Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


ΕΣΤΙΑ 1 ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΕΥΘΗΝΤΗΣ...     Ήταν πριν 33 περίπου χρόνια θυμάμαι, που ο Λαλιώτης του ΠΑΣΟΚ είχε δημιουργήσει ένα πρόγραμμα φιλοξενίας φοιτητών σε Μαθητικές Εστίες κλπ- αυτά τα παιδιά τα λέγαμε τότε ¨Λαλιώτες¨. Έρχονταν λοιπόν ¨Λαλιώτες¨ και στην Εστία μας, γύρω στα 80- 90 άτομα, αγόρια και κορίτσια για ένα 10ήμερο- τρία δεκαήμερα τον Ιούλιο & τρία τον Αύγουστο. Σε αυτό το δεκαήμερο τους παρείχαμε ύπνο και φαγητό στο χώρο της Εστίας. Επίσης φροντίζαμε να πάνε μια ημερήσια εκδρομή στην Κέρκυρα ή Γιάννενα κι ακόμη άλλες δυο μικρότερες, εντός της Θεσπρωτίας.

ΛΑΛΙΩΤΕΣ 1...ΛΑΛΙΩΤΕΣ 3...

Ήταν μεγάλη ανάσα για τους Φιλιάτες αλλά και για τους φιλοξενούμενους τελικά. Θυμάμαι την 1η μέρα που ερχόταν… ήθελαν να φύγουν.  Θέλεις τους κούραζε το πολύωρο ταξίδι, θέλεις ότι περίμεναν να δουν Ξενοδοχείο Λούξ κι έβλεπαν ένα κοινόβιο- κάναμε προσπάθεια να μη φύγουν. Θυμάμαι τους άρεσε το έμπα των Φιλιατών, το δάσος στις Κογκέλες. Μετά την πρώτη δύσκολη βραδιά ξεκιναγαν τα μπάνια, κυρίως στη Σαγιάδα και αμβλύνονταν τα όποια προβλήματα. Επιστροφή το μεσημέρι, ζεστό και καλό  φαγητό από το προσωπικό της Εστίας- μια φωτογραφία με έναν φιλοξενούμενο του καιρού…

ΕΣΤΙΑ ΜΑΓΕΙΡΕΙΟ...

Το βράδυ έβγαιναν, παρέες παρέες και επέστρεφαν τις μικρές ώρες- κάποιες φορές συμμετείχαν σε πανηγύρια. Αυτή η ζωή αλλά και το κοινόβιο που μοιράζονταν με άλλα άγνωστα τις πρώτες μέρες παιδιά ήταν για πολλούς πρωτόγνωρα- όμως εύκολα το συνήθιζαν και τελικά αυτό τα ενθουσίασε περισσότερο από οτιδήποτε. Νιάτα, διασκέδαση και χαβαλές.

ΛΑΛΙΩΤΕΣ 7...

 Θυμάμαι μια μέρα ανηφόριζα στις 7 το πρωί για την Εστία, άκουγα μπετονιέρα να δουλεύει σε τρελό ρυθμό. Τι διάολο αναρωτήθηκα, ποιος ρίχνει μπετό στη γειτονιά. Πλησιάζοντας κοντά στην Εστία είδα τον γείτονα κι εργολάβο τότε Αντρέα ο οποίος προφανώς είχε ρίξει σκέτο αμμοχάλικο μέσα στη μπετονιέρα και αυτή έκανε μια απερίγραπτη φασαρία. Τι έγινε ρε Αντρέα, του έκανα με νόημα. Μου έδειξε προς τα παράθυρα της Εστίας, τότε είδα, όλοι οι ¨Λαλιώτες¨ κρέμονταν στα παράθυρα κι έκαναν χαβαλέ με την όλη φάση. «Δεν με άφησαν να κοιμηθώ δεν θα τους αφήσω κι εγώ», μου είπε ο Αντρέας, ενώ η γαλαρία των παραθύρων γιούχαρε και χειροκροτούσε.

Με κάποια από αυτά τα παιδιά είχαμε δεθεί φιλικά και βρισκόμασταν και μετά το πρόγραμμα, είτε ξανάρθαν στους Φιλιάτες είτε συναντηθήκαμε στην Αθήνα.

ΛΑΛΙΩΤΕΣ 6α..

Μετά από τόσα χρόνια που πέρασαν πολύ θα ήθελα να ξανάρχονταν, οι ίδιοι… έστω και νοηματικά!                               Ήταν ένα πρόγραμμα που έδινε ζωή στον τόπο!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: