Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή

Archive for Μαΐου, 2013

ΣΤΗΝ ENERGEAN OIL AND GAS Η ΈΡΕΥΝΕΣ ΓΙΑ ΠΕΤΡΈΛΑΙΟ ΣΤΟ ΚΑΛΠΆΚΙ;


 

Κατατέθηκαν την Παρασκευή οι βελτιωμένες κλειστές προσφορές των κοινοπραξιών που διεκδικούν την εκμετάλλευση των τριών εντοπισμένων κοιτασμάτων επί ελληνικού εδάφους, και συγκεκριμένα στο Κατάκολο, στον Πατραϊκό Κόλπο και στα Ιωάννινα.Οι νέες προσφορές κατατέθηκαν προς την αρμόδια 17μελή Επιτροπή του Υπουργείου. Είχε προηγηθεί η διαδικασία των επαφών – διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο του διαγωνισμού open door, με την Επιτροπή να ζητά από τους «μνηστήρες» βελτιώσεις στις προσφορές τόσο σε τεχνικό επίπεδο (π.χ. ενίσχυση του προγράμματος γεωτρήσεων) όσο και σε οικονομικό επίπεδο.Σύμφωνα το energypress.gr, οι φάκελοι που είχαν καταθέσει στην πρώτη φάση οι ενδιαφερόμενες εταιρείες οδηγούν σε συμπεράσματα για το πώς θα «μοιραστούν» τα τρία κοιτάσματα.Φαίνεται ότι η χερσαία περιοχή στο Καλπάκι Ιωαννίνων θα καταλήξει στην Energean Oil and Gas, δηλαδή στην ελληνική εταιρεία που διαχειρίζεται τα κοιτάσματα του Πρίνου και εν γένει της Καβάλας, και στην οποία εισήλθε προ ημερών με κεφάλαια 60 εκατ. Ευρώ το αμερικανικό hedge fund Third Point. Η Energean συμμετέχει στο διαγωνισμό σε κοινοπραξία με τη Νορβηγική Schlumberger, τη μεγαλύτερη ίσως εταιρεία παροχής υπηρεσιών και τεχνολογίας στην αγορά υδρογονανθράκων, και την Petra Petroleum εταιρεία συμφερόντων του καναδικού fund Taurus.Ο δεύτερος διεκδικητής, η Chariot Oil and Gas Limited, φαίνεται ότι έχει τυπικά προβλήματα με τους όρους του διαγωνισμού, καθώς δεν πληρεί την προϋπόθεση να έχει δική της παραγωγή, ενώ υπάρχουν κάποια θέματα και με την έδρα που δηλώνει. Εκτός απροόπτου λοιπόν δεν θα πάρει την περιοχή παρότι, σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες, έχει καταθέσει καλή οικονομική προσφορά. Δεν αποκλείεται πάντως το ενδεχόμενο να υποχρεωθούν σε συνεργασία οι δύο ενδιαφερόμενοι, κατεύθυνση που, σε γενικές γραμμές, ευνοείται από το ΥΠΕΚΑ.Στο διαγωνισμό είχαν καταθέσει αρχικά προσφορές και οι κοινοπραξίες: πρώτον, των ΕΛΠΕ με την Edison και την Melrose (έχει εξαγοραστεί από την petroceltic) και δεύτερον, των Καναδέζικων εταιρειών Arctic Hunter και Enterprises. Ωστόσο και οι δύο αποκλείστηκαν σε πρώιμη φάση της διαδικασίας. Η Arctic Hunter έχει υποβάλει ένσταση για τον αποκλεισμό της, που αναμένεται να κριθεί εντός των επόμενων ημερών.

 
Αναρτήθηκε από epirusgate.blogspot.com
 
Σ.Σ. Απο το Δήμο Φιλιατών έχει γίνει καμιά παρέμβαση που να στηρίζει τις δικές μας ελπίδες γεώτρησης για κοιτάσματα πετρελαίου; 

Μια νέα αρχή ή συνέχιση της ίδιας καταστροφικής πορείας


Του Λεωνίδα Ταφέκη 

Image
Είναι σε όλους μας γνωστή η δεινή οικονομική κατάσταση που διέρχεται η χώρα την τελευταία πενταετία. Την κατάσταση αυτή στον τόπο μας την βιώνουμε εντονότερα λόγω της διαχρονικής αδυναμίας των δημοτικών αρχών να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που απασχολούν το δήμο μας και ιδιαίτερα αυτά των επενδύσεων και της απασχόλησης των νέων γενεών, στηριζόμενο από ένα διαρκές πλαίσιο πολιτικής που θ’ αντιστρέφει την ερήμωση και την κατηφορική πορεία που χαρακτηρίζει την περιοχή μας τις τελευταίες δεκαετίες δημιουργώντας συνθήκες ανάπτυξης και ευημερίας προς όφελος των συμπολιτών μας.

Τα ζητήματα αυτά υποσχέθηκε ότι θα τα επιλύσει η σημερινή δημοτική αρχή αποσπώντας γι αυτό το λόγο τη συντριπτική πλειονότητα τις ψήφου των συμπολιτών μας στις τελευταίες δημοτικές εκλογές.
Σήμερα όμως που η θητεία της παρούσας δημοτικής αρχής οδεύει προς την ολοκλήρωσή της ο τόπος μας βρίσκεται σε τόσο δεινή και κατηφορική πορεία που ούτε στα χειρότερα όνειρά μας δεν μπορούσαμε να το φανταστούμε. Το μόνο στο οποίο ίσως διαπρέπουν τα στελέχη της δημοτικής αρχής είναι η στόχευσή τους στην επιτυχή καθημερινή κρασοκατάνυξη η οποία γίνεται στα δημοτικά γραφεία και στις πλατείες του δήμου μας χωρίς αιδώ και χωρίς φειδώ και μάλιστα σε εργασιακές ώρες. Οφείλουμε βέβαια να ομολογήσουμε ότι στη διάρκεια των οινοποσιών τους τιμούν και σέβονται ιδιαίτερα τους δημότες τους διότι αδειάζοντας το πολύτιμο περιεχόμενο των ατσαλάκωτων, περήφανων και αξιοπρεπών ποτηριών τους ευχόμενοι τη διαρκή υγεία, την πρόοδο και την ευημερία τους, από τα λεφτά των οποίων πληρώνονται τους υποτιθέμενους χαμηλούς μισθούς τους σε σύγκριση με τα εξαιρετικά και διαπρεπή αποτελέσματα.
Η αξιωματική αντιπολίτευση ως συνέχιση της έκφρασης της προηγούμενης οκταετούς διακυβέρνησής της δε δείχνει ακόμα να έχει αποκαταστήσει την αξιοπιστία της διότι πέραν των έργων που ομολογουμένως πραγματοποίησε επιβαρύνεται με ένα επιβλαβές για το δήμο μας έλλειμμα της τάξης περίπου των 5.000.000 ευρώ που προέκυψε κατά τη διάρκεια της διοίκησής της στο δήμο. Πιστεύουμε σύντομα τα στελέχη που αναμειγνύονται σε αυτό να αντιμετωπίσουν τη δίκαιη κρίση της δικαιοσύνης ώστε κανένας στο μέλλον να μην διανοηθεί να ασκεί πρακτικές που βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον του δήμου και των συμπολιτών μας. Επιπλέον βέβαια χρεώνεται και τον κύριο Γεώργιο Δάλλα που ούτε ακόμα και ως ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν μπορεί να κρύψει την ανεπάρκειά του και την περιφρόνησή του στους θεσμούς που εκπροσωπεί και στο λαό που τον ψήφισε. Για να μπορέσει όμως στο χρόνο που απομένει να ανταπεξέλθει επ’ άξια στο ρόλο της αντιπολίτευσης χρειάζεται να προωθήσει και να πετύχει μερικούς από τους στόχους που έχει θέσει και παράλληλα να ενισχύσει με νέα πρόσωπα τον συνδυασμό της και αλλαγή κατεύθυνσης που θα αντιμετωπίζει και θα αποκαθιστά με επιτυχία τους εσωτερικούς κραδασμούς της, ενισχύοντας την όποια δυναμική της. Η επίτευξη αυτών των στόχων θα της δώσει ίσως τη δυνατότητα, υπό την προϋπόθεση άλλων ευρύτερων συνεργασιών, να παίξει έναν ουσιαστικό ρόλο στο δημοτικό συμβούλιο που θα προκύψει στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές της άνοιξης του 2014.
Ο τρίτος εκλογικός συνδυασμός του κ. Ρέγκα διακρίνεται για την αδυναμία παρέμβασής του στα δημοτικά δρώμενα και για την απουσία δημόσιου λόγου ικανού να αντιστρέψει την αρνητική πορεία που έχει πάρει ο τόπος μας. 
Η κατάσταση αυτή οδηγεί την πλειονότητα των συμπολιτών μας στην απεμπλοκή τους από τις υφιστάμενες δημοτικές παρατάξεις και στην προσμονή τους για τη δημιουργία ενός νέου δημοτικού συνδυασμού που θα διεκδικήσει με την υποστήριξη και τη συμμετοχή τους τη δημοτική αρχή στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές με σκοπό να διορθώσει τα κακώς κείμενα ξαναδίνοντας ελπίδα και προοπτική στον ιστορικό δήμο μας και στον πολύπαθο λαό μας.
Στην προσπάθεια αυτή ο ίδιος προσωπικά μαζί με πολλούς νέους συνεργάτες που με παροτρύνουν καθώς και αρκετούς από παλιούς και νυν δημοτικούς συμβούλους θα δώσουμε το παρόν δημιουργώντας μια νέα δημοτική κίνηση το όνομα της οποίας καθώς και το πρόγραμμά της θα δοθούν στη δημοσιότητα μετά από εντατικές συνομιλίες μεταξύ των μελών της και ειλικρινή διάλογο με τους συμπολίτες μας. 
Επιγραμματικά θέτουμε στο διάλογο αυτό ένα πλαίσιο αρχών και στόχων που θα διέπει την κίνησή μας.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι μας ενδιαφέρει να σχεδιάσουμε και να αξιοποιήσουμε σειρά έργων που θα αξιοποιούν τις πολιτιστικές, περιβαλλοντολογικές και τουριστικές δυνατότητες της περιοχής μας διεκδικώντας το μερίδιο που μας αναλογεί από τους εθνικούς και ευρωπαϊκούς μας πόρους προσελκύοντας παράλληλα επενδύσεις που α επιλύουν σταδιακά και σταθερά το πρόβλημα της απασχόλησης της ανάπτυξης και της ευημερίας των συμπολιτών μας.
Επιπλέον θα αναβαθμίσουμε τις υπηρεσίες που προσφέρει ο δήμος στους δημότες του αναδιοργανώνοντας και αξιοποιώντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ανθρώπινο δυναμικό του. Ιδιαίτερη έμφαση θα δώσουμε στην ανάπτυξη των ιστορικών και εμπορικών μας δεσμών με τις γειτονικές μας χώρες(Ιταλία κ.α) και ιδιαίτερα με την όμορη Αλβανία σε ένα πλαίσιο που θα εξασφαλίζει το αμοιβαίο όφελος και την ασφαλή γειτνίαση μακριά από τα αρνητικά στερεότυπα του παρελθόντος.
Στη νέα αυτή κίνηση έχουν θέση όλοι οι συμπολίτες, ανεξάρτητα από την ιδεολογία και τον κομματικό τους προσανατολισμό, που αποδέχονται το προαναφερθέν γενικό πλαίσιο βάσει του οποίου θα κινούμαστε και επιθυμούν να συνεισφέρουν σε αυτό συμμετέχοντας και στηρίζοντας το εγχείρημά μας με το λόγο και τις πράξεις τους.
Η νέα μας κίνηση δεν αποκαθιστά το ρόλο που παίζουν τα κόμματα στα δημόσια πράγματα και δε συστήνεται με σκοπό να αντιπαρατεθεί προς αυτά. Απλά σκοπεύουμε να οριοθετήσουμε τις σχέσεις μας με αυτά σε ένα θεσμικό πλαίσιο που θα διατηρεί και θα ενισχύει τον αυτόνομο και ανεξάρτητο χαρακτήρα του συνδυασμού μας προς όφελος του τόπου και του λαού μας. 
Ιδιαίτερη σημασία δίνουμε στη συμμετοχή και τη στήριξη των συμπολιτών μας που ανεξάρτητα από τα κόμματα που στήριξαν ή στηρίζουν αντιστάθηκαν στις σειρήνες του λαϊκισμού, της δανεικής και εν πολλοίς εικονικής ευημερίας, του εύκολου πλουτισμού, συμβάλλοντας με την προσωπική τους εργασία στην παραγωγική ανάπτυξη του τόπου μας και στη δημιουργία πραγματικού πλούτου που αυτή δημιουργεί .
Εμπιστευόμενοι τις δυνατότητες των συμπολιτών μας ευελπιστούμε ότι η διαδικασία του διαλόγου που ανοίγουμε πλέον επίσημα με το παρόν άρθρο θα αναδείξει το καλύτερο δυναμικό του τόπου μας που ως τώρα ασφυκτιούσε κάτω από το υφιστάμενο πλαίσιο ανάδειξης και λειτουργίας του πολιτικού μας προσωπικού που οδήγησε τον τόπο στην καταστροφή και την χρεοκοπία.
Στην προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε το πλαίσιο να αναδειχθούν οι καλύτεροι των υποψηφίων ελπίζουμε ότι αυτοί θα αναδείξουνε τον καλύτερο εαυτό τους, ώστε οι συμπολίτες μας να επιλέξουν αυτούς που επιθυμούν να εκλεγούν στη νέα δημοτική αρχή που θα προκύψει από τις δημοτικές εκλογές της άνοιξης του 2014.
Με τη σιγουριά ότι η προσπάθειά μας θα επαναφέρει την ελπίδα που χρειάζεται ο δήμος μας για ένα σταθερό υγιές και ασφαλές αύριο, με τα ικανά στελέχη που θα βγάλουν τον τόπο από το τέλμα και τον καταστροφικό κατήφορο που μας οδηγεί η σημερινή δημοτική αρχή.
Είμαστε στη διάθεσή σας για επικοινωνία στήριξη και συμμετοχή στα δημοτικά δρώμενα του τόπου μας και στις διεργασίες που θα αναδείξουν το μέλλον που σιωπηλά σκεφτόμαστε και φανερά ονειρευόμαστε.

 

Σ.Σ. Μετά χαράς δημοσιοποιούμε το παραπάνω κείμενο ¨αφύπνισης¨ των απανταχού Φιλιαταίων, που προέρχεται από έναν ξενιτεμένο συμπολίτη, τον αγαπητό και μη εξαιρετέο Λεωνίδα Ταφέκη. Ο Λεωνίδας, αν μη τι άλλο, είχε κάτι να πει και το λέει πολύ καλά. Με το θάρρος της γνώσης και της γνώμης  που πρέπει να έχουμε σε τούτους τους δύσκολους καιρούς. Ας το δούμε, ας το μελετήσουμε κι ας πάρουμε θέση.

Τρικόρυφο και πράσινο χωριό…


 Image

Κυκλοφορεί σαν είδηση τελευταία πως υπήρξε έντονο ενδιαφέρον να ενταχθεί το Τρικόρυφο (Σπάταρι) σε πρόγραμμα ¨Πράσινο Χωριό¨. Την ένταξη πατρονάριζαν και ευρωπαίοι πολίτες, με στόχο την δημιουργία οικολογικού χωριού 100 περίπου κατοικιών, με δρόμους, δίκτυα ύδρευσης- αποχέτευσης, πλατείες κλπ.

Από ότι λέγεται ο Δήμος Φιλιατών πιέστηκε εκ των πραγμάτων να υποβάλει φάκελο ενδιαφέροντος, ο οποίος τελικά απορρίφθηκε ως ελλιπής. Κάτοικοι του Τρικορύφου που γνωρίζουν το θέμα μας βεβαιώνουν ότι έτσι έχει- χάθηκε το πρόγραμμα από την αδιαφορία της δημοτικής αρχής. Πολύ θα θέλαμε να μάθουμε την αλήθεια γι’ αυτό το θέμα. Τι λες αγαπητέ κ. πρόεδρε… θα τα καταφέρεις να μας την πεις;

Όταν θα πάρεις αυτό το γράμμα…


Παρασκευή 24/5/2013 ώρα 18.22 meil προς: neafiliaton@yahoo.gr απο Κοσμά Ζαφείρη με δυο θέματα, ένα κείμενο και δυο παλιές φωτογραφίες…

«Γιωργο, γεια χαρά σου στελνω ορισμένα θεματακια για να τα χρησιμοποήσεις κατά βουληση… Κ.Ζ.» 

ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ 1920; Σε …αιωνόβιο πλάνο!

Image

Ένας δρόμος, πιθανόν κεντρικός. Είναι η σημερινή Κύπρου ή η Εθνικής  Αντιστάσεως; Δύσκολο να προσδιοριστεί. Πάνω του, οι συνήθεις φιγούρες της εποχής: Ο ταχυδρομικός διανομέας, κάποιες νοσηλεύτριες από το τοπικό ιατρείο, οι «σινιέ» περιπατητές (μπορεί και προεστοί) και δίπλα ένα οίκημα που προφανώς στεγάζει υπηρεσία. Στον καρόδρομο, έντονα τα σημάδια από τη νεροποντή που προηγήθηκε… Η Ηγουμενίτσα, πριν περίπου ένα αιώνα! Ένα παραθαλάσσιο χωριουδάκι, με300 κατοίκους στο ξεκίνημα της οργανωτικής δομής του. Επτά μόλις χρόνια μετά την απελευθέρωση από το ζυγό των Τούρκων(1913)και δεκαέξι πριν αναγορευτεί σε πρωτεύουσα των Θεσπρωτών. Πέτρινα χρόνια…

Το πρώτο θέμα το τελείωσες και μου το έστειλες, για την παρακάτω φωτογραφία με τον ΑΡΗ Φιλιατών του 1952… δεν μου έγραψες κάτι.  Image

Μήπως όταν ξεκίνησες να γράφεις για τον ΑΡΗ Φιλιατών άρχισε να σε ¨τζινάει¨η καρδιά σου, η τόσο ευαίσθητη, που άλλαζε ρυθμούς και χτύπους σαν έφερνες το Φιλιάτι στο μυαλό; Μάλλον, γιατί…  μετά από λίγες ώρες σε πρόδωσε…                                     «παλιοκοινωνί. MAIKL…¨ 

«Έφυγε» ο Κοσμάς Ζαφείρης…


http://www.corfupress.com/news/1page/30089-lefyger-o-kosmas-zafeiris-

 
 
 

Φτωχότερη η οικογένεια της κερκυραϊκής δημοσιογραφίας, από την ξαφνική απώλεια του καταξιωμένου (και) αθλητικού συντάκτη και φίλου, σε ηλικία μόλις 59 ετών… 

Το σοκαριστικό μαντάτο διαπέρασε το κορμί της κερκυραϊκής δημοσιογραφίας (και όχι μόνο…), με ρεύμα. «Έφυγε ο Κοσμάς…» Σήμερα, Σάββατο (25/5), τα ξημερώματα, στο Γενικό Νοσοκομείο…

Φτωχότερος, λοιπόν, ο χώρος, από το ξαφνικό «φευγιό» του αγαπητού συναδέλφου, Κοσμά Ζαφείρη, σε ηλικία μόλις 59 ετών.

Πατέρας δύο παιδιών, αισθάνθηκε χθες, Παρασκευή (24/5) το βράδυ έντονη δυσφορία. Παρά, ωστόσο, την εσπευσμένη μεταφορά του στο νοσοκομείο και τις προσπάθειες των ιατρών, δεν τα κατάφερε και κατέληξε, τις πρώτες πρωινές ώρες, βυθίζοντας στο πένθος οικείους, φίλους, συνεργάτες. Το πόρισμα; Καρδιά…

Η κηδεία του θα γίνει αύριο, Κυριακή (26/5), στις 15.00, στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τους Φιλιάτες Θεσπρωτίας, από τον Ι.Ν. Αγίας Τριάδας. Το τελευταίο, δραματικό «αντίο»…

Λάτρης (ακόμη) της φωτογραφίας, καταξιωμένος σκιτσογράφος, με διεθνείς επαίνους, παλαιότερα ραδιοφωνικός παραγωγός, μικρός ποιητής –κι εραστής- του όμορφου λόγου, δάσκαλος πολλών…

Μπόλικες ομάδες (και) της Κέρκυρας «ανακάλυψαν» τα εμβλήματά τους, μέσα απ’ το δημιουργικό πενάκι του Κοσμά. Ήθη, έθιμα, φυσικές ομορφιές του νησιού και της θεσπρωτικής γης, των λατρεμένων Φιλιατών του (τα άγιά του χώματα – ο γιος του Μάρκου, ο αδελφός του Γρηγόρη και του Λια…) κατεγράφησαν από το «κλικ» του δικού του φωτογραφικού φακού και το μεράκι της πένας του σε ένα σωρό Μέσα απ’ τις δυο πλευρές του υδάτινου στενού…

Το 2003, ο ΠΣΑΤ (μέλος του…) τον τίμησε. Για άρθρο του στην εφημερίδα «Κέρκυρα Σήμερα», σχετικά με την προαγωγή του Τύπου στην Περιφέρεια. Κι ακόμη… Τι στο καλό να πρωτοθυμηθείς…

ΕΡΤ, «Κερκυραϊκά Σπορ», «Ενημέρωση», ανταποκριτής στη μεγάλη πλειοψηφία των αθηναϊκών, αθλητικών εφημερίδων… Στα ερτζιανά, «Ράδιο Φαίακες», «Ράδιο Κέρκυρα»… Δεκαετία του ’90, λίγα χρόνια μετά την έλευσή του στο νησί (το ’88), πρωτοπόρος στο ιστορικό Ionian TV – στα πρώτα μπουσουλήματα της κερκυραϊκής τηλεόρασης… Στη Θεσπρωτία, πάλι, σ’ άλλα τόσα…

Τα τελευταία χρόνια, πάλευε με ένα όνειρο ετών. Κωδικοποιημένο σε δυο λέξεις: «Στις αλάνες της μικρής πατρίδας, 80 χρόνια ποδόσφαιρο στη Βορειοδυτική Ελλάδα, 1932-2012». Λεύκωμα, με πρωτόβγαλτα, ιστορικά στοιχεία από την ιστορία της μπάλας, προς τα μέρη μας. Πρόλαβαν να δημοσιευτούν μονάχα κάποια, λίγα αποσπάσματα…

Από την οικογένεια του CorfuPress.com & του Corfusports.gr, τα ειλικρινή συλλυπητήρια προς τους οικείους του κι ένα ταπεινό «αντίο, φίλε». Τέτοιες ώρες, περισσότερες κουβέντες, περιττές…

 

ΣΥΜΒΟΛΙΚΟΊ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΊ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΑΚΡΊΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΘΟΡΙΑΚΟΎΣ ΣΤΑΘΜΟΎΣ ΤΗΣ ΗΠΕΊΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΊΑ


Ζητούν ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας 


Με κεντρικό σύνθημα, «Το Πωγώνι εκπέμπει SOS», κάτοικοι και φορείς του δήμου Πωγωνίου, πραγματοποίησαν μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας και συμβολικό αποκλεισμό για μία ώρα, στις 11.30, στον μεθοριακό σταθμό της Κακκαβιάς.Μαζί με τους κατοίκους που έφτασαν στην Κακκαβιά από όλα τα χωριά του Πωγωνίου, ήταν και ο μητροπολίτης Πωγωνιανής και Κονίτσης Ανδρέας, καθώς και ο δήμαρχος Κώστας Καψάλης ,οι οποίοι στις ομιλίες τους, επανέλαβαν ότι πρέπει να εμπεδωθεί αίσθημα ασφάλειας στους κατοίκους της περιοχής.Εκείνο που όλοι ζητούν, είναι η ενίσχυση της ασφάλειας των συνόρων και της μεθόριας περιοχής, με την επαναλειτουργία, όλων των αστυνομικών τμημάτων, των στρατιωτικών φυλακίων καθώς και η επιστροφή όλων των συνοριοφυλάκων.Πριν από 15 ημέρες, Αλβανός κακοποιός, δολοφόνησε ζευγάρι ηλικιωμένων, λήστεψε δύο γυναίκες και απείλησε με χειροβομβίδες τους θαμώνες ενός καφενείου στο χωριό Κτίσματα κοντά στα σύνορα. Αυτά τα γεγονότα, προκάλεσαν ακόμη μεγαλύτερο φόβο στους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι, όπως καταγγέλλουν, βρίσκονται συχνά αντιμέτωποι με ληστείες και διαρρήξεις.Χαρακτηριστική είναι η δήλωση στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, του αντιδημάρχου Πωγωνίου Στέλιου Κουκουλάρη: «Όσο τα σύνορα τα είναι αφύλαχτα, κανείς, δεν κοιμάται ήσυχος στο Πωγώνι. Οι αρμόδιοι οφείλουν να ακούσουν τις τοπικές κοινωνίες. Χάθηκαν ανθρώπινες ζωές και ούτε ένας από το κράτος των Αθηνών, δεν έχει έρθει να διαπιστώσει τι γίνεται, να ακούσει τους ακρίτες».Στην συγκέντρωση συμμετείχαν και εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας Πωγωνίσιων Αθήνας.Ανάλογες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, έγιναν και στους συνοριακούς σταθμούς, της Μέρτζανης στην Κόνιτσα και του Μαυροματίου στην Θεσπρωτία.
 
Αναρτήθηκε από epirusgate.blogspot.com

Δυο ξεχωριστούς βλαστούς του θρηνεί το Φιλιάτι


 Τον Κοσμά Ζαφείρη (Maikl)Image  

τον διαπρεπή συμπολίτη δημοσιογράφο- αθλητικογράφο και γελοιογράφο που διέμενε στην Κέρκυρα και έφυγε ξαφνικά κι αναπάντεχα πριν μπει στα 60 του.

Τον Σταύρο Μηνούση (Κοτίτσιο)

Image

τον δραστήριο και πολύ συμμετοχικό σε όλα Φιλιατιώτη που έφυγε πλήρεις ημερών

Ένα κοινό είχαν, την απεριόριστη αγάπη τους για το Φιλιάτι… 

“ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΌ ΕΥΡΩ-ΔΊΛΗΜΜΑ: ΔΙΑΧΕΊΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΑΠΆΤΗΣ Ή ΚΌΨΙΜΟ ΤΟΥ ΓΌΡΔΙΟΥ ΔΕΣΜΟΎ;”


 

Του Αλέκου Παπαδόπουλου 

Το συμφέρον της Ελλάδας είναι να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Ταυτόχρονα, είναι πεποίθησή μου ότι το πρόγραμμα οικονομικής και λειτουργικής ανάταξης, που συγκρότησε και επέβαλε ο τριμερής Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος, σε συνδυασμό με την απουσία εθνικής αυτενέργειας, την οδηγεί, παρά τα κύματα εισαγόμενης και εδωδίμως καλλιεργούμενης εσχάτως αισιοδοξίας, σε “πλήρες τέλμα” εντός της επόμενης τριετίας.

Παρά την σημερινή ρητορική του διεθνούς παράγοντα ότι η Ελλάδα δεν θα εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη, εκτιμώ ότι αυτή τη στιγμή οι πιθανότητες να αχθεί μόνη της εκτός αυτής είναι πολύ μεγαλύτερες από την παραμονή της. Η συνεχιζόμενη εγγενής αδυναμία της να κατανοήσει το βάθος του προβλήματός της και να προσαρμοστεί στις σημερινές αλλά και στις μέλλουσες οικονομικές συνθήκες ανταγωνισμού που θα επικρατήσουν στην Ευρώπη και όχι μόνο θέτουν εξαρχής το όλο θέμα της παραμονής της στην Ευρωζώνη.

Το «τέλος» του μνημονίου;
Η συμφωνία του 2010, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, ανάμεσα στη χώρα μας και στο Τριμερές Σχήμα για την χρηματοπιστωτική διάσωσή της, καθώς και τα κάθε μορφής μέτρα που περιελάμβανε – και ανεξάρτητα από τις όψιμες θεωρίες και άλλοθι, που εν τω μεταξύ αναπτύχθηκαν, περί “λάθους υπολογισμού του δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή” – ήταναπολύτως αναγκαία και επιβεβλημένη για τη διατήρησή της στο Ευρώ και την απαλλαγή της από παραμορφώσεις και δυσλειτουργίες, οι οποίες την οδήγησαν σε κατάσταση “χρεοστασίου”.

Παρά τα κάποια θετικά και εξυγιαντικά αποτελέσματα από την εφαρμογή αυτής της συμφωνίας (μνημόνιο), τα οποία δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς λογικός άνθρωπος, το πρόγραμμα αυτό, εκτός από τις ιδεοληψίες του και τα προβλήματα που δημιούργησε κυρίως στα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, έπαυσε να οικοδομεί ουσιαστικές προϋποθέσεις δημιουργίας νέων διατηρήσιμων οικονομικών συνθηκών. Είναι πλέον ανεπαρκές, ατελές και εμβαλωματικό. Εξελίσσεται τελικά σαν λογιστικό μοντέλο πάνω σε μια αποξηραμένη παραγωγική βάση και σε μια καχεκτική οικονομία. Μια οικονομία που πριν την κατάρρευσή της ήταν απλώς “μεγενθυμένη” από δάνεια κεφάλαια και περιορισμένα “ανεπτυγμένη”, αφού την αποβιομηχανοποίηση του ’70 και του ’80 ακολούθησε η αποβιοτεχνοποίηση κυρίως των τελευταίων χρόνων της κρίσης. Ήταν ήδη, ούτως ή άλλως, μια μικρομεσαία οικονομία που επέζησε κυρίως χάριν της φοροδιαφυγής.

Η ενσκήψασα «αισιοδοξία» – Ζητήματα Εθνικής Αξιοπρέπειας
Που όμως οφείλεται παρ’ όλα αυτά η ξαφνική επέλαση του κλίματος δοξαστικής αισιοδοξίας,και μάλιστα όταν επικρατούν συνθήκες συνεχούς περιορισμού της οικονομικής δραστηριότητας και παρατεταμένου οικονομικού παγετώνα; Νομίζω καταρχάς ότι σε κάποιους προέκυψε η ανάγκη ενός ακόμα “ιαματικού ψεύδους”, το οποίο δεν αφορά στις υποθέσεις της χώρας, αλλά στις εφήμερες εντυπώσεις μιας αμήχανης και εξαντλημένης πλέον διαχείρισης της κρίσης. Αυτό όμως κάνει μια μεγαλύτερη ζημιά. Καλλιεργεί ψευδαισθήσεις και υπονομεύει την επίπονη, αλλά άκρως αναγκαία, διαδικασία που οδηγεί στην βαθειά κατανόηση του προβλήματος και της πραγματικής κατάστασης, ώστε να δημιουργηθούν ουσιαστικές προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση.

Παιχνιδίζει ο οπτιμισμός με το αίσθημα του ατομικού κινδύνου και της ατομικής ελπίδας. Δεν αφήνει να αναπτυχθεί στην ελληνική κοινωνία η αίσθηση του συλλογικού κινδύνου, ώστε να ληφθούν στέρεες εθνικού χαρακτήρα αποφάσεις και όχι ν’αναπτυχθούν λογικές ατομικής αυτοπροστασίας από τις συνέπειες της κρίσης. Η ελπίδα και η αισιοδοξία δομούνται, δεν διακηρύσσονται.

Όσοι λοιπόν επιμένουν να υποδύονται τους «αισιόδοξους», μοχλεύοντας επικοινωνιακά σε κάποια πράγματι θετικά αποτελέσματα που προκύπτουν από την εφαρμογή του μνημονίου, ή όσοι άλλοι θέλουν να πιστεύουν γενικώς στην τελική διάσωση της χώρας, οφείλουν να γνωρίζουν ότι η «αισιοδοξία» τους αυτή, αλλά και η «απαισιοδοξία», μπορεί να είναι μια σεβαστή ατομική τους επιλογή, αλλά στην πολιτική δεν έχει καμιά αξία ούτε σαν ατομικό γνώρισμα, ούτε σαν μεταφυσικό φαινόμενο πίστης, ούτε σαν ειδύλλιο.

Στην πολιτική υπάρχει μόνο η «δύσκολη αισιοδοξία» που οικοδομείται μόνο με σκληρή συλλογική προσπάθεια, με σχέδιο και θυσίες, με ρεαλισμό, ορθολογισμό και με κοινωνική δικαιοσύνη.
Στο επίπεδο της τρέχουσας πολιτικής είναι βέβαιο ότι η ιστορία θα αναγνωρίσει τις προσπάθειες της σημερινής κυβέρνησης να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη, εφαρμόζοντας αποφασιστικάτα επιβληθέντα οικονομικά και θεσμικά μέτρα του μνημονίου. 

Όπως επίσης πρέπει να της καταλογιστεί στα αρνητικά της το γεγονός ότι δεν ανέλαβε μέχρι σήμερα καμιά σημαντική πρωτοβουλία που να έχει τη δική της σφραγίδα σε κανένα σημαντικό πεδίο.
Για να αρχίσει η απομείωση του χρέους απαιτούνται πρωτογενή πλεονάσματα σταθερά τουλάχιστον για μία επταετία σε ποσοστό πάνω από 5% του ΑΕΠ καθώς και υψηλούς ρυθμούς πραγματικής ανάπτυξης. Είναι τουλάχιστον άκομψο και πρωτοφανές να προβάλλεται ως η νέα “Μεγάλη Ιδέα του Έθνους” η επίτευξη κάποιου ελάχιστου πρωτογενούς πλεονάσματος, με τους γνωστούς τρόπους, και μάλιστα για ένα τρίμηνο! Αυτό είναι μια ακόμη ένδειξη μειωμένων φιλοδοξιών και προσδοκιών.
Θα ήταν χρήσιμο να υπενθυμίσω ότι την περίοδο 1994-1996, σε συνθήκες βαθειάς κρίσης χρέους και μηδενικής ανάπτυξης, χωρίς περικοπές μισθών, συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων, αλλά κυρίως με την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, επετεύχθη για πρώτη φορά πρωτογενές πλεόνασμα 4,2%, 3% και 4% του ΑΕΠ αντίστοιχα. Η επιτυχία αυτή δεν προβλήθηκεσυνειδητά, ούτε η τότε κυβέρνηση πανηγύρισε, έχοντας επίγνωση ότι αυτό δεν ήταν «λεία»προς διανομή από τον τότε λαϊκισμό, αλλά προοριζόταν αποκλειστικά για τη μείωση και του τότε υπέρογκου χρέους. Τα πρωτογενή πλεονάσματα διατηρήθηκαν μέχρι το 2001.

Στη χώρα επίσης επικρατούν συγχύσεις από τη συνεχή αντιφατικότητα και την πολλαπλότητα των διαβρωτικών μηνυμάτων του παραπλανητικού λαϊκισμού. Αναπτύσσονται επικίνδυνες και ανεύθυνες απόψεις, όπως εκείνες των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ότι η σωτηρία της χώρας «περνά» δήθεν μέσα από μία απλή κατάργηση του «αντιλαϊκού μνημονίου», κάτι που όμως θα μας οδηγούσε σε περαιτέρω ακραία επιδείνωση της σημερινής κατάστασης. Οι απόψεις αυτές είναι το ίδιο καταστροφικές και επικίνδυνες με εκείνες που καλλιεργούν στο λαό την «αισιόδοξη παραμυθία» ότι δήθεν η κρίση είναι πλέον πίσω μας και σύντομα θα επανέλθουμε στην “προ αυτής κατάσταση”. Αυτό είναι το νέο ψεύδος της περιόδου.

Είναι ταυτόχρονα επίσης αναξιοπρεπές για κάθε λαό να εναποθέτει μοιρολατρικά την τύχη των επόμενων γενεών του στα εκλογικά αποτελέσματα άλλων χωρών (πχ. Γαλλία, Γερμανία). Είναιεθνική δειλία και έλλειψη εθνικής ζωτικότητας να μην παράγει μια χώρα τα δικά της γεγονότα (πολιτικά, οικονομικά, θεσμικά, κλπ) και να αφήνεται στις διαθέσεις τρίτων που δυστυχώς πολλές φορές συνοδεύονται και από μη δημοσιοποιημένα προσβλητικά σχόλια του τύπου «άσε να τελειώσουν οι εκλογές και θα δούμε τι θα κάνουμε με δαύτους». Είναι επίσης εξίσου αναξιοπρεπές να πανηγυρίζουμε με τα πλαστά πιστοποιητικά που μας χορηγεί απλόχερα την περίοδο αυτή ο Διεθνής Παράγων περί δήθεν “βιωσιμότητας” της ελληνικής οικονομίας και του δημόσιου χρέους. Είναι προφανές ότι λόγω της άγνωστης ακόμη κατάληξης της ευρωπαϊκής κρίσης δεν επιθυμούν, εταίροι και μη, η Ελλάδα να λειτουργήσει αυτή την περίοδο ως η ανεξέλεγκτη “παράφρων μεταβλητή” του Ευρωσυστήματος.

Πολλές χώρες βρέθηκαν στην ανάγκη καταφυγής σε διεθνή αρωγή. Οι διαφορετικοί χειρισμοί ήταν ανάλογοι με την ποιότητα και την βαρύτητα των αποφάσεων των χωρών αυτών να διαπραγματευτούν σωστά, να εφαρμόσουν τις συμφωνίες αποτελεσματικά και να εξέλθουν σύντομα από την κρίση. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα δύο (2) χωρών, οι οποίες υπέγραψαν “μνημόνια”, αλλά πολύ σύντομα αποφάσισαν να κινηθούν και πέραν αυτών έως ότου διασφαλίσουν μια παραγωγική, ανταγωνιστική και διατηρήσιμη οικονομία. Ανασυγκρότησαν την οικονομία τους πάνω σε δικό τους σχέδιο οικονομικής, κοινωνικής και θεσμικής ανάπτυξης, που οι ίδιοι κατέστρωσαν και υπεράσπισαν ως κοινωνίες που τις διακρίνει η ζωτικότητα και η ευθύνη.

Οι αναδυόμενες πλέον ως σημαντικές οικονομικές υπερδυνάμεις της Βραζιλίας και της Τουρκίας αυτό τον δρόμο ακολούθησαν. Τα θαυμαστά αποτελέσματα που πέτυχαν οι χώρες αυτές μέσα σε λίγα χρόνια δεν ήταν έργο μόνο κάποιων πεφωτισμένων προσώπων. Προικισμένοι άνθρωποι προέκυψαν, αλλά δεν θα έφταναν από μόνοι τους, όπως πολλοί ίσως να πιστεύουν. Η ταχύτατη, στέρεη και διατηρήσιμη συνολική ανάπτυξη των χωρών αυτών, βεβαίως με τις ιδιαιτερότητές τους, είναι αποτέλεσμα της απελευθέρωσης μεγάλων κοινωνικών δυνάμεων. Δεν αρκέστηκαν οι κοινωνίες τους μόνο στις υπερσυντηρητικές και εν πολλοίς διαβρωμένες και βολεμένες ηγέτιδες τάξεις τους. Συνειδητοποίησαν και οι δύο λαοί ότι έχουν συλλογική ευθύνη στη διαμόρφωση του μέλλοντός τους και διαισθάνθηκαν ότι έχουν χρέος να υποστηρίξουν το αντικειμενικό συμφέρον της χώρας τους.

Οι «ηγέτιδες» τάξεις της χώρας μας
Κάθε κοινωνία συνήθως, σε περιόδους κρίσης, καθοδηγείται από ένα κυρίαρχο πνεύμα, που είναι η συνισταμένη της συλλογικής αντίληψης και του τρόπου με τον οποίο “κοιτάει τον εαυτό της” και χαράζει την προοπτική της. Στη χώρα μας έχει εγκατασταθεί το πνεύμα “του ακαταμάχητου λαϊκισμού”, που σε συνδυασμό με την καλλιέργεια του “ατομισμού” και ενός εγκαθιδρυμένου καταναλωτισμού, την έφερε, και δυστυχώς φοβάμαι ότι θα τη διατηρήσει για πολλά χρόνια ακόμη, σε καθεστώς “Διεθνούς Ζητείας”. Να εκλιπαρεί δηλαδή η χώρα νέες περικοπές χρέους, νέες παρατάσεις αποπληρωμής του καθώς και νέα δάνεια. Και όλα αυτά ναπροβάλλονται ως οι νέες μέλλουσες “επιτυχίες” της χώρας. Αλλοίμονο! Υπεύθυνες γι’ αυτό είναι όλες ανεξαιρέτως οι σημερινές ηγέτιδες τάξεις της χώρας και κατά σειρά ευθύνης:

(α) Η πολιτική ελίτ, από όπου προέρχομαι – και με τις δικές μου ευθύνες να με βαρύνουν – κυριαρχείται από το πνεύμα του βαθέως λαϊκισμού, το οποίο διαπερνά ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Γι’ αυτό ο πολιτικός αγώνας στην Ελλάδα διεξάγεται ανάμεσα στις διάφορες αποχρώσεις του λαϊκισμού και μάλιστα με αρκετή δόση οπορτουνισμού ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες. Δυστυχώς δεν διακρίνεις πλέον, όπως άλλοτε, πτυχές είτε πεφωτισμένης Αριστεράς (αυτή χάθηκε με το θάνατο του Γληνού), είτε πεφωτισμένης Δεξιάς, είτε του αστικού Κέντρου. Εξαιρέσεις υπήρχαν και υπάρχουν, αλλά ήταν και εξακολουθούν να είναι αποδυναμωμένες και ως εκ τούτου «αργούσες». Ο λαϊκισμός στη χώρα μας δεν λειτουργεί απλά και μόνο σαν δημαγωγικό εμπόριο ελπίδων προς τις ασθενέστερες τάξεις και τους «κυνηγούς» της εύκολης ευμάρειας. Δυστυχώς, κατέληξε με την πάροδο του χρόνου σε πολιτισμικό μόρφωμα που λειτουργεί σαν φιλοσοφία, νοοτροπία, αντίληψη ζωής, με συγκεκριμένες πρακτικές και συμπεριφορές, οι οποίες τελικά αποθεσμοποίησαν και διέλυσαν τη χώρα.

(β) Η οικονομική ελίτ, που συγκροτήθηκε μεταπολεμικά, πορεύτηκε αλληλοεξαρτώμενη με τις άλλες ηγέτιδες τάξεις και κυρίως με την πολιτική. Λειτούργησε χωρίς ανεπτυγμένη συνείδηση εθνικής ευθύνης, εκτός από κάποιες και εδώ εξαιρέσεις. Ιθύνουσα Εθνική Αστική Τάξη δεν θέλησαν να γίνουν ποτέ, υποδύθηκαν μόνο «ρόλους» που δεν πίστεψαν και παρέμειναν απλά ανώτερα εισοδηματικά στρώματα. Δεν ανέλαβαν ποτέ ευθύνες εγγύησης και πρωτοβουλίες υπεράσπισης της χώρας. Ανέχθηκαν, αν δεν υποδαύλισαν, τον λαϊκισμό για τα δικά τους συμφέροντα και συνέβαλαν αποφασιστικά στη θεσμική και οικονομική αποδυνάμωση της χώρας.
(γ) Η πνευματική ελίτ, έπαψε από καιρό να διαδραματίζει ρόλο πνευματικής καθοδήγησης. Δεν απέχει από την αλήθεια το γεγονός ότι η χώρα μας αντλεί ακόμη κυρίως από τα αποθέματα της πνευματικής παραγωγής που ανακόπηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Η όαση, και εδώ, των ελάχιστων εξαιρέσεων δεν συνιστά συγκροτημένη καθοδηγούσα πνευματική τάξη. Το γεγονός αυτό εξηγεί μελαγχολικά γιατί η Ελληνική κοινωνία δεν ολοκληρώθηκε πολιτισμικά και εν τέλει γιατί δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και θεσμικά.
(δ) Η ακαδημαϊκή ελίτ, βαρύνεται για την κατάσταση στο χώρο της Παιδείας και ιδιαίτερα της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Δεν λειτούργησαν ως πρωτοπορία και ασπίδα της Ελληνικής κοινωνίας.
(ε) Τα ίδια περίπου ισχύουν και για τις άλλες κοινωνικές ελίτ, όπως η Εκκλησία, με τον διαχρονικό εθνοφυλετισμό, ο συνδικαλισμός, με τον τυφλό διεκδικητισμό, τα media, με την υιοθέτηση επί σειράν ετών ακραίων συντεχνιακών διεκδικήσεων και με την υπερπροβολή καταναλωτικών προτύπων και πολιτισμικών υποπροϊόντων, ο αγροτικός συνδικαλισμός, που καλλιέργησε για πολλά χρόνια την αντίληψη του αγρότη – εισοδηματία του Δημοσίου και της ΕΕ, κ.λ.π.
Το αποκορύφωμα του «θριάμβου» όλων αυτών των ελίτ της χώρας ήταν την περίοδο 2008-2010, κατά την οποία, αντί, ως όφειλαν, να συλλάβουν τα ηχηρά σήματα της επερχόμενης κατάρρευσης της χώρας, προκειμένου να απαιτήσουν να ληφθούν τα ελάχιστα αναγκαία τότε μέτρα, σε σχέση με τα σημερινά, για τη διάσωση της χώρας, επέδειξαν δόλια άγνοια, ιδιοτελή “τύφλωση και κώφευση”.

Αυτές είναι περίπου οι ηγέτιδες τάξεις που διαθέτει σήμερα η χώρα. Εξακολουθούν να είναι κυρίαρχες και να ορίζουν τις εξελίξεις. Αυτές καλούνται να διατηρήσουν τη χώρα εντός της Ευρωζώνης και ταυτόχρονα να προσελκύσουν επενδύσεις και να αναλάβουν πρωτοβουλίες με τις οποίες θα οικοδομηθεί μια νέα, βιώσιμη παραγωγική οικονομία και όχι μια οικονομία της υπερκατανάλωσης.

Η Ευθύνη και η Σωτηρία “εις ημάς αυτούς”
Μπορούν οι ηγέτιδες τάξεις της χώρας να σηκώσουν ένα τέτοιο βάρος; Μπορούν να μεταμορφωθούν σε οδηγούς της ελληνικής κοινωνίας, ώστε να παραμείνει η Ελλάδα στο κοινό νόμισμα και να υπηρετήσει το ένα και πραγματικό εθνικό συμφέρον;
Φοβάμαι ότι η μέχρι σήμερα εμπεδωμένη σ’ αυτές κυρίαρχη κουλτούρα δεν μπορεί να κρατήσει τη χώρα στην Ευρωζώνη. 

Πρόκειται για μια σκληρή διαπίστωση, αλλά για να διασφαλιστεί Εθνικά αξιοπρεπής συμμετοχή στην Ευρωζώνη απαιτείται να συναντηθούν και να δράσουν και άλλεςΚοινωνικές και Πνευματικές Δυνάμεις. Υπάρχουν. Είναι ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας που είναι απαλλαγμένος από ιδεολογήματα και είναι προικισμένος με τον ορθολογισμό των πραγμάτων και πιστεύει ότι η χώρα έχει συμφέρον να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Δεν υποκύπτει στις «ψυχρές αφαιρέσεις» της πολιτικής, αλλά υιοθετεί το γνήσιο «συναισθηματικό κριτήριο» στις επιλογές του.

Είναι οι δυνάμεις που κατανοούν την ανάγκη να ληφθούν Αποφάσεις Εθνικών Διαστάσεων.Αποφάσεις μεγάλης υπέρβασης του σημερινού μνημονίου. Δυνάμεις ικανές να απαιτήσουν και να συμβάλουν στο να συγκροτηθεί ένα άλλο νέο, ρεαλιστικό, αυστηρά πειθαρχημένο, χρονοστοχευμένο, θαρραλέο και ριζοσπαστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση με τη δημιουργία διατηρήσιμων προϋποθέσεων θεσμικής και οικονομικής ανάπτυξης της χώρας.Να ενσωματώνει βεβαίως όλες τις συμφωνίες που δεσμεύουν τη χώρα, αλλά και να προχωρά πέρα από αυτές. Να περιλαμβάνει καθολικές μεταρρυθμίσεις που θα εξαφανίσουν κάθε μορφή κοινωνικού και κρατικού συντεχνιασμού και κάθε κακόηθες παραθεσμικό μόρφωμα σε όλα τα πεδία, της Διοίκησης, της Οικονομίας, της Παιδείας, των Επενδύσεων, του Κοινωνικού Κράτους, των Συνταγματικών και Πολιτικών Θεσμών κ.λ.π.
Βασική επιδίωξη θα πρέπει να είναι η ριζική αναθέσμιση της χώρας που θα περιλαμβάνει 3 πυλώνες: α) το πολιτικό σύστημα β) το Κράτος γ) την οικονομία. Συγκεκριμένες και ριζοσπαστικές προτάσεις μου, από κοινού με άλλους, έχουν ήδη δημοσιευθεί πρόσφατα στον Τύπο και είναι ανηρτημένες σε αυτή την ιστοσελίδα. Στο χώρο δε ιδιαίτερα της οικονομίας, κύρια επιδίωξη θα είναι η δημιουργία σταθερών Δημοσιονομικών και Μακροοικονομικών Πεδίων, με την οικοδόμηση νέων μηχανισμών άσκησης και ελέγχου της δημοσιονομικής πολιτικής επί των δαπανών, με αποτελεσματική εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας σε διευρυμένη φορολογική βάση, όχι μόνο επί των ισχνών πλέον εισοδημάτων (αυτό δεν θα είναι απλώς ακραία αδικία, αλλά θα συνιστούσε και αντιοικονομική πολιτική) αλλά επί του συνόλου του ιδιωτικού πλούτου. Οι νέοι οικονομικοί θεσμοί θα κατατείνουν στην μετατροπή του παρασιτικού οικονομικού μοντέλου σε παραγωγικό, με την οργάνωση και κατεύθυνση των διαθέσιμων ανθρωπίνων και οικονομικών πόρων στη δημιουργία παραγωγικών μονάδων και υγιών θέσεων εργασίας.

Με το νέο αυτό πρόγραμμα θα προκύψουν και νέα επώδυνα μέτρα. Η κατάργηση π.χ. αθέμιτων προνομίων που ακόμα διατηρούνται θα προκαλούσε εμμέσως μειώσεις εισοδημάτων σε διάφορες κοινωνικές ομάδες.

Η Ελλάδα πρέπει πρώτα να κερδίσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό της, για να διεκδικήσει και την εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών προκειμένου να στεριώσει μια νέα υγιή παραγωγική οικονομία. Το πνεύμα του υπερκαταναλωτισμού που κυριάρχησε στη χώρα παραμένει ακόμα και καλλιεργείται δυστυχώς και σήμερα σαν δήθεν “κεκτημένος” τρόπος ζωής και συμπεριφοράς σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Πρέπει σύντομα ν’ αντικατασταθεί από την αντίληψη του “λιτού βίου” ως αξιακής επιλογής. Διαφέρει εννοιολογικά και ουσιαστικά από τηνλιτότητα, που είναι ο κάθε φορά επιλεγόμενος “εχθρός” του δημαγωγικού λαϊκισμού και του πνεύματος του άκρατου καταναλωτισμού.

Αυτός, κατά την άποψή μου, είναι ο ρεαλιστικός δρόμος ευθύνης για την έξοδο της χώρας από την κρίση και την παραμονή της στο ευρώ. Όσο όμως και αν θεωρώ ότι αυτή είναι η μόνη ρεαλιστική πρόταση που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα, άλλο τόσο δεν φαίνεται ακόμη ρεαλιστικό να πιστεύει κανείς ότι οι σημερινές κατεστημένες ελίτ της χώρας, διαβρωμένες από αυταρέσκεια και αυτισμό, και με τα χαρακτηριστικά “ποιότητας” που περιγράφηκαν παραπάνω, θα αφυπνίζονταν ξαφνικά και θα συναινούσαν σε ένα αυτόχθον και ολιστικό πρόγραμμα οικονομικής, θεσμικής και λειτουργικής ανασυγκρότησης στη θέση του σημερινού μνημονίου, ώστε η χώρα να παραμείνει στο Ευρώ.

Για αυτό το λόγο είναι απαραίτητο να συντρέξουν και να κινητοποιηθούν και άλλες υπαρκτές, αλλά σχολάζουσες κοινωνικές και πνευματικές δυνάμεις, προκειμένου να καταστεί η χώρα ικανή να προστατεύσει τα συμφέροντά της σε βάθος χρόνου.

Επίλογος ή εισαγωγή;
Η Ελλάδα ή θα αποφασίσει τώρα την οριστική διάσωσή της και την αξιοπρεπή παραμονή της στο ευρώ ή θα οδηγηθεί μέσα στην επόμενη τριετία έξω από αυτό. Ο χρόνος όμως που έχει στη διάθεσή της για να το αποφασίσει εξαντλείται. Η «Μεγάλη Απόφαση» πρέπει να ληφθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα, χωρίς βραδύτητα, πριν η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη. Η χώρα δεν μπορεί να “σταφιδιάζει” άπραγη και επί ματαίω μέσα σε αδιέξοδες προοπτικές. Ούτε να “σαπίζει” από την ανημπόρια για εθνικές πρωτοβουλίες. Το δίλημμα είναι βαρύ, οι ευθύνες γιγάντιες και το κόψιμο του γόρδιου δεσμού της απραξίας απαιτεί να διατρέξουν την κοινωνία ισχυρές εσωτερικές δυνάμεις.

Η ιστορία θα είναι ανελέητη για όσους θα έχουν τελικά την ευθύνη της διολίσθησης της χώρας εκτός ευρώ. Θα είναι όμως περισσότερο ανελέητη με την ολιγωρία και την έλλειψη διορατικότητας εκείνων που θα την οδηγήσουν σε μια καταστροφική άτακτη έξοδο από την Ευρωζώνη.

Αν “ο μη γένοιτο” η χώρα οδηγηθεί εκτός ευρώ, ελπίζω οι τότε εκπρόσωποί της να διαθέτουν τις πολιτικές ικανότητες να το αντιληφθούν τουλάχιστον έγκαιρα. Εκείνες τις στιγμές, με ενότητα και νηφαλιότητα, να επιδιώξουν μια λιγότερο καταστροφική λύση από εκείνη της άτακτης φυγής, αλλά όμως καταστροφική και αυτή, προς άρση κάθε παρεξήγησης: να υιοθετήσουν σχεδιασμένες πολιτικές νομισματικής μετάπτωσης. Αυτό, δε, σημαίνει κυρίως συνεννοημένες με τους εταίρους μορφές εγγυήσεων και διευκολύνσεων στο χρηματοπιστωτικό, στο συναλλαγματικό, στο δημοσιονομικό και στο λειτουργικό πεδίο.

Οι τεχνικές λεπτομέρειες υλοποίησης αυτής της μετάπτωσης δεν αφορούν αυτό το άρθρο. Η αγωνία αυτών των σκέψεων σχετίζεται μόνο με το πώς θα αποφύγουμε, αν μπορούμε, την κατάληξη αυτή. Και πιστεύω ότι με τις προϋποθέσεις που περιγράφω θα μπορούσε να αποφευχθεί το να γίνουμε το «ανάπηρο καθυστέρημα» της Ευρώπης.

Αλέκος Παπαδόπουλος
Αθήνα, 24 / 5 / 2013

 
ΑΝΑΡΤΉΘΗΚΕ ΑΠΌ THESPROTIANEWS

ΈΓΓΡΑΦΟ – ΦΩΤΙΆ ΓΙΑ ΑΠΟΛΎΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΔΉΜΟΥΣ


Απογραφή – εξπρές μέχρι τέλη Μαΐου

Απολύσεις δημοτικών υπαλλήλων προαναγγέλλει έγγραφο-φωτιά του υπουργείου Εσωτερικών που αποκαλύπτει σήμερα το «Εθνος», το οποίο ζητά από τους δήμους συμπληρωματικά στοιχεία με την αναλυτική καταγραφή των νομικών προσώπων στους ΟΤΑ α’ βαθμού, καθώς και του προσωπικού που απασχολούν.
Το υπουργείο Εσωτερικών προχωρά σε νέα απογραφή-εξπρές των νομικών προσώπων των δήμων μέχρι τις 31 Μαΐου που είναι η καταληκτική ημερομηνία αποστολής των στοιχείων. 

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, η νέα απογραφή θα συμβάλει στον προγραμματισμό για καταργήσεις και συγχωνεύσεις νομικών προσώπων των ΟΤΑ απ’ όπου θα προκύψει πλεονάζον προσωπικό το οποίο θα αποτελέσει ένα μεγάλο ποσοστό για τις 25.000 διαθεσιμότητες και τις 4.000 απολύσεις που πρέπει να πραγματοποιηθούν μέχρι τα τέλη του έτους.
Η πλειονότητα των δήμων θα ενταχθεί στο «δεύτερο πακέτο» αξιολόγησης δομών που αναμένεται να ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο, ενώ ολοκληρώνονται τα νέα οργανογράμματα 13 δήμων μέχρι τα μέσα Ιουνίου, όπου έχουν ενταχθεί εθελοντικά οι δήμοι. Οι πλεονάζοντες εργαζόμενοι που θα προκύψουν από τα νέα οργανογράμματα και τις καταργήσεις νομικών προσώπων των δήμων, οι οποίοι είναι μόνιμοι υπάλληλοι, θα τεθούν σε καθεστώς διαθεσιμότητας λαμβάνοντας το 75% των αποδοχών τους για ένα έτος με στόχο να μετακινηθούν, ενώ όσοι διαθέτουν σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και καταργηθούν οι θέσεις εργασίας τους θα απολυθούν.
Το έγγραφο του υπουργείου Εσωτερικών που έχει προκαλέσει την αντίδραση των δημάρχων, ζητά από τους δήμους να επικαιροποιήσουν τα στοιχεία των νομικών προσώπων που εποπτεύουν, καταγράφοντας σε πίνακα: την επωνυμία του φορέα και τη νομική του μορφή, εάν είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου ή νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και κατόπιν ζητείται η αναλυτική παρουσία του προσωπικού που απασχολούν.
Συγκεκριμένα ζητείται να καταγραφούν οι μόνιμοι υπάλληλοι ανά εκπαιδευτική βαθμίδα (Πανεπιστημιακής, Τεχνολογικής, Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης) και αντίστοιχα οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Παρουσιάζεται, τέλος, ο αριθμός των έμμισθων δικηγόρων που απασχολούνται στα νομικά πρόσωπα, το ποσό της ετήσιας επιχορήγησης (βάσει της συστατικής πράξης για τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου), αλλά και το ποσό της επιχορήγησης που αποδίδεται στον φορέα μετά τις περικοπές που έχουν επιβληθεί.
Είναι γνωστό ότι το ποσό της κρατικής επιχορήγησης σε σχέση με το προσωπικό που απασχολεί ένας φορέας και το έργο που αποδίδει αποτελεί βασικό κριτήριο για την αξιολόγηση των οργανισμών που θα τεθούν σε καθεστώς κατάργησης ή συγχώνευσης.
Το υπουργείο Εσωτερικών τονίζει την ανάγκη να συμπληρωθούν άμεσα τα στοιχεία από τους δήμους και ζητά να αποσταλούν ακόμα και στις κεντρικές υπηρεσίες προκειμένου να ενημερωθεί η βάση δεδομένων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το υπουργείο Εσωτερικών είχε αποστείλει από τον Φεβρουάριο έγγραφο στους δήμους που ζητούσε την απογραφή των νομικών προσώπων, καθώς υπάρχουν ελλιπή στοιχεία για τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου των δήμων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, οι δήμοι εποπτεύουν περισσότερα από 1.000 νομικά πρόσωπα σε όλη την επικράτεια και απασχολούν περίπου 28.000 εργαζομένους, εκ των οποίων οι 10.000 στις δημοτικές επιχειρήσεις και περίπου 8.000 σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.
Αυτοδιοικητικοί παράγοντες αλλά και συνδικαλιστικά στελέχη της ΠΟΕ ΟΤΑ εκτιμούν ότι η κυβέρνηση προγραμματίζει να ξεκινήσει τις απολύσεις στους ΟΤΑ από ένα νέο κύμα καταργήσεων δημοτικών επιχειρήσεων και κατόπιν να ακολουθήσει η αναδιάταξη των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου.
Το θεσμικό πλαίσιο
Προβληματισμός υπάρχει στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης για τη διαδικασία κατάργησης και συγχώνευσης φορέων στους ΟΤΑ αφού το θεσμικό πλαίσιο που ισχύει σήμερα προβλέπει την έγκριση των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων προκειμένου να τροποποιηθούν οι οργανισμοί των δήμων ή να καταργηθούν εποπτευόμενοι φορείς. Τόσο οι δήμαρχοι όσο και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων δείχνουν απροθυμία να συναινέσουν.
Σύμφωνα με πληροφορίες, δημοτικοί παράγοντες και εργαζόμενοι προετοιμάζονται να «σηκώσουν» ένα τείχος στις επικείμενες απολύσεις «μπλοκάροντας» τη διαδικασία ψήφισης στα συμβούλια.
Τι ζητά το υπουργείο από τους δήμους
Το έγγραφο του υπουργείου Εσωτερικών με θέμα «Στοιχεία προσωπικού Νομικών Προσώπων των ΟΤΑ». Το υπουργείο Εσωτερικών ζητά από τους δήμους να καταγράψουν σε πίνακα: την επωνυμία του φορέα και τη νομική του μορφή, εάν είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου ή Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου και κατόπιν ζητείται η αναλυτική παρουσία του προσωπικού που απασχολούν.
Στον πίνακα προβλέπεται η καταγραφή των μόνιμων υπαλλήλων ανά εκπαιδευτική βαθμίδα (Πανεπιστημιακή, Τεχνολογική, Δευτεροβάθμια και Υποχρεωτική Εκπαίδευση) και αντίστοιχα των εργαζομένων με σχέση εργασία ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Παρουσιάζεται, τέλος, ο αριθμός των έμμισθων δικηγόρων και το ποσό της ετήσιας επιχορήγησης που αποδίδεται στο νομικό πρόσωπο.
ΝΙΚΟΣ Β. ΤΣΙΤΣΑΣ

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ
Απρόθυμοι οι δήμαρχοι να συμμετάσχουν
Κεραυνός εν αιθρία χτύπησε εκ νέου τους δήμους, οι οποίοι πριν προλάβουν να εκφράσουν την αντίδρασή τους με το ενδεχόμενο καταργήσεων ή συγχωνεύσεων φορέων της Αυτοδιοίκησης, έφτασε στα γραφεία τους έγγραφο του υπουργείο Εσωτερικών, σύμφωνα με το οποίο μέχρι το τέλος του μήνα οφείλουν να αποστείλουν αναλυτικά στοιχεία με τον αριθμό των νομικών προσώπων που λειτουργούν καθώς και με το προσωπικό που απασχολείται σε αυτά.
Οι δήμαρχοι μέχρι στιγμής αρνούνται να προχωρήσουν στη σχετική διαδικασία, καθώς εκτιμούν ότι η αναλυτική καταγραφή του προσωπικού συνδέεται με τις επικείμενες απολύσεις που έχουν συμφωνηθεί με την τρόικα. Παράλληλα το ζήτημα αναμένεται να αναδειχθεί σε θέμα αιχμής και στο επικείμενο συνέδριο της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) στα Ιωάννινα την επόμενη βδομάδα.
«Είναι φανερό ότι ψάχνουν να βρουν από πού θα διώξουν κόσμο», τόνισε στο «Εθνος» ο δήμαρχος Σαρωνικού Π. Φιλίππου, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να αποστείλει στοιχεία με τους εργαζομένους τού ενός ΝΠΔΔ που εποπτεύει ο δήμος του. «Διαφωνούμε κάθετα με την πρακτική αυτή. Ηδη έχουμε περιορίσει δραστικά τον αριθμό των νομικών προσώπων», σημειώνει ο κ. Φιλίππου αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι ο Δήμος Σαρωνικού συγχώνευσε 11 πρόσωπα ΝΠΔΔ σε ένα, ενώ εποπτεύει και μία κοινωφελή επιχείρηση που λειτουργεί τους παιδικούς σταθμούς.
Το θέμα των συγχωνεύσεων – καταργήσεων απασχόλησε το χθεσινό συνέδριο των δημάρχων του Λεκανοπεδίου, κατά το οποίο τόσο πρόεδρος της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων Αττικής (ΠΕΔΑ) Ν. Σαράντης όσο και ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Κ. Ασκούνης υποστήριξαν ότι η συγχώνευση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο «λουκέτο» των κοινωνικών υπηρεσιών.

«Παραδίδουμε τα κλειδιά»
Παράλληλα τόνισαν ότι με τον «Καλλικράτη» τα νομικά πρόσωπα των δήμων συγχωνεύτηκαν από 60 έως 80%, ανάλογα με τη νομική τους μορφή. «Τι να καταργήσουμε λοιπόν, τους παιδικούς σταθμούς και τα πολιτιστικά κέντρα; Τότε θα έχουμε τον πλήρη ακρωτηριασμό της Αυτοδιοίκησης, καλύτερα να παραδώσουμε τα κλειδιά», ανέφερε ο Κ. Ασκούνης.
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με το Μητρώο των Φορέων της Κεντρικής Κυβέρνησης, τα ΝΠΔΔ και τα ΝΠΙΔ των δήμων από 6.000 σήμερα ανέρχονται σε συνολικά 648 και στην πλειοψηφία τους συνδέονται με δομές κοινωνικού χαρακτήρα. Επιπλέον, ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ εξήγησε ότι όλα τα ΝΠΙΔ στους ΟΤΑ είναι μονομετοχικές εταιρείες που αυτοχρηματοδούνται (π.χ. αναψυκτήρια), δηλαδή δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό.
Οι κοινωφελείς εταιρείες αφορούν κοινωνικές δομές ή δομές που παρέχουν πολιτιστικές και αθλητικές υπηρεσίες. Ακόμα ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ υπογράμμισε ότι τα νομικά πρόσωπα των ΟΤΑ δεν θα συμπεριληφθούν στο πρώτο κύμα καταργήσεων ή συγχωνεύσεων που ξεκινά άμεσα, αλλά «κανένας δεν γνωρίζει τι μέλλει γενέσθαι τον Σεπτέμβριο».
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΡΙΜΑΛΗ

Μεταφορά αρμοδιοτήτων – προσωπικού
Στόχος η «διάσωση» υπαλλήλων
Εντονη κινητικότητα καταγράφεται σε δεκάδες δήμους που επισπεύδουν τις διαδικασίες μεταφοράς αρμοδιοτήτων από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου στις κεντρικές υπηρεσίες των δήμων. Αξιοποιώντας τις διατάξεις του «Καλλικράτη», οι δημοτικές αρχές επιδιώκουν να μεταφέρουν μαζί με τις αρμοδιότητες των νομικών προσώπων και το προσωπικό που υπηρετεί στις συγκεκριμένες υπηρεσίες για να σώσουν τους υπαλλήλους από τη «δαγκάνα» των επερχόμενων απολύσεων ή της διαθεσιμότητας.
Με τη μέθοδο αυτή νομικά πρόσωπα που έχουν -για παράδειγμα- την εποπτεία των βρεφονηπιακών σταθμών θα καταργηθούν και θα μεταφερθούν οι αρμοδιότητες και το προσωπικό στον δήμο, μειώνοντας περαιτέρω τον αριθμό των νομικών προσώπων που εποπτεύουν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αρκετές δημοτικές αρχές που εναντιώνονται στην κατάργηση νομικών προσώπων αντιμετωπίζουν προβλήματα με την κατανομή του προσωπικού καθώς αναφέρονται παραδείγματα όπου σε σύνολο 800 υπαλλήλων σε έναν δήμο, οι 200 απασχολούνται στις κεντρικές υπηρεσίες και οι 600 σε δημοτική επιχείρηση.
Ο πρόεδρος της ΠΟΕ – ΟΤΑ Θ. Μπαλασόπουλος δήλωσε στο «Εθνος» ότι το έγγραφο του υπουργείου Εσωτερικών αποτελεί απόδειξη πως η κυβέρνηση αναζητά δεξαμενές απολύσεων και διαθεσιμότητας. «Εάν δεν υπάρξει κοινό μέτωπο εργαζομένων, αιρετών αλλά και των τοπικών κοινωνιών, είναι ορατός ο κίνδυνος να καταρρεύσουν οι κοινωνικές δομές που έχουν ενταχθεί σε νομικά πρόσωπα των δήμων», σημειώνει ο Θ. Μπαλασόπουλος.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63832693 

 
ΑΝΑΡΤΉΘΗΚΕ ΑΠΌ THESPROTIANEWS

ΑΝΤΑΜΩΜΑ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΕΥΡΩΠΗΣ


ImageImage

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: