Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


   του ΤΑΦΕΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ Λεωνίδα Ταφέκη    Φιλιάτες 19/09/2018

ΜΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΣΚΙΑ ΠΛΑΝΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ

 

Το αφήγημα των ανθρώπων που την προκαλούν και εξακολουθούν να κινούνται και να πρωταγωνιστούν μέσα σε αυτήν ακούγεται ελκυστικό ( μια ιδανική κοινωνία όπου όλοι θα ευημερούν και θα προοδεύουν ) και τα κελεύσματά τους προσελκύουν πλήθος ανθρώπων ανά τους αιώνες δημιουργώντας φανατικούς οπαδούς καθώς και πολιτικά κοινωνικά μορφώματα που προσπαθούν να κερδίσουν την πλειοψηφία των ανθρώπων στους χώρους όπου δραστηριοποιούνται για να ανατρέψουν τα υπάρχοντα πολιτικά συστήματα που σύμφωνα με αυτούς προκαλούν φτώχεια στους πολλούς για να ευημερούν οι λίγοι. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούν  και  μετατρέπουν, τα υφιστάμενα συστήματα διαλόγου και αντιπαράθεσης διαφορετικών απόψεων για την αντιμετώπιση και την επίλυση των κοινωνικών αιτημάτων,   σε κάθε είδους βίαιες αντιπαραθέσεις με σκοπό την πρόκληση κοινωνικών εξεγέρσεων  και επαναστατικών διαδικασιών  που θα καθιστούν εφικτή την εγκαθίδρυση του δικού τους συστήματος και την ανάληψη της εξουσίας από αυτούς  που την οραματίστηκαν και αγωνίστηκαν για να το πετύχουν.

Για λόγους εύληπτους και αντιληπτούς στον καθένα το παρόν άρθρο θα προσπαθήσει να αναδείξει την εξέλιξη της εν λόγω αντιπαράθεσης μέσω από την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος που επιτεύχθηκε με την εγκαθίδρυση του κουμμουνιστικού συστήματος που αποδέχτηκε κα ασπάστηκε, σύμφωνα με τους εμπνευστές του, ο μισός πληθυσμός του πλανήτη μας.

Οι κουμμουνιστικές ηγεσίες, πιστές στις θεωρίες τους, κατήργησαν την ελεύθερη αγορά, κρατικοποίησαν ή κοινωνικοποίησαν τα μέσα παραγωγής  και  απαλλοτρίωσαν τον πλούτο των ολίγων θέτοντας τους εκτός της νέας διαμορφούμενης κοινωνικής πραγματικότητας που είχε σα στόχο να καλύψει τις ανάγκες των πολιτών δημιουργώντας μέσω της ισότητας, της δικαιοσύνης κ. λ. την ιδανική κοινωνία που οι ίδιοι οραματίστηκαν. Όλα αυτά προσπάθησαν να τα πετύχουν σε ένα αυστηρά ελεγχόμενο από τους ίδιους περιβάλλον υποστηρίζοντας ότι αυτό γίνεται για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την υπονόμευση των υπόλοιπων καπιταλιστικών χωρών του πλανήτη μας. Ταυτόχρονα υποσχέθηκαν στους λαούς τους την κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας διότι ανέμεναν σύντομα να επέλθει η κατάρρευση του αντίπαλου συστήματος, επειδή εκτιμούσαν ότι αυτό δεν θα άντεχε την αντιπαράθεση με τα επιτεύγματα και την ευημερία που το νέο σύστημα θα αναδείκνυε.

Το παράδοξο είναι ότι ενώ υπερτόνιζαν τις εξωτερικές απειλές δεν δίσταζαν να δανείζονται χρήματα από καπιταλιστικούς οίκους τονίζοντας ταυτόχρονα ότι οι καπιταλιστές τους δίνουν το σχοινί για να τους κρεμάσουν. Ενδόμυχα όμως εκτιμούσαν ότι ο καπιταλισμός θα καταρρεύσει και έτσι θα έχουν την δυνατότητα να απαλλοτριώσουν και όσα θα έχουν δανειστεί έως ότου το εν λόγω γεγονός συντελεστεί.

Επειδή γνώριζαν ότι είναι σχεδόν αδύνατο να κερδίσουν την εξουσία με εκλογικό τρόπο χρησιμοποίησαν την βία και μάλιστα με ένοπλο τρόπο για να δημιουργήσουν το πρώτο καθαυτούς εργατικό κράτος ανατρέποντας το υπάρχων πολιτικό σύστημα και την τσαρική δυναστεία. Για να το εγκαθιδρύσουν πέρασαν την εξουσία στα συνδικάτα και στις αγροτικές κοινοπραξίες των εργαζομένων αγροτών και με επικεφαλής τις εμπνευσμένες κουμμουνιστικές ηγεσίες κυβέρνησαν με σιδερά πειθαρχία  αξιοποιώντας τη θεωρία της Δικτατορίας του Προλεταριάτου που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Για να συμβούν στη συνέχεια όσα συνέβησαν έως και την κατάρρευσή του συστήματος που οι ίδιοι οικοδόμησαν.

Μετά το πρώτο εργατικό κράτος και με την ευκαιρία της λήξης του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών { Ε. Σ. Σ. Δ. } όπως μετέπειτα είχε ονομαστεί η Ρωσική Αυτοκρατορία  εγκαθίδρυσε, Λαϊκές Δημοκρατίες και Εργατικά Καθεστώτα, σε συνεργασία με πολύ μικρές και ελάχιστα αποδεκτές κουμμουνιστικές δυνάμεις και άλλες επαναστατικές και εθνικοαπελευθερωτικές αντικατοχικές οργανώσεις που δημιουργήθηκαν στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, στις χώρες που είχε απελευθερώσει ο Κόκκινος Στρατός. Οι  ηγεσίες των νέων εργατικών καθεστώτων πιστές στην Σοβιετική Διοίκηση εφάρμοσαν με το δικό τους τρόπο και στο δικό τους τόπο μοντέλα ανάλογα της Ε. Σ. Σ. Δ. στις χώρες τους. Στη συνέχεια τα παραδείγματα αυτά εφαρμόστηκαν με διάφορες παραλλαγές στην Κίνα, και σε άλλες χώρες της Ασίας , της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής καθώς και σε ένα κομμάτι της Ινδικής ενδοχώρας. Τα επαναστατικά λοιπόν επιχειρήματα στον εικοστό αιώνα ήτανε πολλά και πετυχημένα ως προς την εγκαθίδρυσή τους και την εφαρμογή των  επαναστατικών θεωριών κυρίως στα πρώτα χρόνια της ίδρυσής τους η συνέχεια τους όμως και η σύγκριση των επιτευγμάτων τους με τα αντίπαλα καπιταλιστικά συστήματα απογοήτευσε τους λαούς που τα είχανε αποδεχτεί και στείλανε τις κάθε είδους επαναστατικές ηγεσίες στο πυρ το εξώτερον.

Δυστυχώς όμως οι ηγεσίες τους δεν μπόρεσαν ούτε καν να οικειοποιηθούν από τα καπιταλιστικά καθεστώτα τα θετικά τους στοιχεία σε αντίθεση με τους αντιπάλους τους που ενσωμάτωσαν ότι θεώρησαν θετικό για τις κοινωνίες τους αξιοποιώντας ταυτόχρονα τα δικά τους δυνατά πλεονεκτήματα για να εξελιχθούν και να προοδέψουν και να εξέλθουν νικητές της μακροχρόνιας αυτή αντιπαράθεσης.

Δικαιολογημένα αξίζει να αναρωτηθούμε, ήταν αναπόφευκτο να οδηγηθεί η εν λόγω αντιπαράθεση έτσι όπως κατέληξε ;

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι είναι ή τι δεν είναι αναπόφευκτο, ούτε έχω διάθεση να αναλωθώ σε μεταφυσικούς νεολογισμούς για να δώσω τις δικές μου απαντήσεις, διότι είναι τα ανθρώπινα όντα που με τη στάση τους, τις θέσεις τους και κυρίως με τις ενέργειες τους απέναντι στα προτάγματα της κάθε εποχής καθορίζουν τα επιτευχθέντα  αποτελέσματα.

Δύναμαι όμως και θα προσπαθήσω να αναδείξω αρκετούς από τους κύριους λόγους που οδήγησαν στην έστω και άγρια επαναφορά του καπιταλιστικού συστήματος στις χώρες των πρώην κουμμουνιστικών παραδείσων όπως χαρακτήριζαν το σύστημά τους οι τότε παντοδύναμες ηγεσίες τους.

Δεν θα ξεκινήσω από τα εύκολα, που πολλοί σήμερα προβάλλουν ως πρόφαση το γεγονός, ότι δεν υπήρχαν ολοκληρωμένες και επεξεργασμένες θεωρητικές αναζητήσεις  και απαντήσεις για το τι είναι, πως μπορεί να προχωρήσει και έως που μπορεί να φτάσει ένα νέο σύστημα που σε συνύπαρξη και αντιπαράθεση με το προηγούμενο να μπορέσει να το αντιμετωπίσει και να το καθυποτάξει. Ούτε με το γεγονός ότι δεν υπήρχε η ανάλογη διοικητική εμπειρία για να είναι αποτελεσματικό το νέο σύστημα τουλάχιστον ως προς τα κύρια προτάγματα του και αυτό γιατί όλη η μετέπειτα δημιουργηθήσα γνώση και η αποκτηθείσα διοικητική εμπειρία οδήγησε σε οδυνηρά αποτελέσματα τις χώρες και τους λαούς που εφάρμοσαν το εν λόγω σύστημα.

Κατά την γνώμη μου υπάρχουν άλλοι σύμφυτοι λόγοι που είναι συνυφασμένοι με το κύριο πλαίσιο της κουμμουνιστικής ιδεολογίας όσον αφορά τον βίαιο τρόπο κατάληψης της εξουσίας,  του τρόπου διοίκησης μέσω της δικτατορίας του προλεταριάτου καθώς και με τον αταξικό προσανατολισμό του κοινωνικού ιστού και τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών τους.

 

Θα ξεκινήσω από τον αταξικό προσανατολισμό της κουμμουνιστικής ιδεολογίας γιατί αυτός θα μας δώσει την δυνατότητα να κατανοήσουμε και να ερμηνεύσουμε και τους υπόλοιπους λόγους που οδήγησαν στην πτώση των κουμμουνιστικών καθεστώτων.

Το σχέδιο που αρχικά παρουσιάστηκε στις εθνότητες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας προέβλεπε, την απαλλοτρίωση του πλούτου της τότε πλουτοκρατίας { Τσαρικής οικογένειας, κάθε είδους ευγενών, φεουδαρχών και λοιπών βιομηχανικών ολιγαρχιών } ώστε να μπορούν να δημιουργήσουν μια νέου τύπου σοσιαλιστική οικονομία που θα τους επιτρέπει την δίκαιη αναδιανομή των παραγόμενων αγαθών ( υλικών και πνευματικών )  προς όλους τους πολίτες καθώς και την απασχόληση όλων σε σταθερές και υγιείς θέσεις εργασίας απαλλαγμένες από το άγχος και την εκμετάλλευση. Όλα αυτά φυσικά διαγγέλθηκαν  για να έχουν τους πολίτες με το μέρος τους στο βίαιο σχεδιασμένο τρόπο ενθρόνισής τους στα νέα έδρανα της εξουσίας όπου  αυτοί θα εγκαθίσταντο. Στην ουσία ο εγκεφαλικά σχεδιασμένος κοινωνικός τους ιστός προέβλεπε την κατάργηση κάθε είδους ατομικής οικογενειακής, επαγγελματικής και παραγωγικής ιδιοκτησίας και έθετε εκτός οικονομικής δραστηριότητας την υπάρχουσα πλειοψηφία.

Ο στόχος τους ήταν να δημιουργήσουν μια κυρίαρχη μεσαία τάξη που θα αγκάλιαζε όλες τις εναπομείνασες κοινωνικές ομάδες, η οποία θα ζούσε πολλή καλύτερα από το μέσο επίπεδο των κοινωνικών στρωμάτων της καπιταλιστικής κοινωνίας και θα πρωτοπορούσε σε όλους τους τομείς συντελώντας στην κατάρρευση  της αντίπαλης κοινωνικής διαστρωμάτωσης που δημιουργεί η ελεύθερη οικονομική και επιχειρηματική δραστηριότητα.

Έλα όμως που η ποικιλομορφία που δημιουργεί η ανθρώπινη κοινωνική δραστηριότητα δεν έχει σχέση μόνο με τα πολιτικά συστήματα αλλά και με τις ατομικές προσπάθειες που κάνει ο κάθε άνθρωπος για να εξελιχθεί και να προοδεύσει κατοχυρώνοντας την  θέση του στην κοινωνία και επιβάλλοντας την προάσπιση των ιδιαιτεροτήτων του και των ατομικών του δικαιωμάτων. Για αυτό η κοινωνική και ατομική ποικιλομορφία των ανθρωπίνων κοινωνιών ξεπερνάει και υπερβαίνει την συλλογική πνευματική επεξεργασία, που μπορούν να καταλήξουν οποιεσδήποτε εμπνευσμένες η μη  ηγεσίες ως προς  την κοινωνική διαστρωμάτωση της κάθε χώρας για το διάστημα που οι λαοί τους επιτρέπουν να την εκπροσωπούν. Το αποτέλεσμα του επιβαλλόμενου σχεδιασμού οδήγησε στην ποινικοποίηση της αντίθετης άποψης που προάγει μέσω του διάλογου την κοινωνική, πολιτιστική και επιστημονική πρόοδο και την εξέλιξη των ανθρωπίνων κοινωνιών. Ήδη από τα πρώτα χρόνια της κουμμουνιστικής ηγεσίας δημιουργήθηκε εσκεμμένα μια χαοτική κατάσταση που δημιούργησε λοιμό  πόνο, δυστυχία  και μεγάλες ανθρώπινες απώλειες στην υπάρχουσα πλειοψηφία που προσπαθούσε βίαια να καταργήσει το νέο κουμμουνιστικό καθεστώς. Έτσι γρήγορα οι συνθήκες κοινωνικής αποδοχής αυτοκαταργήθηκαν και την θέση του κατέλαβε ο τρόμος που ενστάλαξαν στις καρδιές και στο μυαλό των ανθρώπων τα όργανα επιβολής του νέου καθεστώτος. Από την άλλη σχηματίστηκαν σταδιακά οι νέες εργατικές επιχειρήσεις – κοινοπραξίες και οι αγροτικοί συνεταιρισμοί που διαμόρφωσαν μια ισχυρή μειοψηφία που υπεράσπιζε σταθερά κάθε είδους επιλογές του νέου καθεστώτος. Η προυπάρχουσα κοινωνική πλειοψηφία αποκομμένη και διωκόμενη από τους νέους θεσμούς δεν μπόρεσε να αντιδράσει αποτελεσματικά καθώς τα δολοφονικά ένστικτα και το μίσος προς κάθε τι που θεωρείτο καπιταλιστικό από τα μέλη των επαναστατικών κομμάτων λειτουργούσε ενισχυτικά εναντία τους. Για αυτό και η ανατροπή του καπιταλιστικού καθεστώτος επιβλήθηκε κυριολεκτικά πάνω στο αίμα των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων η οποίοι με την ανεκτικότητα που αρχικά επέδειξαν στις νέες κυρίαρχες ελίτ συνετέλεσαν στον περιορισμό τους και στη συνέχεια στον αφανισμό τους.

Τα μέλη των εν λόγω συλλογικοτήτων δυστυχώς αποτέλεσαν το κυρίαρχο ανθρώπινο πείραμα της σταλινικού τρόπου αντιμετώπισης και επίλυσης των κοινωνικών προβλημάτων που αυτό πλέον από μόνο του δημιουργούσε.

Η σύγχρονη πολιτική επιστήμη, δεν έχει διερευνήσει επαρκώς το πως μπορούν να εξελιχθούν, και τι ανθρώπινους χαρακτήρες μπορούν να δημιουργήσουν στα μέλη τους, πολιτικοί σχηματισμοί που από την ίδρυση τους καλλιεργούν τα δολοφονικά ένστικτα και τον κακό εαυτό  που υπάρχει στην διττή μας φύση. Με τέτοιου είδους προετοιμασία τα μέλη των εν λόγω σχηματισμών, καθοδηγούμενα από το φθόνο, το μίσος και την εκδίκηση προς κάθε επίτευγμα της εκάστοτε κυρίαρχης πλειοψηφίας, μπορούσαν να είναι σε θέση ανά  πάσα στιγμή όταν τους δίνονταν η δυνατότητα και η ευκαιρία όχι μόνο να αιματοκυλούν αλλά και να θέτουν εκτός διαλόγου κάθε άποψη που είναι αντίθετη προς αυτούς. Αντίστοιχα κόμματα υπάρχουν και στην χώρα μας που εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να καλλιεργούν, με τον ίδιο κατηχητικό και κουμμουνιστικό τρόπο, τα δολοφονικά ένστικτα ενός ακόμη ρεβανσιστικού εμφύλιου πολέμου, απέναντι στις διαμορφωθείσες  κοινωνικές πλειοψηφίες, όταν τους δοθεί η ευκαιρία. Σκεφτείτε ότι όλα αυτά τα εξαγγέλλουν και τα καλλιεργούν στα μέλη τους, ηγεσίες που διαστρεβλωτικά ισχυρίζονται ότι ο εμφύλιος του 1946 – 1949  τους επιβλήθηκε επειδή κάποιοι επιτήδειοι τους κορόιδεψαν ενόσω αυτοί κοιμόντουσαν στον ύπνο του δικαίου και της λησμονιάς προσπαθώντας να απαρνηθούν τα δολοφονικά ένστικτα που οι ηγεσίες τους από την ίδρυση των κομμάτων τους συστηματικά και χωρίς κανένα ενδοιασμό τους καλλιεργούσαν. Αλήθεια κουβαρντάδες της ειρήνης και της λησμονιάς πως εν μια νυχτιά βρέθηκαν τα όπλα και οι 15.000 μαχητές που λάβανε μέρος στην εμφύλια σύρραξη που τόσο πολλή κόστισε στη πατρίδα μας και γιατί άραγε ακόμα ενσταλάζεται στα μέλη σας την ιδέα ενός ακόμα νικηφόρου εμφύλιου πόλεμου από τη μεριά σας αυτή την φορά.

Οι υπόλοιπες απαντήσεις μετά την ανάλυση του κοινωνικού ιστού που επιβλήθηκε και σχεδιάστηκε για την δόμηση της μελλοντικής αταξικής κοινωνίας γίνονται τώρα  εύληπτες και αντιληπτές.

Πράγματι αν είχε πετύχει το μοντέλο της διαμορφούμενης μεσαίας τάξης θα μπορούσε εύκολα να περάσει στη φάση της αταξικής μετακουμμουνιστικής κοινωνίας  όταν θα κατέρρεε όπως ανέμεναν σαν χάρτινος πύργος ο εναπομείναντας καπιταλισμός. Βέβαια όλοι διαπιστώσαμε ότι το δικό τους μοντέλο ήταν αυτό που κατέρρευσε διότι δεν μπόρεσε να κατοχυρώσει τα ανθρώπινα δικαιώματα και να αντιμετωπίσει την ατομική και κοινωνική ποικιλομορφία που ενάντια στην οποιαδήποτε συλλογική εγκεφαλική φαντασίωση βρίσκει πάντα τρόπους να αναδειχθεί , να επιβληθεί και να ανατρέψει όποιους την εμποδίζουν. Επίσης η επιβολή δια της βίας συγκεκριμένων ιδεολογιών μέσω της Δικτατορίας του προλεταριάτου όπως αυτή εφαρμόστηκε στον υπαρκτό σοσιαλισμό όπως άλλοτε τον προσφωνούσαν έχει όρια και γυρίζει μπούμερανκ για τους εμπνευστές του γιατί τίποτα δεν μπορεί να διαρκέσει στο διηνεκές. Επιπλέον η σοσιαλιστικού τύπου οικονομία και οι άνωθεν καθοριζόμενες αμοιβές δεν παρείχαν κίνητρα για άλλου τύπου εργασία που θα έδινε στους εργαζόμενους την δυνατότητα να εξελιχθούν και να διαφοροποιηθούν σύμφωνα με τις ικανότητές τους. Οι θέσεις ευθύνης καθορίζονταν με κομματικά κριτήρια με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια προνομιακή κάστα που είχε την ελευθερία κινήσεων και τα μέσα να απολαμβάνει εύκολα και χωρίς κόστος όλα τα παραγόμενα αγαθά. Αυτό αποξένωσε τους εργαζόμενους από το κεντρικά, περιφερειακά και τοπικά συστήματα εξουσίας και έριξε στα τάρταρα την παραγωγική τους απόδοση στους χώρους εργασίας τους .Τα παραγόμενα πλέον υλικά και οι υπάρχοντες πόροι δεν επαρκούσαν για να καλύψουν τις διαρκώς διευρυνόμενες ανάγκες και της απαιτήσεις των εργαζομένων για ένα καλύτερο αύριο.

Οι εργαζόμενοι στο διάβα του χρόνου έπαψαν να ακούν, να τηρούν και να σέβονται τις όποιες αποφάσεις έπαιρναν οι διοικήσεις στους χώρος εργασίας τους. Σταδιακά οι εν λόγω αντιλήψεις έγιναν αποδεκτές από ευρύτερες κοινωνικές πλειοψηφίες οι οποίες αντιτάχθηκαν  στον στενό κορσέ των κεντρικά σχεδιαζόμενων πολιτικών και έλαβαν τη μορφή κοινωνικής χιονοστιβάδας στο υπάρχων σύστημα.

Ήταν πλέον θέμα χρόνου η αποκήρυξη και η ανατροπή του κουμμουνιστικού οικοδομήματος το οποίο ζυγίσθηκε, μετρήθηκε και κρίθηκε  ακατάλληλο από τους λαούς που το βιώσανε για πολλές δεκαετίες στο πετσί τους. Στην αρχή της διαμορφωθείσας αντιπαράθεσης προσπάθησαν εικονικά να ανταποκριθούν στις λαϊκές απαιτήσεις  αλλά βρέθηκαν αντιμέτωποι με την ειρωνική απαξίωση των λαϊκών μαζών με αποτέλεσμα να οδηγηθούν στην βίαιη καταστολή των αναδυόμενων κοινωνικών εξεγέρσεων ( το παράδειγμα της Πολωνίας  στη δεκαετία 1979-1989 είναι ενδεικτικό και καθοριστικό για την αναμενόμενη πλέον ανατροπή των σοσιαλιστικών καθεστώτων ). Ποιους όμως να αντιμετωπίσουν, με ποιους τρόπους και ποια μέσα να χρησιμοποιήσουν εναντία στη δική τους κοινωνία και στα δικά τους παιδιά που υποτίθεται ότι επί τόσες δεκαετίες τα προετοίμαζαν για την αγγελικά επερχόμενη αταξική τους κοινωνία. Το τέλος ήταν προ των πυλών, με την κοινωνία απέναντι δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν και άρχισαν σταδιακά, κάποιοι από αυτούς, να μεταβάλλονται, να κατανοούν και να ζητούν εξιλέωση. Ήτανε όμως πλέον αργά για αυτούς, όσοι βέβαια στα αρχικά στάδια μπόρεσαν να ενσωματωθούν με το επερχόμενο κύμα των αλλαγών  διατήρησαν την αξιοπρέπεια τους και συνέβαλλαν στην ομαλή ανατροπή του ξεπερασμένου πλέον από τους λαούς σοσιαλιστικού συστήματος. Οι υπόλοιποι μεταλλάχτηκαν σε  μια νύχτα προσπαθώντας να σώσουν τους καλοβαλμένους εαυτούς μαζί με τις οικογένειές τους.

Υπήρχαν όμως και άλλοι οι πιο σκληροί, οι γκαγκεπίτες του συστήματος που ευρισκόμενοι με τους αποδιοργανωμένους μηχανισμούς εξουσίας στα χέρια τους  και αξιοποιώντας την χαοτική κατάσταση που υπήρχε στο αρχικό διάστημα ανατροπής του υπάρχοντος ακόμα συστήματος κατόρθωσαν να οικειοποιηθούν τον εναπομείναντα υπό απελευθέρωση κρατικό πλούτο και να τον κάνουν κτήμα τους.

Έτσι φτάσαμε στο θλιβερό τέλος της κουμμουνιστικής οικοδόμησης όπου είδαμε τους εκλεκτούς απογόνους των επαναστατών της Οκτωβριανής επανάστασης να απαλλοτριώνουν τον πλούτο του πρώτου εργατικού κράτους σε αντίθεση με τους προπάτορές τους που απαλλοτριώσανε τον πλούτο της αστικής τάξης και της τσαρικής δυναστείας.

Τι τραγικό τέλος για τους εργαζόμενους που φτωχοποιήθηκαν και χάσανε την εργασία τους ή ως εργαζόμενοι πλέον στο νέο καθεστώς βρέθηκαν σε συνθήκες άγρια εκμετάλλευσης από τους μεταλλαγμένους πλέον κομμουνιστές που τώρα είχανε την θέση των άγριων καπιταλιστών – εργοδοτών τους.

Τι διδακτική εμπειρία όμως για όλη την ανθρωπότητα που κατανόησε επιτέλους ότι το δολοφονικό στίγμα των εμφανιζόμενων ανά τους αιώνες υπερασπιστών των εργαζομένων και των αδυνάτων καταλήγει να ανατρέπει ή να δημιουργεί καθεστώτα που έχουν σα σκοπό μέσω της απαλλοτρίωσης του οποιουδήποτε παραγόμενου πλούτου να περνάνε καλά αυτοί και οι απόγονοί τους.

Το συμπέρασμα όμως είναι ένα, ότι κοινωνίες κτισμένες πάνω στο αίμα, στο ψέμα και στην παραπλάνηση των λαϊκών μαζών και βασισμένες στην βίαιη απαλλοτρίωση περιουσιών και συνειδήσεων και στην συνειδητή περιθωριοποίηση των υπαρχόντων πλειοψηφιών δεν μπορούν να μακροημερεύσουν.

 

Όλα όσα συντελέστηκαν στο διάστημα της οικοδόμησης των κομμουνιστικών καθεστώτων οδήγησαν λαούς και χώρες με πολιτισμό και παράδοση αιώνες πίσω στον αρχικό άγριο καπιταλισμό το ίδιο διάστημα που οι υπόλοιπες καπιταλιστικές χώρες πραγματοποιήσανε γιγαντιαία άλματα προς τη συνέχιση του διαστημικού μέλλοντος του ανθρώπινου είδους.

Δεν είμαι εγώ αυτός που μπορεί να συμβουλεύσει τους εργαζόμενους για τις μελλοντικές πολιτικές τους επιλογές, ότι απόφαση όμως και να πάρουν οφείλουν να είναι προσεκτικοί και να περνάνε από χίλια κόσκινα όλους αυτούς τους πολιτικούς επαναστάτες και ανατροπείς που διακηρύσσουν με περισσή ευκολία την βούλησή τους να θυσιαστούν προασπιζόμενοι τα συμφέροντα τους. Γιατί στο τέλος όλων αυτών των ανατροπών αναδεικνύεται το αποκρουστικό και απάνθρωπο προσωπείο τους.

Το δολοφονικό ένστικτο που επί αιώνες μεταλαμπαδεύετε στους ανατρεπτικούς πολιτικούς σχηματισμούς εξακολουθεί να υπάρχει στην συνείδηση όλων αυτών των αληθινών ή μη επαναστατών που φανεροί, κρυπτόμενοι ή μεταλλαγμένοι βρίσκονται αναμεσά μας και είτε κατέχοντας θέσεις εξουσίας είτε όχι είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμοι και αδίστακτοι να αιματοκυλίσουν ξανά λαούς ή και να καταστρέψουν όλη την ανθρωπότητα αν τους το επιτρέψουμε.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η απαλλοτρίωση του πλούτου των εργατικών καθεστώτων εξακολουθεί να συντελείται και στις χώρες που ακόμα υπάρχουν αυτά { βλέπε το παράδειγμα της Κίνας όπου με την καθοδήγηση των εκάστοτε ηγεσιών του Κινέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος οι γόνοι των επαναστατών γίνονται δισεκατομμυριούχοι καθώς και το παράδειγμα της Βόρειας Κορέας όπου όλα τα επιτεύγματά της συγκεντρώνονται γύρω από την δυναστεία που την κυβερνάει από την στιγμή της ύπαρξής της.

Η δολοφονική λοιπόν σκιά που πλανεύει τον πλανήτη, εξακολουθεί να υπάρχει,  απαλλοτριώνοντας πλούτο συνειδήσεις και  ανθρώπους, καλυπτόμενη μέσα σε ένα πέπλο μυστηρίου και προοδευτικής επαναστατικότητας που προσελκύει ακόμα πολλές εργατικές και εξαθλιωμένες κοινωνικές ομάδες.

Όμως τώρα υπάρχει η απαιτούμενη γνώση και εμπειρία, για να αντιμετωπιστούν όλοι αυτοί που επί αιώνες αιματοκυλούν ανθρώπους, κοινωνικές ομάδες και λαούς με αρνητικό τελικά όφελος για τις ανθρώπινες κοινωνίες που υπέστησαν την εξουσιαστική τους μανία.

Όσοι ακόμα πιστεύουν ότι η χώρα μας είναι απαλλαγμένη από τέτοια φαινόμενα πλανώνται  οικτρά.

Επειδή και στη χώρα μας διεξήχθη ένας αιματηρός εμφύλιος πόλεμος που συστηματικά προετοιμαζόταν από τις ηγεσίες του από τις πρώτες στιγμές της δημιουργίας του κόμματός τους. . Για τον σκοπό αυτό, οι εκάστοτε επαναστατικές ηγεσίες του, προετοίμαζαν τα μέλη τους αξιοποιώντας τα  δολοφονικά ένστικτα που αυτοί ενστερνιζόταν  για τις ανθρώπους του πλούτου που κατά αυτούς κατασπάραζαν την ανθρωπότητα. Όταν έκριναν πως οι συγκυρίες τους  ευνοούν προκάλεσαν τον εμφύλιο πόλεμο και όταν τον έχασαν εμφανίστηκαν ως ειρηνοποιοί που οδηγήθηκαν σε αυτόν επειδή τους ξεγελάσανε βρίσκοντάς  τους  κοιμώμενους  και ανίκανους να σκεφτούν για τις συνέπειες της  ένοπλης αντιπαράθεσης. Όμως ακόμη και τώρα παραφράζοντας τα ιστορικά γεγονότα και παρερμηνεύοντας σκοπίμως τας γραφάς καλλιεργούν τα ρεβανσιστικά δολοφονικά ένστικτα των μελών τους ώστε να μπορέσουν να εξέλθουν νικητές από τον επόμενο εμφύλιο πόλεμο που στο μυαλό τους οραματίζονται.

Και μη νομίζετε ότι η απαλλοτρίωση του πλούτου των εργαζομένων συμβαίνει μόνο στα κομμουνιστικά καθεστώτα διότι και στην Ελλάδα στο όνομα της αντιμετώπισης των εξόδων που χρειάζεται η ύπαρξη ενός ισχυρού και επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος ξεπουλιόνται κρατικές τηλεοπτικές συχνότητες και άλλες ακίνητες περιουσίες, που προσφέρονται από λαϊκούς αγωνιστές, με σκοπό να κρατηθεί ζωντανό και περήφανο το επαναστατικό πνεύμα των μελών του.

Δεν καταλαβαίνω γιατί ένα Κομμουνιστικό Κόμμα να χρειάζεται χρήματα αντίστοιχα των αστικών κομμάτων για να ανταπεξέλθει στις προεκλογικές του καμπάνιες, υποψιάζομαι όμως ότι όλα αυτά γίνονται για να αποκαταστήσει  ως επαγγελματικά στελέχη  τα δυσαρεστημένα, τα ανενεργά και αποξενωμένα από τις κομματικές διαδικασίες μέλη του που μαζικά αποχωρούν από τις τάξεις του. Αλήθεια, πόσο κοστίζουν  άραγε οι επαναστατικές διαδρομές ανά την Ελλάδα, συγνώμη εκδρομές ήθελα να πω. Που βρίσκεται, άραγε το θέμα τις ενημέρωσης για τις επαναστατικές διαδικασίες αξιοποίησης των  εμπράγματων αξιών που σας προσφέρουν οι λαϊκοί αγωνιστές από τα λιγοστά εισοδήματά τους. Να περνάτε καλά «σύντροφοι», γιατί το άγχος της προετοιμασίας και η αναμονή για την έναρξη της νέας επαναστατικής διαδικασίας ταξιδεύει μαζί σας  στην αιωνιότητα και από τι  φαίνεται θα ξεπεράσει σε διάρκεια και τους μετά θάνατο παραδείσους όλων των Θεϊκών Οίκων.

 

 

 

Με εκτίμηση

Λεωνίδας Ταφέκης

Διανοητής

 

 

Υ.Σ Το παρόν άρθρο αφιερώνεται σε όλους τους γνήσιους Λαϊκούς Αγωνιστές που συστηματικά συκοφαντούνται και λοιδορούνται ως αντεπαναστάτες, αντικομουνιστές και προδότες από ψεύτες και δειλούς συκοφάντες που εμφανίζονται με το προσωπείο του επαναστάτη και κομμουνιστή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: