Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


  του Γιώργου Μαστορίδη

Πώς διαμορφώνεται στην πράξη το δημοκρατικό πολιτικό ήθος της «Αντιγόνης»; -Αριστερή διαπαιδαγώγηση των νέων στην ανομία- Στην Πολιτική Φιλοσοφία ο Χώρος και ο Χρόνος είναι πολύτιμες αξίεςκαι ατομικές και κοινωνικές

Ποιες είναι οι ουσιώδεις διαφορές του δημοκρατικού πολιτεύματος από τη μοναρχία, την ολιγαρχία, την τυραννία, τη δικτατορία, την απολυταρχία; Ποια είναι η διαφορά του μονοκομματικού πολιτεύματος από τον δημοκρατικό πλουραλισμό; Πώς διαμορφώνεται το δημοκρατικό ήθος, δηλαδή η κοινωνική συμπεριφορά, των πολιτών απέναντι στους νόμους της δημοκρατικής πλειοψηφίας; Ποια είναι η βαθύτερη σημασία των δημοκρατικών νόμων και με ποιους τρόπους ελέγχεται η παράνομη και αντιδημοκρατική συμπεριφορά;

      Το γενικότερο πρόβλημα στη χώρα μας είναι ότι καταβάλλεται συστηματική προπαγανδιστική προσπάθεια από τα Αριστερά Πολιτικά Κόμματα να νομιμοποιηθεί η βία ως πολιτική επιλογή «ανυπακοής στους νόμους», στο όνομα του «καταπιεζόμενου λαού». Ορισμένοι φθάνουν ακόμα και στο σημείο να επιχειρηματολογούν σοβαρά ότι η βία είναι ένας νόμιμος τρόπος αντίδρασης απέναντι στα μνημόνια και στην φορολογία. Ως σύμβολο μάλιστα της «πολιτικής ανυπακοής» επικαλούνται την μυθική ηρωίδα Αντιγόνη αποκρύπτοντας τεχνηέντως ότι αφενός αντιστάθηκε σε τυραννική απάνθρωπη διαταγή και αφετέρου αγωνίστηκε για πανανθρώπινες αξίες, όπως ο σεβασμός στον συνάνθρωπο (συμφιλείν). Άλλωστε και σύμφωνα με το σύγχρονο δημοκρατικό πνεύμα του Διαφωτισμού, «οι άνθρωποι μόνοι τους προσπαθούν σιγά σιγά να βγουν από τη βαρβαρότητα, αρκεί να μη σοφίζονται σκόπιμα τρόπους προκειμένου να κρατηθούν σ’ αυτή την κατάσταση» (Καντ, Τι είναι ο Διαφωτισμός1784).Την τελευταία δεκαετία στη χώρα μας  είναι προφανής  αφενός η έλλειψη δημοκρατικής πολιτικής παιδείας και αφετέρου  η σοφιστική εξυπηρέτηση ιδιοτελών συμφερόντων πολιτικών κομμάτων ή άλλων συντεχνιακών ομάδωνμε την παραβίαση των δημοκρατικών νόμων και την δημαγωγική νομιμοποίηση αντιδημοκρατικών μεθόδων ανομίας και βιαιοπραγίας.

Οι νόμοι βεβαίως κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μία αγέλη και μία ανθρώπινη κοινωνία. Χωρίς νόμους αυτονόητο είναι ότι κυριαρχούν η βία και η αυθαιρεσία, το δίκαιο του ισχυρότερου. Στο δημοκρατικό πολίτευμα δεν είναι αυθαίρετα κατασκευάσματα ή  αποτελέσματα των συμφερόντων ενός ατόμου ή του «κόμματος» ή του «λαού». Οι δημοκρατικοί νόμοι στηρίζονται τόσο στη βούληση των πολλών όσο και στις αρχές του δικαίου. Όπως ο ορθός λόγος, ο διάλογος και οι ανθρώπινες αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης, οι νόμοι είναι κεντρικές έννοιες της δημοκρατίας. Αν η πλήρης ανομία ξεχωρίζει την αγέλη των ζώων από την κοινωνία των ανθρώπων, οι δημοκρατικές αξίες και οι δημοκρατικοί νόμοι της Βουλής ξεχωρίζουν τα δημοκρατικά από τα απολυταρχικά πολιτεύματα. Αποτελούν επιτεύγματα της φιλοσοφίας του δικαίου, από τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα μέχρι τον Μοντεσκιέ, «ελευθερία είναι το δικαίωμα να κάνουμε ό, τι επιτρέπουν οι Νόμοι», και τον Ρήγα Φεραίο, «οι Νόμοι  να είναι ο πρώτος και μόνος  οδηγός».

1.Πολιτική φρόνηση και ευδαιμονία στην Αρχαία Ελλάδα

Η δημοκρατική διακυβέρνηση του Περικλή στην Αθήνα τον 5ο αιώνα π.Χ. συμπίπτει με την πιο ευτυχισμένη περίοδο στην ιστορία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Ο «Χρυσός Αιώνας» της δημοκρατίας δεν προέκυψε στιγμιαία από την προσπάθεια ενός ανθρώπου, αλλά ήταν καρπός συλλογικής πνευματικής προσπάθειας σε μια εξελικτική διαδικασία νομοθετικών μεταρρυθμίσεων πολλών δεκαετιών. Ο προβληματισμός για τα βαθύτερα ηθικά διλήμματα της δημοκρατικής ευνομίας και πολιτικής ευβουλίας, όπως για παράδειγμα τα ατομικά δικαιώματα και τα κοινωνικά καθήκοντα με το σεβασμό στους νόμους, υπήρξε έντονος και συνεχής κατά τον 6ο αιώνα, από τη νομοθεσία του Σόλωνα το 594 μέχρι και τις μεταρρυθμίσεις του Κλεισθένη το 507π.Χ. 

Ο Περικλής ως αρχηγός των δημοκρατικών εκλεγόταν ανώτατος άρχοντας ανελλιπώς επί δεκατέσσερα χρόνια, από το 443 ως το 429. Οργάνωσε το κράτος και μεταρρύθμισε το πολίτευμα για να το κάνει πιο δημοκρατικό. Καλλώπισε την Αθήνα με καινούργια κτίρια, όπως τον Παρθενώνα, τα Προπύλαια, κατασκεύασε τα Μακρά Τείχη, προστάτευσε τα γράμματα και τις τέχνες με την συμπαράσταση των πολιτικών του φίλων καλλιτεχνών και φιλοσόφων. Η Αθήνα γνώρισε πρωτοφανή άνθηση: πολιτική, οικονομική, πνευματική και καλλιτεχνική.

Σε αυτό το δημοκρατικό, πνευματικό και πολιτιστικό, περιβάλλον  ο τραγικός ποιητής Σοφοκλής δίδαξε το 441π.Χ. την πολιτική τραγωδία του με τίτλο «Αντιγόνη». Καινοτόμησε τολμηρά σκηνοθετώντας πολιτικά πρόσωπα με αντίθετους χαρακτήρες και απόψεις. Με αριστοτεχνική και αρμονική αντιπαράθεση συγκρούεται ο ανθρώπινος νόμος ενός τυράννου με το άγραφο ηθικό δίκαιο. Ταυτόχρονα προβάλλεται η τραγικότητα του ανθρώπου, ο οποίος ζημιώνεται, πληγώνεται και  καταστρέφεται, όταν απειθαρχεί στους νόμους: η Αντιγόνη πεθαίνει επειδή παραβαίνει την απάνθρωπη τυραννική διαταγή, ενώ ο Κρέων τιμωρείται επειδή παραβιάζει το άγραφο φυσικό δίκαιο και τον Ηθικό Νόμο της φιλάνθρωπης φιλαλληλίας. Στο εξόδιο άσμα του «χορού» της τραγωδίας ο ποιητής συνοψίζει επιγραμματικά το ηθικό και πολιτικό νόημά της. Τη μεγαλύτερη σημασία στη ζωή έχει η φρόνηση, η αποφυγή της αυτάρεσκης αλαζονείας και μεγαλαυχίας. Οδηγός στη ζωή των ανθρώπων για την επιδίωξη της ατομικής και συλλογικής ευδαιμονίας πρέπει να είναι η σύνεση και η φρόνηση ως πνευματική ωριμότητα, η αποφυγή της αλαζονικής συμπεριφοράς, η οποία επιφέρει μεγάλες πληγές και συμφορές:«Πολλώ το φρονείν ευδαιμονίας πρώτον υπάρχει… Μεγάλοι λόγοι μεγάλας πληγάς των υπεραύχωναποτίσαντεςγήρα το φρονείνεδίδαξαν»(Σοφοκλέους Αντιγόνη στ. 1347-53).

2.Η ανυπακοή στους νόμους προκαλεί ανυπολόγιστη ζημία και δυστυχία

Η παραφροσύνη της βίας μετατρέπει  την κοινωνία σε ζούγκλα. Η ανικανότητα στην εφαρμογή των νόμων δείχνει αμοραλισμό, κακοπιστία και αντιθέσεις ανάμεσα σε κοινωνικές ομάδες, οι οποίες με απόλυτες και δογματικές διακηρύξεις του τύπου «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», «Αδύναμη κυβέρνηση για να είναι ισχυρή η κοινωνία»,αδυνατούν να συγκροτήσουν μία ανοιχτή κοινωνία πολιτών με σεβασμό στους νόμους και τις πανανθρώπινες αξίες.

Η εξοικείωση των νέων με φαινόμενα βίας και βαρβαρότητες, όπως ακατονόμαστες ύβρεις και  χειρονομίες, βίαιη συμπεριφορά καιβιαιοπραγίες (πυξ, λαξ, οδάξ) εναντίον  δημοσιογράφων, αστυνομικών και άλλων πολιτών, ακόμα και χρήση μολότοφ σε ζωντανή σύνδεση με την τηλεόραση και το διαδίκτυο, είναι πολιτικά και δημοκρατικά ανεπίτρεπτη. Κανένας πολίτης ευνομούμενης χώρας δεν μπορεί να αντιδρά δημόσια κατ’ αυτόν τον τρόπο χωρίς συνέπειες. Η 87χρονη κορυφαία βυζαντινολόγος Ελένη ΓλύκατζηΑρβελέρ σχολιάζοντας στο πρόσφατο παρελθόν βίαιη συμπεριφορά εναντίον Βουλευτών δεν άφησε κανένα περιθώριο στο επιχείρημα περί «ανεκτικής δημοκρατίας» και δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «η Ελληνική Δημοκρατία δεν προστατεύει τον εαυτό της. Δεν υπάρχουν μόνο ατομικά δικαιώματα και προνόμια, αλλά και κοινωνικά καθήκοντα και υποχρεώσεις».

Τραγική ειρωνεία είναι ότι πολλοί διαμαρτυρόμενοι πολίτες γίνονται ηθελημένα θύματα μιας ακροαριστερής ή ακροδεξιάς λαϊκίστικης ιδεολογίας. Αυτή ηπολιτική νοοτροπία απελπισίας και μηδενισμού θεωρεί ότι μόνον οι πράξεις βίας, η απειθαρχία στους νόμους, οι τραμπουκισμοί, οι χουλιγκανισμοί ή προπηλακισμοί πολιτών ή/και πολιτικών μπορούν να δώσουν λύσεις στα προβλήματα. Όμως με αυτή τη νοοτροπία και την πρακτική συμπεριφορά υπονομεύουν τη δημοκρατία, την οποία θα όφειλαν να υπερασπίζονται. Δεν βλέπουν ότι κάθε μη νομιμοποιημένη βία γεννά επ’ αόριστον τη βία, και αντί να λύνει τα προβλήματα, διχάζει την κοινωνία. Δεν κατανοούν ότι υπάρχει μόνον η περιορισμένη, θεσμική και νόμιμη αστυνομική βία του Δημοκρατικού Κράτους Δικαίου, νομιμοποιημένη από το ψηφισμένο Σύνταγμα. Αγνοούν ότι η πολιτική φρόνηση, ο δημιουργικός διάλογος, η δημοκρατική συζήτηση ή/και η αμφισβήτηση των νόμων φέρνουν ειρήνη, ευτυχία και αποτρέπουν τη δυστυχία;

3. Αυτοπροστασία της δημοκρατίας  από τον κίνδυνο της ανομίας

Όταν το κράτος απουσιάζει και η Αστυνομία δεν προστατεύει τους πολίτες, τότε άτομα ή κόμματα με ακραίες, παράνομες συμπεριφορές, οι οποίες δεν δικαιολογούνται σε καμία δημοκρατική χώρα, υπονομεύουν τη δημοκρατική νομιμότητα και ομαλότητα. Τα δημοκρατικά κόμματα οφείλουν να επιδεικνύουν τον προσήκοντα σεβασμό στους δημοκρατικούς νόμους και τους κανόνες της δημοκρατικής ομαλότητας. Εκτός από τις ακραίες αναρχοφασιστικές ομάδες, μόνο κάποιο κόμμα αγανακτισμένων Ελλήνων,ΑΓ.ΕΛΛΗ(!) κομματικού αυτοεξευτελισμού μεγαλαυχίας και αφροσύνης, θα μπορούσε να διεκδικήσει «βραβείο» βίαιης ανοητολογίας και αντιδημοκρατικής πρακτικής.

Τα διλήμματα για πρόληψη ή καταστολή, τιμωρία ή εκδίκηση είναι ψεύτικα, σοφιστικά και απαράδεκτα.Είναι αυτονόητο ότι οι δημοκρατικοί νόμοι πρέπει να λειτουργούν προληπτικά και όχι κατασταλτικά. Η Δημοκρατία φυσικά δεν εκδικείται, αλλά πρέπει να τιμωρεί, χωρίς να φοβάται τα φληναφήματα περί ποινικοποίησης «των κοινωνικών, διάβαζε συντεχνιακών ή δημαγωγικών, αγώνων». Και αν κάποιοι δεν μπορούν να σεβαστούν τους θεσμούς και τους κανόνες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, τότε δεν έχουν κανένα δικαίωμα να επιζητούν ατιμωρησία για την αυθαιρεσία. Η έντεχνη πολιτική ψευδολογία, η κομματική προπαγάνδα και η σοφιστική παραποίηση της αλήθειας έχουν και τα όριά τους. Οι πράξεις βίας είναι παντελώς αδικαιολόγητες και απολύτως καταδικαστέες από όλους τους νουνεχείς και ευσυνείδητους πολίτες.

 Με τη δέουσα ωστόσο ανοχή του δημοκρατικού πολιτεύματος στις ακραίες συμπεριφορές ίσως και να δοκιμάζονται  τόσο η αντοχή του στις δυσκολίες, όσο και η μεταρρυθμιστική του ευελιξία ν’ ανανεώνεται διαρκώς και να βελτιώνεται. Η αντιδημοκρατική βία είναι δυνατό ν’ αντιμετωπίζεται και με καινοτομική φαντασία. Για παράδειγμα σε πολλές δημοκρατικές χώρες οι καταληψίες σχολείων, πανεπιστημίων, δρόμων, εργοστασίων, ιδιωτικών ήδημοσίων κτιρίων, διώκονται και για το αδίκημα της κλοπής Δημιουργικού Χρόνου από τη ζωή των άλλων πολιτών, της κοινωνίας και πολιτείας με πρόστιμα. Επίσης, οι κάμερες προσαρμοσμένες στις στολές των Αστυνομικών, όπως ισχύει σε άλλες χώρες,  θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά. Με αυτούς τους τρόπουςαποκαλύπτονται οι παραβάτες και καλούνται να πληρώσουν μεγάλα πρόστιμα και οικονομικές αποζημιώσεις όχι μόνο για τις υλικές, αλλά και για τις πνευματικέςζημιές, τον Χαμένο Χρόνο των δημιουργικών ατόμων, της φιλοπρόοδης κοινωνίαςκαι της δημοκρατικής πολιτείας.

Στην πολιτική Ηθική Φιλοσοφία ο Χώρος και ο Χρόνος είναι αξίες και ατομικές και κοινωνικές. Ειδικότερα, η αξία τουχρόνου είναι πολλαπλή και τόσο σημαντική, όσο η ανθρώπινη ζωή. Ο γνωστός συγγραφέας Κάρολος Ντίκενς (1812-1870) έχει διακηρύξει: «Έχουν πει ότι οχρόνος είναι χρήμα. Και όμως είναι κάτι περισσότερο, είναι η ζωή».Στα φιλελεύθερα δημοκρατικά πολιτεύματα, όπως το ελληνικό και τα άλλα ευρωπαϊκά, οι δημοκρατικοί πολίτες σέβονται απόλυτα τις ατομικές ελευθερίες καιαπεχθάνονται την τυραννία της ανομίας και βιαιοπραγίας, τηνκοινωνική αναταραχή και την ανυπακοή στους δημοκρατικούς νόμους. Στις δημοκρατίες, οι νέοι με δημοκρατική παιδεία, πνευματικά  ώριμοι και πολιτικά υπεύθυνοι, όχι μόνουπερασπίζονται αγωνιστικά τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, αλλά και συνειδητά αποστρέφονται την ανεύθυνη, οπορτουνιστική, τυχοδιωκτική και τοξική δημαγωγία.www.politistikomellon.eu/2020

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: