Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


Απο παλιά το εορταστικό επίκεντρο της περιοχής μας γι’ αυτή την μεγάλη γιορτή ήταν και είναι το μοναστήρι του Γηρομερίου. Εκατοντάδες πιστοί συρρέουν να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγιάς, την ¨Σαρακοφαγωμένη¨ όπως την αποκαλούσαν κάποτε. Μια μικρή αναδρομή στον παλιό γιορτασμό κάνω παρακάτω, για να θυμηθούν οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι.Image

Από το απόγευμα της παραμονής ξεκίναγε κόσμος από το Φιλιάτι και τα χωριά του, Φανερωμένη, Φοινίκι, Πλαίσιο, Σίδερη, Σαγιάδα, Σούβλιαση και Καστρί, Ράϊ και Σκουπίτσα και πήγαιναν με τα πόδια οι περισσότεροι στο Μοναστήρι του Γηρομερίου. Αφού προσκυνούσαν την Άγια εικόνα περιφέρονταν στους οντάδες του Μοναστηριού και προσπαθούσαν να περάσει όμορφα η βραδιά. Αν ήταν τυχεροί έβαζαν και κάτι στο στόμα τους, έβρισκαν και μια γωνιά να ξαπλώσουν το κορμί τους. Αλλά αυτά ήταν λεπτομέρειες για τους νέους του καιρού εκείνου, τους συνηθισμένους στην ημιδιατροφή και στην περιπετειώδη καθημερινότητα. Μια τέτοια παρέα από το Φιλιάτι έχουμε παρακάτω και εικονίζονται στην πρώτη σειρα απο αριστερα οι δυο πρώτοι με τα γιαλιά Άγγλοι, ο τρίτος είναι ο Παναγιώτης Κόντης, μετα ο Ευριπίδης Νέτης (Πίδας), μετα μια Αγγλίδα και τελευταίος ο αείμνηστος κορνετίστας Βασίλη Μηνούση (Μπατσίλης). Πίσω είναι ο Κώστας Βρακάς (Μούγιας), μετά ο Νίκος Γεωργόπουλο, ο Στασιάς; και τελευταίος ο Κώστας Ντουρλής (Μάντζας). Οι Άγγλοι ήταν εδώ μέσω διεθνούς προγράμματος και έφτιαχναν τα σπίτια των Βορειοηπειρωτών (τα Εγγλέζικα).   Image

Την άλλη μέρα, ανήμερα της Παναγίας γινόταν η Θεία Λειτουργία παρουσία πάντα του Δεσπότη, γιατί το μοναστήρι του Γηρομερίου ήταν σημαντικός θεσμός στα εκκλησιαστικά πράγματα της Θεσπρωτίας. Αφού τέλειωνε η λειτουργία εκατοντάδες προσκυνητές, κατά παρέες, έπιαναν έναν τόπο στο ρέμα του μοναστηριού που κατέβαινε από το βουνό ο οποίος ήταν γεμάτος πλατάνια και κάθονταν, σιάδι. Εκεί άνοιγαν σακούλια, έβγαιναν φαγώσιμα και κρασιά και στρώνονταν στο φαί και στο πιοτί. Κάποιοι εχούμενοι έψεναν κρέας στη σούβλα ή αγόραζαν έτοιμα ψητά από  επαγγελματίες, όπως ο Γρηγόρη Λάπας κ.α.  Στο νερό, στο ρέμα που πήγαζε από τον τάφο του Όσιου Νείλου του ιδρυτή του μοναστηριού, έβαζαν μέσα, κρασιά, μπύρες και καρπούζια να κρυώσουν. Στην παρακάτω φωτογραφία μπορεί να διακρίνει κανείς απο πίσω την Σία και την Χρυσάνθη Αγγελόπουλου (δεν με είχε γεννήσει ακόμη;). Είναι επίσης ο Χρήστος Σόρογκας, Ηλίας Πέτρου, Φώτης Οικονόμου, Παναγιώτης Βουγίδης, ο δάσκαλος Βασίλης Μάκας οικογενειακώς, ο Σιδερίτης Παπαχαραλάμπους- φαρμακοποιός στο Νοσοκομείο, ο Λεωνίδας Σιούτης οικογενειακώς

Image

στην παρακατω μπορεί να αναγνωρίσει κανείς την οικογένεια του Αντώνη Αναστασίου (Ντόνε Βάτσιου) κλπ συγγενείς. Επίσης την οικογένεια του Ηλία Νίνα κ.α.

Image

Άλλοι καιροί! Σήμερα όλοι πηγαίνουν με τα ΙΧ και δεν μπορείς να στρίψεις από την πολυκοσμία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: