίεση εξαιρετική καθώς και οι αμφιέσεις.

Θα μας επιτραπεί όμως με την ταπεινή μας γνώμη, και χωρίς να πιστεύουμε πως αυτό μειώνει την επιτυχία του έργου στο σύνολο, να παρατηρήσουμε, πως σκηνογραφίες μια και γινήκαν αποκλειστικά γι’ αυτό το έργο μπορούσε να γίνουν πιο συγχρονισμένες και να μην είναι μακριά από τον τόπο που εξελίχτηκε το δράμα. Λέγοντας αυτό έχω υπ όψει μου το φόντο της σκηνογραφίας της πρώτης πράξης, που δεν αποτελούσε παρά συνέχεια του μέρους, που γίνε το δράμα. Ο καθένας αναγνώρισε πως είχε μπροστά του το Φοινίκι με τη γύρω περιοχή, ενώ το έργο απαιτούσε ένα βουνό, που αν δεν ήταν αυτός ο Χελμός, νάταν τουλάχιστο ένα οποιονδήποτε βουνό που να μη το αναγνωρίζει. Κι έτσι να μη βάζει το ερώτημα αν έγινε το δράμα όξω απ’ το Φιλιάτι ή σε κάποιο χωριό του Χελμού. Ούτε τα σπίτια μπορούσαν να στέκονται τόσο καλοφτιαγμένα, αφού ήσαν νωπές ακόμη οι λαβωματιές του Θάνου στα στήθια του. Δεν είχαν περάσει παρά-τρία τέσσαρα χρόνια απ’ τον καιρό που ο Ιμπραήμ πέρασε την Πελοπόννησο με φωτιά και σίδερο και που δεν άφηκε πέτρα απάνω στην άλλη πέτρα…

Επίσης οι βρύσες δεν φκιάχνονταν εκείνη την εποχή και μάλιστα σε κουτσοχωριουδάκι με λεκάνες μαρμάρινες, ούτε με καλοφκιαγμένες κάνουλες, αλλά με κανούλια από παληομπιστόλες, όπως σε μια στιγμή ειπώθηκε στον αγροφύλακα απ’ τις γυναίκες του χωριού για το ντουφέκι του που δεν έπιανε φωτιά.

Μολ’αυτά, που υποδείξαμε οφείλουμε να ομολογήσουμε, πως το έργο παρουσιάστηκε αρτιότατο και ευχαρίστησε.

Χ—ς.

Σ.Θ. Ο κ. Χ- ς ξέχασε ν’ αναφέρει πως ο κ. Στράτης κατέβαλε κάθε θυσία και κόπο στην διοργάνωση της παραστάσεως και στάθηκε ψυχή της μαζί με την Διευθύντρια, τον Αρμένη και λοιπούς.

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ

ΣΤΗ ΜΑΛΑΜΩ

(Δασκάλα Ταπητουργό)

Ο θυμός το ντουφέκι του το σισανέ το καριοφίλι,

Κι αν φύλακας, εις τις χαρές

Το ρίχνει ανάρια-ανάρια…

Εσύ Μαλάμω π’ όπλο σου

Έχεις γλυκά δυό χείλη…

Τον κόσμο και τον Θύμιο σου

Κάνεις μαλλιά κουβάρια!

ΣΤΟΝ ΘΥΜΙΟ

Την πήρες τη Μαλάμω σου

ως τόσο, την σκασμένη,

κουμπούρα στο σελιαχι σου

Μαλάμω-καπνισμένη!

ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΩ (ΣΚΛΑΒΑ)

Πέρδικα για τον Θάνο σου

δεν είσαι μόνον. Ούλοι

γραμμένο και γλυκόλαλο

σε βρίσκουν…Περδικούλι.

Ο κ. ΤΑΜΒΑΚΟΣ

*Οικοτροφείο Θηλέων Φιλιατών ιδρύθηκε το 1925 με την αμέριστη συμπαράσταση

του φιλιατολάτρη Θεοδώρου Θεοδωρίδη- υπήρξε διοικητικός Επίτροπος Φιλιατών το 1913, μετέπειτα δ/ντης στο υπουργείου προνοίας από όπου φρόντισε να ιδρύσει στο Φιλιάτι πολλά  ιδρύματα- έκλεισε τον πολιτικό κύκλο του ως δήμαρχος Ιωαννίνων. Το Θηλεων συστεγάστηκε έως το 1935 με το Διδασκαλείο- ανώτερο σχολείο των Φιλιατών όπου φοιτούσαν πολλά κορίτσια και βγήκαν Νηπιαγωγοί.

Το Θηλέων έκλεισε το 1938, μαζί και το Διδασκαλείο Φιλιατών.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: